ก่อนที่สายลับนกเค้าแมวลูกน้องของซิลเวอร์เบลดอีกสองคนจะทันตั้งตัว ะุหมุนควงสว่านก็พุ่งแหวกลานหญ้ามาแต่ไกลและเจาะเข้าเป้าหมายอย่างแม่นยำ... ซึ่งก็คือะเิมือสามลูกที่ซ่อนอยู่ใต้ศพ!
ตู้ม! การะเิในระยะเผาขนสร้างดาเมจมหาศาล สายลับนกเค้าแมวทั้งสองรับแรงกระแทกจากะเิหลายลูกซ้อนเข้าไปเต็มๆ เปลวไฟสว่างวาบลุกฮือขึ้นกลืนกินร่างของพวกเขากลายเป็เถ้าถ่านในพริบตา
[คุณสร้างความเสียหายจากแรงะเิ 60 หน่วยต่อศัตรู!] x8 [คุณสังหารสายลับนกเค้าแมว! ได้รับค่าประสบการณ์ 1,500 หน่วย] x2
เสียงสวบสาบดังขึ้นในพุ่มหญ้า หานเซียวลุกขึ้นยืนในสภาพดูแทบไม่ได้ ร่างกายซีกหนึ่งไหม้เกรียม พลังชีวิตเหลือแค่ 50 กว่าหน่วย แถมยังติดสถานะเืออก พละกำลังหดหายจนแทบไม่เหลือ ชีวิตร่อแร่เหมือนเปลวเทียนกลางพายุที่พร้อมจะดับได้ตลอดเวลา ภาพตรงหน้าวูบดับเป็พักๆ ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้าใส่ระบบประสาทระลอกแล้วระลอกเล่า เขาต้องฝืนกัดฟันสู้เพื่อไม่ให้ตัวเองสลบไป
โชคดีที่เขาใช้ศพสายลับที่เพิ่งฆ่าไปเป็โล่มนุษย์เลยรอดจากแรงะเิมาได้อย่างหวุดหวิด หานเซียวข่มความเ็ป เอาเสื้อผ้าตัวเองคลุมศพเอาไว้ แล้วเอาะเิที่เพิ่งปล้นมาอีก 3 ลูกสร้างเป็กับดักศพอันใหม่ จากนั้นก็รีบมุดซ่อนตัวในพุ่มหญ้าข้างๆ กลั้นหายใจเฝ้ารออย่างใจเย็นราวกับนายพรานดักซุ่มเหยื่อ...
ตอนนี้เหลือแค่ซิลเวอร์เบลดคนเดียวเท่านั้นที่ไหวตัวทันและรอดไปได้
เืไหลเข้าตาจนภาพเบลอไปหมด สภาพของหานเซียวเข้าขั้นวิกฤต แขนขาอ่อนแรงสั่นสะท้านจนคุมไม่อยู่ ในขณะที่ศัตรูคนสุดท้ายดันรอดมาได้แบบครบ 32 ประการ เขาเข้าใจทันทีเลยว่า... ห้ามปล่อยให้มันทิ้งระยะห่างเด็ดขาด!
ซิลเวอร์เบลดเพิ่งจะตะเกียกตะกายลุกขึ้น เงาดำอาบเืก็พุ่งพรวดเข้ามาประชิดตัวซะแล้ว!
"รนหาที่ตายชัดๆ!" ซิลเวอร์เบลดคำรามลั่น ชักมีดพกที่เอวแทงสวนกลับไปเต็มแรง!
…
แสงสปอตไลต์จากเฮลิคอปเตอร์สาดส่องลงมากลางป่า เฮลิคอปเตอร์แบล็กฮอว์กหย่อนบันไดลิงลงมา เฮล่าไต่ลงมาเหยียบพื้นดิน บริเวณนั้นเต็มไปด้วยรอยะุและคราบเขม่าดินปืน บ่งบอกชัดเจนว่าเพิ่งผ่านการปะทะเดือดมาหมาดๆ
ทีมหนูทดลองที่ล่วงหน้ามาถึงก่อนกำลังเก็บตัวอย่างคราบเืที่สาดกระเซ็นอยู่ทั่วบริเวณ หมายเลขหนึ่งหน้าเครียดจัด กำหมัดแน่น ไม่พูดไม่จาสักคำ
เฮล่ายืนมองศพทั้งหกที่เรียงรายอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง หน่วยนกเค้าแมวทีมสาม... ตายยกชุด! ส่วนหมายเลขศูนย์... หายเข้ากลีบเมฆ!
ผลลัพธ์นี้มันเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด! เฮล่ายืนอึ้งไปหลายนาที
ศพพวกนี้คือหลักฐานชั้นดี เฮล่าย่อตัวลงไปสำรวจร่องรอย... โดนะเิตายสอง โดนยิงตายหนึ่ง ส่วนอีกสามคนโดนซัดดับคาที่ในระยะประชิด
แว่นตาของซิลเวอร์เบลดแตกละเอียด เศษกระจกทิ่มทะลุลูกตา สภาพศพดูสยดสยอง เธอเอื้อมมือไปจับศพซิลเวอร์เบลด ััได้ถึงความเหลวเละ กระดูกแหลกละเอียดไปเกินครึ่ง โดยเฉพาะ่กระดูกเชิงกรานและเป้ากางเกงที่เละเป็โจ๊ก ร่องรอยแบบนี้ดูยังไงก็เหมือนโดนยอดฝีมือสายต่อสู้ประชิดตัวซัดจนตาย... ไม่ใกล้เคียงกับภาพลักษณ์ของหมายเลขศูนย์เลยสักนิด
เธอรู้ซึ้งถึงทักษะการต่อสู้ของหานเซียวดีที่สุด ก็แค่พอถูไถเก่งกว่าคนทั่วไปนิดหน่อย... ไม่สิ อาจจะสู้คนธรรมดาไม่ได้ด้วยซ้ำ ทักษะระดับนี้มันฝึกปุบปับไม่ได้หรอก สายลับพวกนี้แต่ละคนผ่านการฝึกนรกมาเป็สิบๆปีด้วยกันทั้งนั้น แถมหน่วยนกเค้าแมวยังเป็ระดับหัวกะทิ ต่อให้หานเซียวจะซ่อนเขี้ยวเล็บมาตลอด คิดยังไงเวลาก็มีแค่ครึ่งปี ถ้าไม่เห็นศพกองอยู่ตรงหน้า เฮล่าคงไม่มีวันเชื่อโดยเด็ดขาด
"หรือว่าเขาจะปลุกพลังพิเศษได้เหมือนฉัน?"
เฮล่าแอบเจ็บใจ ถ้าปกติเธอให้ความสนใจหานเซียวมากกว่านี้ บางทีอาจจะสังเกตเห็นความผิดปกติได้เร็วกว่านี้ก็ได้
ตอนที่หมายเลขศูนย์แหกค่ายหนีนั้นเธอดันไม่อยู่ฐานพอดี เื่นี้ทำให้เฮล่าหงุดหงิดมาก ถ้าเธออยู่ด้วยละก็ เธอมั่นใจล้านเปอร์เซ็นต์ว่าจัดการหมายเลขศูนย์ได้อย่างแน่นอน นี่มันเื่บังเอิญ หรือหมายเลขศูนย์ตั้งใจหาจังหวะที่เธอไม่อยู่เพื่อหนีกันแน่?
"อาวุธของหน่วยนกเค้าแมวหายเกลี้ยงเลยครับ แต่เราเจอเ้านี่..." สายลับคนหนึ่งหิ้วแขนกลพาวเวอร์อาร์มรุ่นเบาเดินเข้ามา ตอนนี้มันชุ่มไปด้วยเื มีมีดพกเสียบคาอยู่ตรงเฟืองทะลุถึงเครื่องยนต์ด้วยสภาพพังยับเยิน
"เอากลับไป"
…
หนึ่งวันต่อมา กองกำลังจำนวนมากขององค์กรเจอร์มินัลแห่กันมาที่ฐาน พวกเขาเรียกดูภาพวงจรปิดที่ยังไม่โดนทำลายเพื่อค้นหาเบาะแส งานนี้หัวหน้าใหญ่ถึงขั้นลงพื้นที่มาคุมด้วยตัวเอง
หัวหน้าใหญ่ขององค์กรเจอร์มินัลสวมเสื้อโค้ตยาวสีดำ หน้ากากดำ ถุงมือดำ ปกปิดมิดชิดั้แ่หัวจรดเท้า ดำมืดไปทั้งตัว ต่อให้เป็คนในองค์กร คนที่เคยเห็นหน้าค่าตาที่แท้จริงของหัวหน้าใหญ่ก็มีไม่ถึงห้าคน
"หมายเลขศูนย์ล่ะ?" หัวหน้าใหญ่ถามด้วยน้ำเสียงเรียบแต่ทรงพลัง
"คลาดกันครับ..." หมายเลขหนึ่งกัดฟันตอบ "ถ้าให้เวลาผมอีกนิด..."
หัวหน้าใหญ่ยกมือขึ้นขัดจังหวะด้วยท่าทีเต็มไปด้วยความรำคาญและฉุนเฉียว หมายเลขหนึ่งจึงต้องจำใจหุบปาก
หัวหน้าใหญ่กำลังโกรธจัด ไม่กี่วันก่อนหมายเลขศูนย์ยังเป็แค่หมากที่ไม่มีค่าในสายตาเขา แต่ผ่านไปแป๊บเดียว หมากตัวนี้กลับสร้างความเสียหายใหญ่หลวง แถมยังหนีรอดไปได้ฉลุย ทำเอาเขาเสียหน้าอย่างแรง
"หนูทดลองที่ได้ชื่อว่าล้มเหลวแค่คนเดียว ฆ่าทหารยามไปสามสิบคน ทำลายข้อมูลการทดลอง ฆ่าล้างหน่วยนกเค้าแมวระดับหัวกะทิ ทำให้ฉันต้องเสียหลินเว่ยเสียนไป แถมยังหนีรอดไปได้อีก นี่ฉันกำลังฟังนิทานหลอกเด็กอยู่หรือไง?!"
ทุกคนก้มหน้าเลิ่กลั่ก
หัวหน้าใหญ่พูดเสียงเย็น
"ฉันอยากรู้ว่าหมายเลขศูนย์เริ่มมีความคิดต่อต้านั้แ่เมื่อไหร่? แล้วไปเอาฝีมือขนาดนี้มาจากไหน?"
ทีมนักวิจัยรีบตอบ
"เราวิเคราะห์ภาพวงจรปิดที่เก็บไว้ใน่ครึ่งปีมานี้แล้วก็ได้ข้อสันนิษฐานมาบ้างครับ"
"ว่ามา"
"พฤติกรรมของหมายเลขศูนย์ก่อนและหลังการทดลองเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อ้างอิงจากรายงานของทีมจัดหาวัตถุดิบมนุษย์ หมายเลขศูนย์มีชื่อเดิมว่าเซียวหาน เป็ลูกชายคนที่สามของผู้นำหมายเลขสองแห่งตระกูลอัลเมรา"
ทุกคนอึ้งไปตามๆ กัน ตระกูลอัลเมราคือตระกูลขุนศึกผู้ทรงอิทธิพลและเป็ถึงหุ้นส่วนใหญ่ของประเทศธีเซียส! ปกติวัตถุดิบมนุษย์ที่องค์กรจับมาทดลอง ส่วนใหญ่ก็เป็พวกนักโทษตายกับคนเร่ร่อน เพราะอะไรคราวนี้ถึงได้ไปจับตัวเป้งมาได้ล่ะเนี่ย!
หัวหน้าใหญ่เลิกคิ้ว
"ลูกชายของเบอร์สองตระกูลอัลเมรา? เื่มันเป็มายังไง?"
"จากการสืบสวน เซียวหานเป็ลูกที่ไม่ได้เื่ที่สุดของเบอร์สองแห่งอัลเมราครับ ปลุกพลังงานไม่ได้ ทักษะความเป็ผู้นำก็ไม่มี แถมยังขี้ขลาดตาขาว"
นักวิจัยเปิดดูรายงาน
"เราเจอเซียวหานนอนร่อแร่อยู่กลางสมรภูมิที่มีแต่ซากศพ ตามข้อมูลคือ ตอนนั้นเซียวหานตามขบวนรถของเซียวไห่พี่ชายคนโตไปส่งเสบียงแล้วโดนซุ่มโจมตีกลางทางครับ"
"พูดต่อสิ"
"ตอนนั้นเซียวไห่เป็ผู้บัญชาการขบวนรถ เป้าหมายของพวกที่มาซุ่มโจมตีไม่ใช่เสบียงแต่้าเด็ดหัวเซียวไห่ เซียวไห่เป็ดาวรุ่งพุ่งแรงของตระกูลอัลเมรา ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็จะได้สืบทอดตำแหน่งต่อจากเบอร์สอง สายข่าวของเรารายงานว่า การโจมตีครั้งนี้เป็ผลพวงจากการศึกชิงอำนาจภายใน ต้นเหตุเพราะมีคนอยากกำจัดทายาทของเบอร์สองครับ"
"เซียวไห่บังคับให้เซียวหานเปลี่ยนเสื้อผ้ากับตัวเองเพื่อใช้เป็ตัวล่อแล้วแยกย้ายกันหนี ผลสุดท้ายคือ... เซียวหานโดนปืนใหญ่ยิงใส่เต็มๆ ส่วนเซียวไห่หนีรอดไปได้อย่างปลอดภัย"
หัวหน้าใหญ่ขมวดคิ้ว
"สายข่าวของเรารู้ลึกขนาดนั้นเลยเหรอ?"
"เอ่อ เซียวไห่ไม่ได้ปิดบังรายละเอียดเื่นี้เลยครับ รวมทั้งเื่ที่บังคับเซียวหานเป็ตัวตายตัวแทนด้วย เขามั่นใจว่ายังไงก็ไม่มีใครกล้าทำอะไร"
"การตายของเซียวหานไม่ได้ทำให้คนในครอบครัวโกรธเคืองเซียวไห่เลยสักนิด เบอร์สองแห่งอัลเมราถึงขั้นพูดเองเลยว่าแค่เซียวไห่ปลอดภัยก็พอแล้ว หัวหน้าใหญ่ก็ทราบนี่ครับว่าตระกูลอัลเมราบูชาความแข็งแกร่งเป็หลัก เซียวหานแทบจะไม่มีตัวตนในบ้าน พี่น้องก็ดูจะไม่แคร์ความตายของเขาสักนิด... หลังจากนั้น เราก็ไปบังเอิญเจอเซียวหานที่ยังหายใจรวยรินอยู่พอดี"
ความเป็ความตายของตัวตนเดิม เปรียบเหมือนคลื่นลูกเล็กๆ ที่ไม่มีใครให้ค่า
ในสายตาของตระกูลอัลเมรา การเสียสละลูกชายคนเล็กที่ไม่ได้เื่ แลกกับชีวิตของทายาทคนเก่ง เป็ราคาที่คุ้มค่า ผลประโยชน์สำคัญกว่าความผูกพันทางสายเืเสมอ
หานเซียวไม่ได้มีความทรงจำพวกนี้ ตอนที่เขาทะลุมิติมา ความทรงจำของเ้าของร่างเดิมก็ถูกองค์กรเจอร์มินัลล้างทิ้งไปจนเกลี้ยงแล้ว
หัวหน้าใหญ่แค่นเสียงหัวเราะเย้ยหยัน "ความอ่อนแอคือตราบาป คนไม่มีความสามารถไม่สมควรได้รับความเห็นใจ ฉันอยากรู้ว่าตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่"
นักวิจัยตอบ "เราสันนิษฐานว่าเซรุ่มวัลคีรี่น่าจะทำให้หมายเลขศูนย์เกิดการกลายพันธุ์ ผลลัพธ์ที่ได้อาจจะก้าวข้ามจินตนาการของเราไปไกล เขาไม่ได้มีแค่พร์ด้านเครื่องจักร แต่ความฉลาดก็ก้าวะโแบบผิดปกติ!"
"การที่หมายเลขศูนย์ทำตัวเป็ไก่อ่อนไม่มีพิษสงมาตลอดครึ่งปีหลังการทดลอง 90% น่าจะเป็การเสแสร้ง เขาคงวางแผนแหกค่ายหนีมาั้แ่ครึ่งปีก่อนแล้วครับ!"
เฮล่าอดแทรกขึ้นมาไม่ได้
"คุณกำลังจะบอกว่า... การล้างสมองใช้ไม่ได้ผลกับเขาแบบนั้นเหรอ?"
"เกรงว่าจะเป็แบบนั้นครับ"
สีหน้าเฮล่าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที
นักวิจัยอธิบายต่อ
"ลองคิดดูสิครับ วัตถุดิบมนุษย์ที่เราล้างความทรงจำไปจนหมดจด ทำไมอยู่ดีๆ ถึงเกิดความคิดต่อต้านแล้วแหกค่ายหนีไปได้? มีความเป็ไปได้เดียวคือ การทดลองช่วยดึงความทรงจำเขากลับมา แต่จากประวัติเดิม หมายเลขศูนย์ไม่ได้เก่งกาจอะไรเลย การที่เขาเ้าเล่ห์และเด็ดขาดอำมหิตได้ขนาดนี้ แสดงว่าเขาไม่ได้แค่ได้ความทรงจำคืนมาแต่อาจจะปลุกบุคลิกที่สองหรืออะไรแปลกๆขึ้นมาด้วย นี่เป็คำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุดในตอนนี้แล้วครับ"
"นายรับประกันทฤษฎีนี้ได้ไหม?"
หัวหน้าใหญ่ถามด้วยน้ำเสียงเ็า
"ไม่ได้ครับ..."
นักวิจัยตอบตะกุกตะกัก ใครจะไปตรัสรู้ล่ะว่าหมายเลขศูนย์มันเป็ตัวอะไรกันแน่ นี่ก็เป็แค่ข้อสันนิษฐานที่ฟังขึ้นที่สุดเท่านั้นเอง
หมายเลขหนึ่งอดแทรกขึ้นมาไม่ได้
"เป็ไปได้ไหมครับว่ามันแค่บังเอิญ..."
หัวหน้าใหญ่ตวัดสายตาจ้องเขาเหมือนมองคนโง่ ถ้านายบังเอิญแล้วทำผลงานได้แบบหมายเลขศูนย์ ฉันจะยกเก้าอี้หัวหน้าใหญ่ให้นั่งเลยเอาไหม!
"อ่อ ทหารยามเก็บแขนกลที่หมายเลขศูนย์ใช้ทิ้งไว้กลับมาด้วยครับ"
นักวิจัยหยิบรายงานขึ้นมาพร้อมพูดอย่างทึ่งๆ
"ถึงงานประกอบจะดูหยาบๆแต่ไอเดียแหวกแนวมาก คาดว่าพลังโจมตีส่วนใหญ่ของหมายเลขศูนย์น่าจะมาจากเ้านี่ ทางแผนกวิจัยอาวุธยินดีจะนำไปถอดแบบและพัฒนาต่อยอดแต่คงต้องใช้เงินก้อนโต แผนกอาวุธเลยฝากมาขอเบิกงบครับ"
ในที่สุดก็มีข่าวดีโผล่มาสักที หัวหน้าใหญ่อารมณ์ดีขึ้นมานิดหน่อย
"เื่เงินไม่ใช่ปัญหา ขอแค่ถอดแบบผลิตของจริงออกมาให้ได้ก็พอ"
นักวิจัยพยักหน้ารับ แล้ววกกลับมาเื่เดิม
"ไม่ว่าสาเหตุจะมาจากอะไร การที่หมายเลขศูนย์อดทนแกล้งโง่มาได้ตั้งครึ่งปี แถมยังมีพร์เื่เครื่องจักรและทักษะการต่อสู้ระดับนี้ ไม่มีข้อกังขาเลยครับว่า... เขาเป็บุคคลอันตรายที่คิดคดและเหี้ยมโหดสุดๆ"
ทุกคนในห้องถึงกับใจสั่นหวิว
"หมายเลขศูนย์เป็กรณีศึกษาที่พิเศษมากๆ มีมูลค่าทางการทดลองสูงลิ่ว ถ้าเราได้ตัวเขากลับมา ต่อให้เป็แค่ศพก็เถอะ เราก็จะได้ข้อมูลการทดลองที่สมบูรณ์ขึ้นอีกมหาศาล"
ตอนที่มานั่งไล่ย้อนดูภาพวงจรปิดเก่าๆ การที่หมายเลขศูนย์ตีเนียนซ่อนคมมาได้ตั้งครึ่งปี ความอดทนระดับนี้ทำเอาทุกคนขนลุกซู่ นักวิจัยทุกคนหวาดกลัวเขาจนจับขั้วหัวใจ แต่ในขณะเดียวกัน ลึกๆแล้วพวกเขาก็เกิดความกระหายใคร่รู้ในตัวหานเซียวอย่างบ้าคลั่ง!
หมายเลขหนึ่งััได้ถึงแววตาปรารถนาของเหล่านักวิจัย สีหน้าเขาหมองคล้ำลงทันที สิ่งที่เขารับไม่ได้ที่สุดคือการพ่ายแพ้ให้กับหมายเลขศูนย์
ั้แ่เกิดมา หมายเลขหนึ่งก็รู้ตัวตลอดว่าตัวเองเป็แค่หนูทดลองเบอร์สอง มีคนชิงรหัสหมายเลขศูนย์ไปก่อนหน้าเขา ดังนั้นเขาเลยตั้งตัวเป็ศัตรูกับหานเซียวมาตลอด พอคิดว่าในที่สุดก็สามารถเหยียบหานเซียวจมดินได้แล้ว ความเป็จริงกลับตบหน้าเขาฉาดใหญ่
หัวหน้าใหญ่นึกอะไรขึ้นมาได้ "จริงสิ ก่อนจะหาสาเหตุของปัญหาในเซรุ่มวัลคีรี่เจอ ให้ระงับการทดลองทั้งหมดแล้วจับหนูทดลองที่เหลือมาล้างสมองใหม่อีกรอบ ฉันไม่อยากให้มีหมายเลขศูนย์โผล่มาอีกคน"
แววตาของหมายเลขหนึ่งเต็มไปด้วยความโกรธแค้น รู้สึกเหมือนความจงรักภักดีของตัวเองกำลังโดนดูถูก เขาะโลั่น "ผมขออาสานำทีมไปล่าหัวหมายเลขศูนย์ครับ!"
หัวหน้าใหญ่ปรายตามองเขา เขาฝากความหวังไว้กับทีมหนูทดลองมากทีเดียว จึงถามช้าๆ
"นายแน่ใจเหรอ?"
"รับรองว่าทำภารกิจสำเร็จแน่นอนครับ!"
หมายเลขหนึ่งััได้ถึงความไว้วางใจจากหัวหน้าใหญ่ ไฟในอกลุกโชน ะโให้คำมั่นสัญญาเสียงดุดัน
"ดี... ไปลากคอหมายเลขศูนย์กลับมาให้ฉัน จับตายหรือจับเป็ก็ได้!"
3K
