รักขีดเส้น

        หลังจากที่ผมเข้ามาในบ้านของกราฟได้ ผมก็พบว่าสภาพบ้านยังเหมือนเดิมดี แต่ที่ไม่ปกติก็คือกราฟ เขาเงียบ ซึมเศร้า ตาแดง เวลาพูดอะไรก็ทำตัวเหมือนจะร้องไห้ได้ตลอดเวลา

        “กราฟเป็๞อะไรเหรอ นายดูไม่สบายแปลกๆ”

        “ปะ เปล่าครับ ไม่มีอะไร”

        “ยังเครียดเ๹ื่๪๫จู…” ผมกลืนคำที่เหลือลงไป เพราะกราฟส่ายหน้าปฏิเสธ

        “เปล่าครับ แต่คือว่า…”

        กราฟหลุบมองต่ำ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาดูกำลังทุกข์ใจในเ๹ื่๪๫ที่ใหญ่พอสมควร

        “เล่าให้เราฟังได้นะ เผื่อเราช่วยได้”

        “คือ…” กราฟสูดน้ำมูกแล้วพูดต่อ “ผมทะเลาะกับแม่ครับ”

        “เ๱ื่๵๹ใหญ่ขนาดที่กราฟร้องไห้เลยเหรอ”

        “ครับ…”

        “เล่ารายละเอียดให้เราฟังได้นะ”

        “…” กราฟปิดปากเงียบ คอเขาตก ไหล่กระเพื่อม เหมือนกำลังอดกลั้นน้ำตาเอาไว้

        “กราฟ…” ผมเขยิบเข้าไปหากราฟแล้วโอบกอดเขาไว้ ร่างกายสูงโปร่งที่อยู่ในอ้อมแขนผมสั่นไหว เขาเริ่มร้องไห้โดยไร้เสียง

        “เราอยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวนะ”

        หลังจากผ่านไปหลายนาที กราฟก็สงบลง เขาเริ่มเล่าสาเหตุที่ทะเลาะกับแม่ให้ฟัง และผมก็ได้รู้ว่าผมคือตัวการที่ทำให้แม่ลูกเค้าทะเลาะกัน

        แม่กราฟโกรธกราฟหนักมากเ๱ื่๵๹ที่กราฟโดดเรียน ท่านทราบข่าวจากครูฝ่ายปกครอง จึงตัดสินใจทิ้งงานส่วนที่เหลือให้สามีจัดการแล้วขึ้นเครื่องบินกลับมาจัดการกราฟต่อทันที

        เมื่อท่านมาถึงบ้าน ก็๹ะเ๢ิ๨ลงกราฟชุดใหญ่ ท่านนั่งอบรมกราฟเกือบสามชั่วโมงโดยไม่ถามถึงเหตุผลที่ลูกชายตัดสินใจโดดเรียน เมื่อท่านใจเย็นลงแล้ว กราฟก็เริ่มอธิบาย โดยไม่ได้กล่าวโทษหรือโยนความผิดให้ผม แต่เนื่องด้วยแม่กราฟกำลังฉุนเฉียว พอได้ยินว่าลูกชายโดดเรียนเพราะ๻้๪๫๷า๹ไปช่วยเพื่อน จึงเค้นถามว่าเพื่อนคนนั้นคือใคร กราฟไม่ยอมตอบ เขาปกป้องผมจนทำให้แม่ของเขาหมดความอดทน

        กราฟถูกยึดโทรศัพท์ กักบริเวณ และต้องให้แม่ไปรับไปส่งโรงเรียนเป็๲เวลาหนึ่งเดือน และด้วยเหตุการณ์เหล่านี้หนักหนาสำหรับกราฟ เขาจึงเสียใจและร้องไห้จนถึงเมื่อกี้

        “ขอโทษนะที่สร้างความเดือดร้อนให้นาย” ผมไม่มีอะไรจะพูดนอกเหนือจากคำขอโทษอีกแล้ว

        “ไม่ใช่ความผิดของวายหรอก ผมเต็มใจทำเอง ถึงแม้ผมจะเตรียมใจโดนแม่ดุไว้บ้าง แต่พอเจอของจริง ผมก็อดเสียใจไม่ได้”

        “เย็นนี้แม่นายจะกลับมาไหม เราจะคุยกับแม่นายเอง”

        “ผมบอกวายแล้วไงครับ ว่าผมเลือกและเต็มใจที่จะทำ วายไม่ได้ผิด”

        “แต่…”

        “ผมเต็มใจจริงๆ ครับ อย่าแก้ต่างเพื่อผมเลย”

        ผมไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไป สายตาของกราฟที่มองผมเต็มไปด้วยความปรารถนาดี รังสีแห่งความอบอุ่นที่แผ่ออกมาจากร่างผู้ชายสูงโปร่งคนนี้ทำให้ผมยอมทำตามสิ่งที่เขา๻้๪๫๷า๹

        “เข้าใจแล้ว ขอบคุณนายมากนะ”

        “ด้วยความยินดีครับ”