เพราะความดื้อรั้นของตัวเอง ทำให้ต้องาเ็หนักนอนพักไปสองวัน พอตื่นขึ้นมาสิ่งแรกที่กระทำคือ จัดการย่างเนื้อ แน่นอนส่วนผสมต้องเป็สมุนไพรนานาชนิด หลังจากอิ่มกับเนื้อย่าง เด็กหนุ่มนั่งครุ่นคิดถึงการต่อสู้ที่ผ่านมาอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจเดินทางกลับ ระหว่างทางยังคงไม่ละทิ้งการเก็บสมุนไพรเช่นเดิม เมื่อกลับมาถึงร้านยาพบว่า ปู่ของตนนั้นนั่งปรุงยาอยู่ในห้อง เพื่อไม่เป็การรบกวนจึงรีบกลับเข้าไปที่ห้องของตนอย่างรวดเร็ว หลังจากเข้ามาในห้องมีดสั้นก็ปรากฏอยู่ในมือขวา ทันทีที่นั่งลงที่เก้าอี้ มีดสั้นถูกนำขึ้นมาตรวจสอบถึงอักขระศักดิ์สิทธิ์ดั้งเดิม มันเป็อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่มีมานานแล้ว เพียงแต่ว่าไม่ค่อยมีคนให้ความสนใจ มันสามารถย่อขยายสิ่งของได้
“ ลูกฟง เ้ากลับมาแล้วรึ ”
เสียงะโเรียกจากนอกห้องดังแว่วเข้ามาด้านใน
“ ขอรับท่านปู่ ”
“ ออกมาทานอะไรก่อนเถอะ ปู่มีอะไรจะคุยกับเ้า ”
ทันทีที่เข้ามาในห้องครัว ชายชราเนี่ยกังนั่งยกยิ้มจ้องมองหลานชายอย่างอารมณ์ดี ขวดยาสีขาวนวลถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะข้างๆอาหารสองสามอย่าง
“ มันคือสิ่งใดขอรับท่านปู่ ”
“ เ้าเปิดดูสิ ”
เมื่อเปิดจุกขวดยาออกกลิ่นยาหอมฟุ้งออกมาแตะจมูก
“ ท่านทำสำเร็จแล้วขอรับท่านปู่ อีกไม่นานเราคงเปิดร้านยาได้เป็แน่ ที่ท่านเรียกข้าออกมาคงไม่ใช้เพียงแค่นี้ใช่หรือไม่ ”
“ ข้ามีบางอย่างจะมอบให้เ้า ”
ไม่ถึงสองลมหายใจคัมภีร์หนึ่งเล่มก็มาอยู่ในมือ ชายชราเนี่ยกังยื่นคัมภีร์ในมือให้แก่หลานชาย
“ มันคือคัมภีร์เพลงดาบตัดสายฟ้า ”
เมื่อได้ยินชื่อของคัมภีร์เด็กหนุ่มเนี่ยฟงถึงกับขมวดคิ้วเพราะชื่อของมันดูคล้ายกับคัมภีร์วิชาตัดสายฟ้านัก
“ ท่านปู่ ท่านได้มันมาได้อย่างไร ”
“ อืม ่ที่เ้าไม่อยู่ เมื่อเว้นว่างจากการปรุงยา ข้าก็ออกไปเดินเล่นที่ตลาด พบเจอคัมภีร์เล่มนี้วางขายอยู่ จากที่เห็นเ้าใช้อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่มีประกายสายฟ้า ข้าจึงคิดว่าคัมภีร์เล่มนี้คงเหมาะกับเ้า มันเป็คัมภีร์คัดลอกมาจากเล่มจริง ที่อยู่ในสำนักพยัคฆ์สายลม ข้าก็ไม่เข้าว่าเหตุใดคัมภีร์เล่มนี้ถึงมีขายในตลาด เพราะจากที่สืบทราบมาสำนักพยัคฆ์สายลมมีกฎห้ามนำคัมภีร์วิชาออกมาจากสำนัก เ้านำมันไปฝึกเถอะ อีกไม่กี่วันก็จะถึงเวลาประมูลแล้ว ”
เด็กหนุ่มเนี่ยฟงยกยิ้ม คว้าคัมภีร์มาไว้ในมือแล้วเก็บไว้ที่แหวน หลังจากนั้นก็ทานอาหารพร้อมกับคุยกันนาน เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นทั้งสองก็แยกย้ายกัน ชายชราเนี่ยกังกลับเข้าไปที่ห้องสำหรับปรุงยา ส่วนเด็กหนุ่มเนี่ยฟงรีบกลับเข้าไปที่ห้องเพื่อศึกษาคัมภีร์ดาบตัดสายฟ้า เมื่อเปิดอ่านก็พบว่ามันมีบางส่วนขาดหายไป แต่ยังดีที่ส่วนที่ยังเหลืออยู่เป็เคล็ดวิชาและกระบวนท่าบางส่วน ตลอดเวลาสองวันที่อยู่ในห้องนั่งศึกษาคัมภีร์พร้อมกับท่องจำเคล็ดวิชา เมื่อทุกอย่างจดจำได้หมดแล้วก็ถึงเวลาใช้ เด็กหนุ่มเนี่ยฟงรีบออกจากห้องทันทีที่เปิดประตูออกมาก็ได้ยินเสียงเรียกดัง
“ ลูกฟงเ้าเตรียมตัวแล้วใช่หรือไม่ ”
“ เตรียมตัวไปที่ไหนขอรับท่านปู่ ”
เสียงะโดังออกมาจากชายชราเนี่ยกัง
“ ลูกฟง เ้าลืมไปแล้วรึว่าวันนี้เป็วันประมูลที่หอการค้ามู่ชิงหลง ”
“ เอ่อ เช่นนั้นข้าขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะขอรับ ”
ผ่านไปหนึ่งเค่อเด็กหนุ่มเนี่ยฟงก็ออกจากห้องโดยสวมชุดสีขาว มัดผมหางม้า ส่วนชายชราเนี่ยกังสวมชุดสีเทาขลิบขาวถือพัดไม้อยู่ในมือ ทั้งสองรีบมุ่งหน้าไปที่หอการค้ามู่ชิงหลง ตลอดสองข้างทางผู้คนมากมายต่างมุ่งหน้ามาที่นี่ ข่าวของอาวุธที่สลักอักขระศักดิ์สิทธิ์ถึงสามเล่มเป็ข่าวใหญ่ในเขตดินแดนแห่งสายลมไม่น้อย อีกทั้งยังมีเม็ดยาที่สามารถรักษาาแพร้อมกับเพิ่มพลังลมปราณได้ ผู้คนมากมายต่างอยากพบเห็น ผู้คนมีอำนาจและผู้มีกำลังฝีมือต่างอยาก ส่วนข่าวผู้ที่นำมาประมูลนั้นถูกปิดเงียบเพื่อความปลอดภัย
ทั้งสองปู่หลานเดินมาถึงหอการค้ามู่ชิงหลงก็ถูกดูแลอย่างดี มีคนรับใช้สำหรับดูแลสองคนทั้งสองถูกพาไปด้านในไม่นานก็พบเจอห้องขนาดใหญ่ ตรงกลางเป็เวทียกสูง มีที่นั่งล้อมรอบ เมื่อมองขึ้นไป้าก็มีห้องกั้นด้วยผ้าด้านหน้ามีทั้งหมดเก้าห้องด้วยกัน สองปู่หลานถูกนำไปนั่งที่ห้องเก้า