วาสนาพานพบบรรจบรัก (นิยายแปลจีน)

ตอนที่ 29 ข้าจะไม่แต่งกับเขาเด็ดขาด (2)

อันเสี่ยวเย่ว์บอกเรื่องที่อันหยวนเฟิงไปเที่ยวหอนางโลก บ่อนพนันและเรื่องที่ติดหนี้ก้อนโต นางพูดทุกอย่างออกมาหมด “พี่หญิงซู ตอนนี้อันหยวนเฟิงหวังแต่จะเป็นลูกเขยบ้านท่าน อาศัยการสนับสนุนจากพ่อท่าน ให้มีชื่อในการสอบปีหน้า แล้วถึงมาจัดการเรื่องวุ่นวายที่เขาทำเอาไว้ และเจ้าหนี้พวกนั้น ต่างก็กำลังรอดู ถ้าอันหยวนเฟิงมีอนาคตดีจริงๆ พวกเขาก็ไม่รีบร้อนเอาเงินคืน และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมตระกูลซูของพวกท่านถึงไม่รู้เรื่องนี้”

“น้องหญิงเสี่ยวเย่ว์ แต่เจ้าเป็นน้องสาวของเขา เพราะอะไรถึงได้เอาเรื่องพวกนี้มาบอกข้า หากว่าพวกเราตระกูลซูวางมือจากเขา ก็ไม่ได้มีผลดีอะไรกับพวกเจ้าเลย!” ซูหว่านอวี้ถามกลับ

อันเสี่ยวเย่ว์ถอนหายใจ “พี่หญิงซู ก็เพราะว่าอันหยวนเฟิงอยากจะเป็นลูกเขยตระกูลซูมากเกินไป ถึงได้บีบให้ที่บ้านรวบรวมเงินให้เขา แต่ว่าบ้านข้ายากจน จะให้ขายบ้านขายที่ก็ไม่ได้ใช่ไหมเล่า ดังนั้น ตอนนี้ที่บ้านข้าก็เลยจะขายพี่หญิงข้าให้บ้านตระกูลเซวีย ให้เป็นอนุภรรยาของเซวียหมิงสี่คุณชายเสเพลที่ร่ำรวย และยังคิดจะขายข้ากับพี่หญิงลูกพี่ลูกน้องข้าอีกคนให้เป็นสาวใช้ของครอบครัวตระกูลใหญ่ และที่ทำให้ข้ากังวลใจที่สุดก็คือ น้องชายแท้ๆ ของข้ากำลังจะถูกขายให้ไปเป็นขันทีในวัง ทั้งหมดนี้ก็เพราะว่าต้องการรวบรวมสินสอดให้ท่าน ดังนั้นการขวางไม่ให้ท่านแต่งกับอันหยวนเฟิง ไม่เพียงแต่ช่วยให้ท่านไม่ต้องกระโดดเข้ากองไฟเท่านั้น แต่เพื่อพวกข้าเองด้วย”

“ข้า...ข้า...ข้าไม่รู้เลย ว่าการที่บ้านข้าตั้งสินสอดไว้ที่หนึ่งร้อยตำลึงจะทำให้เกิดเรื่องน่ากลัวขนาดนี้ต่อพวกเจ้า” ซูหว่านอวี้รู้สึกกลัวอย่างยิ่ง ถ้านางแต่งงานกับคนน่ากลัวแบบนี้จริงๆ คงได้สูญสิ้นทุกอย่างแน่ และนางก็รู้สึกผิดกับอันเสี่ยวเย่ว์มาก “ข้า ตอนนี้ข้าควรทำอย่างไรดี ยกเลิกงานแต่งหรือ แล้วพวกเจ้าจะทำอย่างไร สรุปแล้ว ข้าจะไม่แต่งกับเขาแน่”

“ดังนั้น ข้าถึงได้อยากขอร้องพี่หญิงซูให้ปฏิเสธอันหยวนเฟิง แต่ไม่อยากให้ประกาศเรื่องของเขาออกไป” อันเสี่ยวเย่ว์พูด

“พวกเขาจิตใจวิปริตขนาดนี้ อันหยวนเฟิงกินดื่มเข้าบ่อนพนันเที่ยวซ่องโสเภณี แล้วทำไมถึงประกาศให้คนรู้ไม่ได้ ถึงข้าจะรู้ความจริง ไม่มีทางแต่งงานกับเขา แต่ว่าข้าเองก็ไม่อยากให้คุณหนูบ้านอื่นถูกหลอกเหมือนกัน แต่งงานผิดให้คนแบบนี้ ทำลายชีวิตทั้งชีวิต” ซูหว่านอวี้เองก็มีจิตใจดีงาม

“เพราะว่าหากเรื่องของอันหยวนเฟิงแพร่ออกไป เขาก็จะไม่มีคุณสมบัติเข้าสอบเพื่อไปเมืองหลวงในปีหน้า ข้าได้ยินว่าคนที่พฤติกรรมไม่ดีจะถูกตัดสิทธิ์ กระทั่งอาจถูกริบตำแหน่ง ‘ซิ่วไฉ’ ด้วย ถ้าเป็นอย่างนั้น เงินกู้ดอกเบี้ยสูงที่เขาไปยืมมา เงินที่ติดหนี้ร้านเหล้า ซ่องโสเภณี เจ้าหนี้ทั้งหลายก็จะไปทวงจากที่บ้านข้าทันที ข้ากับพี่หญิงและน้องชาย เกรงว่าคงถูกขายทันทีแน่” อันเสี่ยวเย่ว์ทำท่าหวาดกลัว “ดังนั้น พี่หญิงซูอย่าเพิ่งประกาศเรื่องนี้ออกไป ให้พวกเราพี่น้องที่มีชีวิตลำบากมีหนทางรอดบ้าง”

“เป็นข้าที่คิดอะไรง่ายไป เจ้าสามารถพูดออกมาตรงๆ แบบนี้ แน่นอนว่าข้าไม่ทำเรื่องที่จะทำร้ายพวกเจ้าแน่” ซูหว่านอวี้พูด แต่คิ้วกลับยังลังเล

“ขอบคุณพี่หญิงซูที่เข้าใจ ข้ารู้ว่าพี่หญิงซูเองก็กังวลว่าอันหยวนเฟิงจะไปสู่ขอบ้านอื่นอีก อย่างไรเขาก็เป็นซิ่วไฉ ทั้งความรู้และหน้าตาล้วนไม่เลว ทั้งหมดนี้ท่านวางใจได้ ขอแค่อันหยวนเฟิงจ้องไปที่คุณหนูบ้านไหน ข้าก็จะไปคุยกับบ้านนั้นให้ชัดเจน เหมือนอย่างที่ข้ามาคุยกับท่าน” อันเสี่ยวเย่ว์พูดอย่างจริงจัง “อีกอย่าง ข้าคิดว่าคุณหนูตระกูลใหญ่ในตำบลนี้ เกรงว่ามีจำนวนมากที่เป็นเพื่อนสนิทกับพี่หญิงซูทั้งนั้น ถ้าพวกนางจะกระโดดเข้ากองไฟ พี่หญิงซูก็คงไม่สามารถมองเฉยๆ อยู่ข้างๆ ได้ แต่ว่า ต้องขอร้องให้พี่หญิงซูช่วยเก็บเป็นความลับก่อน ให้เวลาพวกเราจัดการเรื่องหนี้ของอันหยวนเฟิงสักหน่อย จนแน่ใจว่าไม่มีปัญหา ข้ากลัวว่าพี่สาวกับน้องชายข้าจะถูกขายจริงๆ”

“ได้ ได้! ข้ารับปากเจ้าแล้ว” ซูหว่านอวี้รีบพยักหน้าทันที นางเป็นคนจิตใจดีมาก อยู่ในบ้านที่บริสุทธิ์และถูกเอาใจมาตั้งแต่เล็กจนโต นางไม่มีความคิดเลวร้ายอะไร

อันเสี่ยวเย่ว์ถอนหายใจ นางมองไปที่ดวงตาของซูหว่านอวี้ ก็รู้ว่านางเป็นคนอย่างไร นางเชื่อว่าการพูดคุยในวันนี้เกิดประโยชน์แล้ว

“พี่หญิงซู ท่านพูดแบบนี้ หินในใจข้าก็เบาลงแล้ว” อันเสี่ยวเย่ว์หัวเราะออกมาแล้วมองไปนอกหน้าต่าง “เอ๋ นั่นมันอาหญิงเล็กข้านี่! เหมือนว่านางจะไม่ได้กลับบ้านหลายวันแล้ว บอกว่าไปหาอาหญิงใหญ่ในตำบล”

“อาหญิงเล็กเจ้าหรือ ข้าดูหน่อย!” ซูหว่านอวี้อย่างไรก็อายุแค่สิบห้าปี เป็นอายุที่กำลังชอบดูเรื่องสนุก

“ไม่ดีแล้ว เสี่ยวเย่ว์ เจ้ารีบดูเร็ว!” ซูหว่านอวี้ชี้ไปยังผู้ชายชุดคลุมยาวสีน้ำเงินที่อยู่ด้านล่าง “นั่นคือเซวียหมิงสี่ เขามองอาหญิงเล็กเจ้าไม่กี่ทีก็เดินไปแล้ว เกรงว่า...เกรงว่าจะไม่ดีแล้ว!”

“เขาคือเซวียหมิงสี่หรือ คุณชายเสเพลผู้ร่ำรวยที่อยากให้พี่หญิงข้าแต่งเป็นอนุภรรยาเขาน่ะหรือ” อันเสี่ยวเย่ว์มองอย่างละเอียด เห็นเซวียหมิงสี่เดินไปแล้ว ยังหันกลับมามองอันอวี้เอ๋อที่แต่งตัวงดงาม “เดินหนึ่งก้าวหันกลับมาสามก้าวแบบนี้ อาหญิงเล็กข้ามีเสน่ห์ขนาดนั้นเลยหรือ ข้าไม่เห็นรู้สึกว่านางสวยเลย”

“ไม่ได้สวย แต่ว่าอวบอิ่ม!” เซียงซิ่วพูดออกมาอย่างห้ามปากไม่อยู่ “ดูหน้าอกของนาง สั่นไปสั่นมา”

“เซียงซิ่ว ห้ามพูดจาเหลวไหล” ซูหว่านอวี้พลันหน้าแดงขึ้นมา

อันเสี่ยวเย่ว์กลับหัวเราะออกมา ในใจก็คิดว่า นี่นับว่าเป็นกำไรที่คาดไม่ถึงเลย เดิมนางคิดว่าไร้สิ้นหนทางแล้ว ถึงได้คิดจะให้อาหญิงเล็กของนางหรืออันเสี่ยวเฟิ่งไปแต่งงานกับเซวียหมิงสี่ คิดไม่ถึงว่ากลับไม่ต้องให้นางลงมือเลย

ตั้งแต่ตอนที่ 30 เป็นต้นไป ติดตามตอนต่อไปได้ที่

https://www.readawrite.com/a/2c03c44168160714b3e43812eb04538f