“งานฉันเสร็จพอดี แวะผับสักหน่อยเป็ไง ไม่ได้เมาด้วยกันนานแล้วนี่”
“อืม เอาสิ”
ปริณธวัฒน์ซุกมือลงในกระเป๋ากางเกงหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมากดเบอร์โทรออก คุยกับคนปลายสายสองสามประโยค
“ใช่ ร้านเดิม”
เขาเอ่ยเสียงเรียบแล้ววางสาย
“โทรชวนใครวะ”
“พี่ชายคนโตไง” หนุ่มนักธุรกิจยักคิ้ว
“มาป่ะ”
“จะไปรอที่ร้าน”
“เหยดดด” ปรัศวินลากเสียงยาวด้วยความประหลาดใจ ไม่น่าเชื่อว่าปริตถกรจะยอมออกมาดื่มกับพวกเขาด้วย พี่ชายคนโตคุณพ่อลูก 2 ที่มีดีกรีเป็ถึงศาสตราจารย์นายแพทย์จะมาดื่มทำลายตับกับพวกเขาปกติมีแต่จะปฏิเสธแถมด่าซ้ำ “ทำยังไงถึงชวนสำเร็จเนี่ย”
“บอกมันว่าอกหัก” ปริณธวัฒน์เอ่ยหน้าตาย
ปริณธวัฒน์เลิกคิ้วสูง ได้ผลด้วยแฮะ!?
ครอบครัวต้องมาก่อน ปกติหมอปรินซ์ไม่ค่อยโอ๋น้องๆ ของเขาหรอก แต่เมื่อได้ยินว่าน้องชายคนกลางอกหักเขาจึงอยากมาเลี้ยงปลอบใจ พร้อมกับถามด้วยว่าผู้หญิงคนไหนกันสามารถหักอกจนหมอนี่อยากกระดกเหล้าเข้าปากได้ทั้งที่ยามปกติปริณธวัฒน์ไม่ใช่นักดื่มตัวยง
…
เหตุการณ์ที่เธอบังเอิญเจอปรัศวินที่ร้านกาแฟยังคงรบกวนหัวใจของหญิงสาวตลอด 2 วัน
น้องชายของปริตถกรณ์มาทำอะไรแถวนี้ บริษัทของพวกเขาไม่ได้ตั้งอยู่ย่านนี้เท่าที่เธอจำได้ เธอยุ่งจนแทบไม่มีเวลาติดตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนร่วมรุ่นเลยั้แ่เป็แม่พ่วงกับการทำงานประจำ
ปลายนิ้วเรียวจรดลงบนแป้นพิมพ์ ค้นไอจีส่วนตัวของปรัศวิน ครู่เดียวก็ค้นเจอเพราะเขาใช้ชื่อเล่นกับชื่อจริงตั้งเป็โปรไฟล์อย่างที่เธอเดาจริงๆ
เธอรู้แล้ว! ไม่แปลกเลยหากจะบังเอิญเจอปัณอดีตเพื่อนร่วมรุ่นและเป็น้องชายของคนที่เธอ้าหลีกเลี่ยงไม่พบหน้า… เพราะบริษัทของเขาเช่าสำนักงานอยู่ที่ตึกเดียวกับเธอ!!
โลกช่างกลมอะไรเช่นนี้ เธอเลื่อนดูภาพถ่ายสถานที่ที่เขาเช็กอิน กับภาพพิธีเปิดออฟฟิศใหม่เมื่อปีที่แล้วซึ่งชายหนุ่มลงไว้เป็อัลบั้ม หนึ่งในคนที่มาร่วมยินดีคือปริตธกรณ์!!
เธอเลิกติดตามชีวิตพ่อของลูกนานแล้วเพราะไม่อยากเห็นความหวานชื่นของเขากับคนรักปัจจุบัน ส่งผลให้เธอไม่รู้เื่ราวรอบตัวเขากระทั่งรู้ในวันนี้เองว่าพรหมลิขิตเหวี่ยงให้เธอมาทำงานในตึกสำนักงานให้เช่าแห่งเดียวกับน้องชายของเขา หรือให้พูดอีกแง่ก็คือคุณอาของน้องยูกิ
จะหนีก็คงทำไม่ได้ ที่นี่เป็ศูนย์รวมความสะดวกสบายใจของเธอ ทั้งคอนโดมิเนียม โรงเรียนของลูก รวมถึงที่ทำงาน
เธอเคยทำใจไว้แล้วว่าสักวันความบังเอิญอาจพัดพาให้เธอเจอกับพี่ปัณ หรือคนใกล้ตัวของเขาอีก แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้ กลับมาเมืองไทยเพียง 3 เดือน ก็ค้นพบแล้วว่าโชคชะตามีอยู่จริงและทำงานอย่างแข็งขันเสียด้วย!
ปรัศวินหน้าคล้ายผู้เป็พี่ชายราวกับแกะ หรือหากพูดให้ถูกก็คือ 3 หนุ่ม พี่น้องรวมถึงพี่ปรินซ์ หรือหมอปรินซ์ พวกเขาคล้ายกันราวกับฝาแฝด มองเผินๆ เร็วๆ อาจพาลทักผิดก็ได้เลยด้วยซ้ำ
เหตุนั้นเองที่ทำให้หญิงสาวใเมื่อเห็นหน้าปรัศวินแว็บแรก หัวใจของเธอหล่นวูบ คิดว่าเขาเป็คนที่พยายามหลีกเลี่ยงอย่างปริณธวัฒน์เสียอีก
ใบหน้าสวยเหลียวมองลูกสาวนิด แกกำลังสนุกกับการวาดภาพสีเทียนบนสมุดระบายสี ยังเด็กไร้เดียงสาเกินกว่าจะเข้าใจความว้าวุ่นภายในใจของมารดา
นรารินเดินมาย่อตัวลงนั่งบนแผ่นยางหนานุ่มโซนของเล่นที่ข้าวของระเกะระกะด้วยฝีมือของลูกสาว จรดปลายจมูกโด่งเรียวเหนือศีรษะมนสวยด้วยความรักใคร่
เรียวปากซึ่งคล้ายผู้เป็พ่ออย่างมากขยับ
“หม่ามี้ขาสวยมั้ย” แกโชว์ภาพที่ระบายเองกับมือ หมูตัวสีม่วง แมวตาโต 5 สี ที่ขัดแย้งกันอย่างสิ้นเชิงและเป็ดน้อยสีฟ้าใส่หมวกสีแดงแจ๋
วันเสาร์นี้เธอว่าง คงต้องพาไปสวนสัตว์ให้แกดูเห็นกับตาแล้วล่ะว่าในชีวิตจริงเ้าสัตว์เหล่านี้มีสีสันตามธรรมชาติเป็อย่างไร
“สวยจ้ะ” เธอเอ่ยชม สนับสนุนยัยหนูเสมอให้แกมีความมั่นใจ
“หม่ามี้อยากช่วยหนูระบายมั้ยคะ” แกถามกะพริบตาปริบอย่างน่ารัก
“จ้ะ” เธอรับสีเทียนสีน้ำเงินจากมือป้อมๆ ยังคิดไม่ออกว่าควรระบายตรงส่วนไหนในหน้ากระดาษที่มีภาพวาดยีราฟคอยาว
กลับไปเป็เด็กได้ก็คงดี กับเื่บางเื่จะได้ไม่ต้องเสียเวลาตัดสินใจด้วยตรรกะกับเหตุผลคงสบายใจขึ้นกว่าเดิมมากโขทีเดียว