บทที่ 2 แฟนของคุณจะแต่งงาน แต่เ้าสาวไม่ใช่คุณ!
ชาวเน็ตเองก็เริ่มแสดงความคิดเห็นมากมายเช่นกัน
[เธอล้มหน้าแหกแล้ว เป็หมอดูไม่ใช่เื่ง่าย อย่างน้อยก็ต้องมีกลยุทธ์กันบ้าง]
[กลับตัวยังทันน้าเธอเลิกดูดวงเถอะ เปลี่ยนไปร้องเพลงหรือเต้นดีไหม หรือสอนนั่งสมาธิก็ได้ สมัยนี้ชาวเน็ตบูชาคนหน้าตาดีจะตายไป ต่อให้ทำอะไรไม่เป็เลยก็ไม่ถูกหัวเราะเยาะหรอกน่า]
[หยุดว่าได้แล้ว เดี๋ยวเธอก็ร้องไห้หรอก!]
ฉินเหยียนจินไม่ได้รู้สึกโกรธเมื่อเห็นว่าตนเองถูกเยาะเย้ย และหันไปพูดกับ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ต่อ
“ถ้าไม่เชื่อ ให้ฉันลองโทรไปยืนยันดูก็ได้นะคะ”
[เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ยัง้ารู้เื่ที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเช่นกัน เธอจึงถามต่ออีก “อาจารย์หมายถึงให้ฉันโทรไปถามแฟนงั้นเหรอคะ”
ฉินเหยียนจินพยักหน้า
“ลองบอกแฟนคุณว่าคุณได้เห็นคลิปจากกล้องโดยบังเอิญว่าคนที่ช่วยคุณในวันนั้นคือเสี้ยงเหิง แล้วรอฟังว่าเขาจะตอบกลับมาว่าอะไร”
[เดือนปีเคลื่อนคล้อย] คิดเื่นี้อยู่สักพักก็เอาโทรศัพท์มือถือขึ้นมา และโทรออกหาแฟนหนุ่มด้วยความประหม่า
เมื่อได้ยินว่าปลายสายรับแล้วเธอก็ทั้งประหม่าและตื่นตระหนกขึ้นอย่างมากด้วยสาเหตุบางอย่าง
“อื้อ มีอะไรหรือเปล่า”
เมื่อสายถูกรับแล้ว เสียงฝ่ายชายก็ดังขึ้นมาจากปลายสาย
[เดือนปีเคลื่อนคล้อย] หายใจเข้าลึก ๆ แสร้งทำเป็โมโหแล้วถามขึ้น “หลิวเทา ฉันบังเอิญไปเจอคลิปที่ฉันตกน้ำตอนที่ไปทัศนศึกษาวันนั้นมา...”
มีเพียงความเงียบออกมาจากปลายสาย
หัวใจของ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] เริ่มตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“เสี้ยวเหิงต่างหากที่ช่วยฉันเอาไว้”
“ตอนนี้เธอรู้ความจริงทุกอย่างแล้ว จะมาถามเอาอะไรจากฉันล่ะ ก็ใช่ คนที่ช่วยชีวิตเธอเอาไว้ตอนนั้นคือเสี้ยวเหิง ฉันก็อยากจะช่วยเธอเหมือนกัน แต่เร็วไม่เท่าเขาแค่นั้นแหละ”
“เื่ก็ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว อย่าเก็บมาคิดมากอีกเลยน่า เรากำลังจะแต่งงานกัน เธอตกลงรับของหมั้นไปแล้วด้วย เราก็แค่ลืม ๆ เื่นี้ไปเถอะนะ”
“ทำไม? คุณโกหกฉันทำไม หา?!”
ในเวลานี้ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ไม่สามารถระงับอารมณ์โกรธได้อีกต่อไป ปลายสายเองก็โกรธขึ้นมาเช่นกัน
“ถานเข่อซิน หยุดหาเื่แล้วใช้เหตุผลหน่อยได้ไหม ตอนนี้ฉันยุ่งมาก ไม่มีเวลามาคุยเื่ไร้สาระแบบนี้ แค่นี้นะ ฉันจะวางแล้ว”
เสียงในสายเงียบไปแล้วส่วน [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ก็มีน้ำตาไหลออกมา
เมื่อได้เห็นฉากแบบนี้ ชาวเน็ตก็พากันตื่นเต้นทันที
[ให้ตาย ไม่เคยเห็นคนที่ไหนหน้าหนาขนาดนี้มาก่อน นี่มันจงใจแถชัด ๆ กล้าพูดอย่างมั่นหน้าขนาดนั้นได้ไง]
[นี่ทุกคนคิดเหมือนกันไหมว่าผู้ชายเป็คนที่ใช้ไม่ได้เลย ขนาดยังไม่ทันแต่งงานก็โกหกกันขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าแต่งไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้นอีก เลิกกันไปเลยดีกว่า]
[อย่าถึงขั้นเลิกกันเลยจะดีกว่านะ ถึงเขาจะโกหก แต่มันก็เป็เื่เมื่อนานมาแล้ว ไม่เห็นต้องไปโกรธขนาดนั้นเลย]
[นี่เป็คนเดียวหรือเปล่าที่รู้สึกว่าเหมือนเป็ละครเรียกคนมาดูไลฟ์ เตี๊ยมกันมาแหง]
[โธ่ ผู้โชคดี อย่างร้องไห้เลยน่า คุณควรจะเอาเวลามาทบทวนดีกว่าว่ายังอยากแต่งงานกับผู้ชายคนนี้อยู่ไหม]
[เดือนปีเคลื่อนคล้อย] เองก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าเื่ราวจะบานปลายมากลายเป็อะไรที่น่าอายต่อหน้าชาวเน็ตขนาดนี้
เธอปาดน้ำตามองไปทางฉินเหยียนจินพลางสะอื้นไปด้วย
“อาจารย์คะ ฉันควรทำยังไงดี ช่วยแนะนำฉันหน่อยได้ไหม?”
ฉินเหยียนจินเอ่ยปลอบใจขึ้นมา “คุณผู้โชคดี อย่าร้องไห้เลยนะคะ แฟนของคุณคนนี้ไม่ใช่เนื้อคู่ของคุณ อีกอย่างเขายังเป็คนที่มีดวงชะตาล้างผลาญคุณอีกด้วย เอาเป็ว่าฉันจะดูดวงชะตาในอนาคตของคุณให้เองค่ะ”
“ดีเลย อาจารย์ช่วยดูให้ฉันทีนะคะ!”
“จากที่ฉันเห็น ถ้าคุณแต่งงานกับเขาไปก็จะไม่มีความสุขในชีวิตคู่ แม่สามีจะเรียกร้องให้คุณทำอะไรมากมาย ทั้งขอให้คุณลาออกจากงานอยู่บ้านเลี้ยงลูกแค่อย่างเดียว ไม่ใช่แค่ต้องลาออกจากงานและดูแลลูกเท่านั้น คุณยังต้องอยู่ก้นครัวปรนนิบัติสามีและแม่สามีอีกด้วย แต่คุณก็ยอมทนเพราะรักเขามาก”
“หลังจากนั้นหนึ่งปีคุณจะมีลูกสาว แต่หลังจากคลอดแล้วแม่สามีจะรบเร้าให้คุณมีลูกต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะมีหลานชายให้ คุณปฏิเสธเพราะอยากกลับมาทำงานต่อแล้ว แม่สามีจะเอาคุณไปนินทาว่าร้ายว่าคุณเป็ลูกสะใภ้ที่ไม่ได้เื่ หลังจากแต่งงานเข้าบ้านกับลูกชายของเธอแล้ว คุณก็จะไม่สามารถเป็หญิงสาวผู้ที่ทั้งสวยและเยาว์วัยเหมือนตอนนี้ได้อีกต่อไป”
“คุณทนความอับอายต่อไปไม่ไหวและทะเลาะกับแม่สามีอย่างรุนแรง หล่อนจะตบตีคุณด้วยความโกรธ คุณเสียใจมากจนวิ่งร้องไห้ออกจากบ้าน ท้ายที่สุดคุณจะถูกรถชนระหว่างวิ่งหนีข้ามถนนและเสียชีวิตในวันนั้น”
ชาวเน็ตเริ่มคอมเมนต์เพิ่มอีก
[เอ่อ… มันเป็เื่เป็ราวเกินไปแล้วไหมเนี่ย!]
[นี่ตั้งใจหลอกให้กลัวหรือไงเนี่ย เธอหน้าซีดไปหมดแล้ว!]
ฉินเหยียนจินส่ายหัวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“คุณผู้โชคดีคะ ฉันไม่ได้โกหกคุณเลย หลังจากที่คุณจากไป สามีคุณจะแต่งงานใหม่กับผู้หญิงอีกคน ผู้หญิงคนนั้นจะมีลูกชายกับเขา เพื่อไม่ให้สะใภ้คนใหม่ขุ่นเคืองใจ แม่สามีจะทิ้งลูกสาวของคุณไว้ข้างทาง แต่ถึงอย่างนั้น์ก็มีตา เพราะไม่นานแม่สามีของคุณจะได้รู้ความจริงที่ว่าหลานชายคนนี้ไม่ใช่ลูกของลูกชายตัวเอง เธอโกรธมากจนหายใจไม่ทันและเสียชีวิตเพราะสมองขาดเื เนื่องจากหัวใจวายเฉียบพลัน หลังจากนั้นสามคนพ่อแม่ลูกก็จะได้อยู่ด้วยกันต่อไปอย่างมีความสุข”
ชาวเน็ตพากันะเิหัวเราะออกมา
[เธอแน่ใจเหรอว่าสามคนนั้นจะได้ค้นพบกับชีวิตที่เรียกว่ามีความสุขได้ ในเมื่อพวกนั้นไม่ใช่คนดีเลยสักนิด จะมีความสุขได้ยังไง]
[ถึงพล็อตเื่จะแปลก ๆ แต่เรียกได้ว่าแผนดึงดูดความสนใจสำเร็จนะเนี่ย]
แม้ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] จะยังรู้สึกว่าเื่นี้มันแปลก ๆ แต่เธอก็กลัวมากเมื่อได้ยินว่าตัวเองจะตาย
“อาจารย์คะ แล้วถ้าฉันไม่แต่งงานกับเขาล่ะ จุดจบของฉันจะเป็ยังไงต่อ”
มุมปากของฉินเหยียนจินยิ้มยกขึ้นทันที
“หลังจากที่ความจริงถูกเปิดเผยแล้ว คุณจะเลื่อนงานแต่งออกไปเพื่อพิสูจน์ว่าแฟนคนนี้รักคุณจริงหรือเปล่า ทางบริษัทจะส่งคุณไปทำงานที่อื่นชั่วคราว เมื่อคุณกลับมาแล้วก็ได้พบว่าแฟน?ของคุณแต่งงานแล้ว แต่เ้าสาวคนนั้นกลับไม่ใช่คุณ”
“ถึงความรักจะไม่ดีเลย แต่การเดินทางไปทำงานสำคัญครั้งนี้จะทำให้คุณแก้ไขปัญหาเร่งด่วนของบริษัทได้สำเร็จ เ้านายเลื่อนตำแหน่งให้คุณได้เป็หัวหน้าแผนก อาชีพการงานของคุณจะราบรื่นสวยงามมาก”
เมื่อได้ยินว่าอาชีพการงานจะราบรื่นไปด้วยดี [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ก็สบายใจขึ้น เธอเม้มริมฝีปากแล้วถามอย่างเขินอาย
“อาจารย์คะ แล้วถ้าแฟนคนนี้ไม่ใช่คู่แท้ แล้วคู่แท้ของฉันอยู่ที่ไหนล่ะ?”
“คู่แท้ของคุณ...”
ฉินเหยียนจินยิ้มอย่างลึกลับ “คุณจะได้รับคำสั่งให้เดินทางไปทำงานของบริษัทในวันพรุ่งนี้ ถ้าคุณตอบตกลงไปที่นั่น คุณจะได้พบรักแท้ของคุณ เมื่อชะตาลิขิตมาแบบนี้แล้วคุณก็สมควรจะปล่อยให้ชะตาได้นำทางไป คว้าโอกาสครั้งนี้เอาไว้ หากพยายามจะฝืนชะตา ปล่อยให้โอกาสสำคัญหลุดลอยไป ชะตาของคุณจะต้องขาดลง คนที่อยู่กับคุณมาเกือบสิบปีคนนี้เป็เพียงดอกท้อ*[1] ที่เหี่ยวเฉาเท่านั้นเอง”
ทันทีที่พูดจบ โทรศัพท์ของ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ก็ดังขึ้น
เมื่อเธอมองไปที่โทรศัพท์ก็พบว่าเป็สายจากหัวหน้า
ชาวเน็ตต่างจับจ้องไปที่หน้าจอไลฟ์ระหว่างที่เธอรับสาย ปลายสายถามขึ้นมาว่าเธอสามารถไปดูงานที่อื่นได้หรือไม่ [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ตัดสินใจกัดฟันตอบตกลงออกไป
หลังจากวางสายแล้ว [เดือนปีเคลื่อนคล้อย] ก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง “อาจารย์คะ คุณสุดยอดมาก หัวหน้าขอให้ฉันไปดูงานจริง ๆ ด้วย ฉันตอบตกลงไปแล้วเพราะต้องรีบออกเดินทางเร็ว ๆ นี้ ฉันคงต้องขอให้แฟนเลื่อนงานแต่งงานออกไปก่อน ขอบคุณอาจารย์มากนะคะที่บอกความจริง ไม่อย่างนั้นชีวิตฉันก็คงต้องตกต่ำอย่างที่อาจารย์ว่าจริง ๆ ฉันจะไปเตรียมตัวแล้วค่ะ ขอออกจากไลฟ์ก่อนนะคะ...”
“เอาละค่ะ ฉันขอให้คุณมีความสุขสมหวังทุกประการนะคะ”
หลังจากจบการทำนายดวงชะตาสำหรับผู้โชคดีคนแรกแล้ว ฉินเหยียนจินก็เริ่มติดต่อผู้โชคดีคนที่สอง
“คุณผู้โชคดีคนที่สอง คุณปลาคาร์ปนำโชค สวัสดีค่ะ”
เมื่อติดต่อผู้โชคดีได้แล้ว หน้าจอไลฟ์ของฝ่ายกลับเป็มืดสนิท
แต่พักหนึ่งก็มีใบหน้าของผู้หญิงที่ยังดูเด็กอยู่ปรากฏขึ้นมา แถมมุมกล้องยังดูเอียง ๆ อีกด้วย คล้ายว่ากำลังแอบเข้าไลฟ์อยู่
“สวัสดีค่ะอาจารย์ เมื่อกี้หนูเห็นแล้วว่าอาจารย์ทำนายแม่นมาก อาจารย์อย่าหลอกหนูนะ หนูยังเด็กอยู่เลย”
ฉินเหยียนจินหัวเราะเสียงเบา
“จะเป็เื่จริงไหมคุณก็ต้องลองดูด้วยตัวเองนะคะ”
“ได้ค่ะ อาจารย์ไม่ต้องคำนวณชะตาในอดีตของหนูนะคะ แค่ดูหัวข้อเื่ที่จะออกสอบหลังจากนี้ให้หนูก็พอแล้ว”
[1] ชะตาดอกท้อ เป็คำพูดของคนจีนถึง่ชีวิตที่จะได้พบรักหรือเจอเนื้อคู่