Side Story : เื่ราวของข้า
ตัวข้านั้นติดตามนางมาเนิ่นนาน เด็กสาวที่กำลังตั้งใจทำงานอย่างขันแข็งในวันที่หิมะยังคงตกอยู่เช่นนี้ ข้าไม่อาจละสายตาไปจากนางได้เลยแม้แต่เพียงเสี้ยววินาทีเดียว
มันหาใช่ในเื่ของเสน่หา แต่มันเป็เื่ของพันธสัญญาที่ผูกกันไว้อย่างเหนียวแน่น แม้ว่าตัวของนางนั้นจะไม่เคยเชื่อในเื่ของการมีตัวตนอยู่ของพวกเราก็ตาม
“เฮ้ย ทำงานให้ดีกว่านี้หน่อยได้ไหม” เสียงของเ้าอ้วนนั่นมันกำลังด่านางอยู่ แต่ตัวของนางก็ยังคงสู้ไม่ถอยและยังคงแบกของหนักนั่นไปมาราวกับเป็ผู้ชายอยู่อย่างนั้น
“ค่ะ” แม้นางจะตอบกลับไปสั้นๆแต่ข้าก็รับรู้ได้ถึงความโกรธของนาง บางทีถ้าเกิดข้าเล่นสนุกกับเ้าอ้วนนั่นสักนิดหน่อยคงจะไม่เป็อะไรหรอกมั้ง
เมื่อข้าคิดได้ดังนั้นจึงร่ายเวทสั่งให้หลอดเืของมันทำงานอย่างหนัก ดูหน้าของมันสิแดงก่ำขึ้นราวกับเส้นเืของมันจะะเิออกมาแล้ว ฮ่าๆๆ
“เห้ย ทำบ้าอะไรของเธอน่ะ” และดูเหมือนว่านางจะก่อเื่เข้าให้อีกแล้ว ไม่รู้ว่านางได้นิสัยอันก้าวร้าวนี้มาจากที่ไหนกัน
และแล้วผลสุดท้ายเื่ราวก็จบลงตรงที่นางต้องถูกไล่ออกจากงาน
ท่าทางที่ดูเข้มแข็งมันช่างต่างกับแววตาที่ดูเศร้าอยู่นั่น แม้ว่าตัวข้าอยากจะช่วยเหลือนางมากสักเท่าไหร่ก็ตามแต่มันก็คงเป็ไปไม่ได้อยู่ดี
‘โลกนี้มันมีกฎที่แม้แต่ตัวข้าก็มิอาจฝืนมันได้ โลกที่ถูกสร้างด้วยไอ้เ้าตัวตนนั่น’
ยิ่งข้านึกถึงมันก็ยิ่งทำให้หัวใจของข้าถูกแผดเผาไปด้วยเปลวไฟแห่งความแค้น แต่ข้าจะรู้สึกถึงมันมากไม่ได้เพราะยิ่งข้ามีความรู้สึกอันแรงกล้ามากเท่าไหร่ นางก็ยิ่งจะได้รับผลกระทบจากมันมากขึ้นเท่านั้น
และในตอนนี้นั้นนางก็กำลังจะไปยังที่เดิมที่ประจำของนาง
ดูนั่นสินางยังคงร้องเพลงได้ห่วยแตกเช่นเดิม ถึงแม้เสียงนั่นจะเป็สิ่งพิเศษที่นางได้รับมาั้แ่กำเนิดก็เถอะ
แต่ว่า…
ครั้งนี้มันต่างออกไป มีใครคนนึงเดินเข้ามาชื่นชมนางแต่มันไม่ใช่คนธรรมดา…ลูกครึ่งอสูรอย่างนั้นเหรอ
มันอยู่ในสายพลังแห่งราคะ มันหลอกล่อจนทำให้นางเผลอลุ่มหลงตกลงไปในห้วงแห่งความรัก
‘ชิ! โง่เสียจริง’ ครั้งนี้ข้าคงจะอยู่เฉยไม่ได้แล้ว เพราะด้วยใกล้ถึงเวลาที่นางกับข้าจะได้เจอกันจะทำให้ทุกอย่างถูกขัดขวางไม่ได้
ข้าต้องไปคลายมนตร์สะกดนั่น!
ตัวข้าคงต้องสร้างสถานการณ์อะไรบางอย่างที่ทำให้นางต้องอับอายจนทำให้ความลุ่มหลงนั่นมันถูกแทนที่ด้วยอารมณ์ที่โกรธแค้น
และดูเหมือนว่าข้าจะทำสำเร็จ นางกลายเป็ตัวตลกชั้นเยี่ยมเชียวล่ะข้าชอบชะมัด!
แต่ดูเหมือนว่ามันจะยังไม่ยอมแพ้นะ
และแล้วผลสุดท้ายพวกเขาทั้งสองคนก็ออกไปดื่มด้วยกัน มันใช้คำหวานหลอกล่อนางแต่ก็ถูกข้าขัดขวางจนหมดสิ้น แม้ข้าจะยึดร่างของชายร่างใหญ่คนนั้นแล้วเตือนมันหรือสร้างสถานการณ์บางอย่างแต่ดูท่าว่าความทะเยอะทะยานของมันจะยังไม่ยอมหยุดลงสินะ บางทีมันอันจะรู้ถึงพลังอันแสนพิเศษที่อยู่ข้างในนั่น
หึ! น่าสนุกชะมัด! ก็ดี! มาสิ! ข้าจะยอมปล่อยให้มันเข้าหานาง
‘อีกเพียงแค่ไม่กี่สิบนาที หลังจากนั้นตัวข้าก็จะลงไปกลืนกินความสิ้นหวังของเ้า’
.
.
.
และดูเหมือนว่าผลจากความพยายามของมันจะทำจนสำเร็จ นางกลายเป็ปลาที่เผลอหลงเข้าไปติดเบ็ดเสียจนหนีเอาตัวไปไหนไม่รอด
ดีนี่! ข้าได้สร้างสถานการณ์อันยอดเยี่ยมขึ้นมาแล้ว
ใน่เวลาอีกไม่กี่นาทีที่จะถึงเวลาครบรอบวันเกิดของนางกับ่เวลาที่คาบเกี่ยวระหว่างความเป็ความตาย แต่ขาดอีกเพียงหนึ่งอย่าง ‘การขอร้องอ้อนวอนต่อข้า’
เมื่อทุกอย่างถูกผสมรวมกันมันจะทำให้ตัวข้านั้นสามารถปรากฏตัวออกไปยังโลกด้วยพลังอันเต็มเปี่ยมได้
เอาล่ะเรียกร้องหาข้าสิ! เ้ารู้วิธีการมาั้แ่แรกอยู่แล้วไม่ใช่รึไงกันยัยโง่!
‘ได้โปรด… จะปีศาจ อสูรกาย หรืออะไรก็ได้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว’ เสียงความคิดของนางกำลังส่งผ่านมา
‘ขอแลกด้วยร่างกายและิญญาได้โปรด…อย่างน้อยในชีวิตนี้ให้ฉัน…’
ชิ! ดูเหมือนเป็เพราะว่านางภาวนาด้วยเจตนาอันแรงกล้าเลยทำให้เรียกหมาตัวอื่นเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วยสินะ แต่มันคงเป็ไปไม่ได้หรอกก็เพราะว่านาง...
‘ได้มีชีวิตอยู่ต่อไป’
.
.
.
นางจะเป็ของข้านับั้แ่วันนี้...และตลอดไป
“Happy birthday to you นะ ซอจูอึน หึฮ่าๆๆๆ”
(I CANT SLEEP WITHOUT YOU ช่วยกล่อมฉันสู่ห้วงแห่งความฝันที)