มันคือเกลือขอรับ เมื่อทุกคนได้ยินจึงพงะอย่างสงสัยรวมถึงพระราเมศวรก็สงสัยเป็อย่างมาก
“เ้าจะเอามาปาใส่ไอ้พวกที่โดนเทวดาลงโทษรึไง”นายทหารจึงรีบตอบกลับมา
“ไม่ใช่ขอรับ ต้องเอามากินแน่นอนขอรับ”ภัทรจึงกล่าวตอบ
“ถ้างั้นเ้าจะรอช้าทำไมเกลือก็มีเยอะแยะเอามาให้พวกนี้กินซักหน่อยก็คงไม่เป็ไร” พระราเมศวรจึงตอบภัทร
“ขอรับ แต่วิธีกินจะกินเฉย ๆ ไม่ได้ขอรับ มันมีวิธีวิเศษเพื่อที่จะใช้รักษาขอรับ” ภัทรกล่าว
“วิเศษงั้นรึ ข้าจะรอดูเ้าจงรีบทำซะ” พระราเมศวรจึงรีบบอกให้ภัทรทำ
“แต่มันต้องใช้อุปกรณ์นอกเหนือจากนี้ขอรับ” ภัทรพูดพร้อมมองหน้าพระราเมศวร
“ของที่ต้องเตรียมคือ เกลือ น้ำตาล แล้วก็น้ำที่ใช้ดื่มขอรับ” ภัทรจึงรีบพูด
“เกลือกับ น้ำดื่มไม่มีปัญหา แต่น้ำตาลเป็ของที่มีราคา แต่ในเมื่อเ้าเป็คนที่พูด ข้าก็อยากจะเห็นแต่ข้าไม่รู้ว่าจะเอาน้ำตาลมาได้มากขนาดไหนข้าไม่รับปากเ้า” พระราเมศวรตอบ
ในสมัยก่อนน้ำตาลนั้นมีราคาที่แพงมากจนมีคำกล่าวกินคาวไม่กินหวานสันดานไพร่เพราะมีแค่เ้าขุนมูลนายคนรวยเท่านั้นที่จะมีของหวานกิน เพราะมีราคาที่สูง
“ขอบพระทัยขอรับ ข้าจะรีบไปติดไฟก่อนนะขอรับ”ภัทรพูดพร้อมกับรีบวิ่งไป ขอแค่ท้องเสียรุนแรงอย่าให้เป็อีโคไลเลยนะ ถ้าเป็แบบนั้นฉันไม่มียาให้กินด้วยนะสิ
เมื่อภัทรติดไฟเรียบร้อยแล้วจึงได้นำน้ำดื่มที่ได้มาต้มในหม้อ
“นี่ไอ้พัดบอกข้าได้รึไหมว่าเองจะทำอะไร ละทำไปเพื่ออะไรวะ” พระราเมศวรถามอย่างสงสัยเป็อย่างมาก
เมื่อพระราเมศวรถามเสร็จทหารรอบข้างก็ อือ ออ ตามเพราะนั่นเป็คำถามเดียวกับที่พวกเค้าอยากจะถาม เหล่าแม่ทัพนายกองก็ได้มารอดูด้วย ซึ่งกองทัพของทหารอยุธยาได้หยุดเดินทัพชั่วคราวด้วยทหารที่ป่วยเยอะมากจึงไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปในเมือง
ภัทรและแดงที่กำลังนำน้ำมาต้มให้เดือด ซึ่งทั้งคู่ต่างก็เอาผ้ามามัดปิดจมูกไว้โดนแดงเป็ผู้ช่วย
“พี่แดงจ่ะ พอน้ำเดือดให้เอาเกลือนี่เทลงไปให้มันละลายน่ะจ่ะ แล้วก็น้ำตาลถึงจะน้อยแต่ก็ยังให้ความรู้สึกหวานได้อยู่” เมื่อภัทรสั่งแดงเสร็จจึงรีบเดินมาข้างหน้าเ้าชายพร้อมทำความเคารพ
“ที่ข้ากำลังจะทำคือน้ำเกลือแร่ขอรับ” ภัทรตอบ
“เกลือแร่มันคืออะไรกัน” ทหารต่างพากันสงสัยเป็อย่างมาก
“นี่เ้าหนูเ้าบอกว่าทหารที่ร้องโอดโอยอยู่ตรงนั้นเป็โรคงั้นรึ ข้าก็เคยคิดแบบนั้น ข้าเป็หมอยามาหลายปีข้าเคยเจอคนที่เป็แบบนี้ ข้าก็ได้รักษาบางคนก็รอดบางคนก็ตาย ข้าไม่สามารถบอกใครได้เลยหากว่าใครเป็โรคนี้ว่าจะรอด แต่เ้ากลับรับปากเ้าทหารนั่นว่ารอดแน่นอน ข้าขอถามเพื่อเปิดหูได้รึไหมว่าโรคนี้มันเป็ยังไงกันแน่ ข้าศึกษามาหลายปียังไม่อาจจะรู้ได้” คนที่กำลังพูดคือหมอประจำกองทัพที่ได้เดินทางมาด้วยเมื่อโรคนี้เกิดขึ้นในกองทัพเขาก็พยายามหาทางรักษาแต่ก็ยังคงล้มเหลว
“ท่านหมอหากตามที่ท่านอาจารย์บอกไว้โรคนี้เกิดจากสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่จะเข้าไปในตัวเราหากเรากินของที่ไม่สะอาดและข้าทราบมาว่าทหารทุกคนที่เป็ก็ได้ไปตักน้ำในลำธารเดียวกันก่อนที่จะเกิดโรคดังนั้นข้าว่าน่าจะเป็เพราะน้ำที่กินเข้าไปที่ไม่สะอาด” ภัทรตอบกลับ เพราะก่อนหน้านี้ภัทรได้ให้แดงไปถามถึงแหล่งน้ำที่พวกเขาใช้กินของทุกคน
“หากเ้าว่าแบบนั้นก็ยังมีคนที่ใช้น้ำตรงนั้นดื่ม แต่กลับไม่เป็ไรไม่ใช่รึ”หมอยาจึงรีบตอบ
“ใช่ขอรับเพราะคนที่ยังไม่เป็ในตัวอาจจะสามารถต่อต้านได้หรือว่าอาการของโรคยังไม่แสดงอาจจะรอไปอีก 1-2 วันค่อยแสดงก็ได้” ภัทรกล่าวตอบ
เมื่อภัทรพูดดังนั้นเหล่าทหารที่ได้ยินต่างก็ใเป็อย่างมาก ละเกิดความวุ่นวายอย่างเฉียบพลัน
เงียบบบ!!!! ทันใดนั้นเสียงของพระราเมศวรก็ดังขึ้นมาทำให้ทหารกลัวเป็อย่างมาก จึงได้เงียบลงอีกครั้ง
“แล้วพวกที่แห้งตายจะบอกว่าอย่างไร”หมอจึงถามต่อ
“ที่แห้งตายเพราะขาดน้ำขอรับ เพราะพวกที่เป็ การถ่ายหนักจะถ่ายเป็น้ำครั้งละมากๆ และหลายครั้งอีกต่างหาก จึงกลายเป็ว่าเหมือนแห้งตาย” ภัทรจึงตอบ
“แต่ข้าก็ให้น้ำกับพวกที่เป็แต่ก็ยังเหมือนเดิม” หมอยาจึงถามต่อ
“ใช่ขอรับมันก็ไม่ผิด แต่ว่าเมื่อท้องเสียอย่างรุนแรง ตัวเราข้างในจะไม่สามารถดูดซึมน้ำได้ดีพอจึงได้ถ่ายออกมาผสมกับที่ท้องเสียจึงกลายเป็ของเหลว ข้าจึงได้ทำเกลือแร่ขึ้นมาเพราะเกลือแร่ น้ำที่มีเกลือ ตัวเราจะดูดน้ำได้ดีกว่าขอรับเมื่อกินเกลือแร่ร่างกายจะสามารถดูดซึมไปใช้ได้ทำให้แก้อาการขาดน้ำหรือที่พวกท่านบอกว่าตัวแห้ง และเมื่อตัวเราข้างในดูดน้ำไปใช้ได้แล้วจะป้องกันอาการช็อคจากการขาดน้ำได้ อาการช็อคจากการขาดน้ำนี่คือสาเหตุที่แท้จริงของการเสียชีวิตนั่นเอง” เมื่อภัทรพูดจบรอบ ๆ ก็ไม่มีเสียงตอบรับ เงียบปานเป่าสากได้
“อ้ายพัดเสร็จแล้ว เกลือแร่ที่เอ็งว่า” แดงจึงได้พูดขึ้น
“ดีจ่ะพี่พักให้เย็นก่อนค่อยเอาไปให้พวกที่มีอาการกินนะพี่” ภัทรบอกกับแดงให้ฟัง
“นี่เ้าหนูหากที่เ้าพูดมาเป็เื่จริงอาจารย์เ้าคือใครงั้นรึ หากนี่คือความจริงทำไมก่อนหน้านี้ไม่นำเื่ที่มีประโยชน์เช่นนี้มาบอกกล่าวเล่า”
ภัทรจึงใเป็อย่างมากไม่รู้จะตอบยังไงดี
“เอาละเื่นั้นค่อยมาหาคำตอบทีหลังตอนนี้ข้าอยากรู้ถึงผลลัพธ์ที่ออกมาก่อน”พระราเมศวรเห็นภัทรหนักใจจึงรีบพูดขึ้นมาขัด
“แล้วเมื่อกินของที่เ้าท ำจะหายเลยรึไม่” หมอก็รีบถามต่อด้วยความอยากรู้
“ไม่ขอรับโรคนี้เราแค่ต้องดูแลประคับประคองไปจนกว่าจะหายดีแค่นั้นขอรับ ประมาณ 2-3 วันอาการก็จะดี แต่มีน้อยเช่นนี้ก็ต้องแบ่ง ๆ กันกินหน่อย ป้องกันได้แค่การขาดน้ำเท่านั้น อาจจะกลายเป็ 3-5 วันขอรับถึงจะหายขอรับ คนที่ยังไม่เป็หรือยังไม่แสดงอาการกระหม่อมขอแนะนำให้น้ำที่กินต้องนำไปต้มก่อนเสมอ อาหารต้องปรุงให้สุกก่อนกินและล้างมือก่อนกินข้าวก่อนตลอด แค่นี้ก็สามารถป้องกันโรคได้มากแล้วขอรับ” ภัทรจึงแนะนำเพราะพวกคนในยุคปัจจุบันยังได้ประชาสัมพันธ์อยู่ตลอดเวลาถึงจะดูง่ายแต่ก็เป็วิธีป้องกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ระบบสาธารณะสุขยังไม่ดีพอสินะ หากเป็แบบนี้ต่อไปโรคระบาดได้เกิดขึ้นง่าย ๆ แน่ -ภัทรอย่างจริงจัง