“จริงๆ ก็ชอบใช่ไหมล่ะ”
เคทสังเกตสีหน้าของชาร์ล็อตก่อนหน้านี้ มันเป็สีหน้าคล้ายกับเด็กผู้หญิงที่ได้ช่วยตัวเองครั้งแรก สีหน้าของเด็กน้อยที่ได้ค้นพบความสุขแบบใหม่ ซึ่งเคทก็เคยผ่านจุดนั้นมาก่อน แต่เหมือนว่าชาร์ล็อตจะยังเขินอายไม่กล้ายอมรับ
“เปล่าสักหน่อย ก็แค่รู้สึกว่ามันแปลกดี… เท่านั้นเอง”ชาร์ล็อตส่ายหน้า แต่ถ้าหากคำพูดนั้นเป็ความจริง ทำไมเธอต้องพูดทั้งหลบตาอยู่ด้วยล่ะ
เห็นชัดเลยว่าชาร์ล็อตอยากมีประสบการณ์กลายเป็เฟอร์นิเจอร์สักครั้ง แต่เคทจะโน้มน้าวยังไงให้เพื่อนของเธอยอมเปิดใจตัวเอง เผยความชอบของตนออกมากันนะ
ขณะที่เคทกับชาร์ล็อตกำลังคุยกันอยู่นั้น มิวก็นำทางพวกเธอเดินมาจนถึงสระน้ำแห่งหนึ่งที่มีน้ำพุอยู่ ตรงใจกลางสระนั้นมีมนุษย์ประมาณสองสามคนสวมชุดผ้าสีขาวบางเหมือนกับเทพธิดากรีก ร่างกายของเธอถูกล็อคเอาไว้ตามส่วนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็มือ เท้า แขน ขา ไปจนกระทั่งลำคอ เพื่อบังคับให้เธออยู่ในอิริยาบทที่งดงามสมเป็เทพธิดา ส่วนมือของเธอก็ถูกบังคับให้ถือแจกันในท่วงท่าที่กำลังเทน้ำ
แต่น่าแปลก ปกติเวลาจับคนมาทำเฟอร์นิเจอร์ มักจะต้องล็อกร่างกายเพื่อไม่ให้เ้าตัวเครื่องไหว ให้นิ่งเฉยเหมือนกับสิ่งของไม่ใช่เหรอ แต่ชาร์ล็อตสังเกตเห็นว่า ตรงแจกันนั้นไม่ได้มีอะไรล็อกอยู่เลยนอกจากมือของหญิงสาวคนนั้นเท่านั้น
แต่ถ้าสังเกตให้ดี จะพบว่าที่แจกันนั้นได้ผูกกับเส้นเอ็นสีใสที่เือบจะมองไม่เห็น ชาร์ล็อตเพ่งสายตามองก็พบว่าปลายเส้นเอ็นนั้นผูกโยงเข้ากับยอดปทุมถันทั้งสองข้างของเธอ หมายความว่า ถ้าเกิดเธอคนนั้นปล่อยแจกันออกเมื่อไร สิ่งนั้นก็จะถ่วงน้ำหนักจนดึงหัวนมเธอ ซึ่งมันคงเจ็บน่าดู ชาร์ล็อตที่เป็ผู้หญิงด้วยกันย่อมรู้ดี
แต่ว่าทำไมกันนะ ทำไมชาร์ล็อกถึงคิดว่า ถ้าเธออยู่ในสภาพนั้นก็อยากลองปล่อยแจกันให้มันดึงยอดอกของเธอดู อยากจะััความเ็ปโดยที่ตัวเองไม่สามารถขัดขืนได้ ผู้หญิงคนนั้นจะทนไปทำไมกันนะ
“สนใจเหรอ ชาร์ล็อต”
เคทที่แอบสังเกตเพื่อนตัวเองอยู่นางเข้ากอดชาร์บางเอาคางมาเกยไหล่ของเธอ ชาร์ล็อตสะดุ้งแล้วส่ายหน้า
“เปล่าสักหน่อย แค่คิดว่ามันสวยดีเท่านั้นล่ะ อืมๆ แค่นั้นเอง” ชาร์ล็อตพยักหน้ากับตัวเองแก้เขิน ทางด้านมิวก็ผายมือไปทางรูปปั้นเทพธิดาที่ทำมามนุษย์ว่า
“ฉันได้แรงบัลดาลใจมาจากนางฟ้าในเทพกรีกน่ะค่ะ”
ชาร์ตล็อตมองหญิงสาวพวกนั้นที่นิ่งไม่ไหวติ่ง แต่ก็พอจะเห็นริมฝีปากของเธอที่กำลังเม้มอยู่ด้วยความทรมาน ไหนจะเป็มือที่กำลังสั่นอยู่นั่นอีก
“ถ้างั้นไปที่คฤหาสน์กันดีกว่านะ มีของน่าสนใจอีกเยอะเลยในนั้น”
มิวนำทางชาร์ล็อตและแคทไปยังคฤหาสน์ แต่ว่าเส้นทางนั้นก็ไกลพอสมควร ถ้าหากเดินไปคงต้องเมื่อยและได้เหงื่อแน่ๆ ด้วยเหตุนั้น มิวจึงหันมาบอกว่า
“นั่งรถกันไปเถอะค่ะ”
คำพูดนั้นทำให้ชาร์ตล็อตขมวดคิ้ว รถงั้นเหรอ จะเป็ยังไงกันนะ
ขณะที่ชาร์ล็อตกำลังคิดแบบนั้น มิวก็ทำการหยิบกระดิ่งขึ้นมาสั่น ทันใดนั้นชาร์ตล็อตก็ได้ยินเสียงเสียงฝีเท้าของใครบางคน ดูจากลักษณะแล้วเป็การก้าวเดินน่าจะเป็ม้าไม่ก็ลาสินะ แต่เมื่อชาร์ล็อตหันไปมองทางต้นเสียง ก็ต้องเบิกตากว้าง
“น่ารักไหมคะ”
มิวเอ่ยถาม ที่ปลายสายตาของชาร์ตล็อตตอนนี้ มีผู้หญิงสาวคนกำลังวิ่งมา เธอสวมใส่ชุดหนังสีดำรัดรูปคล้ายกับชุดว่ายน้ำ เท้าของเธอใส่ส้นสูงเอาไว้ ซึ่งชาร์ล็อตคิดว่ามันสูงเกินไปด้วยซ้ำ เพราะมันทำให้ผู้ถูกใส่ต้องอยู่ในท่าเหมือนยืนเขย่งอยู่ตลอดเวลา อย่าว่าแต่วิ่งเลย แค่เดินยังทำไมได้ ชาร์ตล็อตคิดแบบนั้น
“นี่คืออะไรเหรอคะ” ชาร์ล็อตถามด้วยความสงสัย ถึงแม้ว่าจะพอเดาได้ก็เถอะ
“ม้าไงคะ พวกเธอถูกฝึกมาดีมากเลยน้า นอกจากจะยืนบนส้นสูงได้แล้วยังวิ่งได้เร็วอีก ยังไงก็เถอะ ขึ้นไปนั่งได้เลยค่ะ” มิวว่าพลางผายมือไปทางรถม้าที่อยู่ด้านหลัง ซึ่งมันเหมือนกับเก้าอี้ติดล้อและมีหลังคาสำหรับบังแดด ชาร์ล็อตค่อยข้างเกรงใจ เพราะถึงแม้ว่าที่ผ่านมา เธอจะเห็นเฟอร์นิเจอร์มนุษย์มาบ้าง แต่ก็ไม่ได้มีครั้งไหนที่เธอเข้าไปมีส่วนร่วมเลย แต่ตอนนี้เธอกำลังจะใช้งานมนุษย์คนหนึ่งไม่ต่างจากม้า
“ขึ้นได้เลยค่ะ ไม่ต้องกลัว”
มิวพูดให้ชาร์ล็อตหายกังวล เหมือนว่าทั้งมิวละเคทจะไม่ยอมขึ้นจนกว่าจะเห็นชาร์ล็อตขึ้นก่อน เมื่อเป็อย่างนั้น เธอเลยเดินไปทางรถม้า ก่อนจะหันไปทางผู้หญิงคนที่ทำหน้าที่เป็ม้าให้กับเธอ
“ขออนุญาตนะคะ”
ชาร์ตล็อกขึ้นไปนั่งบนรถม้า แล้วทันใดนั้น กลไกที่ติดตั้งบนรถม้าก็ทำงาน
ตรงรถม้าได้ติดตั้งกลไกเอาไว ซึ่งเมื่อมีคนไปนั่ง มันจะไปสั่งการให้ดิลโด้ที่อยู่ข้างใต้หว่างข้างของม้าสอดแทรกเข้าไปร่องด้านหลัง หญิงสาวที่อยู่ในชุดรัดรูปสีดำสะดุ้งกึกและส่งเสียงครางออกมา แต่ชาร์ล็อตก็ไม่สามารถเข้าใจได้ว่าเธอพูดอะไร เนื่องจากปากของเธอคาบไม้พลาสติกเอาไว้ซึ่งมันมีสายหนังคาดไปถึงท้ายทอย ทำให้เธอไม่สามารคายมันออกมาได้ แล้วอยู่ในสภาพอ้าปากตลอดเวลา มีแค่น้ำลายที่ไหลออกมาเท่านั้น
นอกจากนี้ตาของม้าก็ไม่สามารถมองไปทางอื่นได้นอกจากด้านหน้า เนื่องจากมีวัตถุทรงสี่เหลี่ยมมาติดไว้ข้างตา ทำให้เธอไม่สามารถมองด้านข้างได้
เรียกได้ว่าเป็ม้าโดยสมบูรณ์จริงๆ ชาร์ล็อตคิดแบบนั้น ก่อนจะสังเกตเห็นหางของเธอที่สะบัดไปมา ทำเอาชาร์ล็อตแปลกใจ
“ของปลอมค่ะของปลอม มนุษย์ที่ไหนคะมีข้างกันล่ะคะ”
มิวพูดเพื่อไม่ให้ชาร์ล็อตใจนเกิดไป ก่อนจะอธิบายว่า หางนั้นเป็บัตปลั๊ก หรือก็คือวัตถุที่เอาไว้ใส่ตรงประตูหลัง โดยมันจะมีลักษณะเหมือนกับดอกบัวตูม ที่เมื่อผ่านหูรูดเข้าไปแล้ว มันจะทำการล็อกจากด้านใน ทำให้เป็การยากที่จะเอามันออกมา หากไม่ใช่มือ ซึ่งตอนนี้มือของม้าแต่ละตัวก็ถูกพันธนาการเอาไว้ในสภาพกอดอก ซึ่งแน่นอนว่าพวกเธอไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้เลย
“นี่คือแส้นะคะ ถ้าเกิดว่าม้าเดินช้าไปก็ใช้นี้ฟาดที่กดของพวกเธอ พวกเธอก็จะเดินเร็วขึ้นเองค่ะ” มิวชี้ไปยังแส้ที่เหน็บไว้ข้างที่นั่ง ชาร์ล็อตค่อนข้างเกรงใจ เพราะยังเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นเป็มนุษย์อยู่ เลยไม่กล้าที่จะใช้แส้นั้น มิวเลยบอกว่า “เธอจะดีใจกว่านะคะ ถ้าเกิดคุณมองเห็นเธอเป็ม้า อย่ามองเธอเป็มนุษย์เลยค่ะ”
ชาร์ล็อตได้ยินแบบนั้น เลยหันไปมองยังม้าของเธอ แต่ว่าเ้าตัวก็ไม่ได้หันกลับมามองหรือพยักหน้าตอบแต่อย่างใด ทำตัวเงียบนิ่งไม่ฟังสิ่งที่พวกเธอพูด ราวกับเป็สัตว์ตัวหนึ่ง
“ส่วนนี้เอาไว้หยุดนะคะ”
มิวยื่นบังเหียนมาให้กับชาร์ล็อต ซึ่งเธอเห็นสายของบังเหียนลากยาวไปบริเวณตรงยอดอกของม้าที่เปลือยเปล่าหรือก็คือหัวนมสีสด ทำให้เธอพอเดาได้ว่า ถ้าอยากหยุดม้าเมื่อไร ให้ดึงบังเหียนนี้ ซึ่งมันจะดึงหัวนมนั้นแล้วคงจะสร้างความเ็ปให้กับม้าอย่างแน่อน หรือว่า เป็ความสุขกันนะ
“คุณชาร์ล็อตดูไม่ค่อยอยากนั่งม้าตัวนี้เลยนะคะ”
“ก็… แอบเกรงใจน่ะค่ะ” ชาร์ล็อตพูดด้วยความเขินอาย เมื่อมิวได้ยินแบบนั้น เธอเลยยิ้มมุมปากก่อนจะขึ้นไปบนรถม้าของเธอบ้าง ส่วนทางด้านเคทนั้นได้ขึ้นไปรออยู่ที่รถม้าอีกตัวั้แ่แรกอยู่แล้ว
มิวเห็นว่าชาร์ล็อตไม่อยากทำทำร้ายม้าของตนเองเท่าไร ดังนั้นเธอจึงพูดออกมาว่า
“ถ้างั้น ใครถึงคฤหาสน์เป็คนสุดท้าย จะต้องมาเป็เฟอร์นิเจอร์ของฉันหนึ่งวันนะคะ”
มิวพูดแบบนั้นก่อนจะฟาดแส้ใส่ก้นของม้าตัวเอง เสียงหวานครางออกมา ตามด้วยฝีเท้าที่วิ่งออกไป ชาร์ล็อตปรับตัวไม่ทันได้แต่พูดว่า “เดี๋ยวสิ” แต่มิวกับเคทก็นำเธอไปก่อนแล้ว ทำให้เธอได้แต่สูดหายใจแล้วพูดออกมาว่า
“ขอโทษนะคะ”
ชาร์ล็อตทำการฟาดแส้ไปยังม้าของเธอ ทำให้ม้าตัวนั้นออกตัววิ่งไป ขณะเดียวกัน ทุกอย่างก้าวที่ม้าก้าวเดินนั้น ดิลโด้ที่อยู่ภายในช่องคลอดก็จะทำการชักเข้าออก ซึ่งมันคงสร้างความเสียวซ่านและทรมานให้กับคนเป็ม้าอยู่ไม่น้อย แต่ว่าม้าของเธอก็ยังวิ่งต่อไปได้ แปลว่าเธอคงผ่านมาฝึกมาอย่างดีแน่นอน
แต่ว่าตอนนี้ มิวกับเคทก็ยังนำชาร์ล็อตอยู่ เธอที่กลัวว่าถ้าถูกทำเป็เฟอร์นิเจอร์แล้วจะต้องกลายเป็อะไรก็รู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา เลยทำการฟาดแส้ไปที่ก้นของม้าหนักเข้าไปอีก จนตอนนี้ ก้นเธอคนนั้นเต็มไปด้วยรอยแดง ทว่าเสียงที่ม้าร้องออกมากลับเต็มไปด้วยความสุข
และในที่สุด ชาร์ล็อตก็สามารถเข้ามาถึงคฤหาสน์ได้เป็คนแรก ส่วนคนที่สองนั้นเป็เคท และคนที่สามก็คือมิวนั่นเอง
“แย่จัง… ฉันเป็เ้าของคฤหาสน์นะ จะให้ฉันกลายเป็ของใช้จริงเหรอ”
ถึงมิวจะพูดแบบนั้น แต่ใบหน้าของเธอก็เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม
“ถ้างั้น บทลงโทษนี้ เอาไว้หลังจากฉันพาชมคฤหาสน์เสร็จก็แล้วกันนะคะ”
และจากนั้นทั้งสามคนก็เดินตรงไปยังประตูคฤหาสน์ ในขณะเดียวกัน หัวใจของชาร์ล็อตก็เต้นตึกตักด้วยความสนุกสนาน ว่าต่อไปเธอจะเจออะไรอีก