การต่อสู้ของทั้งสามคนได้เริ่มขึ้น เยว่ชิงเองก็ไม่ได้คิดจะปล่อยให้เ้าสำนักบุปผาเมฆาต้องเป็อะไร นางได้ลงมาจากท้องฟ้าตรงจุดที่ไม่มีใครสังเกตเห็น นางค่อย ๆ เดินไปทางที่ทั้งสามคนนั้นสู้กันอยู่อย่างช้า ๆ
เมื่อเยว่ชิงเข้ามาในระยะการต่อสู้นั้น ทั้งสามคนจึงได้หยุดการต่อสู้ของพวกเขาลง “แม่นางเ้าถอยออกไปก่อนดีกว่านะ”
เ้าสำนักเมฆาในตอนแรกนั้นไม่ได้คิดจะสนใจผู้ที่เดินเข้ามาเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อเขานั้นสังเกตเห็นรูปร่างและหน้าตาของเยว่ชิงมันก็ทำให้เขานั้นเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
ทางด้านผู้ที่มาจากสำนักทองคำเองก็เช่นกัน ทันทีที่เห็นเยว่ชิงมันก็ทำให้เขานั้นเกิดตัญหาขึ้นมา เป้าของเขานั้นตุงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เยว่ชิงนั้นเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันทำให้นางรู้สึกรังเกียจ
“เ้าต่อสู้กับเ้าสำนักบุปผาเมฆาไปก่อน ส่วนข้านั้นจะพาแม่นางคนนั้นไปหลบในที่ปลอดภัย” ผู้ที่มาจากสำนักทองคำเอ่ยขึ้นมา
เ้าสำนักเมฆาได้ยินดังนั้นก็รู้สิ่งที่อีกฝ่าย้าจะสื่อได้ทันที เขายิ้มออกมาแล้วเข้าไปโจมตีเ้าสำนักบุปผาต่อทันที
“ไอพวกสารเลว” เ้าสำนักบุปผาเมฆาเอ่ยขึ้นมา นางมองไปทางเยว่ชิงแล้วะโขึ้น “เ้ารีบหนีไป เ้าพวกนี้มันคิดจะทำร้ายเ้า”
เยว่ชิงไม่ได้สนใจสิ่งที่เ้าสำนักบุปผาเมฆาพูด นางยังคงเดินตรงเข้ามาเรื่อย ๆ ก่อนที่เสียงอันหวานใสของนางจะดังออกมา
“ที่นี่ใช่สำนักบุปผาเมฆารึไม่” เยว่ชิงเอ่ยขึ้นมา ผู้ที่มาจากสำนักทองคำยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
“ที่นี่ไม่ใช่สำนักบุปผาเมฆาหรอกนะแม่นาง เ้ามากับข้าสิแถวนี้มันอันตรายนะ” ว่าแล้วมันก็ยื่นมือออกไปและทำเหมือนกับว่าจะพานางเดินหนีออกไปจากตรงนี้
โพล๊ะ
เสียงเหมือนกับอะไระเิดังขึ้นมาเรียกให้เ้าสำนักทั้งสองที่สู้กันอยู่หันมามอง การลงมือฆ่าของเยว่ชิงนั้นเรียบง่ายเป็อย่างมาก สิ่งที่นางทำนั้นก็คือการปล่อยลมปราณเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่ายแล้วให้มันะเิจากภายใน
เ้าสำนักเมฆาเห็นดังนั้นก็หน้าซีดทันที เขานั้นไม่คิดว่าหญิงสาวที่ดูไร้พิษภัยตรงหน้าจะฆ่าคนจากสำนักทองคำได้อย่างง่ายดาย
“เป็ไปไม่ได้เขาเป็ถึงผู้าุโระดับ ปราณแท้ 5 ดาวเลยนะ” เ้าสำนักเมฆ้เริ่มสั่นกลัวขึ้นมาเมื่อเขานั้นเห็นเยว่ชิงค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้
“ข้าจะถามอีกเพียงครั้งเดียว ที่นี่ใช่สำนักบุปผาเมฆารึไม่” เยว่ชิงยังคงเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอันหวานใสของนางเหมือนเดิม ทำให้ผู้ที่ได้ยินนั้นรู้สึกผ่อนคลาย แต่มันไม่ใช่กับเ้าสำนักเมฆาที่ตอนนี้ระหว่างขาของเขานั้นมีน้ำไหลออกมา
“ชะ ใช่ขะ ขอรับท่านผู้าุโ” เยว่ชิงนั้นส่งแรงกดดันของระดับเซียนออกมา มันทำให้เ้าสำนักเมฆานั้นหวาดกลัวยิ่งหว่าเดิม เ้าสำนักบุปผาเมฆาที่เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่นั้นก็เริ่มหวาดกลัวขึ้นมาเช่นกัน
เมื่ออีกฝ่ายได้ตอบคำถามของนางออกมา เยว่ชิงก็ไม่ได้คิดจะจัดการอีกฝ่ายแต่อย่างใด นางเลิกสนใจเ้าสำนักเมฆาไปในทันทีแล้วเริ่มเดินตรงไปยังทางเ้าสำนักบุปผาเมฆา
“ข้าขอขอบคุณผู้าุโที่ช่วยสำนักของข้า” เ้าสำนักบุปผาเมฆาเอ่ยขึ้นมา เมื่อเห็นว่าเยว่ชิงนั้นกำลังเดินตรงเข้ามาทางตนเอง เยว่ชิงได้ยินดังนั้นก็หัวเราะขึ้นมาในใจกับท่าทางของนาง
“ชื่อของเ้า” เยว่ชิงถามออกไป
“ลู่เอ๋อเ้าค่ะ” ชื่อของเ้าสำนักบุปผาเมฆานั้นก็คือ ลู่เอ๋อ เยว่ชิงพยักหน้ารับรู้แล้วบอกให้ลู่เอ๋อนั้นนำทางนางเข้าไปภายในสำนัก