ผมเดินไปที่เคาน์เตอร์ห้องครัวที่ดูทันสมัย ต้องพยายามพึ่งพิงภาระของเพื่อนให้น้อยที่สุด ทุกวันนี้จึงใช้เครื่องทำอาหารอัตโนมัติเอา จะสั่งด้วยเอไอหรือกดปุ่มบนตัวเครื่องก็ได้ ในโฆษณารุ่นที่หรูหรากว่านี้ใช้หน้าปัดฮอโลแกรมสามมิติ [1] โปร่งแสงลอยในอากาศ ซึ่งผมไม่เข้าใจว่าสร้างมาทำไมในเมื่อต้องกดหนึ่งครั้งเหมือนกัน ต้องเดินไปกดระยะเท่ากัน ถ้าไม่อยากเสียแรงเดิน ทั้งคู่ก็สั่งการด้วยเสียงหรือสั่งจากมือถือได้ ธรณีคงคิดมาดีแล้ว เื่ความคุ้มค่าของเฟอร์นิเจอร์เขาชำนาญไม่เป็รองใคร ในทัศนะของเขาทุกสิ่งมีตัวเลือกเสมอ
{ คำสั่งชนิดของอาหารสามารถหาได้จากอินเทอร์เน็ตซึ่งจะบอกวัตถุดิบที่ใช้ ธรณีบอกว่ารุ่นที่แพงกว่านี้สามารถต่อท่อลมขนส่งวัตถุดิบ [2] มาส่งที่ห้องรวมของคอนโดได้ แต่มีเงื่อนไขว่าตั้งไม่ไกลจากแห่งห้างสรรพสินค้า คนไหนรวยหน่อยก็ขอต่อท่อมาเปิดใช้ส่วนตัวในห้องได้ ในโลกยุคนี้คนส่วนใหญ่ทำอาหารอยู่สองแบบ ไม่ใช้เครื่องพิมพ์สามมิติ [3] ก็เครื่องทำอาหาร วิธีแรกเหมาะกับของแข็งที่มีรูปร่างคงที่ เครื่องพิมพ์สามมิติรุ่นอื่นที่วางขายทั่วไปมักผลิตด้วยวัสดุไม่ซับซ้อนอย่างเสื้อผ้า กระเป๋า ของเล่น แต่สำหรับธรณีที่ไม่เปลี่ยนของบ่อย ๆ ก็จะคิดว่าซื้อมาใช้ไม่คุ้ม วิธีที่สองคือใช้เครื่องจักรกลทำอาหารเลียนแบบขั้นตอนของมนุษย์ซึ่งเหมาะกับอาหารที่มีของเหลวปนแล้วก็ไม่้ารูปร่างที่สวยงามมาก เหมือนเครื่องที่เห็นอยู่ต่อหน้าผมตอนนี้
“แสดงเมนูที่ทำได้จากวัตถุดิบที่เหลืออยู่หน่อย” ผมสั่งไอรินขณะยืนหน้าเครื่องทำอาหารขนาดเท่าตู้เย็นที่สูงเท่าตัว รูปภาพอาหารชวนน้ำลายสอชนิดต่าง ๆ จะปรากฏบนหน้าจอ มีทั้งอาหารไทยดั้งเดิมไปจนอาหารนานาชาติยอดนิยม กดดูข้อมูลโภชนาการแสดงสารอาหารคร่าว ๆ ได้ด้วย ลังเลอยู่นาน สุดท้ายก็เลือกเมนูสิ้นคิดอย่างข้าวผัดกะเพราหมูคลาสสิก จากนั้นจึงปรากฏตัวเลือกระดับความเค็ม ปริมาณข้าวและกับข้าว
“เอาเหมือนรอบก่อน” ผมบอกเอไอซึ่งมีหน่วยความจำอยู่ได้นานหลายวัน คลับคล้ายว่าครั้งก่อนจะเลือกคำสั่ง ทำตามมาตรฐาน ซึ่งระบบจะคำนวณตามข้อมูลสุขภาพ น้ำหนักส่วนสูงที่ใช้ก่อนหน้านี้ รวมไปถึงพฤติกรรมการกินที่ผ่านมา สำหรับคนทำอาหารเป็อาจแค่ให้เอไอระบุขั้นตอนอย่างละเอียดขณะลงมือทำด้วยตนเอง ราวกับมีเชฟมือทองเสมือนยืนกำกับอยู่ข้าง ๆ สำหรับผมขอแค่ไม่ใส่ถั่วฝักยาวก็พอ ที่มั่นใจเพราะก้มสำรวจตู้เก็บวัตถุดิบด้านล่างเรียบร้อย }
แขนกลภายในเครื่องเริ่มขยับไปมาส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ขณะที่เสียงบดวัตถุดิบอย่างเนื้อหมูและแป้งดังขึ้น อาหารเริ่มเป็รูปร่างทีละน้อย จากนั้นก็ผสมคลุกเคล้ากับซอสในขั้นตอนสุดท้าย ระหว่างรอผมหยิบเสื้อผ้าใช้แล้วจากในตะกร้าหย่อนลงในเครื่องซักผ้าหนึ่งถังซึ่งจุได้ 7 กิโลกรัม เนื่องจากไม่ได้ออกไปไหนจึงสะสมเสื้อผ้าไว้สามสี่วันค่อยซักทีเดียว จุดต่างจากเครื่องซักผ้าสมัยก่อนมีแค่มือหุ่นยนต์ที่ต่อมาจากฝาปิด คอยตรวจสอบคราบสกปรกและขยี้ให้
ข้าวผัดกะเพราหมูเลื่อนไปช่องที่ใช้คลื่นไมโครเวฟโดยอัตโนมัติ เพื่ออุ่นข้าวที่เย็นชืดซ้ำอีกครั้ง ผมเปิดฝาหยิบอาหารจานร้อน ๆ พร้อมเสิร์ฟออกมาวางบนโต๊ะเล็ก ๆ หน้าโซฟา แม้รูปร่างจะไม่สวย ดูแฉะกว่าของจริง กลิ่นก็หอมหวนน้อยกว่า แต่รสชาติถือว่าไม่เลว
ผมมองแถบคาดศีรษะอุปกรณ์สร้างโลกเสมือนบนโต๊ะ สายไฟรโยงรยางค์ที่ต่อออกมาถูกรวบเป็เส้นใหญ่ไปเชื่อมกับแท่งสี่เหลี่ยมผืนผ้าสูงครึ่งเมตรดีไซน์ทันสมัยซึ่งทำหน้าที่เป็เครื่องประมวลผล ผมตัดสินใจเลิกเล่นเกมจึงถอดปลั๊กออกแล้วหันไปดูทีวีจอแบนเรียบบนผนังแทน อยู่ในโลกเสมือนติดกันหลายชั่วโมงทำให้ปวดหัวอย่างบอกไม่ถูก ขืนปรับจอทีวีให้แสดงผลเป็ภาพสามมิติจะยิ่งวิงเวียนขึ้นไปอีกเท่าตัว ความตื่นตาตื่นใจก็ไม่ได้ดีขึ้นสักเท่าไหร่ บางทีผมอาจไม่ชินเอง เด็กยุคใหม่ที่เกิดและเติบโตมากับอุปกรณ์พวกนี้คงไม่รู้สึกระแคะระคายใด ๆ
สุดท้ายเลยเลือกดูช่องข่าวสองมิติขณะจัดการอาหารเที่ยงอย่างรวดเร็วบนโซฟา หุ่นยนต์ดูดฝุ่นส่งเสียงเบา ๆ ขณะไถลบนพื้นห้อง ผมยกขาหลบให้มันดูดเศษอาหารที่ทำตกไว้พร้อมถูพื้นเสร็จสรรพ
“เปิดโหมดควบคุมด้วยท่าทาง [4] ” ผมสั่งไอรินจากนั้นจึงจีบนิ้วชี้เข้าหานิ้วโป้งแล้วบิดข้อมือแล้วสะบัด กล้องวงจรปิดที่ธรณีใช้สอดแนมยังทำหน้าที่เป็เซนเซอร์รับคำสั่งรูปแบบการเคลื่อนไหวมือที่กำหนดไว้ล่วงหน้า หน้าจอสี่เหลี่ยมค่อย ๆ เลื่อนไปทางซ้ายทีละรูปเพื่อเปลี่ยนช่อง ผมสะดุดตรงช่องหนึ่งที่ชื่อว่า ซัมนิวส์ (Sum News) ซึ่งมันเป็บริษัทที่ธรณีทำงานอยู่
“ต่อไปเป็ข่าวสั้นทุติยภูมิของวันนี้นะจ๊ะ” ชายคนหนึ่งในชุดสูทกล่าวเข้าเื่ ผมยังไม่ค่อยเข้าใจคำว่า ข่าวทุติยภูมิ (Secondary News) ดีนัก สมาธิจดจ่ออยู่กับคำลงท้ายที่เขาพูดมากกว่า ธรณีเคยเล่าว่าั้แ่ที่อุดมการณ์ความเท่าเทียมแผ่ขยายจนเข้ามามีอิทธิพลจนครอบคลุมไปถึงภาษา ทำให้ผู้คนเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้สื่อสารกันกลายเป็ไม่แบ่งเพศ หรือชนชั้น เขาบอกให้ผมฝึกเรียกตัวเองว่า เรา และเรียกคู่สนทนาว่า ท่าน ส่วนสรรพนามบุคคลที่สามจะใช้คำว่า เขา ไม่ว่าชายหรือหญิง คำลงท้ายจะใช้คำใดก็ได้ตามความสมัครใจ ไม่ว่าจะเป็ ครับ หรือ ค่ะ หรือคำกลาง ๆ ว่า จ้ะ/จ๊ะ/จ้า/จ๋า แบบสมัยจอมพล ป. พิบูลา เป็นายกรัฐมนตรี ทว่ารู้สึกขยะแขยงทุกครั้งที่ได้ยินคำว่า นะจ๊ะ สงสัยว่าเมื่อไหร่จะปรับตัวให้ชินชาสักที
“สำนักข่าวต่างประเทศสี่สำนักรายงานตรงกันว่า บิล เกียร์ ชายอเมริกันวัย 64 ปี เพิ่งทำสถิติเป็คนที่ใช้ชีวิตในโลกเสมือนนานที่สุดถึง 43 ปี โดยไม่ออกมาเลย กรรมการยูเอ็นดีเวิลด์เรคคอร์ดส์ (UND World record) ได้ตรวจสอบความถูกต้องของหลักฐานในกล้องวิดีโอที่ตั้งไว้และในซอฟต์แวร์แล้ว โดยเปิดให้ผู้ชมเข้าไปตรวจสอบได้ที่เว็บไซต์ตามมุมล่างซ้ายนี้ บิลได้ให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าวเอเอฟทีและเอไออีว่า เขากินอาหารผ่านทางเครื่องพิมพ์สามมิติที่ภรรยาเขาคอยนำหมึกที่มีสารอาหารครบถ้วนมาเติมให้เป็ระยะ ซึ่งลิงก์ [5] กับโลกเสมือนทำให้กินอาหารได้ภายในเกม”
{ พิธีกรเล่าต่อโดยเปิดรูปภาพในโลกเสมือนที่บิลอยู่ควบคู่ไปด้วย “ในนั้นเขาเปิดธุรกิจหลายอย่าง เช่น การออกแบบ สถาบันการเงิน โดยในเซิร์ฟเวอร์ [6] นั้นบิลถือครองพื้นที่ถึงห้าเปอร์เซ็นต์ ส่วนสาเหตุที่ต้องออกมายังไม่ได้ข้อสรุป โดยบิลให้สัมภาษณ์กับสำนักข่าวเอเอฟทีขณะที่พักรักษาตัวที่โรงพยาบาลว่ามีอาการปวดท้องหนัก ซึ่งจำเป็ต้องได้รับการตรวจเพิ่มเติมพิเศษที่โรงพยาบาล แต่ในขณะที่สำนักข่าวเอไออีถามภรรยาของเขาซึ่งตอบมาสามเหตุผลหลัก ข้อแรกธุรกิจของบิลไปได้ไม่ดี ข้อสองความรู้สึกเบื่อหน่ายของตัวเอง และข้อสุดท้ายเขาเพิ่งค้นพบตัวเองหลังมีโอกาสฝึกสมาธิแบบศาสนาพุทธ...ทั้งนี้ท่านสามารถติดตามความคืบหน้าของข่าวนี้ และลิงก์ของบทสัมภาษณ์ ได้จากเว็บไซต์ หรือเข้าไปชมห้องที่บิลอาศัยผ่านลิงก์ของสำนักข่าวเอเอฟทีได้ ... ต่อไปเป็ข่าวต่อไป”
นักข่าวทิ้งแถบเล็ก ๆ ที่เป็ลักษณะคล้ายคิวอาร์โค้ดไว้ด้วย ถ้าผมสวมอุปกรณ์โลกเสมือนอยู่ สามารถกดลิงก์ไปที่สำนักข่าวต้นทางเพื่อเดินสำรวจห้องของบิลได้ ซึ่งจำลองการใช้ชีวิตของเขาในห้องนี้ เป็่เวลา 5 นาที ซึ่งผมไม่คิดจะเสียเวลากับเื่ไร้สาระพรรค์นี้แน่
รู้ภายหลังว่าคำศัพท์ตระกูลสร้างภาพเสมือนถูกจัดกลุ่มใหม่เหลือแค่สองสาย สายแรกรวมเรียกว่า ความจริงปรุงแต่ง (Modified reality) ยังมีการเคลื่อนไหวที่คาดหวังผลในโลกจริง ซึ่งจะครอบคลุมความหมายเดิมของเออาร์ และเอ็มอาร์ ส่วนอีกสายหนึ่งคือโลกเสมือน (Simulated world) การรับรู้จะแยกจากโลกจริงซึ่งพัฒนามาจากวีอาร์ เดิมเคยมีคำเรียกหลายคำ เทคโนโลยีปัจจุบันนิยมเรียกสั้น ๆ ว่า ซิม (Neuro-Immersive Simulation) ซึ่งจะแบ่งย่อยเป็สองรุ่น [7] รุ่นแรกจะใช้อุปกรณ์พวกแว่นตา ถุงมือ ชุดสูท รองเท้า ตามที่ผมเคยเห็นในหนังไซไฟบ่อย ๆ ยังต้องใช้ตามองภาพ และใช้หูฟังเสียง ยังต้องสวม suit เพื่อรับัั และเคลื่อนไหวอยู่บนสายพาน คล้ายลู่วิ่งไฟฟ้าที่เลื่อนได้รอบทิศทาง ผมเคยเห็นเครื่องหนึ่งในอินเทอร์เน็ต มีลักษณะคล้ายแคปซูลซึ่งมีแขนกลขนาดเล็กจำนวนมากเข้ามาจับส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเป็เซนเซอร์ แต่ก็แพงหูฉี่
เครื่องที่ผมใช้เล่นเกมแบตเทิลเอิร์ธเป็รุ่นที่สองซึ่งมักถูกเรียกว่า โลกประดิษฐ์ สร้างการรับรู้โดยยิงคลื่นไฟฟ้าเข้าสู่สมองโดยตรง จึงไม่จำเป็ต้องขยับร่างกาย แต่การเข้าอยู่ในโลกเสมือนได้นานขนาดบิล เกียร์ จำเป็ต้องใช้อยู่ในแคปซูลที่ออกแบบพิเศษเป็โดมแก้วครอบตัวอย่างยี่ห้อเอ็มโมบิไลซ์ (Emmobilize) ที่ผมเคยเห็นโฆษณาในทีวี เพื่อช่วยเคลื่อนไหวร่างกายป้องกันอิมโมบิไลเซชันซินโดรม [8] อาจจำลองการวิ่งเป็ระยะเพื่อช่วยให้ระบบปอด หัวใจ ทางเดินอาหาร ทางเดินปัสสาวะ และกล้ามเนื้อ คงสภาพการทำงานปกติ มีเครื่องป้อนอาหารเหลวทางหลอดเืดำ ของเสียอย่างปัสสาวะและอุจจาระมีท่อต่อไปยังถุงเก็บ ได้ยินว่าถึงขนาดฉายแสงอาทิตย์จำลองช่วยปรับนาฬิกาชีวภาพ [9] ผมเดาเหตุผลที่ธรณีไม่ซื้อโดมแก้วนี่มาใช้ได้ไม่ยาก มันแพงเกินความจำเป็ }
ผมจีบนิ้วแล้วปัดซ้ายเปลี่ยนช่องไปเรื่อย ๆ ไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลย รายการถูกแบ่งเป็หมวดหมู่ต่าง ๆ ส่วนใหญ่ จะดู่เวลาไหนก็ได้ รายการสดมีเพียงข่าว ผมปัดหน้าจอเลื่อนข่าวการเมืองที่รายงานภารกิจของนายกรัฐมนตรีทิ้ง เปลี่ยนไปดูหมวดภาพยนตร์แทน ปรากฏว่ามีแต่หนังที่ไม่รู้จักเยอะเกิน ก็เลยใช้มือทุบกำปั้นเป็สัญญาณปิดทีวี
“เบื่อว่ะ ทำอะไรดีวะ” เสียงบ่นหลุดจากลำคอโดยไม่ทันระวัง ลืมไปว่าเสียงอาจไปเข้ากล้องวงจรปิดตรงมุมเพดาน
ผมจะทำตัวเกียจคร้านให้เพื่อนเห็นไม่ได้ ว่าแล้วก็หยิบหนังสือพิมพ์ของสำนักข่าวหัวเขียวที่วางบนโต๊ะขึ้นมา ผมขอให้ธรณีสมัครเองเพราะมีโปรโมชันทดลองฟรีเจ็ดวัน ยังฉงนว่ายุคนี้มีคนสนใจสื่อสิ่งพิมพ์ด้วยหรือ นึกว่าสูญพันธุ์ไปเกินห้าสิบปีั้แ่การมาถึงของสมาร์ตโฟน อาจเพราะได้ลองแล้วติดใจ หรือไม่ก็เป็ความรู้สึกโหยหาอดีตเมื่อถึงจุดหนึ่ง สิ่งที่เป็ของเก่าก็กลับมาเป็ของใหม่ในอีกยุคได้เสมอ ประเภทของข่าวก็ไม่ต่างจากยุคผม ทั้งข่าวบันเทิง วิทยาศาสตร์ กีฬา อาชญากรรม หรือการเมือง ผมพยายามสะกดจิตตัวเองให้ชอบอ่านข่าวการเมืองเหมือนที่เคยทำในอดีตก่อนจะพบว่าอ่านไม่รู้เื่ ไม่ใช่เพราะไม่ตื่นเต้นเท่าในทีวีหรือในโลกเสมือน แต่เปลวไฟที่เคยลุกโชนนั้นมอดลงแล้วต่างหาก
สายตาผมไปสะดุดที่พาดหัวตัวใหญ่ั์สีเขียวบนคอลัมน์ข่าวมุมล่างซ้าย
สลด! มิตรพลัดวอนช่วยชีวิตเพื่อนมนุษย์ประเทศนอกยูเอ็นดีให้พ้นนรกบนดิน!
ผมลองอ่านรายละเอียด มิตรพลัดถิ่นเป็องค์กรผู้ไม่แสวงหาผลกำไร ที่ช่วยเหลือชาวต่างชาติที่ยังมีปัญหาสังคม ไม่ว่าจะเป็ด้านสุขภาพ ที่พักอาศัย หรือสาธารณสุข ตัวอย่างที่ยกมาเป็ประเทศอีกทวีปหนึ่งที่อยู่ในรัฐล้มเหลว ภาพประกอบที่ใส่มาเป็ชุมชนแออัดสกปรก รูปร่างหน้าตาบ้านเรือนไม่เหมือนกับในอดีตที่ผมคุ้นเคย แต่สภาพวิถีชีวิตความเป็อยู่ไม่ต่างกัน มีเด็กท้องป่องพุงโรยืนซึมข้างชายฉกรรจ์ที่อ้วนเผละขนไร้คอ อีกภาพถ่ายให้เห็นสภาพภายในบ้านที่มีหญิงชราผอมโซนอนป่วย ในขณะที่วัยรุ่นซึ่งนั่งเฝ้ากำลังพ่นควันไปในอากาศด้วยสายตาดูเลื่อนลอย คงเป็ยาเสพติดสักชนิด เห็นปืนวางอยู่บนโต๊ะอย่างโจ่งแจ้ง เนื้อข่าวบอกว่าภาพเหล่านี้เป็เพียงบางส่วนที่แอบถ่ายออกมาได้ แน่นอนว่ามีภาพความโหดร้ายที่ทางการปกปิดไว้อีกมาก สายตาผมไปหยุดตรงท้ายข่าวที่เป็กอบสี่เหลี่ยมหน้าตาคล้ายคิวอาร์โค้ดสองอัน ข้อความด้านใต้เขียนเชิญชวนให้บริจาคเงินสนับสนุน ภาพอนาถาที่เห็นชวนหดหู่ปนสังเวชอย่างถึงที่สุด ผมเอาหลังมือเช็ดน้ำตาที่รื้นออกมาเอง ััได้ถึงการดิ้นรนเอาชีวิตรอด ความยากจนและความสิ้นหวังของพวกเขา
อย่าปล่อยให้พวกเขาต้องต่อสู้เพียงลำพังสแกนคิวอาร์โค้ดกรอบสีน้ำเงินเพื่อให้เราเป็ตัวแทนไปมอบชีวิตคืนให้กับผู้ที่รอคอยความช่วยเหลือ หากท่านไม่เชื่อ สามารถสแกนคิวอาร์โค้ดกรอบสีแดงเพื่อดูหลักฐานของภารกิจมิตรพลัดถิ่นที่ผ่านมา
ผมเอื้อมมือล้วงไปใต้โต๊ะ หมายจะหยิบบัตรเงินสดของธรณีที่เตรียมไว้ยามฉุกเฉิน ฉับพลันนั้นก็ชักมือกลับ ระรึกได้ว่าตัวเองใช้ไม่เป็ เหมือนธรณีเคยบอกว่าใช้ได้เฉพาะกรณีซื้อของ ไม่รองรับการบริจาคเงิน ไม่สามารถวางบัตรใกล้ ๆ แล้วโอนอัตโนมัติเหมือนไมโครชิพที่ฝังในมือ ธรณีบอกเื่นี้ภายหลังว่าต้องยืนยันตัวตนเพื่อป้องกันการฟอกเงินโดยไม่รู้แหล่งที่มา NGO ระดับโลกไม่ใช่ร้านสะดวกซื้อด้านล่างคอนโด เขาจะให้ความสำคัญกับความโปร่งใสเม็ดเงินเข้าออกก็ไม่แปลก ถึงจะเป็เอกชนก็เหอะ
“ยุ่งยากขนาดนี้ก็ช่างแม่งเถอะ” ผมพึมพำบอกตัวเองแล้วหัวเราะหึ ๆ ในลำคอ จะทำอะไรได้ในเมื่อตนเป็แค่ผู้อาศัยที่ไร้ตัวตนในโลกใบนี้ ถึงโอนสำเร็จ เงินของผมก็เป็เพียงเศษเสี้ยวที่ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ สร้างความเปลี่ยนแปลงใด ๆ ไม่ได้อยู่ดีในเมื่อยังมีปัญหาเชิงโครงสร้างกดทับพวกเขาอยู่
ผมพับเก็บหนังสือพิมพ์วางไว้บนโต๊ะตามเดิม ลุกขึ้นบิดี้เีดังกร๊อบแกร๊บ สั่งไอรินให้เปลี่ยนโซฟาเป็เตียงนอน โซฟาชุดสีฟ้าที่มีโต๊ะอยู่ตรงกลางค่อย ๆ แปลงกายเป็เตียงนอนที่มีหัวเตียง สาเหตุที่สร้างมาแบบนี้เพื่อประหยัดพื้นและใช้งานที่หลากหลาย แน่นอนว่าคงไม่มีใครใช้สองฟังก์ชันพร้อมกัน นอนหลับไปด้วยนั่งบนโซฟาไปด้วยได้ ผมหาวฟอดใหญ่ขณะรอกระบวนการเปลี่ยนแปลงที่เป็ไปอย่างเชื่องช้า แม้ไม่ได้ซับซ้อนเหมือนการแปลงร่างของหุ่นยนต์ในหนังเื่ทรานสฟอร์มเมอร์ แต่ก็รู้สึกทึ่งทุกครั้งที่เห็น
ยี่สิบวินาทีต่อมาเตียงก็พร้อมใช้งาน ผมเอนตัวลงนอนอย่างรวดเร็ว ภาพมัวลงทุกขณะก่อนเปลี่ยนเป็ความมืดมิด
“ประชา” เสียงหนึ่งกำลังเรียกผมในปลายอุโมงค์ที่ไร้แสงสว่าง ดังก้องสะท้อนไปทั่ว
“ประชา!” เสียงเดิมดังซ้ำอีกระลอก คราวนี้รุนแรงจนสั่นะเืไปทั้งตัวและโสตประสาท
ผมตื่นจากภวังค์ฝัน เด้งตัวลุกนั่งด้วยสัญชาตญาณ ชายคนหนึ่งยืนอยู่เบื้องหน้า ชั่วพริบตาหนึ่งหลงคิดว่าร่างกายที่ผอมสูงนั้นเป็โครงกระดูกเดินได้
ผมขยี้ดวงตาหรี่ปรือทั้งสองข้างเพื่อมองให้ชัด ๆ จากนั้นอุทานด้วยความตระหนก
“ธรณี!”
“นอนอีกแล้วนะ” ชายผู้นั้นส่ายหน้าคล้ายผิดหวัง
[1] Hologram ภาพสามมิติที่สร้างขึ้นโดยใช้เทคนิคบันทึกและสร้างภาพโดยใช้แสงเลเซอร์ เกิดภาพลวงที่ดูเหมือนมีมิติและสามารถมองเห็นได้จากหลายมุมมองคล้ายกับวัตถุจริง
[2] Pneumatic Tube Carrier System เป็ระบบขนส่งที่ใช้แรงดันอากาศในการเคลื่อนย้ายสิ่งของผ่านท่อ ซึ่งของจะถูกบรรจุในกระบอกหรือแคปซูล (carrier)
[3] 3D printer เครื่องจักรที่สร้างวัตถุสามมิติจากแบบจำลองดิจิทัล โดยการเพิ่มวัสดุทีละชั้น ๆ จนได้วัตถุตาม้า โดยพิมพ์แบบเพิ่มเนื้อวัสดุแทนที่แบบเดิมที่ลบวัสดุออก
[4] Gesture control การควบคุมด้วยท่าทาง คือ การควบคุมอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ โดยใช้การเคลื่อนไหวร่างกายหรือท่าทางมือแทนการััหน้าจอหรือใช้ปุ่มกด
[5] Link เชื่อมต่อหรือสัมพันธ์ ในบริบทอินเทอร์เน็ต หมายถึงเชื่อมโยงไปที่อยู่ของเว็บไซต์
[6] Server คอมพิวเตอร์หรือระบบที่ให้บริการข้อมูล ทรัพยากร หรือการประมวลผลให้กับคอมพิวเตอร์หรืออุปกรณ์อื่น ๆ ผ่านเครือข่าย
[7] คำว่ารุ่นในที่นี้คือ Generation หรือ เจน
[8] Immobilization syndrome กลุ่มอาการจากการเคลื่อนไหวร่างกายได้น้อยเป็เวลานาน เช่น ผู้ป่วยที่ต้องนอนติดเตียง ส่งผลให้เกิดความผิดปกติหลายระบบ เช่น กล้ามเนื้อลีบ แผลกดทับ ลิ่มเือุดตัน ระบบไหลเวียนโลหิตผิดปกติ เสี่ยงซึมเศร้า เป็ต้น
[9] Biological Clock นาฬิกาชีวภาพในสมองที่จะควบคุม กระบวนการทางชีวภาพต่าง ๆ ในรอบวัน (Circadian Rhythm) เช่น การนอนหลับ การตื่น การเผาผลาญพลังงาน อุณหภูมิร่างกาย และการหลั่งฮอร์โมน
7K
