ตอนที่ 4
ค้นหาสาเหตุความวุ่นวาย ( 1 )
ร่างของเด็ก 7ขวบที่กำลังยืนตระหง่านอยู่บนหลังคาสร้างความแตกตื่นให้แก่ชาวบ้านเป็อย่างมากและแน่นอนว่าคนที่ใที่สุดจะเป็ใครไปไม่ได้นอกจาก ลูน่า นั่นเองทันทีที่เห็นลูกชายยืนอยู่ต่อหน้าสัตว์ประหลาดตัวใหญ่เท่าูเาหัวใจของคนเป็แม่หล่นวูบลงพื้นทันทีลูน่ารีบวิ่งเข้าไปหาลูเซียสโดยลืมว่าตรงหน้าลูเซียสนั้นมีหมีั์ท้องขาวอยู่
“ใจเย็นๆลูน่า”คนที่ช่วยหยุดลูน่าเอาไว้คือแอนนาแต่แรงแขนของเธอก็แทบจะรั้งร่างผอมๆของลูน่าไม่ไหว
“ลูเซียสเขาๆ...”ลูน่าจะพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือขอบตาของเธอมีหยาดน้ำตาเล็กๆเกาะราวกับจะร้องให้
โฮกกกกเสียงคำรามของหมีั์ท้องขาวดังขึ้นอีกครั้งมันหันมามองร่างเล็กๆของลูเซียสด้วยดวงตาที่เหลืออีกข้างของมันความรู้สึกเจ็บที่โดนทำลายตาไปข้างหนึ่งทำให้มันคุ้มคลั่งยิ่งกว่าเดิมร่างกายใหญ่โตของมันโถมเข้ามาทั้งตัวราวกับจะล้มทับลูเซียสไปทั้งๆอย่างนั้น
ฉึก!หอกเล่มหนึ่งถูกปาใส่ดวงตาข้างที่เหลือของมันราวกับจับวางทำเอาหมีั์ท้องขาวดิ้นอย่างเ็ป แถมมันยังเสียการมองเห็นไปแล้วทำให้ลูเซียสสู้ได้สะดวกยิ่งขึ้นเขาะโวูบลงมาจากหลังคา ก่อนจะใช้หอกแทงใส่ท้องของมันเช่นเดียวกับที่ปู่แกรนทำแรงกระแทกที่ลูเซียสทำนั้นรุนแรงยิ่งกว่าที่ปู่แกรนทำหลายเท่าเพราะร่างของหมีั์ท้องขาวถึงกับลอยขึ้นจากพื้นอึดใจหนึ่งเลยทีเดียว
แต่ว่าหนังของมันก็หนาอย่างที่ลูเซียสคาดเอาไว้หอกทำจากเหล็กไม่สามารถแทงทะลุผ่านมันไปได้ หากมีอาวุธดีกว่านี้เขาคงชนะได้ไม่ยากแต่คงจะบ่นเื่อาวุธในหมู่บ้านเล็กๆแบบนี้ไม่ได้หรอกได้แต่โทษว่าหนังของหมีตัวนี้หนาเกินไปเท่านั้น
โฮกกกกหมีั์ท้องขาวคำรามลั่น ก่อนจะใช้อุ้งมือปัดไปมาย่างเปะปะเพราะมันไม่สามารถมองเห็นได้แล้วแต่ถึงจะเป็การปัดอุ้งมือไปมาแต่เสียงกรงเล็บของมันกรีดสายลมก็ทำเอาแก้วหูของคนในหมู่บ้านแทบฉีกขาด
“ยืมแรงหน่อยนะ”ลูเซียสพูดพลางยกหอกขึ้นเขารอจังหวะที่หมีั์ท้องขาววาดอุ้งมือลงมาหาเขา ก่อนที่เขาจะหลบอุ้งมือหนาๆนั่นอย่างง่ายดายเขาแทงหอกใส่มือข้างนั้นอย่างรวดเร็ว แต่เขาไม่ได้อยากจะแทงมือนั่นให้ทะลุเขาเพียงแค่สอดด้ามหอกไว้ระหว่างนิ้วอวบๆของมันแล้วใช้หอกพร้อมเวทเสริมพลังดึงอุ้มมือของหมีไปตามแรงที่มันโถมเข้ามาทำเอาร่างของหมีที่สูงตระหง่านเกิน6 เมตรเซถลามาข้างหน้า ก่อนจะล้มลงกวาดเอาบ้านบริเวณนั้นพังกระจายราบเรียบไปบนพื้นเพราะหมีั์ท้องขาวใหญ่เกินไปลูเซียสจึงไม่มีทางเลือกทำให้มันล้มใส่บ้านที่ไม่มีคน
เมื่อร่างของหมีั์ท้องขาวลงมานอนบนพื้นแล้วลูเซียสจึงฉวยโอกาสเข้าโจมตีใส่บริเวณใบหน้าของมัน ตลอดทั้งตัวของหมีไม่ว่าจะเป็หมีั์ท้องขาวหรือมีทั่วๆไปมักจะมีขนหนาๆป้องกันเอาไว้ยิ่งหมีที่มีขนาดใหญ่เช่นนี้แล้วขนบนตัวเส้นหนึ่งหนาแทบจะเหมือนเชือกที่ใช้มัดเสาเรือเมื่อต้องเจอกับแพขนของมันเป็ไปไม่ได้ที่จะแทงเข้าไปได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหนังหนาๆของมันเลยปลายหอกคงแทงได้ไม่พ้นผิวชั้นนอกของมันด้วยซ้ำเป้าหมายของลูเซียสคือกระโลหกศีรษะของหมีั์ท้องขาวแม้กระดูกจะแข็งกว่าิันับร้อยเท่าแต่หากทะลวงกระดูกศีรษะไปได้ก็จะเจอกับสมองที่ไม่ว่าจะเป็สิ่งมีชีวิตอะไรมันก็คือจุดอ่อนถึงตาย
ฉึก! ลูเซียสแทงหอกลงไปที่หัวของหมีั์ด้วยเวทเสริมพลังทำให้กล้ามเนื้อของเขามีกำลังมหาศาลพอจะกระแทกหมีั์ทั้งตัวลอยได้เมื่อนำมันมาใช้กระแทกใส่หัวของหมีั์โดยตรงพื้นเบื้องล้างศีรษะของหมีั์ท้องขาวถึงกับมีรอยยุบทำให้เห็นได้ชัดเจนว่าแรงกระแทกจากการแทงหอกของลูเซียสนั้นมากมายเพียงใดแต่ถึงอย่างนั้นปลายหอกก็แทงเข้าแปได้แค่ิัชั้นนอกเท่านั้น
“ยากกก”ลูเซียสะโก้อง ก่องจะดึงหอกกลับขึ้นมาแล้วแทงมันซ้ำลงไป พอเห็นว่ามันยังไม่ทะลุลูเซียสก็ดึงหอกขึ้นแล้วแทงซ้ำลงไปอีกเขาทำแบบนี้ซ้ำๆจนเสียงแทงหอกใส่กระโหลกของหมีั์ท้องขาวดังเป็จังหวะเดียวกับหัวใจของคนในหมู่บ้านเสียง ตึงๆ ของหอกดังต่อเนื่องกันพักใหญ่ แต่ลูเซียสก็เห็นเพียงรอยผุของกะโหลกเท่านั้น
กร๊อป! แทนที่เสียงกระแทกในที่สุดหอกที่ถูกใช้ในมือของลูเซียสก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมามันปริออกเป็เส้นๆก่อนจะฉีกขาดจากกันเป็สองท่อนแต่ลูเซียสก็คาดเดาไว้อยู่แล้วว่าหอกธรรมดาคงไม่สามารถแทงทะลุผ่านกระโหรกของหมีั์ท้องขาวไปได้แน่ๆเขาถึงได้ฝากหอกอีก 2 เล่มไว้ที่ดวงตาทั้งสองข้างของหมีั์ท้องขาวอย่างไงละ
โฮกกกกแต่ลูเซียสยังไม่ทันได้เคลื่อนไหว ร่างของหมีั์ท้องขาวก็ค่อยๆยกขึ้นแรงกระแทกจากการล้มกับการกระหน่ำแทงของลูเซียสทำให้มันเพียงแค่มึนงงเท่านั้นขณะที่มันกำลังยกตัวขึ้นลูเซียสทำได้แค่ย่อตัวลงยืดเส้นขนของมันเอาไว้ไม่ให้มันสะบัดตกแต่พอยันตัวขึ้นมาได้หมีั์ท้องขาวก็สะบัดหัวอย่างรุนแรงราวกับ้าเหวี่ยวลูเซียสให้ออกจากหัวของตนซึ่งลูเซียสที่เวทเสริมพลังอยู่นั้นยังคงเกาะเส้นขนของมันเอาไว้ได้แต่ก็ไม่สามารถเคลื่อนตัวไปดึงหอกจากดวงตาของหมีั์ท้องขาวได้
ฟุบ! หอกเล่มหนึ่งถูกปามาทางลูเซียสแม้หมีั์ท้องขาวจะสะบัดหัวไปมา แต่หอกดังกล่าวก็ถูกปามาหาลูเซียสอย่างแม่นยำลูเซียสจึงใช้มือข้างที่ว่างคว้าหอกเอาไว้เขามองไปทางที่มาของหอกก็พบว่าปู่แกรนพึ่งโยนหอกของตัวเองให้ลูเซียสนั่นเอง
ฉึก!!ลูเซียสไม่รีรอใช้หอกในมือตัวเองแทงใส่แผลเดิมอย่างรุนแรงทำเอาหมีั์ท้องขาวที่กำลังสะบัดหัวไปมาถึงกับเซไปอีกทางแต่มันก็ยังทรงตัวอยู่ได้โดยไม้ล้มลงไป
ฉึก!! แต่พอลูเซียสซ้ำหอกไปอีกทีร่างของหมีั์ท้องขาวก็เซไปจนไม่สามารถรักษาสมดุลเอาไว้ได้มันเอนล้มลงนอนไปยังตำแหน่งเดิมที่มันนอนอยู่เมื่อครู่
“ยากกก”ลูเซียสะโอีกครั้งก่อนจะแทงหอกใส่แผลเดิมของหมีั์ท้องขาว ความจริงแล้วหอกของปู่แกรนแม้จะดูเหมือนหอกธรรมดาทั่วไปแต่ความจริงมันกลับเป็หอกที่คุณภาพดีที่สุดในหมู่บ้านแม้จะเทียบเคียงกับอาวุธในตำนานไม่ได้แต่มันก็เป็อาวุธชั้นดีที่มีความทนทานและความคมมากกว่าเหล็กธรรมดาๆ
กร๊อป!! แม้เสียงจะคล้ายๆตอนหอกของลูเซียสหักแต่คราวนี้กลับเป็เสียงของกะโหลกหมีที่แตกออกเป็รูกว้างเมื่อเห็นเืสีแดงทะลักออกมาจากปากแผลลูเซียสก็ไม่รอช้าแทงเข้าไปในแผลนั้นสุดแรง
โฮกกกกทันทีที่แทงเข้าไปร่างของหมีก็กระตุกอย่างรุนแรงก่อนจะเหวี่ยงทั้งร่างพลิกไปหนึ่งตลบ พังบ้านไปอีกหลายหลังแต่ดูเหมือนหมีั์ท้องขาวจะยังไม่สิ้นฤทธิ์ มันพยายามใช้อุ้งมือหนาๆของมันยันตัวเองขึ้นแต่ก็หมดแรงทิ้งตัวลงไปอีกรอบ
คลืดดดลูเซียสเห็นหมีั์ยังไม่ยอมตายเสียที เขาจึงตัดสินใจจับด้ามหอกของปู่แกรนแล้วใช้มันคว้านเป็วงกลม ราวกับกำลังถ่อเรือบนผิวน้ำ
โฮกกกกกกกกกเสียงร้องลากยาวของหมีั์ท้องขาวทำเอาคนทั้งหมู่บ้านหัวใจเต้นระรัวยิ่งเห็นร่างของมันค่อยๆนอนนิ่งลงบนพื้นความรู้สึกโล่งใจก็เข้ามาแทนที่ความหวาดกลัว
ฟู่....เวลาไม่นานหลังจากหมีั์ท้องขาวสิ้นลมหายใจร่างของมันก็ค่อยๆจางลงจนกลายเป็โปร่งใสก่อนจะหายไปราวกับไม่เคยมีหมีอยู่ตรงนี้แม้สักตัว ถึงขนาดรอยเืของมันยังหายไปไม่เหลือแม้แต่น้อยหากไม่มีซากบ้านเมืองที่พังระเนระนาดอยู่ตรงหน้าละก็เื่ราวเมื่อครู่คงราวกับความฝัน
“์”ไม่ทราบว่าวันนี้นายพรานพูดแบบนี้ไปกี่รอบแล้วแต่เหตุการณ์ตรงหน้า ตัวเขาเองก็ไม่สามารถหาคำได้มาอธิบายไปได้มากกว่านี้แล้ว
“ลูเซียสส”คนแรกที่เข้ามาหาลูเซียสหลังการต่อสู้จบก็คือลูน่านั่นเองเมื่อเห็นว่าหมีั์ท้องขาวหายไปแล้วแอนนาถึงยอมปล่อยให้ลูน่าเข้ามาหาลูกชายได้เธอดึงร่างของลูกชายเข้ามากอดสุดแรงราวกับจะไม่ได้กอดเขาอีกแล้วเธอไม่ได้ชมเชยหรือต่อว่าลูเซียส เธอเพียงส่งเสียงสะอื้นออกมาเท่านั้น
“เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”ลูน่าถามพลางมองร่างของลูกชายภายนอกลุกชายของเธอก็เหมือนกับเด็กทั่วๆไปทำให้คนในหมู่บ้านยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแขนเล็กๆของลูเซียสเป็แขนที่ใช้โจมตีหมีั์ท้องขาวเมื่อครู่
“ลูเซียสเธอทำแบบนั้นได้ยังไง”นายพรานถามพลางเดินเข้ามาใกล้ แม้มนุษย์จะมีพลังเวทแต่คนที่มีมันมากถึงขนาดนำออกมาใช้ได้นั้นมีน้อยมาก เรียกได้ว่ามีแค่ 1 ใน 100เชียวละ
“ปู่แกรนเป็คนสอนผมครับ”ลูเซียสตอบด้วยใบหน้าใสซื่อแน่ละปู่แกรนสอนเขาจริงๆ แต่มันก็เป็แค่การแนะนำเมื่อวานเย็นเท่านั้นแต่เมื่อชาวบ้านได้ฟังก็พากันเข้าใจว่าปู่แกรนแอบสอนวิชาให้ลูเซียสนั่นเอง
“ความจริงถ้าปู่แกรนไม่ได้หมดแรงจากการสู่กับหมาป่าเมื่อคืนปู่แกรนก็คงชนะหมีตัวนั้นได้เหมือนกันครับ”ลูเซียสตอบด้วยรอยยิ้มแม้ทุกคนจะรู้จักตำนานของเ้าป่าอย่างมีั์ท้องขาวแต่ก็ไม่มีใครเลยที่รู้ว่าจริงๆแล้วมันแข็งแกร่งเพียงใดมีแต่ตัวปู่แกรนเองเท่านั้นที่มองเด็กชายตอบคำถามชาวบ้านด้วยความเงียบงัน
หมดแรงจากการต่อสู้กับหมาป่างั้นเหรออย่าล้อเล่นน่า ถึงหมาป่าจะมีจำนวนมากแต่พวกมันก็ยังเป็แค่สัตว์ป่าธรรมดาอย่างตัวปู่แกรนที่เคยเป็ถึงทหารองครักษ์แล้วไม่คณามือหรอกแต่ที่ทำให้เขามีสภาพย่ำแย่จริงๆแล้วเป็เพราะการโจมตีของหมีั์นั่นต่างหากถ้าเขาไม่หมดแรงจะชนะมันได้งั้นเหรอ อย่าพูดให้หัวเราะน่าหมีตัวนั้นอย่าว่าแต่ตาแก่ที่ปรดเกษียรมานับสิบปีคนนี้เลย ต่อให้เป็กองทัพ 100คนยังทำอะไรหนังหนาๆของหมีนั่นไม่ได้เลย
“....”แต่พอเห็นเด็กชายไม่คิดจะเปิดเผยว่าทำไมตนถึงทำเื่แบบนี้ได้ปู่แกรนก็ไม่คิดจะสืบสาวราวเื่ ถึงอย่างไรเื่ที่ว่าหากไม่มีเด็กชายเขาหรือแม้แต่คนในหมู่บ้านก็คงตายไปแล้วก็เป็คามจริงหากจะบอกว่าเด็กชายเป็ผู้มีพระคุณของหมู่บ้านก็ไม่ได้พูดเกินจริงแต่อย่างไร
“นี่เป็ของเธอนะ”ปู่แกรนเดินเข้าไปหาเด็กชายก่อนจะส่งก้อนคริสตัลสีทองส่งไปให้เด็กชายสัตว์อสูรเป็สิ่งมีชีวิตที่เกิดมาจากพลังเวทเมื่อตายก้อนตะกอนของพลังเวทจะตกผลึกเป็คริสตัลอย่างที่เขายื่นให้เด็กชายยิ่งสัตว์อสูรมีพลังเวทมากเท่าไหร่ ก้อนคริสตัลก็จะมีพลังมากเท่านั้นหมีั์ท้องขาวเป็สัตว์อสูรที่แข็งแกรงเกินกว่าคนทั่วไปจะปราบได้คริสตัลของมันย่อมมีค่ามหาศาล เมื่อเด็กชายเป็คนจัดการมันก็สมควรจะเป็ของเขา
“เท่านี้ก็วางใจได้เสียที”หัวหน้าหมู่บ้านถอนหายใจพลางมองซากบ้านที่นอนระเนระนาดอยู่เบื้องหน้าเพราะ่ที่ปู่แกรนรับมือกับหมีั์ท้องขาวทำให้ชาวบ้านออกมาหลบได้จึงไม่มีใครโดนหมีั์ท้องขาวทับเลยแม้แต่คนเดียวส่วนบ้านนั้นสร้างใหม่ใช้เวลาไม่มาก จึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร
“มันยังไม่จบหรอก”ปู่แกรนพูดเสียงเครียดพลางมองเข้าไปในป่า
“ใช่ไอ้ตัวที่ไล่หมีั์ท้องขาวออกมาจากป่านะยังอยู่”นายพรานพูดพลางชี้ไปทางที่หมีั์ท้องขาวผ่านมา