(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 206 Holy sh*t นี่มันน่าเหลือเชื่อมาก!

‘S-JOS?!’

นักวิจัยทุกคนต่างทำหน้างุนงงและยังคงช็อกกับสเปคที่พีทกำหนดไว้ให้กับบริษัทรุ่นใหม่ที่พวกเขากำลังจะสร้างขึ้น ไม่ว่าจะเป็นแบตเตอรี่ 5,000 mAH ที่มีขนาดความจุที่มากกว่าตลาดในตอนนี้ไปอีกระดับหนึ่งเลย

จากตอนนี้มีแหล่งข่าวที่ยืนยันว่า บริษัท Sumsing และ Huawai จะเปิดตัวโทรศัพท์ของพวกเขารุ่นใหม่ในแบตเตอรี่ 3,500 mAH ที่ถือเป็นนวัตกรรมที่พวกเขาได้ซื้อสูตรการสร้างแบตเตอรี่มาจากบริษัทโนวากรุป เพียงเท่านี้ก็สร้างความโกลาหลให้กับลูกค้าและผู้ใช้มากแล้ว

แต่ขณะเดียวบริษัท Pineapple ก็ไม่อยู่เฉยๆ รีบระดมกำลังพัฒนาแบตเตอรี่ของพวกเขาให้ไม่น้อยหน้า โดยจะมีความจุที่ 3,200 mAH น้อยกว่าทางฝั่งของสองเจ้ายักษ์ใหญ่จากเกาหลีและจีน แต่กระนั้นด้วยระบบที่มีความเสถียรมากกว่า มันก็ทำให้ผู้ใช้ต่างพากันมองข้ามเรื่องเล็กน้อยพวกนี้ไปได้

“บอสพีท ผมมีความคิดเห็นว่าพวกเราควรเดินเกมตามพวกเขาไปก่อนจะดีกว่าไหม การพัฒนาแบตเตอรี่และCPU เพื่อทำระบบปฏิบัติใหม่ไปพร้อมๆ กัน อาจทำให้โทรศัพท์ของพวกเรา ก้าวเข้าสู่ตลาดช้ากว่ากำหนดได้นะครับ” นักวิจัยคนหนึ่งได้เสนอความคิดเห็น ซึ่งก็มีนักวิจัยในห้องหลายส่วนต่างเห็นด้วย

เพราะถึงพวกเขาจะมีพื้นฐานในการวิจัยและพัฒนามือถือ Nomia มาหลายสิบปี แต่การเปลี่ยนระบบปฏิบัติการแบบยกเครื่อง โดยไม่อิงจากตลาดที่มีอยู่สองระบบ Android และ uOS (ระบบปิด ไม่มีใครสามารถใช้งานได้นอกจากบริษัท Pineapple) ดังนั้นพวกเขาจึงมองว่าเป็นเรื่องยากมากและที่สำคัญ กำหนดการวางขายที่พีทได้กำหนดไว้คือต้นปี 2014

นั่นก็หมายความว่าพวกเขามีเวลาเพียง 6 เดือนเท่านั้นที่จะสร้างมือถือรุ่นใหม่นี้ออกมานั่นเอง เวลา 6 เดือน กับการยกเครื่องใหม่ มันสั้นเกินไป แม้แต่วาลิโอและหัวหน้าเฉินก็ยังแสดงออกว่าพวกเขาเองก็ไม่มั่นใจเช่นเดียวกัน

“ถ้าพวกคุณทำตามแผนงานของผม ผมรับรองว่าทันกำหนดแน่นอนครับเพราะระบบปฏิบัติการตัวของผมได้ออกแบบและสร้างจนเสร็จสมบูรณ์แล้ว” พีทเปิดระบบการทำงานขึ้นมาผ่านโน้ตบุ๊กส่วนตัวของเขา ซึ่งมันเป็นโปรแกรมจำลองระบบการทำงานของโทรศัพท์ที่สตีเฟ่น จ๊อบส์ได้ทุ่มเทเวลาไปหลายเดือน สร้างมันขึ้นมาตั้งแต่เข้ามาอยู่ในระบบของพีทนั่นเอง

นักวิจัยต่างเข้ามารุมล้อม พร้อมกับให้วาลิโอ หัวหน้าของพวกเขาเป็นคนทดลองใช้งานระบบ ‘S-JOS’ ที่เป็นระบบปฏิบัติการใหม่ล่าสุดของโทรศัพท์ที่ตอนนี้มันได้จดสิทธิบัตรเป็นของบริษัท Rayzen Techฯ แต่เพียงผู้เดียวเรียบร้อยแล้ว

“ไหลลื่นมาก หน้าจะ UI ออกแบบมาได้ดี แถมระบบก็มีความเสถียรมากจริงๆ ซึ่งมันดูคล้ายกับ uOS อยู่หลายส่วน แต่น่าแปลกทำไมผมกลับรู้สึกว่า มันเสถียรกว่าของบริษัท Pineapple เสียอีก?” วาลิโอได้ทดลองใช้งานอยู่นานหลายนาที ทั้งผลัดเปลี่ยนให้หัวหน้าเฉินมาลองบ้าง รวมถึงนักวิจัยคนอื่นๆ

และทุกคนก็มีข้อสรุปที่คล้ายๆ กัน ก็คือระบบ S-JOS ของพวกเขานี้มีการทำงานที่ดีกว่า uOS เสียอีก แถมยังเข้ากันได้ดีกับฝั่งของ Android โดยระบบสามารถปรับระบบการทำงานให้เข้ากับแอปพลิเคชันจากทั้งสองระบบได้ โดยไม่ต้องแยกกันอีกต่อไป

นักพัฒนานั้นไม่ต้องแยกระบบการทำงานเป็นสองระบบอีกแล้ว ด้วยระบบ S-JOS ทำให้พวกเขาสามารถพัฒนาแอปพลิเคชัน ระบบไหนก็ได้…แต่มันสามารถนำมาใช้กับระบบของพีทได้อย่างสมบูรณ์แบบ

มันเหมือนเป็นระบบลูกผสมที่ร่วมเอาสองระบบมาไว้ด้วยกัน Hybrid System หากแต่การทำงานของมันดันเหนือกว่าทั้งสองระบบอย่างปฏิเสธไม่ได้

และที่น่าสนใจมากไปกว่านั้น ระบบนี้มันได้ถูกจัดสร้างขึ้นจนเสร็จสมบูรณ์แล้วโดยบอสหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของพวกเขา

‘เด็กหนุ่มอายุ 22-23 ปี สามารถสร้างระบบปฏิบัติการแบบใหม่ได้ด้วยตัวคนเดียว นี่มันคืออัจฉริยะขนานแท้ หรือว่าการที่พวกเขาได้เข้ามาทำงานภายใต้บริษัทใหม่อย่าง Rayzen และทิ้งตำนานที่ตายไปแล้วอย่าง Nomia จะเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง?’

นักวิจัยเริ่มมองพีทด้วยความเคารพมากขึ้น

อย่างที่กล่าวไปนักวิจัยทุกคนส่วนใหญ่มักมีอีโก้เป็นของตัวเอง หากจะเอาชนะอีโก้ของพวกเขาได้ คุณต้องทำให้พวกเขายอมรับในตัวคุณให้ได้ว่าคุณเหนือกว่าพวกเขา

และพีทสามารถทำมันได้ จากการสร้างระบบปฏิบัติการที่ชื่อ ‘S-JOS’

“เรื่องระบบปฏิบัติการไม่น่าจะเป็นปัญหาแล้วใช่ไหมครับ ซึ่งตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่เรื่องแบตเตอรี่และ CPU ที่พวกเราต้องใส่ใจสินะครับ ถ้าเช่นนั้นหัวหน้าเฉินผมขอฟังความคิดเห็นจากคุณหน่อย” พีทไม่คิดแทรกแซงความไม่เชื่อใจกันของเหล่านักวิจัยที่มีต่อหัวหน้าเฉิน

แต่กระนั้นการที่พีทเรียกให้หัวหน้าเฉินขึ้นมารับหน้าที่บรรยายถึงเรื่องแบตเตอรี่ก็เป็นเหมือนการเปิดโอกาสให้หัวหน้าเฉินได้ทลายกำแพงที่ขวางกันระหว่างตัวเขาและนักวิจัยคนอื่นนั่นเอง

หัวหน้าเฉินลุกขึ้นด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น ถึงจะรับรู้ได้ถึงสายตาที่มองเขาด้วยความเหยียดหยามและไม่เคารพจากกลุ่มนักวิจัยที่มาจากบริษัท Nomia แต่หัวหน้าเฉินก็ไม่เก็บมันมาใส่ใจ ในใจของเขามีเพียงสิ่งเดียวนั่นก็คือ

‘เขาจะไม่ทำให้บอสพีทต้องผิดหวังอีก’

“สวัสดีนักวิจัยทุกท่าน…ก่อนอื่นผมขอแนะนำตัวอีกครั้ง ผมชื่อ เฉินสืออี เป็นนักวิจัยจากประเทศจีน พวกคุณอาจมีข้อกริ่งเกรงในตัวผมค่อนข้างมาก จากการได้รับตำแหน่งหัวหน้านักวิจัยจากบอสของพวกเรา แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผมจะพิสูจน์คุณค่าของผมให้พวกคุณเห็นเอง” หัวหน้าเฉินเว้นจังหวะลงสักครู่ เพื่อสบตากับนักวิจัยนับหลายสิบคนที่จ้องมองเขา ด้วยท่าทางที่ดูค่อนแคะ

“ที่นี่คือบริษัท Rayzen Techฯ และที่นี่คือประเทศไทย ประเทศที่ได้ชื่อว่าเปิดรับผู้คนจากทั่วโลกโดยไม่แบ่งแยก ดังนั้นผมหวังว่าเชื้อชาติของผมและของพวกคุณ จะหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเพื่อบริษัทแห่งนี้นะครับ”

หัวหน้าเฉินก้มหัวเล็กน้อย เพื่อแสดงความเคารพและให้เกียรติกับนักวิจัยทุกคน โดยไม่สนว่าตัวเองจะอยู่ในตำแหน่งใด…และเมื่อได้รับการเคารพเช่นนี้ ทางฝั่งวาลิโอและนักวิจัยคนอื่นๆ ที่ถึงแม้จะไม่ค่อยชอบหน้าหัวหน้าเฉินสักเท่าไร

เพื่อแสดงออกถึงความเป็นสุภาพชนและสุภาพบุรุษ พวกเขาจึงได้ก้มโค้งตอบกลับหัวหน้าเฉินตามมารยาทและเริ่มเปิดใจรับฟังสิ่งที่หัวหน้าเฉินกำลังจะพูดต่อจากนี้

“พวกคุณทุกคนคงจะทราบเรื่องแบตเตอรี่ 3,500mAH ที่เป็นการพัฒนาของบริษัทโนวากรุปกันมาบ้างแล้ว ที่นั่นเคยเป็นบริษัทเก่าของผมเองและเป็นตัวผมที่เป็นคนวิจัยแบตเตอรี่ความจุดังกล่าวได้ครับ” หัวหน้าเฉินเปิดแสดงหลักฐานให้ทุกคนได้ประจักษ์ เขาล้วนมีภาพที่เคยทำงานกับบริษัทโนวากรุปที่อยู่มาตลาดครึ่งชีวิต ให้ทุกคนได้ดู

รวมไปถึงช่วงที่เขาหมกมุ่นวิจัยแบตเตอรี่ที่ในที่สุดเขาก็ทำมันสำเร็จ ก่อนจะได้รับสูตรคำนวณที่พีทมอบให้เพื่อเปลี่ยนโลกของเขา

หัวหน้าเฉินบอกเล่าเรื่องทั้งหมด โดยมีหลักฐานประกอบว่าบริษัทโนวากรุป นำผลงานของตัวเองไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต

และพอนักวิจัยทุกคนได้ยินถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับหัวหน้าเฉิน พวกเขาก็พลันโกรธจัด การกระทำของบริษัทโนวากรุป มันชั่วร้ายสำหรับสายอาชีพนักวิจัยอย่างพวกเขาจริงๆ ทำให้ทุกคนเห็นใจหัวหน้าเฉินขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

“คุณนี้เองที่เป็นคนคำนวณสร้างแบตเตอรี่ 3,500mAH ขึ้นมา” วาลิโอลุกขึ้นพลางยื่นมือออกไปจับมือกับหัวหน้าเฉิน นี้คือการแสดงความเคารพและการยอมรับ เฉกเช่นเดียวกับนักวิจัยคนอื่นๆ ที่มองหัวหน้าเฉิน ด้วยทิศทางที่ดีขึ้น

“ผมเป็นแค่คนสร้างและทำมันสำเร็จ แต่คนที่เป็นคนคิดค้นสูตรทั้งหมดคือบอสของพวกเรา อีกทั้งแบตเตอรี่ 5,000 mAH ก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน พวกคุณดูนี่สิครับ” หัวหน้าเฉินได้หยิบก้อนแบตเตอรี่ที่มีขนาดบางมาก ออกมาจากกระเป๋าทำงานส่วนตัวที่ถือดูแลมาเป็นอย่างดี

นี้คือก้อนแบตเตอรี่ที่ตัวเขาได้มาจากพีท หลังจากเดินทางมาถึงประเทศไทย เมื่อไม่กี่วันนี่เอง

นักวิจัยทุกคนต่างมองหน้ากัน ราวกับเห็นของเล่นใหม่ พร้อมกับพุ่งเข้าไปรุมล้อมหัวหน้าเฉินในทันที

หัวหน้าเฉินได้หยิบเอาก้อนแบตเตอรี่ที่มีขนาดบางมากๆ เข้าไปยังเครื่องวัดประจุที่มีความเสถียรเป็นอย่างมากและในทันทีที่เปิดเครื่องการทำงาน

ตัวเลขประจุในแบตเตอรี่ก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ตัวเลขพุ่งขึ้นเร็วมาก เร็วพอๆ กับหัวใจที่เต้นระรัวของเหล่านักวิจัยที่กำลังตื่นเต้น ‘3,000 ผ่านฉลุย…3,500 ขาดกระจุย…กำลังทะลุ 4,000 แล้ว…4,200 4,500…5,000 และยังคงวิ่งต่อไป ก่อนจะไปหยุดที่ 5,115 mAH’

‘Holy sh*t ของจริงนี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ’

ทุกคนแทบไม่อยากเชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า พวกเขาร้องอุทาน พลางสบถออกมาด้วยคำหยาบเพื่อระบายความตกใจที่เกิดขึ้น

วาลิโอ นักวิจัยจากบริษัท Nomia ไร้ข้อกังขาอีกต่อไป พวกเขาหันมามองบอสหนุ่มของพวกเขา ที่นั่งยิ้มอย่างสบายใจ

“ตอนนี้ลูกชายของหัวหน้าเฉิน ได้เดินทางไปยังสายแร่แรร์เอิร์ธที่ผมถือครองอยู่ พวกเราอาจต้องรอสัก 2-3 เดือนเพื่อนำแร่ที่ได้มา มาสกัดขึ้นรูป ระหว่างนี้ ผมอยากให้หัวหน้าทีมวาลิโอ คัดเลือกคนในทีมของคุณแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มแรกทำงานกับคุณเพื่อพัฒนา CPU ที่ผมขอตั้งชื่อมันว่า Rayzen M1 ส่วนนักวิจัยอีกกลุ่มให้แยกออกไปทำงานกับหัวหน้าเฉินเพื่อศึกษาแบตเตอรี่ ไปพร้อมกับวิจัยเรื่องกล้องถ่ายภาพ ที่ผมจะให้เงินกับพวกคุณก้อนหนึ่ง เข้าซื้อสิทธิบัตรของบริษัทที่ผลิตเลนส์กล้องที่ดีที่สุดในตลาดตอนนี้มาให้ได้” พีทพูดจบก็ปิดประชุม ปล่อยให้วาลิโอและหัวหน้าเฉิน รวมไปถึงนักวิจัยแบ่งทีมกันตามแผน

“หัวหน้าวาลิโอ ผมไม่เชี่ยวชาญด้านการทำ CPU เช่นนั้นผมขอย้ายไปทำงานให้กับหัวหน้าเฉินได้ไหมครับ” นักวิจัยหลายคน ที่ไม่เชี่ยวชาญด้านการทำ CPU และอุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ภายในเครื่อง ได้ขอโยกย้ายไปทำงานให้กับหัวหน้าเฉิน

ซึ่งนักวิจัยเหล่านั้นที่ขันอาสา ก็ไม่ตะขิดตะขวงใจในความสามารถของหัวหน้าเฉินอีกต่อไปแล้ว ส่วนเรื่องสัญชาติของหัวหน้าเฉินที่เป็นคนจีน พวกเขาไม่คิดเก็บมาใส่ใจอีก ที่นี่คือประเทศไทยและตอนนี้เขาทำงานให้กับบริษัท Rayzen Techฯ ที่เป็นบริษัทของไทย ฉะนั้นตอนนี้พวกเขาทั้งหมดก็คือคนไทยคนหนึ่ง!

พวกเขามีวีซ่าทำงาน มีการเสียภาษีให้กับประเทศไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เช่นนั้นใครจะเถียงว่าพวกเขาไม่ใช่คนไทยได้อีก!

นักวิจัยทั้งสองกลุ่มได้แยกย้ายกันทำงานกันทันที ส่วนภัทรเองก็เร่งหาพนักงานที่เป็นคนไทยเพื่อเข้ามาเติมในส่วนของสำนักงานในตำแหน่งต่างๆ และพนักงานโรงงานที่จะรับผิดชอบในส่วนของการผลิต ที่อีก 2-3 เดือน ทุกอย่างจะต้องพร้อมและเดินเครื่องผลิตโทรศัพท์ตามกำหนดเวลาของพีทให้ได้

“พีทถึงตอนนี้ฉันจะรีบรับสมัครพนักงานเข้ามาเติมเต็มบริษัทของเรา แต่นายลืมไปหรือเปล่าว่าพวกเรายังขาดผู้บริหารที่จะมาดูภาพรวมของบริษัท Rayzen Techฯ ให้กับพวกเรา” ภัทรถามคำถามนี้ขึ้นมา เพราะตำแหน่งดังกล่าวถือเป็นตำแหน่งสำคัญ ที่รองลงมาจากพีทเลยทีเดียว

แน่นอนภัทรไม่กล้ารับตำแหน่งนี้ ด้วยประสบการณ์ ด้วยความสามารถ เขายังไปไม่ถึงจุดนั้น การได้ทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับนักพัฒนา Rayzen ก็ถือว่าเกินความสามารถของเขาแล้ว ดังนั้นภัทรจึงต้องถามกับพีทถึงเรื่องนี้

“ฉันมีคนในใจอยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าตัวจะพร้อมมาทำงานให้กับพวกเราเมื่อไร?” พีทตอบกลับด้วยท่าทีสบายๆ เขามีคนในใจอยู่แล้ว เพียงแต่คนดังกล่าวดูเหมือนจะยุ่งกับๆ การงัดข้อกับบริษัทของตัวเองอยู่

‘ปัง~!’

เสียงปิดประตูดังสนั่น ภายในห้องทำงานของตึกสำนักงานขนาดใหญ่ที่มีโลโก้ Pineapple สาขาประเทศไทย เป็นวิเวียร์ที่ผุดลุกผุดนั่งหลังจากได้คุยถึงปัญหากับบริษัทแม่ของเธอที่อยู่สหรัฐอเมริกา โดยเธอได้รับแจ้งมาว่า เอกสารการลาออกของเธอได้อนุมัติแล้ว หากแต่เธอจะต้องทำงานให้กับบริษัทไปอีก 1 เดือน เพื่อบริษัทจะส่งคนมาแทนในตำแหน่งของเธอ ซึ่งเธอจะต้องสอนงานและมอบหมายงานให้กับคนที่มาแทนจนสามารถปฏิบัติงานได้ เมื่อนั้นเธอถึงจะสามารถลาออกได้ตามต้องการ

แน่นอนกว่าขั้นตอนจะมาถึงจุดนี้ วิเวียร์ได้ทำการพูดคุยกับบริษัทและหัวหน้าของเธอมาแล้วหลายครั้ง และทุกครั้งปัญหาที่เธอร้องขอไปก็ไม่เคยได้รับการแก้ไข จนนำมาสู่การแตกหักและการลาออกในที่สุด

วิเวียร์เฝ้ารอการลาออกของเธอมาตั้งแต่เดือนที่แล้ว แต่ทว่าบริษัทกลับผิดคำพูด โดยอ้างว่าไม่สามารถหาคนมาแทนได้ทัน ซึ่งในครั้งนี้ก็ยังคงเป็นเช่นเดิม

บริษัทได้ส่งพนักงานคนใหม่มาแทนเธอแล้วจริงๆ แต่เป็นเพียงแค่พนักงานทั่วไป ที่แทบไม่มีประสบการณ์ใดๆ เลย การที่ต้องมารับผิดชอบตำแหน่งของเธอที่เป็นถึงหัวหน้าประจำสำนักงานใหญ่ จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมอบหมายงานให้เสร็จภายในหนึ่งเดือน

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น วิเวียร์ที่มาถึงจุดแตกหักกับบริษัทของเธอแล้ว ก็ได้ยื่นคำขาดไปเช่นเดียวกัน เธอจะทำการฟ้องร้องบริษัทตามสหภาพแรงงาน ซึ่งทันทีที่บริษัท Pineapple ได้ยินดังนั้น จึงรีบส่งหัวหน้าของวิเวียร์ บินตรงมายังประเทศไทยเพื่อจัดการปัญหาของวิเวียร์โดยเฉพาะ

และเสียงปิดประตูเสียงดังเมื่อครู่ก็เกิดจากหัวหน้าของวิเวียร์นั่นเอง ที่ไม่พอใจที่วิเวียร์ทำให้ตำแหน่งของเธอต้องเดือดร้อนและต้องบินมาจัดการด้วยตัวเองแบบนี้

วิเวียร์ถูกขู่สารพัดจากหัวหน้าของเธอว่าต่อจากนี้ เธอจะหมดอนาคตในสายงานนี้อย่างแน่นอนและจากอำนาจที่บริษัท Pineapple มี

พวกเขาสามารถขึ้นบัญชีดำของวิเวียร์ได้โดยไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย…และมันก็ทำให้วิเวียร์หัวเสียมากที่ถูกปฏิบัติเช่นนี้ ทั้งๆ ที่ตลอดมา เธอทำเพื่อบริษัทมากขนาดไหน!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 2 ทุ่มนะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy