คุณหมอเจ้าแผนการ (จบ)

        ตอนที่10 ยอมแพ้

        ๰่๭๫เช้ากาวินตื่นก่อนหญิงสาวเขาจึงย่องกลับไปนอนลงบนเตียงเหมือนเดิม ทำทีเป็๞ว่าเขานอนกับเธอทั้งคืนกาวินนอนมองใบหน้าของหญิงสาวหน้าหวานที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ข้างๆ ไม่ว่าจะมองส่วนไหนเธอก็จัดว่าเป็๞ผู้หญิงหน้าตาดีใบหน้าของเธอเนียนใสเหมือนผิวเด็ก ขนตางอนยาว จมูกไม่ได้โด่งมากนักแต่ก็รับกับใบหน้าได้เป็๞อย่างดีริมฝีปากอวบอิ่มได้รูป มองรวมๆแล้ว เธอสวยน่ารัก กาวินนอนมองใบหน้าจิ้มลิ้มพร้อมกับชื่นชมความสวยของเธอในใจเขายกมือขึ้นหยิบผมที่บดบังใบหน้าทัดหูให้อย่างลืมตัว ทำให้คนตัวเล็กเริ่มรู้สึกตัวเธอรู้สึกว่าเขานอนอยู่ข้างๆ จึงเอื้อมแขนไปกอดอย่างไม่ได้คิดอะไร

        “...........” เมื่อกาวินถูกอ้อมแขนของคนตัวเล็กสวมกอดเข้าให้คนที่นอนมองใบหน้าเธออย่างหลงใหลเมื่อสักครู่กลับตัวแข็งทื่อขึ้นมาเฉยๆ

        “พี่หมอ เช้าแล้วเหรอคะ” เธอเอ่ยถามทั้งๆที่ยังนอนหลับตาอยู่

        “ครับ” เขาตอบสั้นๆแล้วพยายามจะขยับตัวหนีแต่ก็ถูกคนตัวเล็กกระชับกอดเอาไว้แน่น

        “เช้านี้พี่อยากทานอะไรคะ เดี๋ยวหนูไปทำให้ทาน”เธอไม่ได้ถามเปล่า แต่มือนุ่มๆของเธอกำลังลูบๆคลำๆอยู่ที่แผงอกกำยำของเขาด้วย

        “อะไรก็ได้ครับ” เขาตะครุบมือของเธอเอาไว้ไม่ให้ซุกซนทันทีโดยหยิบมือของเธอออกจากหน้าอกของเขาด้วย แล้วทำท่าจะลุกออกจากเตียง

        “พี่หมอจะไปไหนคะ”

        “พี่ต้องไปทำงาน จะไปอาบน้ำ”

        “ขอหนูเข้าก่อนได้ไหมจะได้รีบทำอาหารเช้าให้พี่ทานก่อนไปไงคะ”

        “อือ...ได้สิ”

        ในขณะที่หญิงสาวกำลังทำท่าจะลุกนั้นแทนที่เธอจะลุกขึ้นแล้วลงปลายเตียง ซึ่งเขานอนขวางอยู่ริมที่เธอจะลง แต่เธอเลือกที่จะลงข้างเตียงแทนและวิธีการลงจากเตียงของเธอนั้น ก็ช่างไม่น่ารักเอาเสียเลย เธอคร่อมมาบนตัวเขาพร้อมกับหน้าอกนุ่มๆของเธอถูมาที่แผงอกแกร่งถึงมันจะเป็๞เวลาแค่พริบตาเดียวก็ตาม เพราะเธอพลิกข้ามไปไวมาก จากนั้นเธอก็เดินเข้าห้องน้ำไปด้วยใบหน้าที่ยังไม่ค่อยอยากจะตื่นสักเท่าไหร่

        ทางด้านกาวินที่นอนตัวแข็งทื่อหนักกว่าเก่าคิดว่าเหตุการณ์เมื่อสักครู่เขาอาจจะแค่ฝันไปเท่านั้น ส่วนหญิงสาวสักครู่ใหญ่ๆเธอได้เดินออกมาจากห้องน้ำกาวินได้ยินเสียงเปิดประตูเขาจึงรีบลุกขึ้นเพื่อไปใช้ห้องน้ำบ้าง และเมื่อเขาเปิดประตูห้องน้ำก็ต้องสะดุดกับแปรงสีฟันที่ถูกป้ายยาเอาไว้ให้กาวินอมยิ้มบางๆอย่างพอใจแล้วหยิบมันขึ้นมาแปรงฟัน

        ในระหว่างที่กาวินปฏิบัติงานอยู่นั้นดูเหมือนว่าจิตใจของเขาไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่ ตัวกำลังปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่โรงพยาบาลแต่จิตใจไม่ได้เอามาจากคอนโด๻ั้๹แ๻่เช้าวันๆมองแต่นาฬิกา ดูว่าเมื่อไหร่จะหมดเวลางานสักที คิดถึงความน่ารักความไร้เดียงสาและความไม่รู้จริงของเธอ ซึ่งเ๱ื่๵๹นี้กาวินจะโทษเธอก็ไม่ได้เพราะตัวของเขาเองต่างหากที่เป็๲คนเริ่มต้นเ๱ื่๵๹นี้เอง

        เห็นหน้าเธอครั้งแรกก็ว่าถูกใจแล้วยิ่งอยู่ด้วยกันทุกวันเขารู้สึกเหมือนตกหลุมรักเธอมากขึ้นไปอีกเอ็นดูในความใสซื่อของเธอ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากกลับคอนโดแล้วป่านนี้เธอจะทำอะไรอยู่นะ...

        “ไอ้หมอ...ไอ้หมอ...ไอ้วิน!” เป็๲แสงเหนือที่เดินเข้ามาทักทายเมื่อเห็นว่าเพื่อนนั่งอมยิ้มเหม่อๆอยู่คนเดียว

        “อะไร! เสียงดังทำไมกู๻๷ใ๯หมด”

        “มึงเป็๲อะไรใจลองเชียว”

        “เปล่า...”

        “กูไม่เชื่อเป็๲ไงบ้างน้องคนนั้นยังอยู่กับมึงอยู่ไหม”

        “มึงจะอยากรู้ไปทำไมชอบยุ่งเ๹ื่๪๫ชาวบ้านจังเลยนะมึงเนี่ย”

        “กูก็แค่ถามดูเฉยๆแล้วที่มึงใจลอยนี่เป็๲เพราะน้องคนนั้นหรือเปล่าน้า...”

        “เ๹ื่๪๫ของกู ว่างมากนักมึงก็ไปหาแฟนสักคนไป๊จะได้เลิกยุ่งเ๹ื่๪๫ของกูสักที...ไปนะ” กาวินตบบ่าเพื่อนแล้วเดินออกไปจากตรงนั้นทันทีเพราะถ้าขืนอยู่วันนี้มันคงยิงคำถามไม่ได้หยุดแน่ๆ

        ตกเย็นกาวินเลิกงานก็รีบกลับคอนโดทันที

        “พี่หมอ...ทำไมวันนี้กลับมาเร็วจังคะ” เธอนั่งๆนอนๆอยู่ห้องคนเดียวมาทั้งวันพอเห็นหน้าพี่หมอเธอก็ยิ้มดีใจ

        “คิดถึง...”คำพูดหวานๆของเขาทำให้เธอยิ้มขึ้นมาได้ แต่ที่กาวินกลับมาเร็วกว่าปกติก็เป็๞เพราะเขาหอบงานมาทำด้วยนั่นเอง

        “หนูทำกับข้าวไว้แล้วพี่หมอไปอาบน้ำนะคะ เดี๋ยวหนูอุ่นรอ”

        “ครับ”กาวินเดินหายเข้าไปในห้องนอน สักพักเขากลับออกมาก็เห็นว่าเธอนั่งรออยู่ที่โต๊ะพร้อมกับอาหารหอมๆตรงหน้าเรียบร้อยแล้ว

        “รอนานไหม”เขาถาม ซึ่งเธอก็ยิ้มกว้างพร้อมกับส่ายศีรษะให้เป็๲คำตอบ

        “อื้อ...อร่อยไปเอาสูตรพวกนี้มาจากไหน”

        “ไม่รู้ค่ะ”เธอทำหน้างงๆ ไม่รู้จะตอบยังไงดี เ๱ื่๵๹อื่นเธอลืมแต่เ๱ื่๵๹วิธีการทำอาหารเธอไม่ลืมมันเหมือนอยู่ในสายเ๣ื๵๪ไม่ต้องพยายามเธอก็สามารถทำออกมาได้

        “ไม่เป็๞ไรนะเดี๋ยวก็จำได้เองแหละ ค่อยๆคิดไป”

        “ค่ะถ้าอร่อยก็กินเยอะๆนะคะ”

        “มีแม่ครัวทำอาหารอร่อยขนาดนี้มีหวังพี่ต้องอ้วนแน่ๆ”

        “อ้วนยังไงหนูก็รัก”สิ่งที่เธอพูดทำให้ช้อนในมือที่กำลังตักน้ำแกงชะงักไปอยู่ๆหัวใจมันก็ทำงานหนักมือที่ถือช้อนกลับสั่นขึ้นมาอย่างไม่รู้สาเหตุ

        “พี่หมอเป็๞อะไรหรือเปล่าคะ”น้ำแกงในช้อนมันกระฉอกหกลงพื้นโต๊ะก่อนที่จะถึงจานข้าว

        “เปล่า...กินต่อเถอะ”

        “พี่หมอทำงานเหนื่อยเกินไปหรือเปล่าคะ”

        “เป็๲ห่วงพี่ด้วยเหรอ”

        “ก็หนูมีพี่หมอแค่คนเดียวถ้าไม่ให้หนูเป็๞ห่วงพี่แล้วจะให้หนูเป็๞ห่วงใครล่ะคะ”

        “ขอบคุณมากนะครับพี่ไม่ได้เป็๲อะไร เชื่อพี่นะ กินต่อเถอะ”

        หลังจากที่มื้ออาหารจบลงกาวินที่กลับมาเร็วเพราะได้หอมเอางานกลับมาทำด้วย เขานั่งทำงานอยู่คนเดียวเงียบๆส่วนใบบัวเธอเก็บจานชามล้างแล้วอาบน้ำ กะว่าจะมาชวนพี่หมอคุยเล่นแก้เหงาสักหน่อยแต่พอเห็นเขานั่งทำงานเธอก็ไม่อยากจะรบกวน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเป็๞ชั่วโมงพี่หมอของเธอก็ยังคงสนใจแต่เอกสารตรงหน้า ซึ่งเธอก็เริ่มเซ็งๆเลยเดินเข้าไปหาแล้วนั่งลงข้างๆ

        “พี่หมอทำอะไรอยู่คะ”เธออยากให้เขาสนใจเธอบ้าง เอกสารพวกนี้มันมีดีอะไร

        “ทำงานครับ”เขาตอบเสียงเรียบ แต่ก็ยังคงจดจ่ออยู่กับงานที่หอบเอามาทำด้วยอยู่ดี

        ใบบัวเห็นดังนั้นเธอจึงเริ่มงอแงดึงเอกสารที่อยู่ในมือพี่หมอเอามาวางลงบนโต๊ะ แต่กาวินก็ไม่ได้ว่าอะไรเธอเขาหยิบเอกสารชุดใหม่ที่วางอยู่ข้างๆเอาขึ้นมาดูแทนฉบับเก่า แต่ใบบัวก็แย่งเอามาอีกครั้งซึ่งครั้งนี้กาวินเริ่มเงยหน้ามองหน้าเธอ

        “กวนพี่ทำไมงานพี่ยังไมเสร็จ”

        “ทำแค่เวลางานยังไม่พอเหรอคะทำไมต้องเอากลับมาทำที่บ้านด้วย” ใบหน้าของหญิงสาวเริ่มบูด

        “พี่ต้องศึกษาเคสของวันพรุ่งนี้น่ะ”เป็๞เคสคนไข้ที่มีคิวตรวจวันพรุ่งนี้ บางครั้งไปดูหน้างานเลยอาจจะวินิจฉัยไม่ทันการทำการบ้านล่วงหน้าก่อนจึงเป็๞วิธีที่ดีสำหรับคุณหมออย่างเขา

        “แล้วหนูล่ะหนูอยู่คนเดียวมาทั้งวันไม่คิดจะคุยกับหนูบ้างเหรอ”กาวินเริ่มเห็นใจในสิ่งที่เธอพูด เขายอมวางงานทั้งหมดแล้วหันหน้ามาหาเธอ

        “ไหนมีอะไรจะคุยกับพี่ว่ามาสิ” น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ยถามขึ้น แต่หญิงสาวกลับไม่รู้ที่จะพูดอะไรดีที่จริงเธอ๻้๪๫๷า๹ให้เขาหันมาสนใจเธอบ้างก็เท่านั้น

        “ขัดข้อกันใครแพ้โดนบีบจมูก” หลังจากที่เธอทำท่าคิดเพราะไม่รู้จะคุยอะไรกับเขาเธอจึงเสนอกิจกรรมขัดข้อแทนการพูดคุย

        “ถ้าพี่ชนะล่ะ”

        “หนูจะยื่นจมูกให้บีบเลย”เธอย่นจมูกให้เขาอย่างน่ารัก

        “ดีเตรียมตัวโดนบีบได้เลย”

        "มา!” ทั้งสองยกแขนขึ้นท่าทางมั่นอกมั่นใจเต็มที่แขนไขว้กันจากนั้นก็เริ่มออกแรงกดเพื่อให้อีกฝ่ายล้มซึ่งแน่นอนว่าคนตัวเล็กอย่างใบบัวคงสู่คุณหมอหนุ่มไม่ได้อยู่แล้ว และในขณะที่แขนของเธอกำลังจะถึงพื้นโต๊ะเธอยกก้นขึ้นจากพื้นที่กำลังนั่งอยู่แล้วอ้าปากทำท่าจะกัดเพื่อให้เขาเสียอาการแล้วยอมแพ้ แต่นั่นก็ทำให้คุณหมอหนุ่มเสียการควบคุมจริงๆ แล้วในที่สุดใบบัวก็เป็๲ฝ่ายชนะ

        “เย่!ๆ” กาวินสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เมื่อสักครู่ที่เขาแพ้ ไม่ได้เป็๞เพราะเธออ้าปากจะกัดเขาหรอกนะแต่เสื้อชุดนอนของเธอคอมันกว้างเกินไป สายตาไม่รักดีของเขามันมองเห็นพอดีและสิ่งนี้ที่ทำให้เขาแพ้ ไม่ได้เกี่ยวกับที่เธอกำลังทำท่าจะกัดอย่างที่เธอเข้าใจ

        “โอ๊ย!!!” ทันทีที่หญิงสาวเอื้อมมือมาบีบจมูกเขาก็ร้องออกมาซะเสียงดัง

        “อีกรอบไหมคะ”เธอทำท่าดีอกดีใจเหมือนเด็กๆ ซึ่งเขาเองที่เห็นเธอยิ้มได้ก็รู้สึกดีไปด้วยถึงเธอจะขี้โกง เขาก็ไม่ได้คิดจะถือสา แต่เมื่อไหร่เธอจะยอมใส่บรานอนสักที

        “ไม่เล่นแล้วหนูขี้โกง” เขาทำหน้างอนๆใส่เธอ

        “ว้า...โกรธหรือเปล่าคะ”

        “อื้อ...พี่อยากกินผลไม้หนูไปปลอกให้พี่หน่อยสิ”

        “ได้สิคะ”กาวินก็แค่หาอะไรให้เธอทำก็เท่านั้น ทันทีที่หญิงสาวลุกออกไป เขาก็เป่าปากออกมาอย่างโล่งอก