หลังจากมื้อเที่ยงจบไปแล้ว เด็กๆก็พากันมานั่งแกะกินเก๋าลัดคั่วเพื่อล้างปากกันต่อเลย
“หอม และเคี้ยวเพลินมากเลยซิงซิงชอบมาก”3ซิง
“เอาไว้หมดแล้วพวกเราค่อยไปเก็บเก๋าลัดมาคั่วกินใหม่นะน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง
“อึม…..”3ซิง ผงกหัวอย่างเห็นด้วยกับพี่สาว
พี่ชายแสนดีทั้งสองต่างก็แกะเก๋าลัดให้น้องสาวทั้งสองด้วยเช่นกัน พวกเขาพูดคุยและกินเก๋าลัดคั่วกันอย่างสนุกสนาน
พอตกเย็นอาหารมื้อเย็นก็ยังคงเหมือนกับตอนกลางวันที่กินกัน แต่เด็กๆก็ไม่ได้ให้ความรู้สึกว่าเบื่อที่จะกินของซ้ำเลยกลับกินกันหมดเกลี้ยงอีกเช่นเคย
“เดี๋ยวเข้านอนกันเลยนะลูก พรุ่งนี้เช้าเราจะนำทองคำพวกนี้ไปขาย”แม่
“เอาไปขายหมดเลยไหมครับแม่”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ทั้งหมดเลยลูก แม่กลัวว่าพวกเราเก็บไว้ในบ้านจะไม่ปลอดภัยเอาไปขายให้หมดและนำเงินที่ได้ไปฝาก”แม่
“ดีจังเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“แม่คะมีร้านรับซื้อทองคำพวกนี้เยอะไหมคะ”3ซิง
“ก็มีร้านใหญ่ๆอยู่หลายร้านนะลูก”แม่
“ถ้างั้นเราก็เอาไปขายหลายๆร้านนะคะ ไปร้านเดียวมันจะเป็ที่น่าสงสัยมากเกินไปค่ะ เพราะเราไม่แน่ใจว่าทองคำทั้งหมดนี้จะน้ำหนักเท่าไหร่”3ซิง
“จริงด้วยลูก แม่ก็ลืมนึกในส่วนนี้ไปเลยดีนะที่หนูเตือนน่ะ”แม่
“น้อง3ซิงเก่งมาก”พวกพี่ๆชมน้องของพวกเขา
“งั้นวันพรุ่งนี้เราจะทยอยไปขายแต่ละร้านก็ละกันนะลูก เพื่อความปลอดภัยด้วย และทางร้านจะได้ไม่สอบถามมากว่าเราได้ทองคำพวกนี้มาจากที่ไหน ดีที่ทองคำพวกนั้นไม่มีตราปั๊มสัญลักษณ์ใดๆไว้ไม่อย่างงั้นแล้วคงจะต้องมาหลอมกันใหม่ก่อนที่จะนำออกไปขายได้”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ ต่างรับคำ
“ไหน 3ซิงมาให้มาจับตัวหนูก่อนว่ามีไข้ขึ้นหรือเปล่า”แม่
“อือ ไม่มีไข้แล้ว หนูไม่ปวดตัว หรือปวดหัวแล้วใช่ไหม”แม่
“ไม่เลยค่ะ ไม่เป็อะไรเลยซิงซิงสบายมากแม่ไม่ต้องห่วงนะ”3ซิง
“ดีจังน้อง3ซิงหายป่วยแล้ว”พี่สาวเยว่ชิง
เมื่อแน่ใจแล้ว่า3ซิงปรกติดี ไม่ตัวร้อนแล้ว เด็กๆ ต่างพากันแยกย้ายกันไปนอนเพื่อพักผ่อน วันพรุ่งนี้ยังต้องเข้าเมืองกันไปทำธุระต่อ
แต่ก็ยังคงเป็ห่วงอีกเื่หนึ่งก็คือเ้าแด๊งแดง นั่นเองพวกพี่ชายต่างวิ่งไปวนดูอีกรอบว่าล็อคประตูทั้งหมดเรียบร้อยหรือยัง และชะเง้อมองนอกหน้าต่างกันอีกหลายๆรอบก่อนจะพากันเข้านอนกันได้
เป็ค่ำคืนแรกที่พวกเขากินอิ่ม นอนหลับไม่กังวลสิ่งใดๆ คืนที่ทุกคนนอนหลับฝันดี
ณ เวลาเช้าวันใหม่ของบ้านตระกูลซิง
แม่ตื่นนอนก่อนคนแรกๆเลย และเดินไปชะเง้อมองรถสามล้อหรือเ้าแด๊งแดงที่เด็กๆเรียกกันว่ายังอยู่ดีไหม ด้วยความที่รั้วของที่บ้านก็ไม่ได้สูงมากมายนัก ก็ยังคงเป็กังวลอยู่บ้างและคงจะต้องหาจ้างคนมาทำโรงรถ
แม่กลับเข้ามาเพื่อเตรียมอาหารเช้าให้กับเด็กๆ ทั้งสี่คนก่อนที่จะเข้าเมืองกัน เช้านี้ทำเป็โจ๊กไข่ กับ ไข่ม้วนให้เด็กๆได้กินกันอย่างเต็มที่ในตอนนี้พวกเขามีเงินพอสมควรแล้ว เื่การกินไม่ต้องกังวลไปอีกสักพักหนึ่ง
##
เมื่อเตรียมอาหารเช้าเสร็จแล้วแม่เตรียมยกมาวางเรียงไว้บนโต๊ะเพื่อรอให้เด็กๆตื่น และก็เป็พี่ชายทั้งสองคนที่ตื่นมาก่อนตามด้วยลูกสาวคนโต
“กลิ่นอะไรหอมจังเลย”พี่รองเยว่เลี่ยง
“หอมมากเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เยว่ชิงว่าต้องมีไข่แน่นอนกลิ่นแบบนี้”พี่สาวเยว่ชิง
สามพี่น้องที่ตื่นนอนเวลาไล่เลี่ยกันรีบไปล้างหน้า แปรงฟันกันให้เรียบร้อยพี่ชายทั้งสองคนพากันไปดูเ้าแด๊งแดงก่อน และพากันโล่งใจที่มันยังจอดอยู่ตรงลานบ้านไม่หายไปไหน แล้วก็พากันเดินกลับเข้าบ้านเพื่อมานั่งรอที่โต๊ะอาหาร และแอบเปิดฝาครอบเพื่อดูอาหารเช้า เมื่อเห็นว่าอาหารเช้ามีอะไรก็ทำให้เด็กๆตาโตกันเลย
“ไข่ม้วนล่ะ พี่ใหญ่ น้องเยว่ชิง”พี่รองเยว่เลี่ยง
“ว้าว”เด็กๆ
“โถนี้ก็เป็โจ๊กไข่ด้วยค่ะ”พี่สาวเยว่ชิง บอกพวกพี่ชาย
“มีแต่ของน่ากินทั้งนั้นเลย เอ๋แล้วน้อง3ซิงยังไม่ตื่นเหรอ”พี่รองเยว่เลี่ยง
“น้องยังไม่ตื่นเลย”พี่สาวเยว่ชิง ที่นอนอยู่กับน้องสาว
“พวกเรารอน้อง3ซิงก่อนเนอะ จะได้กินอาหารเช้าพร้อมกันนะ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ได้”พี่ๆ ต่างขานรับกันเพื่อที่จะรอน้องสาวคนเล็กของบ้าน
ทั้งๆที่อยากจะกินมากแต่พวกเขารอกินข้าวเช้าพร้อมหน้าพร้อมตากัน เพราะั้แ่เมื่อวานนี้พวกเด็กๆก็เริ่มมีอาหารการกินที่ดีขึ้นมาก ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่ต้องประหยัดบางวันอาจจะกินได้แค่สองมื้อ
“พวกลูกกินก่อนก็ได้นะ”แม่
“ไม่เป็ไรค่ะแม่ พวกเราอยากรอกินพร้อมกับน้อง3ซิง”พี่สาวเยว่ชิง
“ใช่ครับ”พี่ชาย
“ก็ได้จ้ะ”แม่ อดยิ้มและดีใจไม่ได้ที่เด็กๆมีความห่วงใยซึ่งกันและกัน
ในห้องนอนตอนนี้3ซิงก็เริ่มรู้สึกตัวและพยายามลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ และกวาดตามองไปรอบๆห้องแห่งนี้แล้วก็ถอนหายใจออกมาอีกครั้งหนึ่ง
“เฮ้อ……เราคงมาอยู่ที่โลกนี้ถาวรแล้วจริงๆ”3ซิง ยังแอบหวังอยู่ลึกๆว่าคงจะได้กลับไปอยู่โลกเดิมแต่พอมาตอนนี้ก็ยอมรับได้แล้ว่าไม่มีทางเป็ไปได้แล้ว และชีวิตใหม่กับครอบครัวใหม่ที่นี่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
3ซิง ลุกขึ้นนั่งและไถลตัวลงจากเตียงเดินออกจากห้องนอนที่เธอนอนกับพี่สาวสองคนในห้องนี้
“ห๊าวววววววว…..”3ซิง เดินเซนิดๆ พร้อมกับอ้าปากหาวไปด้วย ยังคงตื่นไม่เต็มตาดีนัก
“น้อง 3ซิงตื่นแล้ว”พวกพี่ๆ
3ซิงที่มองมาทางเสียงเรียกของพวกพี่ๆ ก็พยายามลืมตาทั้งสองข้างและจู่ๆ ก็เห็นอะไรบางอย่างบนหัวพวกพี่ๆทุกคนเลย 3ซิงถึงกับหายงัวเงียไปเลย เธอทำตาโตมองอักษรบางอย่างและตัวเลขที่มีการไต่ระดับเลเวลเสียด้วย!!!
“มันคืออะไรกัน…..!!”3ซิง
พวกพี่ๆต่างไม่รู้เื่ราวอะไรเลยว่า 3ซิงนั้นได้เห็นอะไรแปลกๆที่อยู่บนหัวของทุกคนในตอนนี้
3ซิงพยายามตั้งสติ และมองดูอักษร้าหัวของพวกพี่ๆแต่ละคนอย่างชัดๆ และตั้งใจอีกครั้ง
บนหัวของพวกพี่ๆ มีอักษรที่ขึ้นว่าความดี(好的) ความเข้มของสีขาวไต่ขึ้นไปที่เลข 5 ทุกคนเลย ที่บอกว่าเลข 5 นั่นก็เพราะว่ามันมีเขียนเริ่มั้แ่เลข 1 2 3 4 5 และระดับสีที่ขึ้นแถบทึบเป็สีขาวไปที่เลข 5
พอสักพักแม่ก็เดินออกมาจากห้องครัวยกถ้วยมาวาง เธอก็เห็นบนหัวของแม่เหมือนกับพวกพี่ๆเลยไม่ผิดเพี้ยน นี่มันเกิดอะไรขึ้น มันหมายความว่าอะไรกันนะเ้าสิ่งนี้น่ะ???
3ซิงยืนงงอยู่แบบนั้น จนพวกพี่ๆคิดว่าน้องของพวกเขายืนหลับในไปแล้ว
“เดี๋ยวแม่จะพาน้องสาวพวกเราไปเองนะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” พวกพี่ๆ
“มาค่ะเ้าตัวน้อย ไปล้างหน้าแปรงฟันกันลูกจะได้กินอาหารเช้ากับพวกพี่ๆเขานะ พวกพี่ๆเขารอกินอาหารเช้าพร้อมหนูนะลูก”แม่ อุ้ม3ซิงขึ้นมาเพราะคิดว่าเธอยังไม่เต็มตื่นดี
“คะ??? อ๋อ…ค่ะ”3ซิง ตอบรับไปอย่างงงๆทั้งที่ไม่ได้รับรู้แล้วในตอนนี้ว่าใครพูดอะไรกันบ้าง เธอกำลังเข้าสู่ภวังค์ของตนเองเพื่อครุ่นคิดสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้
เมื่อวานนี้ที่ฟื้นขึ้นมากลับไม่เห็นอักษรและสัญลักษณ์แปลกๆ อะไรแบบนี้แต่วันนี้กลับเห็นมันแปลกมากจริงๆมันคืออะไรกัน หมายถึงอะไร และเกี่ยวอะไรกับการที่เราจะมีพลังพิเศษอะไรแบบนี้หรือเปล่านะ??
3ซิงคิดวนไปวนมาในหัวสมองน้อยๆของนาง ก็ยังคิดไม่ตกสักทีว่ามันคืออะไรกัน แต่วันนี้ถ้าเราเข้าไปในเมืองและเห็นแบบนี้กับคนอื่นๆล่ะ???แล้วถ้าคนอื่นๆไม่มีล่ะ????
“โอ๊ย……เครียดจัง”3ซิง ขยี้หัวของตัวเองไปมาอย่างโมโหที่คิดอะไรไม่ออกเลย
“น้อง3ซิง คันหัวเหรอจะสระผมไหม เอ๋หรือน้อง3ซิงมีชิ (เหา蝨(shi)!!??”พี่รองเยว่เลี่ยง ใและก็เผลอเกาหัวของตัวเองไปด้วย
“........!!!”3ซิง
พี่ชายทั้งสองต่างเป็โรคติดต่อกันแล้ว พากันเกาหัวแกรก…แกรก…กันอย่างเมามัน
“ถ้าน้อง 3ซิงเป็ชิ(เหา蝨(shi) แล้วพวกเราล่ะพี่เริ่มรู้สึกคันหัวเหมือนกันนะเนี่ย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“เยว่เลี่ยงด้วยล่ะพี่ใหญ่ คันเหมือนกัน”พี่รองเยว่เลี่ยง
“เดี๋ยววันนี้กลับมาบ้าน พี่จะช่วยสระผมให้เองนะเ้าพวกตัวชิ(เหา蝨(shi) มันไม่ชอบคนผมหอมๆนะน้อง3ซิงไม่ต้องกังวลไปนะ”พี่สาวเยว่ชิง ก็เอาด้วยอีกคนที่เริ่มเกาหัวบ้างแล้ว
“........!!!”3ซิง ได้แต่มองอาการของพวกพี่ๆอย่างเหนื่อยใจ และนึกถึงภาพที่คนเป็เหาเต็มหัวไม่ได้ นึกแล้วก็ขนลุกขึ้นมาทันที มีหวังถ้าเป็กันจริงๆทั้งบ้านได้เป็เณรน้อยวัดเส้าหลินกันหมดแน่ๆ
“เด็กๆ กินอาหารเช้ากันได้แล้วเดี๋ยวเราจะได้รีบออกไปทำธุระในเมืองกันนะ”แม่ อดขำไม่ได้ที่เห็นเด็กๆคิดว่าตัวเองมีตัวชิ(เหา蝨(shi)บนหัวกัน
“ค่ะ” “ครับ” ในที่สุดแม่ก็ช่วยตัดบทสนทนาตรงจุดนี้ให้3ซิงไม่ต้องปวดหัวต่อ และกินข้าวเช้าแสนอร่อยลงท้องน้อยๆของเธอก่อนเพื่อมีกำลังกายกำลังใจต่อไป!!
วันนี้คงจะเป็วันที่แม่ลูกตระกูซิงเลือกที่จะหยุดขายของก่อนหนึ่งวันด้วยความเต็มใจ
แม่กินอาหารเข้าเสร็จแล้วก็เตรียมตัวยกห่อผ้าบางอย่างออกมาอย่างทะนุถนอมเป็ที่สุด ใช่แล้วเพราะในห่อผ้านี้มันคือทองคำทั้งหมดในหีบนั่นเอง ถ้ายกทั้งหีบไปเลยคงไม่มีใครทำอย่างแน่นอน
“พวกเราพร้อมแล้วครับ”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ถ้างั้นเราไปกันเลยนะ”แม่
“ค่ะ” “ครับ” เด็กๆ ต่างร่าเริงพากันจูงมือกันขึ้นเ้าแด๊งแดงเตรียมตัวเข้าไปในตัวเมืองกันเลย
“แม่ฝากให้พวกเราดูห่อผ้านี้ไว้จนถึงที่ร้านนะเยว่เผิง”แม่
“ได้ครับ เยว่เผิงจะดูแลห่อผ้านี้อย่างดีที่สุดเลย”พี่ใหญ่เยว่เผิง
แม่ได้หาตะกร้ามาใส่ห่อผ้านี้อีกทีหนึ่งเพื่อสะดวกต่อการวาง และหอบหิ้วมากขึ้น
ส่วนพี่รองเยว่เลี่ยงก็คอยดูแลน้องสาวทั้งสองบนรถ ในระหว่างการเดินทางเข้าเมือง พี่ชายทั้งสองคนต่างมีภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงตลอดเส้นทาง
แน่นอนระหว่างการเดินทางออกจากหมู่บ้านไป ย่อมมีเพื่อนบ้านที่เริ่มเห็นเ้ารถสามล้อคันสีแดงกันบ้างก็นึกแปลกใจบ้างว่าเป็ของบ้านไหนกันไม่คุ้นตาเลย แต่ด้วยเวลาตอนเช้าคือเวลาที่เร่งรีบของแต่ละคนจึงไม่มีใครสังเกตมากนักรีบออกไปทำงานไร่ งานสวน บางส่วนรีบออกไปขายของในเมือง หรือทำงานในเมืองกัน เมื่อวานตอนขากลับก็เป็่ที่ทุกคนทำงานไม่อยู่บ้านกัน และใช้เส้นทางด้านหลังก็ยังไม่มีใครเห็นเ้าแด๊งแดง
แต่ตรงจุดนี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่ากับว่า3ซิงได้เห็นความแตกต่างขึ้นมาแล้วว่าไอ้เ้าสัญลักษณ์ที่อยู่บนหัวของแม่และพวกพี่ๆของเธอนั้นกับคนอื่นๆเธอก็เห็นด้วยเช่นกัน แต่ว่ามันแตกต่างกันตรงที่ไม่ใช่มีคำว่าดีอย่างเดียวเท่านั้น
3ซิงตาโต มองผู้คนที่มีสัญลักษณ์ขึ้นมาทุกๆคนและเพ่งมองถึงความแตกต่าง
“มีคำว่าดี(好的) ระดับแตกต่างกันไปด้วยคนนู้นระดับตรงเลข 3 ส่วนคนนั้นระดับไม่ถึงเลข3ดี ส่วนคนนี้แปลกกว่าทุกๆคนเพราะมีขึ้นสองแบบเลย มีคำว่าความดีดี (好的) กับ ความเลว (坏的) ทั้งสองอย่างเลย โอ้!!!” 3ซิงเริ่มมองเห็นความแตกต่างกันอย่างชัดเจนมากขึ้น เธอตื่นเต้นมากๆที่ข้อมูลเริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ
“แสดงว่าเราสามารถเห็นระดับความดี และความเลวของแต่ละคนได้อย่างงั้นเหรอเนี่ย??แล้วมันจะมีประโยชน์หรือความพิเศษสำหรับเราตรงไหนกันนะ??”3ซิง
แต่ทันใดนั้นในระหว่างที่เธอเห็นคำว่าเลวขึ้นคนแรกผ่านตาไป หน้าต่างที่3ซิงเปิดกระจกลงก็มีเงินใบสีฟ้าลอยมาตบหน้าเธอจังๆอีกครั้ง
“โอ๊ย….!!!”3ซิง รีบยกมือตะปบหน้าตัวเองอย่างรวดเร็วทั้งสองข้างค่อยจับขยำเงินตรงหน้าให้แน่ใจว่ามันจะไม่หลุดมือของเธอไป
“น้อง3ซิง เจอเงินตบหน้าอีกแล้ว”พวกพี่ๆที่ได้ยินเสียงน้องสาวของพวกเขาร้องโอ๊ยก็หันมา และเจอเงินแปะตรงหน้าน้องของพวกเขาอีกแล้ว
3ซิง ค่อยแบมือออกมาเจอเงินใบสีฟ้าที่มีเลขเขียนไว้ว่า 20 หยวน !! มีอยู่ 2 ใบ
“น้อง3ซิง โดนเงิน 40 หยวนตบหน้าแต่เช้าเลยเป็ลางที่ดีครับแม่ ใช่ไหมน้องๆ??”พี่ใหญ่เยว่เผิง
“ใช่”พี่รองเยว่เลี่ยง พี่เยว่ชิง
“..................!!!” 3ซิง
“ใช่ๆ ตื่นเช้ามาน้อง3ซิงโดนเงินตบหน้าแบบนี้มันคือเื่ดีที่สุดเลยวันนี้เราจะต้องดวงดีมากแน่ๆครับทุกๆคน”พี่รองเยว่เลี่ยง
“..................!!!” 3ซิง
“น้อง3ซิง อย่าพึ่งเอากระจกขึ้นนะเผื่อว่าน้องจะดวงดีเจอเงินลอยมาตบหน้าอีก น้องคือเด็กดวงดีที่สุดเท่าที่พี่เคยเห็นมาเลยนะ น้องโดนเงินตบหน้าทุกวันเลยยิ่งดีพี่สาวจะคอยสนับสนุนน้อง3ซิงเอง”พี่สาวเยว่ชิง
“..................!!!” 3ซิง
“หนูดวงดีจริงๆนะเ้าตัวเล็ก”แม่ ที่มองกระจกหลังมาดูลูกๆ ก็ส่งยิ้มมาให้วันนี้เป็การก้าวเดินที่ดวงดีกันแต่เช้าเลยสำหรับครอบครัวของพวกเขา
3ซิง ที่กำลังงุนงง ที่โดนเงินลอยมาตบหน้าอีกครั้งและกำลังครุ่นคิดสิ่งที่น่าจะเป็ไปได้เรียงลำดับความสำคัญมา และไล่ไปทีละเหตุการณ์ ทีละตอน และแต่ละสถานที่ที่เธอประสบพบเจอั้แ่เมื่อวาน วันแรกที่เธอฟื้นคืนมาในโลกแห่งนี้
เมื่อเธอส่งเงินไปให้พวกพี่ๆ แล้วพวกเขาก็ยังคงตื่นเต้นพูดคุยกันอีกว่าเมื่อไหร่เงินจะลอยมาตบหน้าเธออีก ส่วนเธอเองก็เริ่มนั่งวิเคราะห์เหตุการณ์ทั้งหมดเงียบๆคนเดียว โดยเริ่มจาก
“เมื่อวานที่ชัดเจนที่สุดก็ตอนที่ลานจอดรถของร้านอาหารแห้งที่เราเจอสองพี่น้องคู่หนึ่งที่คนพี่รังแกน้อง เหรียญตกใส่เรา 2 ครั้ง ซึ่งมันเหมือนกับเหตุการณ์ล่าสุดที่พอเราเจอคำว่าเลวครั้งแรกเงิน 40 หยวนก็ลอยมาตบหน้าเราเลย เพียงแต่ว่าคำว่าเลวของคนที่เราเห็นระดับสีดำบางมากยังไม่ถึงครึ่งของเลข 1 ของคำว่าเลวเลย มันจะใช่ไหมนะ”3ซิง เริ่มโยงเหตุการณ์ต่างๆที่น่าจะเป็ไปได้ทีละนิดออกมา
่เข้าที่ออกมาจากหมู่บ้านไม่ค่อยเจอคนมากนักเพราะใช้เส้นทางอีกเส้น และเป็เพราะเรามีรถสามล้อขับออกมายิ่งทำให้เดินทางเร็วขึ้นคนเลยไม่หนาตามากนัก แต่พอมาใกล้จะถึงเขตประตูเมืองเพียงเท่านั้นแหละคราวนี้เธอก็มองบนหัวของทุกๆคนอย่างละเอียดและตั้งใจอย่างมาก
เธอยังสงสัยว่าตัวเองจะมีไหมนะเ้าสัญลักษณ์ความดี และความเลวแบบนี้น่ะ
พอมาถึงหน้าประตูเมืองเราก็รอจอดเข้าคิวเพื่อเข้าประตูใหญ่สำหรับคนมีรถมา เธอเองกวาดตามองทุกๆคนเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติมเพราะนี่คือโอกาสที่จะทำให้เธอรับรู้ว่าความพิเศษที่เธอได้รับมานั้นมันคืออะไรและมีประโยชน์กับเธอมากน้อยแค่ไหนกัน และจะใช้มันได้อย่างไร
ครอบครัวของเธอเริ่มจะใกล้ได้เข้าไปด้านในเมืองแล้ว ระหว่างที่จะถึงคิวของพวกเธอ มีคนกลุ่มหนึ่งที่3ซิงเห็นว่าพวกเขามีระดับความเลวทั้งกลุ่มที่ระดับ 2 ทุกคนเลย
และคนกลุ่มนี้มีด้วยกันทั้งหมด 3 คนกำลังจอดและลงไปทำธุระอะไรสักอย่างจากร้านค้าด้านหน้านี้
เพียงแค่เห็นพวกเขากลุ่มนี้ แรงลมก็เริ่มมาปะทะหน้าของเธออีกครั้งพร้อมกับเสียงดัง และบางอย่างเต็มหน้าของเธอ
“แปะ….แปะ……แปะ……”เต็มหน้าเต็มตาของ3ซิงอีกครั้ง
“โอ๊ย..........!!!!”3ซิง ตะครุบหน้าตัวเองทั้งสองข้างอีกครั้งและค่อยๆ ปล่อยมือลงและมองไปที่มือของตนเองว่ารอบนี้ได้เงินมาทั้งหมดเป็ยอด………….
************
น้อง3ซิงเจอเงินตบหน้ารอบที่สองของวันกันแล้ว แต่ว่ารอบนี้จะได้เงินสักกี่หยวนกันนะ กับคนเลวระดับที่ 2 ทั้งสามคนลองเดาดูกันนะทุกคน??
**********
ไร้ท์ : ไร้ท์จิอยากได้น้อง 3ซิงมาอุปถัมภ์มากจริงๆเลย!! เด็กอะไรเป็ตัวเงิน ตัวทองอย่างแท้จริง
น้อง 3ซิง: …………………!!!!!!ไร้ท์ แบบนี้เขาเรียกว่า เด็กเรียกเงิน เรียกทองไม่ใช่ตัวเงิน ตัวทองง่ะ!!!
ไร้ท์ : โอ้โทษทีจ้าไร้ท์พูดสั้นไปนิดเดียวเอง
น้อง3ซิง: ……..!!!
########
เอกสารอ้างอิง
ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :
https://www.douguo.com/cookbook/3066972.html
https://www.douguo.com/cookbook/2443684.html
https://baike.baidu.hk/item/%E8%9D%A8/949125