บนโต๊ะ
บัตรเครดิตสีดําวงเงินไม่จํากัด 10 ใบได้ถูกวางเอาไว้พร้อมกับสมุดบัญชีที่ถูกทําขึ้นมาใหม่อย่างละเอียด
“เร็วใช้ได้”
มองไปยังพวกมัน
ไต๋จุนยิ้มกว้าง
เขาคิดไม่ถึงจริงๆว่าประเทศจะตอบตกลงและดําเนินการให้อย่างรวดเร็วตามที่เขาได้เสนอออกไป
โดยเฉพาะคนที่ชื่อลู่หานดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะมีประสบการณ์ในการเจรจาที่โชกโชนเลยทีเดียว
ทุกอย่างมันเลยราบรื่นไม่มีความยืดเยื้อแม้แต่น้อย
ตอนนี้.
ไต๋จุนจึงได้เพิ่มเงินไปยังบัญชี
ทุกบัญชี
บัญชีละล้านล้านหยวน
ก่อนที่จะเรียกเอ็ดเวิร์ดมาแล้วเตรียมตัวไปหาต้วนเฮย
ผู้ที่ได้เข้ามายังจุดที่ตกตํ่าที่สุด
ในชีวิตของเขา!
…
ร้านซิงหวา
นี่คือสถานที่จัดจําหน่ายรถยนต์นําเข้า ที่ทุกคันล้วนมีมูลค่าไม่ตํ่ากว่าล้านหยวน
และเป็แบรนด์ระดับโลกทั้งหมด
ทําให้ลูกค้าส่วนใหญ่ของที่นี่ล้วนเป็คนรํ่ารวยที่มีพื้นฐานทางการเงินดีในระดับหนึ่ง
และเวลานี้
ต้วนเฮยที่เพิ่งแนะนํารถให้กับลูกค้าเสร็จก็ได้มานั่งกินบะหมี่กึ่งสําเร็จรูป
โดยมีแฟนสาวที่เพิ่งตัดสินใจคบกันเมื่อหนึ่งเดือนก่อนนั่งดูด้วยความแปลกใจ
“พี่เฮยฉันเห็นพี่กินแบบนี้มาหลายวันแล้วนะ”
“พี่มีปัญหาอะไรรึเปล่า?
“บอกฉันได้นะ ฉันจะได้ช่วยพี่ถูก!”
หลี่หยิงแสดงสีหน้าสงสัย
เดิมทีเธอก็ไม่อะไรหรอกและคิดเพียงแค่ว่าแฟนหนุ่มของเธอคงจะมาติดบะหมี่กึ่งสําเร็จรูปชั่วคราวเหมือนกับที่คนส่วนใหญ่เป็ในบางครั้ง
แต่ในหลายวันมานี้มันต่างออกไปเธอเห็นเขากินทุกวันเลย
ทําให้เธอสงสัยมากว่าเขาอาจจะกําลังมีปัญหาเื่เงินอยู่
ต้วนเฮยที่กําลังกินอยู่ก็พลันชะงักลง
เงินห้าหมื่นหยวนสําหรับเขาไม่ใช่เงินน้อยๆ
ดังนั้นหลังจากที่เขาได้ให้การช่วยเหลือเพื่อนของเขาไป
เขาจึงต้องประหยัดมากอย่างน้อยก็ในสิ้นสัปดาห์ดานี้เมื่อได้รับเงินเดือน
แน่นอนว่าที่เขาทําแบบนั้นล้วนมีเหตุผล
ซึ่งมันเริ่มมาจากในวันนั้น…
ในวันที่แม่ของเขากําลังจะจากไปเขาได้รีบร้อนไปที่โรงพยาบาลมากและโชคดีที่ได้เจอไต๋จุนพาไปอย่างเร่งด่วนแม้จะต้องฝ่ากฎจราจรจนต้องโดนเรียกตัวไปที่สถานีตํารวจในภายหลังก็ตาม
แต่อีกฝ่ายกลับได้ทําแบบนั้นทั้งที่พวกเขาไม่ได้สนิทกันมากมายเลย
ไม่อย่างนั้นแล้วเขาก็คงจะไม่ได้พูดคุยกับแม่เป็ครั้งสุดท้ายด้วยซํ้า
ั้แ่นั้นมา
ต้วนเฮยเลยนับไต๋จุนเป็เพื่อนที่เขาจะไม่มีวันลืมตลอดกาล
เพื่อนแท้!
เวลานี้ ต้วนเฮยเลยได้ยิ้มอธิบายเหตุผลของการกินบะหมี่สําเร็จรูปให้กับแฟนสาวของเขาฟัง
หลี่หยิงที่ได้รับรู้เื่ราวทั้งหมดก็แสดงความประหลาดใจ
และกับเื่นี้เธอก็ไม่สงสัยอีกต่อไป
เพราะ
เธอยังจําได้ว่าแฟนหนุ่มของเธอนั้นแม้จะรักสันโดษแต่ก็ชอบช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน และเป็มิตรกับผู้คนมาก
นั่นเลยทําให้ในวันที่ฝนตกเมื่อเธอได้รับร่มที่มีเพียงคันเดียวของเขา เธอจึงเกิดความประทับใจขึ้นมา
และนี่ก็คือเหตุผลที่ทําให้เธอได้ดูใจกับเขามาเป็เวลานานก่อนที่จะตัดสินใจคบกันเป็แฟนเมื่อหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้นั่นเอง
ยังไงก็ตาม!
เธออดไม่ได้ที่จะตําหนิว่า
“พี่เฮย ถึงจะมีเื่ราวแบบนั้นก็เถอะแต่พี่จะช่วยใครแบบนี้ทุกครั้งไม่ได้นะ”
“โดยเฉพาะกับคนที่เพิ่งล้มละลายไปเนี่ย”
“พี่ให้เงินเขาไปมากมายขนาดนั้นได้ยังไงคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าพี่ตั้งใจที่จะไม่รับคืนน่ะ?”
เท่านั้นล่ะ-
ต้วนเฮยที่ได้ยินก็พูดไม่ออก
กับการตําหนิของแฟนสาวเขาไม่ได้ใส่ใจเลย
แต่ถ้าไม่ใช่เพื่อนของเขาอย่างไต๋จุนเขาจะไปโง่ช่วยเหลือคนอื่นแบบนั้นได้ยังไง?
นี่เธอคิดว่าแฟนหนุ่มของเธออย่างเขาซื่อบื้อขนาดนั้นเลยเหรอ?
แน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดมันออกไป
และทําเพียงแค่ยิ้มบื้อๆไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาวกินบะหมี่กึ่งสําเร็จรูปต่อไปเงียบๆ
หลี่หยิงที่เห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจ
เธอได้แต่หวังว่าเขาจะไม่ทําอะไรแบบนี้อีก
แล้ว
เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
คู่หนุ่มสาวและพนักงานคนอื่นๆได้ทํางานแนะนําข้อมูลรถให้กับลูกค้าอย่างต่อเนื่อง
แต่โดยไม่คาดคิด
จู่ๆ
รถซีมูลีนคันหนึ่งก็มาหยุดอยู่ที่หน้าร้านของพวกเขา
เป็ไปได้ยังไง?
ทุกคนรวมถึงผู้จัดการร้านกลายเป็กระพริบตาอย่างประหลาดใจในทันที
ท้ายที่สุดแล้วคนที่จะมีรถซีมูลีนได้จะต้องเป็คนที่รวยเอามากๆอย่างน้อยก็รวยพอที่จะซื้อรถภายในร้านของพวกเขาได้ในหลายคัน
แค่นั้นแหละ-
ชายวัยกลางคนชาวต่างชาติได้ลงมาจากรถและเดินมาที่ต้วนเฮยที่ยืนอยู่ข้างแฟนสาว
ด้วยนํ้าเสียงที่สุภาพว่า
“คุณต้วน เ้านายของฉัน้าพบคุณ!”
กับสิ่งที่เกิดขึ้นนี้…
บูม!
ทุกคนตกตะลึงในทันทีไม่เว้นแม้แต่ต้วนเฮยที่คิดว่ามันไม่ใช่เื่ของเขา
เกิดอะไรขึ้น?
ทําไมเื่กลายเป็แบบนี้ได้?
แล้วต้วนเฮยไปมีความสัมพันธ์กับพวกคนรวยระดับนั้นได้ยังไง?
คําถามมากมายเกิดขึ้นในใจของพวกเขาแต่ไม่มีใครกล้าพูดอะไร
กระทั่งหลี่หยิงเองก็ยังขยี้ตาด้วยความไม่อยากเชื่อแล้วตัดสินใจว่าเมื่อแฟนหนุ่มของเธอกลับมา เธอจะต้องถามเขาให้ได้ว่าเื่ราวมันเป็มายังไง
ขณะเดียวกันต้วนเฉยก็ต้องจําใจเดินตามชาวต่างชาติที่เขาและคนอื่นๆรู้สึกคุ้นตาแปลกๆ
ไปขึ้นรถซีมูลีนอย่างไม่สามารถทําอะไรได้
และใน่เวลาดังกล่าวนี้เอง
บูม!
นํ้าลายของใครหลายคนก็ถูกพ่นออกมา
“ต้วยเฮยน่าทึ่งขนาดนี้ั้แ่เมื่อไหร่แล้วคนที่เรียกตัวเขาไปเป็ใคร!”
“เฮ้ อย่ามัวแต่สงสัยเื่นั้นเลยทุกคนไม่รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาคนที่มาเรียกตัวต้วนเฮยไปเหรอ?”
“จริงด้วยสินะทําไมฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นคนๆนี้เลยล่ะ ทุกคนช่วยฉันนึกทีสิเราต้องเคยเห็นมาจากที่ไหนสักแห่งเมื่อเร็วๆนี้แน่…”
“...”
อย่างไรก็ตาม
พวกเขาทั้งหมดจะไม่ได้รับรู้เลยว่า
ต้วนเฮยที่เพิ่งขึ้นไปบนรถนั้น
ตกตะลึงสุดขีด!
…
บนรถ
ต้วนเฮยที่เพิ่งขึ้นมาได้เบิกตากว้างอย่างตกตะลึง
แถมแบบสุดขีดด้วย
อะไร!
กษัตริย์แมรี่ฮาร์ดมาปรากฏตัวที่นี่ั้แ่เมื่อไหร่
แล้วทําไมคนระดับนี้ถึงได้เรียกตัวเขา?
ทันใดนั้นต้วนเฮยก็เกิดคําถามขึ้นมามากมายในหัว
แต่สิ่งหนึ่งที่เขาตะหนักได้ในทันทีเลยก็คือ
ชายวัยกลางคนชาวต่างชาติที่มาเรียกตัวเขา
คือพ่อบ้านข้างกายของกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดที่ได้ปรากฏตัวในพิธีเปิดตัวกษัตริย์แมรี่ฮาร์ดนั่นเอง!
‘ไม่แปลกใจเลยที่ว่าทําไมฉันถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาเขาแปลกๆ’
ต้วนเฮยหน้าอ๋อ
และขณะที่เขากําลังจะพูดอะไรบางอย่างเพื่อเริ่มการสนทนา
จู่ๆ
ชายหนุ่มเบื้องหน้าเขาที่เขาและคนอื่นๆทั่วทั้งโลกรู้จักกันในนามกษัตริย์แมรี่ฮาร์ด
ก็ได้ยิ้มด้วยใบหน้าที่หล่อเหลาอันกอปรด้วยผมและั์ตาหลากสีสันที่เป็ธรรมชาติว่า
“ไม่ได้เจอกันนานนะ”
“ต้วนเฮย”
“นี่ฉันเอง - ไต๋จุน!”
บูม!
พริบตานั้นะเิก็ได้ถูกทิ้งออกไปในทันใด!