ไม่นานพี่แกร็บก็ขับเอาชุดมาส่งที่บ้าน อบเชยเดินออกไปรับชุดที่สั่งไว้และกลับเข้ามาทำความสะอาดบ้านต่อจัดนั่นนี่ในใหม่ประหนึ่งเป็บ้านของตัวเอง ขออยู่ชั่วคราวละกันนะ หลังจากทำความสะอาดบ้านเสร็จ อบเชยจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งข้อความหาลาเต้เพื่อนสนิท
(“ลาเต้ นายทำอะไรอยู่ คืนนี้ว่างหรือเปล่า”)
ผมกดส่ง ไม่นานทางนั้นก็ตอบกลับมา
“โอ้โห คุณชาย กว่าจะทักกระผมมาได้ วันนี้มึงหายไปไหนรู้ไหมหัวหน้าด่ามึงแล้วเนี่ย มาถามหามึงกับกูว่าทำไมมึงไม่มาทำงาน กูเลยต้องโกหกหัวหน้าไปว่ามึงป่วยขอลางานหนึ่งวัน สรุปนี่มึงอยู่ไหนทำไมถึงไม่มาทำงานปล่อยให้กูทำงานคนเดียวเหงามากเลยเนี่ย” ลาเต้บ่นผมยกใหญ่
โอ้ ผมว่าจะถามเื่นี้กับมันอยู่พอดี เพราะไม่รู้ว่าตัวเองทำงานที่ไหน รู้แค่ว่าทำงานบริษัทแต่ไม่รู้ว่าบริษัทอยู่ไหน
(“เอ่อ มึงเจอกันคืนนี้ ที่คลับ Cc สี่ทุ่มครึ่งถึงแล้วทักหากู เดี๋ยวกูเล่าทุกอย่างให้ฟัง แต่ตอนนี้กูยังไม่สะดวกเล่า”)
ผมพิมพ์ตอบกลับไปเพราะไม่รู้จะเริ่มเล่ามันจากตรงไหนเหมือนกันรอเจอมันก่อนก็แล้วกันคืนนี้ผมยังคงต้องลากมันไปเป็เพื่อน ผมคงไม่ไปคลับคนเดียวเด็ดขาดในนั้นมีแต่นักท่องราตรีกันทั้งนั้นคงต้องเรียกมันไปช่วยเป็ไม้กันหมาล่ะนะ
“หืม ไปผับงั้นเหรอ ลมอะไรหอบมึงไปวะ ครั้งก่อนยังไม่เข็ดที่โดนมอมหรือไง แต่ว่าไปก็ได้ เจอกัน”
เอิ่มดูมันพูดเองเออเองซะงั้น
หลังจากคุยกับลาเต้เพื่อนเสร็จผมจึงนอนเล่นอยู่บนโซฟาต่อสักพักก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเซตผมใหม่ จากนั้นจึงหยิบเสื้อที่สั่งออกมาจากถุงสวมและใส่มันและมองตัวเองในกระจก
โอ้ ผมนี่ก็ดูดีเหมือนกันนะเนี่ย ทรงผมโอเคแล้ว
เหลือเติมรองพื้นที่หน้านิดหน่อยและทาลิปมันที่ปากเพื่อให้ชุ่มชื้นชายหนุ่มคว้าลิปมันที่หน้ากระจกขึ้นมาทาเม้มปากลงเล็กน้อย
นาฬิกาที่หัวเตียงบอกเวลาสามทุ่มนี่ผมใช้เวลาแต่งตัวนานเหมือนกันนะเนี่ยลงไปหาข้าวกินสักหน่อยดีกว่า
ผมทำข้าวผัดหมูง่าย ๆ กินรองท้องก่อนจะไปดื่มกลัวกินเหล้าไปแล้วยังไม่มีข้าวตกถึงท้องมันจะทำให้แสบท้องเอา
หลังจากกินเสร็จจึงเรียกแกร็บให้ไปส่งที่คลับทันทีเพราะดูเหมือนว่าคลับนี้จะอยู่ห่างจากบ้านประมาณหนึ่งชั่วโมงและไกลพอสมควร แต่ก็น่าจะพอดีกลับเวลาที่นัดพี่ไซออนและลาเต้เอาไว้คงไปถึงก่อนสิบถึงสิบห้านาทีล่ะนะ เวลานี้ดึกแล้วรถคงไม่น่าจะติด
พี่แกร็บขับรถมาส่งผมที่หน้าคลับพอดีกับเวลาที่ผมคาดการณ์ไว้พอดีเป๊ะ ร่างบางหยิบโทรศัพท์ออกมากดทักข้อความหาลาเต้ทันทีที่มาถึง
(“มึงอยู่ไหน กูถึงแล้วอยู่หน้าคลับ”)
“กูอยู่บนรถอีกสิบห้านาทีถึงมึงเข้าไปจองโต๊ะก่อนก็ได้ เดี๋ยวกูตามเข้าไป”
(“ไม่เอา เดี๋ยวกูยืนรอมึงอยู่ข้างหน้านี่แหละ แป๊บเดียวเอง”) ผมพิมพ์ตอบกลับไป
“เค เอางั้นก็ได้ งั้นรอก่อนแป๊บหนึ่งนะ” ลาเต้ตอบกลับมา
ผมเก็บโทรศัทพ์เข้ากระเป๋ากางเกงของตัวเองก่อนจะเงยหน้ามองไปที่ด้านหน้าของไนต์คลับ เสียงเพลงดังเล็ดลอดออกมาจากข้างในคลับเสียงดังสนั่นเสียงดนตรีบีทเพลง edm หนัก ๆ กำลังมัน และมีคนที่มาท่องราตรีกันกำลังต่อแถวด้านหน้าประตูทางเข้าเพื่อตรวจบัตรก่อนเข้าไปด้านในหนุ่มสาวพากันแต่งตัวสวยหล่อกันเต็มไปหมด
ว่าแต่เพื่อนน้อง หน้าตาจะเป็ยังไงนะ อบเชยคิด จะน่ารักเหมือนบุคลิกที่เขียนเอาไว้หรือเปล่า
ไม่นานก็มีรถแทกซี่วิ่งเข้ามาจอดตรงที่อบเชยยืนอยู่ หนุ่มผมสีบอร์นโผล่ลงมาจากรถใบหน้าสวยหวานก้าวขาลงมา เด็กหน้าหวานคนนั้นหันมองซ้ายมองขวาก่อนจะหันมาจ้องที่ผม
ปริบ ปริบ
“ไอ้อบ” ริมฝีปากบางของเด็กหนุ่มผมทองเรียกชื่อออกมา
อย่าบอกนะ คนตรงหน้าผมนี่คือ ลาเต้อ่ะ
“นายคือ ลาเต้เหรอ” ผมไม่มั่นใจจึงถามออกไป
“ก็ใช่นะสิ ไม่ใช่กูแล้วจะใครอ่ะ” ลาเต้พูดขึ้น
อ่า หน้าตาน่ารักกว่าในรูปที่วาดไว้ในหนังสืออีก งุ้ย
“อ๋อ งั้นเข้าไปข้างในกันเถอะ กูนัดคนคนหนึ่งไว้ที่คลับนี้อ่ะ กูมีเื่จะให้มึงช่วย แต่ก่อนเข้าไปเดี๋ยวเรามาคุยกันก่อน” ผมรีบลากลาเต้เดินหลบไปคุยในมุมที่ไม่มีคนพลุ่นพล่านก่อนจะเล่าเื่ของผมกับคนที่จะไปเจอให้มันฟังว่าผมจะแก้เผ็ดพี่ไซออนที่มามอมเหล้า จะให้มันไปอ่อยพี่เขาแล้วหักอกพี่เขาซะ แต่ว่าผมจะเข้าไปคุยเื่ความสัมพันธ์ของผมกับพี่เขาก่อนและให้ลาเต้นั่งรออยู่ที่โต๊ะรอเข้าไปหลังจากที่ผมออกมา ทำเป็เหมือนกลับมาผิดห้อง
“หา ที่มึงชวนกูมาก็เพื่อจะให้กูมาอ่อยผู้ชายเนี่ยนะ” ลาเต้ถามเสียงหลง
“ใช่ มึงต้องช่วยกูห้ามปฏิเสธกูด้วย”
“ละ แล้ว ไอ้อบเชยเพื่อนผมล่ะ” ลาเต้เปลี่ยนสรรพนามคุยกับผมเมื่อผมตัดสินใจเล่าเื่ขอตัวเองให้มันฟังและคิดว่ามันคงไม่มีทางบอกใครเื่นี้ และผมบอกมันว่าตัวเองคืออบเชยในโลกอนาคตถูกดูดเข้ามาแต่ไม่ได้บอกมันว่าดูดเข้ามาในไหน เดี๋ยวมันจะใถ้ารู้ว่าโลกนี้คือโลกของหนังสือนิยายซึ่งมันก็ดันเชื่อผมด้วยนะ
“เรียกเหมือนที่เคยเรียกเดิมเถอะไม่ต้องสุภาพหรอก” ผมบอกกับลาเต้ แบบนี้คนอื่นจะได้ไม่สงสัย
“อ่า เอางั้นก็ได้จะให้มาเปลี่ยนชื่อเรียกกะทันหันกูตั้งตัวไม่ทันเหมือนกัน” ลาเต้บอก
“งั้นเอาตามนี้ มึงรอกูไปเจอพี่เขาก่อนแล้วเดี๋ยวกูจะบอกว่ามีเพื่อนมาด้วย ส่วนมึงรอกูอยู่ด้านนอก”
“ได้ เดี๋ยวกูเต๊าะหนุ่ม ๆ รอ แต่ว่านั่นมันคนคุยมึงไม่ใช่เหรอ ครั้งก่อนมึงก็บอกกูว่ามาหาเขานี่”
“นั่นมันอบเชยคนก่อน ไม่ใช่กูในตอนนี้”
“อะ จริงด้วย”
“แล้วนี่ มึงพอจะรู้ความสัมพันธ์ของกูกับพี่เขาไหมวะ”
คาดหวังว่าลาเต้มันจะบอกกับผมว่าพอจะรู้อยู่บ้างแต่ผมกับต้องหมดหวังเมื่อมันส่ายหัว ปฏิเสธและบอกว่า ไม่รู้เลย
“มึงไม่ได้เล่าอะไรเกี่ยวกับพี่เขาให้กูฟังเลย แต่กูก็พอจะเคยเห็นหน้าพี่เขาแว๊บ ๆ เหมือนกัน หล่อดีออก มึงไม่ชอบเขาเหรอ ทำไมจะให้กูไปหักอกพี่เขาอ่ะ”
“กูก็ไม่รู้ว่ะ มีอีกเื่ที่กูยังไม่ได้บอก กูยังมีคนที่คุยด้วยอีกสองคน”
“หา เยอะอะไรขนาดนั้น มึงพัฒนานะเนี่ย เมื่อก่อนกูยุคนนั้นคนนี้ให้ก็ไม่เอา” ลาเต้พูดออกมาเสียงดัง ก่อนมันจะลืมไปว่าไม่ใช่อบเชยคนเดิมอีกนั่นแหละ
“ชู่ว อย่าเสียงดังสิ” ผมยกนิ้วขึ้นบอกให้มันเบาเสียงลง
“งั้นก็เท่าว่า ตอนนี้มึงเล่นอยู่กับผู้ชายสามคนงั้นสิ หรือมีใครที่จริงจังป่ะ”
“กูน่ะ ไม่ได้เล่นแต่พวกพี่เขาน่าจะเล่นกับกูมากกว่า” ยกเว้นพี่เจไดคนหนึ่งที่เป็พระเอกของเื่เขาน่าจะจริงจังกับผม และเนื้อหาในหนังสือจะเป็อย่างงั้น ก่อนที่ผมจะมาโผล่ที่นี่ความสัมพันธ์ของทั้งสามคนมันยังคลุมเครือ ไม่รู้ว่าน้องมีใจให้ใคร แต่พระเอกในเื่ก็คือพี่เจได งั้นตอนจบก็ต้องลงเอยกับพี่เจได ผมคงต้องรีบเคลียร์ความสัมพันธ์ที่คลุมเครือของตัวเองกับพี่ไซออนซะก่อน ก่อนมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้โดยการบอกให้เขาเลิกยุ่งกับผม จากนั้นก็ให้ลาเต้ไปอ่อยเขาจนเขาติดกับและหักอกเขาทันที
“งั้น มึงก็ไม่ต้องสนใจเขา เดี๋ยวกูช่วยเอง” ลาเต้สนับสนุนเพื่อนเต็มที่ขอแค่เพื่อนเอ่ยปากขอความช่วยเหลือ
“เยี่ยมงั้นเราเข้าไปกันเถอะ ได้เวลาแล้ว” ผมยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู
“อืม”
ลาเต้เดินมาควงแขนผมเดินเข้าไปด้านในคลับ
ด้านในผู้คนเริ่มเบียดเสียดกันโดยมีเพลงจังหวะมัน ๆ เปิดเอนเตอร์เทนหนุ่มสาวออกลวดลายโยกย้ายส่ายสะโพกเต้นตามจังหวะเพลงอย่างเมามัน
ลาเต้ดึงมือผมเดินแทรกคนที่กำลังเต้นเข้าไปโซนวีด้านใน
“มีโต๊ะหรือยังครับ” พนักงานชายคนหนึ่งเดินเข้ามาถามพวกเรา
“ยังครับ ขอโต๊ะวีที่หนึ่งครับ” ลาเต้หันไปบอกกับพนักงาน
“จองวีเลยเหรอวะ แต่เรามากันแค่สองคนเองนะ” ดูโต๊ะมันจะใหญ่ไปไหม เปลือกเหล้า แถมจ่ายแพง
“เออน่ะ เอาวีนี่แหละคืนนี้กูเลี้ยงเอง” ลาเต้พูด
“ตามใจ” ถ้ามันจ่ายผมยังไงก็ได้ แต่ถ้าเป็ผมจ่ายผมคงเลือกราคาโต๊ะธรรมดา
“อ๊ะ เป้าหมายมึงมาโน่นล่ะ” ลาเต้พูดขึ้นพร้อมกันพยักหน้าไปทางชายที่ผมกำลังรอเขาอยู่ ดีที่ลาเต้เคยเห็นครั้งก่อนครั้งก่อนที่น้องโดนมอม
ผมมองตามไปที่ผู้ชายที่อยู่ในชุดสูทสีดำผู้เนกไท ผู้ชายคนนั้นคือไซออนนั่นเองวันนี้ทำไมเขาดูหล่อกว่าวันแรกที่เจอกันอีกแหะ ดูแบดดีจัง กาวใจสุด ถ้าได้สักครั้ง งุ้ย ผมดันผุดคิดไม่ดีกับเขาไปซะแล้วสิ ร่างบางรีบสลัดความคิดในหัวของตัวเองออกไป
“งั้นกูไปก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน” ผมหันไปบอกกับลาเต้ที่ตอนนี้มันกำลังหันไปคุยกับหนุ่มหน้าตี๋ที่เดินเข้ามาขอชนแก้วด้วย มันนี่ไวจริงเพิ่งจะเดินเข้ามาได้แป๊บเดียวก็ผู้ชายเข้ามาคุยด้วยซะแล้ว แต่พวกผู้ชายราตรีก็แค่ชั่วข้ามคืนเท่านั้นละนะ หาความจริงใจได้ยาก น้อยมากที่จะเจอรักแท้ในที่แบบนี้
“ไปดีมาดี” ลาเต้อวยพรให้ผมก่อนจะสะบัดมือโบกไล่ผมให้เดินออกไป
ผมพยักหน้าให้มันก่อนจะถอดแจ็กเกตที่ใส่ออกมาออกเผยให้เห็นหลังที่ขาวเนียนของเ้าตัวด้านใน
เล่นเอาลาเต้ถึงขั้นออกปากแซวออกมา
“วันนี้มึงเป็เสือล่ามาเหยื่อหรือไง ทำกูทึ่งเลยนะเนี่ย ที่เห็นมึงใส่ชุดแบบนี้”
วี๊ดวิ้ว ผู้ชายข้างลาเต้ผิวปากวี้ดออกมาให้กับผม
“อ่านะ” ผมขยิบตาให้มันไปทีหนึ่ง ก่อนจะโยนเสื้อแจ็กเกตทิ้งไว้ที่โซฟาเดินผ่าฝูงชนเข้าไปยังโซนห้องวีไอพีแทนคาดว่าพี่ไซออนน่าจะเปิดห้องวีแบบส่วนตัวมากกว่าอยู่โซนวีด้านนอกที่มีเสียงเพลงดัง
ผมเดินตรงเข้าไปหาเขาก่อนจะเอ่ยขึ้น
“มาตรงเวลาดีนะครับ”
ร่างสูงหันหน้ามามอง ก่อนจะมองชายตรงหน้าตาด้วยความตกตะลึง เนื่องด้วยไม่เคยเห็นร่างบางแต่งตัวแบบนี้สักเท่าไหร่ ไม่เคยเห็นเลยต่างหาก ซึ่งครั้งนี้มันตรงสเปคชายหนุ่มสุด ๆ ริมฝีปากของไซออนยกยิ้มเ้าเล่ห์ขึ้น
“นายเองก็เหมือนกันนี่ เข้าไปข้างในกันเถอะ” ร่างสูงพูดก่อนจะเดินนำหน้าไป
ผมเดินตามหลังเขาเข้ามา เขาทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทางสบาย ๆ
“สรุปหายโกรธกันแล้วหรือเด็กน้อย” มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กก่อนจะดึงมันเข้าหาตัวทำให้อบเชยไม่ทันตั้งตัวล้มลงไปที่ตักของชายหนุ่ม
“อ๊ะ”
มือหนาสอดเข้ามาที่เอวบางพร้อมกับกอดไว้ เกยหน้ามาบนไหล่เล็ก
อ้าก ทำไมเขามือไวอย่างงี้ละ นี่นะเหรอนิสัยของพี่ไซออน ร้อนแรงสุด
“พะ พี่จะทำอะไร”
“ปกติฉันก็ทำแบบนี้กับนายออกจะบ่อยนะเด็กน้อย” ร่างสูงกระซิบลงที่ใบหูเล็กก่อนจะงับเข้าที่ใบหูเล็กของคนตัวเล็ก เล่นเอาอบเชยถึงกับหน้าร้อนผ่าวด้วยความเขิน
นี่ผมจะมาเอาคืนเขาหรือผมโดนเขาล่อกันล่ะนี่
“นี่ฉันยังโกรธนายอยู่นะ เื่วันนั้น” ผมยกเื่ที่เขาพูดขึ้นมา ไม่รู้ว่าก่อนหน้านั้นเกิดอะไรแต่เอาเป็ว่าแถไปก่อนเผื่อเขาจะยอมปล่อยตัวผมที่นี่นั่งตักของเขาอยู่
“จะลุกไปไหน อยู่นิ่ง ๆ” เขาขยับหว่างขาของเขาออกก่อนจะเอาตัวผมนั่งลงไปอยู่ในท่าซ้อนกันซึ่งมีเขานั่งอยู่ข้างหลัง
“ทำไมพี่ไม่นั่งดี ๆ ล่ะ นั่งแบบนี้พี่ไม่อึดอัดเหรอ” ผมถามออกไป
“ก็ไม่นี่ ทุกครั้งนายก็นั่งแบบนี้ทำไมวันนี้นายไม่นั่งเหมือนเดิมแล้วล่ะ” หะ ทุกครั้ง งั้นเหรอ นี่ยัยน้องไปทำวีรกรรมอะไรกลับเขาไว้เนี่ย
“ไซออน” ผมลองเรียกชื่อเขาออกมา ห้วน ๆ ดู
“หืม”
“พะ พี่คบกับผมอยู่เหรอ” เพราะไม่รู้จะเริ่มยังไงเลยถามมันออกไปตรง ๆ
“ฮ่า ฮ่า ทำไมนายคิดแบบนั้นล่ะ”
จุ๊บ ริมฝีปากของพี่ไซออนจุ๊บเข้าที่แก้มเล็ก
พี่เขารุกแรงเกินไปแล้ว งื้อ เล่นเอาตัวของผมแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก
“ผะ ผม ถาม พี่ก็ตอบผมมาก่อนสิ”
“อืม พวกเราคบกันไหมนะ แต่ฉันคบกับนายแล้วไอ้เจได้ล่ะมันจะไม่เสียใจเหรอ”
“งั้นแสดงว่าเรายังไม่ได้คบกันงั้นสิ”
“ไม่ เราคบกันแล้วเด็กน้อย” ร่างสูงสูดดมไปที่ซอกคอขาวของร่างบาง จนร่างบางต้องหดคอลงด้วยความจักจี้
หา คะ คบกันแล้ว เป็ไปได้ยังไง งั้นผมในตอนนี้ก็เป็แฟนกับเขางั้นสิ แล้วพี่ธีโอกับพี่เจไดล่ะ เริ่มจะสับสน
“คบกันแล้ว ผมเป็แฟนกับพี่?”
“ใช่” เอาไงดีไปต่อไม่ถูกเลย
“พี่แน่ใจนะ”
“แน่ใจสิ วันที่ฉันมอมเหล้านาย นายจำไม่ได้เลยเหรอ ว่าเราตกลงเป็แฟนกันวันนั้น”
“แต่พี่ไปนัวเนียกับคนอื่น เราจะเป็แฟนกันได้ยังไง”
“งั้นก็เป็ตอนนี้ซะสิ”
อ้าว สรุปนี่ผมเป็แฟนเขาไหมอ่ะ ผมเริ่มจะงงกับคำพูดของเขาที่พูดวกไปวนมาแล้วเนี่ย
“พี่อย่าพูดเล่นสิ สรุปแล้วเราเป็แฟนกันเหรอ หรือเป็แค่คนคุยหรือไม่ได้เป็อะไรกันเลยหรือเป็แค่คนรู้จัก”
“เราตกลงกันแล้วนี่ ว่าถ้านายอยู่ที่นี่นายจะต้องเป็แฟนของฉันและนายแพ้เกมกินเหล้ากับฉัน ฉันจะทำอะไรกับตัวนายก็ได้ อย่างเช่นตอนนี้ ฉันอยากได้นายเด็กน้อย นายจงใจแต่งตัวมายั่วฉันสินะ” ชายหนุ่มไม่รอช้าที่จะลูบไล้แผ่นหลังขาวเนียนของคนตัวเล็กจนอบเชยสยิวกิ้วรู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัวฝ่ามือหนาของเขาแตะเข้าไปที่แผ่นหลังบาง
“พะ พี่ไซออน เดี๋ยวสิ” คนตัวเล็กรีบร้องห้ามแต่พอหันหน้าของตัวเองมาเผชิญกับใบหน้าอันหล่อใกล้ ๆ บวกกับสายตาของชายตรงหน้าที่ส่งสายตาหื่นจนออกนอกหน้ามาให้ เล่นเอาอบเชยถึงขั้นทำตัวไม่ถูก อ๊ะ ริมฝีปากของเขาเริ่มขยับเข้ามาหาเรื่อย ๆ สายตาของร่างสูงยังคงไม่ละสายตาไปจากคนตัวเล็กเลยแม้แต่น้อย
ใบหน้าของชายหนุ่มเลื่อนเข้ามาใกล้ เรื่อย ๆ และบรรจงจูบเข้าที่ริมฝีปากเล็ก
งื้อ คนตัวเล็กหลับตาปี๋ นี่ผมกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย
1K
