บทที่ 5 ผ่านการทดสอบรอดชีวิตขั้นต้น
าาทหารรับจ้างหลงอ้าวเทียนอยากจะลงมืออยู่หรอก
ก็นี่มันเป็โอกาสที่จะได้แสดงความเก่งกาจของเขานี่!
ทว่าไอ้เวรลู่เฉิงเหวินที่สมควรตายนั่น! ทำไม... ทำไมมันถึงไม่เข้ามาทำอวดเก่งใส่ฉันล่ะ?
มีลูกน้องนับสิบ ทว่าอีกฝ่ายคนเดียวดึงคนนั้นทีรั้งคนนี้ที ขวางทุกคนให้ออกห่าง จำเป็ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอ?
ปล่อยพวกเขาเข้ามาเถอะ ฉันขอร้อง!
ฉันอยากจะได้คะแนนประสบการณ์ชุดนี้เต็มแก่แล้ว!
วันนี้ไม่ทำคะแนนสักหน่อยก็จบไม่สวยน่ะสิ!
ลู่เฉิงเหวินก็แอบคิดในใจเช่นกัน
‘เป็ตายร้ายดียังไงฉันก็จะไม่ให้นายได้ทำคะแนนประสบการณ์! ไม่ให้ ไม่ให้! วันนี้ไม่ให้!’
‘ในอนาคตนายคือเทพ นายคือผู้บัญชาการ์ ต่อไปนายจะว่ายังไง ฉันจะไม่เถียงเลยสักคำ’
‘ส่วนเหลิ่งชิงหลิง นายเอาไปได้ก็เอาไปเลย! แต่ถ้าเอาไปไม่ได้ก็เป็เพราะนายมันกระจอกเอง อย่ามาโทษฉัน!’
หลงอ้าวเทียนแทบคลั่ง
“นาย... คุณชายลู่ ไม่พอใจผมมากเลยใช่ไหมครับ?”
ในที่สุดลู่เฉิงเหวินก็เกลี้ยกล่อมคนทั้งหลายให้สงบลงได้ เขาอ้าแขนทั้งสองข้างกันพวกบอดีการ์ดไว้
“เปล่า ไม่เลย! ผมพอใจมาก ผมพอใจสุด ๆ! ผมคิดว่าคุณเหมาะสมกับชิงชิวมาก ถ้าจัดพิธีแต่งงาน รบกวนส่งบัตรเชิญมาให้ผมด้วย ผมจะจัดของขวัญชุดใหญ่ให้เลย!”
พละกำลังในตัวหลงอ้าวเทียนไม่มีที่จะให้ปลดปล่อย ชายหนุ่มรู้สึกร้อนรนและกระวนกระวาย
“แล้วคุณจะปล่อยให้พวกเขาเข้ามาเหรอ ยังไงพวกเขาก็ยืดหยัดอยู่ตรงนี้เพื่อคุณ”
“ไม่! ไม่! ไม่เอาน่า คุณสบายใจได้ วันนี้มีผมอยู่ จะไม่มีใครข้ามไปได้แม้สักคน!”
ลู่เฉิงเหวินหันไปตะคอกบรรดาบอดีการ์ด “คนไหนขยับ ฉันจะจัดการคนนั้นจนถึงตายแน่!”
เหลิ่งชิงชิวเข้าใจแล้วเช่นกันว่าลู่เฉิงเหวินสามารถคาดการณ์เื่ราวในอนาคตได้จริง ๆ
และตอนนี้ รสชาติของเื่ราวทั้งหมดได้เปลี่ยนไปจนหมดสิ้นแล้ว
เมื่อมองดูเหตุการณ์ตอนนี้ ลู่เฉิงเหวินก็ตั้งใจจะไกล่เกลี่ยให้เื่สงบ แต่หลงอ้าวเทียนดูเหมือนจะ้าให้เื่ราวบานปลาย พยายามทำให้เป็เื่ใหญ่ให้ได้
เหลิ่งชิงชิวมองโฉมหน้าจอมปลอมของหลงอ้าวเทียนออกจนทะลุปรุโปร่ง หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาด้วยความโมโห “หลงอ้าวเทียน นายพอได้แล้ว! ออกไป! ออกไปเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นฉันจะแจ้งตำรวจ!”
หน้าของหลงอ้าวเทียนสลดลงและซีดเผือด
เขาเป็ถึงาาทหารรับจ้าง ทั่วทั้งชายแดนไม่มีใครกล้าดูถูกเขาแบบนี้
แต่ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะโดนคนสบประมาทถึงขนาดนี้ได้!
“ได้! ผมไปแน่ แต่ชิงชิว ผมขอให้คุณเชื่อว่าวันข้างหน้าไม่ว่าจะเป็เวลาไหน ที่ไหน หรือคุณจะเจอกับอันตรายอะไร ผมจะอยู่เคียงข้างคุณ แม้ต้องเป็ศัตรูกับคนทั้งโลกก็ตาม!”
เหลิ่งชิงชิวสะกดกลั้นความสะอิดสะเอียน พลางชี้นิ้วออกไป “ไสหัวไปให้พ้น!”
หลงอ้าวเทียนไม่มีคำพูดอะไรจะกล่าวอีก
หน้าของเขาดำคล้ำจนแทบจะมืดสนิท ชายหนุ่มหันไปจ้องลู่เฉิงเหวินเขม็ง
ลู่เฉิงเหวินอยากจะร้องไห้แต่ไร้ซึ่งน้ำตา เขาพูดเสียงอ่อย “ไม่เกี่ยวกับผมเลย ผม... ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน คุณ... เก็บกดมากเลยใช่ไหม?”
หลงอ้าวเทียนร้อง ‘ฮึ’ แล้วเดินหน้าดำทะมึนจากไป
ลู่เฉิงเหวินอยู่ในห้องน้ำ แทบจะอ้วกออกมา
จากประสบการณ์การทะลุมิติครั้งก่อน ๆ เขาสรุปว่าการที่ตัวร้ายจะอยู่รอดได้ต้องยึดกฎเหล็กสามข้อ
ข้อที่หนึ่ง อย่าทำตัวอวดเก่งหรืออวดดีกับพระเอก เพราะนั่นเป็หนทางตายที่เร็วที่สุด
พระเอกคือใคร? เขาจะยอมปล่อยให้คุณทำเก่งใส่ได้เหรอ? แม้คุณจะไม่ทำเก่งใส่ แต่เขาก็อยากจะเล่นงานคุณเต็มที่แล้ว ถ้าคุณไปทำเป็เก่ง... เขาฆ่าคุณทิ้งแน่!
ข้อที่สอง ผู้หญิงของพระเอกใครก็ห้ามแตะ ห่างได้ยิ่งดี ไกลได้ยิ่งเยี่ยม ผู้หญิงสมองพิการพวกนั้นล้วนมีพิษ เวลาที่พระเอกฆ่าคุณตาย พวกเธอมีแต่จะปรบมือชื่นชมความอาจหาญของพระเอกเท่านั้น
ข้อที่สาม ทำเื่ชั่วไม่ได้เด็ดขาด!
ถ้าให้พระเอกมาเห็นคุณทำเื่ชั่วช้า ... เหอะ ๆ! คุณแจ็กพ็อตแตกแล้วละ คุณจะกลายเป็ตัวเพิ่มคะแนนประสบการณ์ให้กับพระเอก เป็ตัวช่วยหน้าอ่อนให้พระเอกสำเร็จงานใหญ่
ติ๊ง!
[ระบบแจ้งเตือน]
[ประกาศ! ยินดีด้วย คุณผ่านการทดสอบรอดชีวิตขั้นต้นแล้ว ... พวกเราเตรียมรางวัลขั้นที่หนึ่งให้คุณด้วย!]
ลู่เฉิงเหวิน “รางวัลอะไร?”
[ให้รางวัลคุณเป็รถแข่งหนึ่งคัน!]
ลู่เฉิงเหวินเบิกตากว้าง “ล้อเล่นรึเปล่า? ฉันเป็ลูกชายคนโตของตระกูลลู่ ตระกูลที่ใหญ่สุดในสี่ตระกูลใหญ่ของเมืองเสวี่ย เป็คนรวยที่กำธุรกิจของลู่เฟิงกรุ๊ปไว้ในมือ! ฉันรอดชีวิตจากเงื้อมมือของหลงอ้าวเทียนมาได้ คุณให้รางวัลฉันเป็รถแข่งคันหนึ่งเนี่ยนะ?”
[คุณอย่าร้อนใจไป รถหรูคันนี้ไม่ธรรมดา!]
“มีอะไรพิเศษฮะ!” ลู่เฉิงเหวินะโถาม
[รถแข่งคันนี้มีสี่ล้อ!]
“ไอ้!...”
ลู่เฉิงเหวินสะกดกลั้นไฟโกรธในอก “เหลิ่งชิงชิวคนนั้นเป็อะไรไป? ตามบทแล้วเธอควรจะตามาาทหารรับจ้างไปไม่ใช่เหรอ? เธอทำแบบนี้หมายความว่ายังไง?”
[ตอนนี้พวกเรายังไม่รู้สถานการณ์ของชิงชิว หาก้าทราบรายละเอียด เชิญคุณไปเจรจากับเธอเองเถอะ]
“ให้ฉันไปหาเธอ?! เห็นสายตาเมื่อกี้ของหลงอ้าวเทียนไหม? แค่จ้องมามันก็แทบจะเสียบฉันให้ตายได้อยู่แล้ว!” ลู่เฉิงเหวินอยากจะะเิตัวตาย
เมื่อชายหนุ่มะเิอารมณ์เสร็จก็ทำหน้าเศร้าสลด “ขอร้องละ ช่วยคิดหาวิธีหน่อยสิ ให้พวกเขาสองคนครองคู่กันเร็ว ๆ หน่อยไม่ได้รึไง ขืนเป็แบบนี้ต่อไปฉันต้องโดนพวกเขาสองคนเล่นงานจนตายในไม่ช้าแน่!”
[คุณอย่ากังวลไปเลย คำตอบกลับที่พวกเราทางนี้มอบให้คุณคือ ... ก็เพราะพวกเราอยากจะเล่นงานคุณให้ตาย!]
“ไอ้ชั่ว!”
…
ภายในห้องหนังสือของลู่ก่วงหง
ลู่ก่วงหงเอ่ยทั้งหน้าตาบูดบึ้ง “นั่งลง”
ลู่เฉิงเหวินนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยม
“ว่ามา มันเกิดเื่อะไรขึ้นกันแน่ แกมีแผนชั่วอะไรอีกงั้นเหรอ?”
“เปล่านะครับ” ลู่เฉิงเหวินสับสนไปหมด
“ฮึ! แกเคยโกหกฉันได้อย่างนั้นเหรอ? แกมีนิสัยยังไง คิดว่าฉันคนนี้ไม่รู้อย่างนั้นเหรอ?” ลู่ก่วงหงพูดน้ำเสียงเคร่งเครียดจริงจัง “ฉันจะบอกให้แกรู้ไว้! แกควรจะสงบจิตสงบใจไว้ให้ดี ทำดีกับชิงชิวให้มาก ๆ ไม่อย่างนั้นฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!”
ลู่เฉิงเหวินตอบ “เธอไม่แต่งงานกับผมหรอก เธอเกลียดผมแค่ไหน คนทั้งเมืองเสวี่ยต่างก็รู้กันทั่ว”
“ถ้าอย่างนั้นทำไมวันนี้อยู่ ๆ เธอถึงได้เปลี่ยนใจแบบร้อยแปดสิบองศาล่ะ เธอถึงกับยอมแต่งงานกับแกเลยนะ?”
“ผมไม่รู้จริง ๆ! ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน!”
“ทำไมวันนี้อยู่ ๆ แกถึงได้ทำท่าไม่อยากจะแต่งงานขึ้นมา?”
“ผม...จิตใจกว้างขวาง!”
ลู่ก่วงหงหรี่ตาลง “ตอนนี้แกไม่กลัวขายหน้าหนักขึ้นทุกวันแล้วจริง ๆ”
ลู่เฉิงเหวินเก็บกดสุดกำลัง เขาไม่อยากจะพูดอะไรทั้งนั้น
“ไปเตรียมของขวัญ เดี๋ยวแกต้องไปเยี่ยมปู่บุญธรรม”
75
