“เกิดอะไรขึ้นกับข้า? นี่..นี่..คุณหนูหลี่หรือ!!” ฟู่หนานซีแสร้งทำสีหน้างุนงง พอหันมามองร่างที่นอนทับตนเองอยู่เขาก็เบิกตาโพลง รีบคว้าผ้ามาปกปิดร่างกายของหญิงสาวเอาไว้
“อย่ามาเสแสร้ง!! เมื่อครู่พวกเ้าสองคนไม่เห็นจะอับอายอันใดเลยนี่นะ! ส่งคนไปที่จวนสกุลฟู่และจวนแม่ทัพหลี่ ผู้าุโของพวกเขาต้องรับรู้ที่พวกเขามาทำให้โรงน้ำชาของข้ากลายเป็สถานเริงรมย์เช่นนี้!!” หลงจู๊ตำหนิไม่ไว้หน้า โรงน้ำชาเฮ่อิเป็ของภรรยาขุนนางยศใหญ่ในเมืองหลวงเช่นกัน ต่อให้เป็แม่ทัพหลี่หยวนตงก็ยังต้องให้เกียรติเขา
“เหอะ!! ดูเอาเถิดมาถึงขั้นนี้แล้วคุณหนูหลี่ก็ยังไม่รู้จักอับอาย นี่นางไม่คิดจะลุกขึ้นมาสวมใส่เสื้อผ้าบ้างเลยหรือไร!” ลูกค้าสตรีวัยกลางคนนางหนึ่งถึงกับเบะปากตำหนิออกมาตรงๆ
หลายคนเริ่มรู้สึกว่าคุณหนูสกุลหลี่ผู้นี้ทำตัวน่าละอายเกินไป จึงเริ่มส่งเสียงด่าทอ บางคนถึงกับขว้างปาเศษอาหารบนโต๊ะไปยังร่างที่ดูเหมือนจะหมดสติอยู่
“อย่านะ! คุณหนูของพวกเราถูกรังแกต่างหาก! พวกท่านหยุดเดี๋ยวนี้!” เสี่ยวลู่พยายามแทรกตัวฝ่าฝูงชนแต่ก็ถูกขัดขวางเอาไว้
“ขอร้องล่ะคุณหนูของพวกเราไม่ผิด”
“เสี่ยวถิง! คุณชายหลินเล่า? เขาอยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ รีบตามคุณชายหลินมาช่วยคุณหนูเร็วเข้า”
เสี่ยวลู่ไม่เหลือทางเลือก นางเกือบลืมไปแล้วว่าหลินสวินก็อยู่ที่นี่และก่อนหน้าพวกนางยังคิดว่าหลินสวินจะร่วมมือกับฟู่หนานซีด้วยซ้ำ
หลินสวินกับหลี่จื่ออิงได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวข้างนอกมาั้แ่ต้น ชายหนุ่มถึงกับต้องแอบขอบคุณ์ที่สองสาวใช้เลือกเปิดประตูถูกห้อง ไม่เช่นนั้นเขาก็ไม่รู้ว่าจะหาทางเปิดโปงหญิงโฉดชายชั่วคู่นั้นอย่างไรดี
"เสียงดังเอะอะไรกัน? เกิดเื่อะไรขึ้น? เสี่ยวลู่ เสี่ยวถิง เ้าสองคนขึ้นมาที่นี่ได้อย่างไร” หลินสวินผลักประตูห้องออกมาทันทีที่สบจังหวะ
“คุณชายหลิน!! ช่วยคุณหนูด้วยเ้าค่ะ คุณหนูถูกผู้อื่นรังแกแล้ว ฮือๆๆ” เสี่ยวลู่ทรุดตัวลงกับพื้นร่ำร้องสะอึกสะอื้นชี้ไม้ชี้มือเข้าไปในห้องส่วนตัวด้านใน
ฝูงชนทั้งกลุ่มหันไปมองทางด้านหลัง พวกเขาเห็นหลินสวินเคลื่อนฝีเท้าเนิบช้าเข้ามาในห้องส่วนตัวที่เกิดเหตุ สายตาของเขาหยุดพิจารณาร่างเล็กกึ่งเปลือยที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนร่างของฟู่หนานซีด้วยแววตาเย้ยหยัน
“คุณชายฟู่หรือ..ไร้ยางอายที่สุด!!" เขาสบถก่อนจะชักสายตากลับมามองสองสาวใช้
“ข้า..ข้า..” ฟู่หนานซีส่งเสียงตอบโต้อู้อี้ ยกมือขึ้นปกป้องตัวเองและหญิงสาวในอ้อมกอดอย่างไร้เรี่ยวแรง
“เสี่ยวลู่ เสี่ยวถิง พวกเ้าสองคนไม่มีสิทธิ์ขึ้นมาที่ชั้นสองลงไปรอรับโทษจากข้าข้างล่างเดี๋ยวนี้! หลงจู๊ข้าสั่งสอนบ่าวใช้ไม่ดีขออภัยท่านด้วย หากท่าน้าให้จวนสกุลหลี่ชดใช้อย่างไรก็บอกข้ามาได้เลย"
“คุณชายหลิน! น้องสาวท่านทำเื่งามหน้าเช่นนี้ ท่านกลับมัวมาออกหน้าแทนสาวใช้ นี่ข้าได้ยินผิดไปหรือไม่!” หลงจู๊กระทืบเท้าไปมาสีหน้าโกรธจัด
“น้องสาวข้าทำอะไร? ข้าเห็นเพียงสาวใช้สกุลหลี่สองคนที่ทำผิดกฎโรงน้ำชาของท่าน ข้าก็รับปากจะชดใช้ให้ตามที่ท่าน้าแล้ว ยังมีเื่อะไรอีกหรือหลงจู๊”
“คุณชายหลินหากท่านไม่รู้พวกเราก็จะบอกท่านเอาบุญ เวลานี้คุณหนูหลี่น้องสาวคนดีของท่าน นางก็นอนเปลือยกายอยู่บนร่างบุรุษตรงนั้นอย่างไรเล่า!” สตรีคนเดิมที่ตำหนิหลี่จื่ออิงเมื่อครู่เดินลอยหน้าเข้ามากล่าวกับหลินสวิน
ชายหนุ่มหรี่ตาใบหน้าสง่างามแลดูดุร้าย “ดูเหมือนทุกคนจะมั่นใจเหลือเกินนะว่าสตรีผู้นั้นคือน้องสาวข้า แล้วหากไม่ใช่นางเล่า? พวกท่านจะชดใช้ให้จวนสกุลหลี่อย่างไรที่บังอาจมาหยามศักดิ์ศรีคนสกุลหลี่”
ถึงตรงนี้หลงจู๊เพิ่งจะนึกได้ บ่าวรับใช้ที่สวนกับเขาตรงบันไดบอกว่าคุณชายหลินกับคุณหนูหลี่เปิดห้องส่วนตัวใหม่อีกห้องหนึ่งมิใช่หรือ
เขาหันกลับไปมองสตรีที่ผมเผ้าหลุดลุ่ยปกคลุมใบหน้าจนมองไม่เห็นอีกครั้งอย่างไม่มั่นใจ แต่ก่อนที่เขาจะกล่าวอะไรขึ้นมาก็มีเสียงคนกล่าวแทรกออกมาก่อน
“ไม่ใช่นางแล้วจะเป็ใคร! ข้าเห็นกับตาว่านางเดินขึ้นไปบนชั้นสองเมื่อสองชั่วยามก่อน สาวใช้สองคนของนางก็อยู่ที่นี่ หากไม่ใช่นางแล้วเวลานี้นางอยู่ที่ไหนเล่า”
หลินสวินสะท้านในอก ดีนักที่หลี่จื่ออิงขอร้องไม่ให้เขาพาตัวนางออกไป หากมีการกล่าวคำเท็จพาดพิงมาถึงนางในภายหลังก็คงยากจะหาหลักฐานมาแก้ต่าง
“เสี่ยวลู่ เสี่ยวถิง พวกเ้าไปเชิญนางออกมา” หลินสวินหันไปกล่าวกับสาวใช้ พยักหน้าไปทางประตูห้องฝั่งตรงข้ามที่เขาเพิ่งเดินออกมาเมื่อครู่
เสี่ยวลู่เบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ หากหลินสวินไม่มั่นใจคงไม่กล้ากล่าวเช่นนี้ต่อหน้าทุกคน พวกนางดีดตัวไปในทิศทางเดียวกันและเปิดประตูออกต่อหน้าทุกคน
“คุณหนู!!” สองสาวใช้อุทานออกมาพร้อมกัน พุ่งตัวเข้าไปในห้องทันที
“เป็นาง..คุณหนูหลี่อยู่ในห้องนั้น” เมื่อมีคนหนึ่งเอ่ยปากออกมา คนที่เหลือก็ตามออกมาดูบ้าง ใบหน้างามของหญิงสาวแม้จะมองเห็นเพียงครึ่งหนึ่งเพราะนางกำลังหันไปพูดคุยอะไรบางอย่างกับสาวใช้ที่อยู่ด้านข้าง แต่ถึงอย่างไรก็มองออกอว่านั่นคือคุณหนูหลี่!
“เสี่ยวลู่ เสี่ยวถิง ข้าบอกให้พวกเ้าสองคนรออยู่ข้างล่างอย่างไรเล่า ข้าอยู่กับพี่สวินพวกเ้ายังต้องเป็ห่วงอะไรอีก” หญิงสาวทำตาโตมองสองสาวใช้ที่วิ่งร่ำไห้มากอดแขนตนอย่างไร้เดียงสา
พอนางเงยหน้าขึ้นมาก็ต้องพบกับฝูงคนจำนวนมากมาออกันอยู่ที่ประตู หญิงสาวใจนผงะรีบยกแขนเสื้อขึ้นมาปิดบังใบหน้าครึ่งหนึ่งอย่างเขินอาย
“พี่สวิน ที่แท้เสียงดังโวยวายเมื่อครู่ก็เป็เพราะพวกนางสองคนใช่หรือไม่เ้าคะ เดี๋ยวกลับไปน้องจะอบรมพวกนางใหม่ให้ดีเ้าค่ะ”
หลินสวินโบกมือเบาๆ ให้หลี่จื่ออิงส่งสัญญาณว่าเป็เื่เล็กน้อยก่อนจะดันประตูปิด แล้วหันไปเผชิญหน้ากับสตรีคนเดิม
“ข้านัดพบกับน้องสาวที่นี่เพราะอีกเดี๋ยวข้าก็ต้องไปทำงานต่อ นางอยู่กับข้ามาพักใหญ่แล้ว จะให้นางไปเปลือยกายกอดบุรุษคนไหนได้อีกเล่าฮูหยิน”
สตรีวัยกลางคนหน้าซีดเผือด นางเห็นตอนที่หลี่จื่ออิงเข้ามา แต่ไม่เห็นว่าหลินสวินมาตอนไหน จะ่เวลาใดก็ช่างตอนนี้ก็เห็นกันอยู่ว่าคุณหนูหลี่อยู่กับหลินสวินที่อีกห้อง ในนั้นยังมีสาวใช้ของโรงน้ำชาคอยปรนนิบัติอยู่อีกด้วย แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปทำเื่บัดสีกับคุณชายฟู่ได้เล่า
“ข้า..ข้า..ข้ามีตาหามีแววไม่ ขออภัยท่านด้วยคุณชายหลิน ข้าจะตบปากตัวเองร้อยครั้งแทนคำขอโทษเป็อย่างไร ท่านอย่าเอาความข้าเลยนะ” นางกล่าวจบก็แทบจะลมจับ เดิมทีคิดว่าหลินสวินจะยอมปล่อยเื่นี้ให้เป็ความเข้าใจผิดกัน แต่เขากลับยืนนิ่งราวกับว่ากำลังรอดูว่านางจะตบปากจริงหรือไม่
“ข้า..ข้ายอมแล้ว” นางเริ่มตบปากตัวเองทีละครั้ง แต่ละครั้งก็คอยมองว่ามีใครจะนับจำนวนตามที่นางกล่าวจริงหรือไม่
“ยังมีใครคิดว่าน้องสาวข้ากำลังทำเื่ไม่งามอยู่อีกหรือไม่เล่า ว่าอย่างไรหลงจู๊”
ชายชราถูกตั้งคำถามก็สูดหายใจเข้าปอดคำใหญ่จนพุงกระเพื่อม แต่เขาก็รีบแก้สถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว
“เข้าใจผิด เข้าใจผิดกันไปใหญ่แล้ว ข้าจะกลับเข้าไปดูเองว่าสตรีในห้องนั้นคือใครกันแน่ เราจะได้ไม่ต้องมาถกเถียงกันอีก!”
ฟู่หนานซีได้ยินคำปฏิเสธของหลินสวินในคราวแรกชัดเจน และยังแอบหัวเราะเยาะในใจที่อีกฝ่ายกล้าแต่งเื่มาโกหกเพื่อปิดบังความจริง แต่เขาไม่ได้เห็นเหตุการณ์ด้านนอก และยิ่งไม่รู้ว่าเวลานี้หลี่จื่ออิงตัวจริงได้ปรากฏตัวออกมาแล้ว
“หลินสวิน เ้ามาได้จังหวะเสียจริง เ้าเข้ามาดูให้เต็มตาว่าสตรีที่เพิ่งมีความสุขกับข้าจนสลบไปนี่คือใคร! ทีนี้ข้าก็จะมีพยานรู้เห็นมากขึ้นแล้วสินะ” ชายหนุ่มคิดในใจ
เขาใช้เรี่ยวแรงที่เหลือกอดร่างงามบนตัวเอาไว้แน่น พยายามใช้ผ้าและสิ่งของที่อยู่รอบตัวมาปิดบังเนื้อตัวของหญิงสาวอย่างใจเย็น รอคอยให้หลงจู๊เดินมาเปิดเผยใบหน้าของหลี่จื่ออิงให้ทุกคนได้เห็น
1K
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)