"แอลคะ วันนี้มิ้นไปหาคอนโดนะคะ ไม่ได้เจอแอลหลายวัน คิดถึงจะแย่อยู่แล้วค่ะ" มิ้นทำเสียงออดอ้อน
"ครับ" แอลตอบเสียงเรียบ
เมื่อมาถึงที่หญิงสาวสวย ในชุดเดรดสีดำทั้งตัว ทั้งตัวเต็มไปด้วยเครื่องประดับเเบรนดัง เธอเขย่งเท้าบดจูบปากของร่างสูงก่อนพากันไปที่เตียง
มิ้นโน้มตัวจูบแอลอย่างเร่าร้อน เธอเล้าโลมให้ร่างสูงอย่างชำนาญ และจากนั้น….
เป็เวลาเช้าของอีกวัน
"เราไม่ได้มีอะไรกันนานจนแอล เเซ่บขึ้นขนาดนี้เลยเหรอคะ "
หญิงสาวในร่างเปลือยเปล่านอนหนุนแขนของแอลพลางใช้นิ้วเรียวเกลี่ยไปตามหน้าอกของแอล
เพราะความถูกใจในรสชาติเซ็กซ์ และหลงใหลในตัวร่างสูง
แต่ตอนนี้ความรู้สึกของแอลมั้นดันกลับกันมาก
ตอนเขามีอะไรกับมิ้น
ในใจเขามันนึกถึงแต่หน้าของเด็กคนนั้นตลอด ใบหน้าหวานชุ่มเหงื่อที่เเสดงความเ็ปความเสียวซ่าน ในยามที่เขากระเเทกกระทั้นตัวตนใส่เขาอย่างหื่นกระหายจนร่างเล็กนั้นส่งเสียงร้องครางอื้ออึงราวกับจะขาดใจ
เสียงครางของร่างเล็กมันทำให้เขาอารมณ์พุ่งสูงขึ้น อยากจะไว้คนเดียว อยากจะกระแทกใส่ให้เเรงขึ้นจนหนำใจ
หลังจากที่มีอะไรกับเด็กคนนั้น มันทำให้เขามีอารมณ์ตลอดเวลาที่ได้เจอดวงหน้าหวานๆ นั้น เขาไม่เคยเป็แบบนี้กับใครเขาได้ลองมีอะไรกับเด็กผู้ชายคนอื่นเขากลับรู้ไม่ต่างจากมีอะไรกับผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมาอย่างช่ำชอง
เขาอยากปฏิเสธความรู้สึกแบบนี้ แต่เขาก็โกหกตัวเองไม่ได้
เขาคิดว่ามีคุณคงไม่จากต่างผู้หญิงที่ผ่านมาที่อยากได้เขาเพราะความรวย ความหล่อ เขามีครบหมดทุกอย่าง เขาไม่คิดจะเทใจและรักให้เด็กคนนั้นเด็ดขาด ความรักมันไม่มีจริงหรอก
มิ้นลุกขึ้นจูบแอลอย่างดูดดื่มเธอพอใจรสในเซ็กซ์ของร่างสูงวันนี้มาก
" เอ้ แอลคิดถึงมิ้นใช้มั้ยหล่ะคะ ถึงได้อึดแบบนี้ "
" มันเป็ปกติของผมอยู่แล้ว"
" ค่ะ ที่รักของมิ้นเก่งที่สุดเลย "
เธอจับจูบร่างสูงอย่างดูดดื่ม
" งั้น มิ้นกลับก่อนนะคะ พอดีพรุ่งนี้มิ้นติดงานด่วนเจอกันนะคะ ที่รัก "
แอลกลับมาจากทำงานจนดึก แต่ร่างสูงเดินตรงไปยังสวนดอกไม้อย่างเงียบๆ ทันที เขาคิดว่ามีคุณต้องอยู่ที่นั่นแน่นอน
แต่ในสวนของคฤหาสน์ของเขาค่อนข้างจะลับตาคน ข้างในมีดอกไม้มากมายเเละเวลานี้จะไม่มีใคร เพ่นพ้านมาแถวนี้แน่นอน เพราะคนใช้ทุกคนรู้ว่าตรงนี้เป็ที่ส่วนตัวของเ้านาย
และเขาก็เจอมีคุณอยู่ในนั้นจริงๆ ร่างสูงเดินไปอย่างเงียบๆ เด็กคนนั้นกำลังนอน กลิ้งอยู่บน พื้นหญ้าสีเขียวที่ล้อมรอบด้วย ดอกไม้ต้นไม้สีเขียวมากมาย
"เด็กคนนี้ไม่เคยระวังตัวเลยสักนิดคงจะชอบสวนนี้มากสินะ"
แอลกำลังยิ้มเพราะมองท่าทางน่ารักของร่างบาง
ผู้หญิงที่ผ่านมา มีแค่เซ็กส์แล้วก็จบกัน เขาไม่เคยคิดจะผูกความสัมพันธ์กับใครทั้งสิ้น รวมทั้งมิ้นเขาไม่เคยคิดที่อยากจะเเต่งงานกับเธอ แต่ถ้าเรียกร้องเกินคงต้องใช้ความเด็ดขาด
ความน่ารักดูไร้เดียงสาแต่กลับทำให้เแอลเต็มอิ่ม ทุกครั้งที่ได้มีอะไรกับมีคุณ แอลไม่เคยรู็สึกแบบนี้กับใครมาก่อน ั้แ่เลิกกับคนรักเก่สไปนานแล้ว
" เธอ ทำให้ฉันอยากได้ตลอดสิเลยนะ "
ร่างสูงเดินเข้าไปสวมกอดมีคุณอย่างที่เขาไม่รู้ตัว
มีคุณสะดุ้งอย่างใ
" คุณแอล ปล่อยก่อนครับ "
แอลไม่ปล่อยและยังทำต่อไป และเขาจับมีคุณนอนลง และจูบอย่างดูดดื่ม
"อย่าทำในนี้เลยนะครับ เดี๋ยวใครมาเห็นนะครับ"
" ชู่ ไม่เอาหน่า ชั้นอยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้างนะ "
เขาไม่ฟังที่ร่างบางพูด เอาเเต่กอดจูบลูบไล้ ซุกไซร้ไปที่คอขาวและดูดดึงหน้าอกทั้งสอง ข้างของมีคุณ จากนั้นเขาจับร่างบางถอดกางเกงออก และแทรกไปอยู่ตรงกลาง
ตอนนี้มีคุณมีเพียงแค่เสื้อที่ปกปิดร่างกายขาวไว้ ส่วนแอลนั้นยังมีเสื้อผ้าครบทุกชิ้นบนตัว
" อื้ออ" ร่างบางเชิดหน้ากัดปากเพราะความเสียวซ่าน มีคุณกอดคอแอลไว้แน่นเพื่อระบายความเจ็บในยามที่ถูกเขาใส่ท่อนกายเข้าไปในช่องทางนั้น
ร่างสูงจับขาขาวอ้ากว้างเเละเริ่มโยกกายอย่างเร่าร้อน มีคุณเริ่มรู้สึกมีความเสียวซ่านขึ้นมาแทนที่ความเจ็บ
" อ่ะ!!"
ร่างบางที่โดนกระเเทกกระทั้น เผลอครางออกมาอย่างอดกลั้น เขากลัวใครมาได้ยินเสียงของพวกเขา
ร่างสูงมองหน้าคนที่อยู่ใต้ร่างเวลาที่เขาร้องครางออกมา ร่างบางเขินอายจนไม่กล้าสบตาแอล
"อย่าเบือนหน้าหนีชั้นแบบนั้นสิ "
" อื้อ อ่ะ ผมอายนี่ครับ "
ร่างสูงพรมจูบไปที่หน้าผาก ตา คางของร่างบาง ซุกไซร้ซอกคอขาวทั้งสองข้าง
ร่างสูงพลิกร่างมีคุณให้ขึ้นมานั่งตักเขา
" เธอทำให้ชั้นบ้างนะ "
" ผะ ผม ทำไม่เป็หรอกครับ "
มีคุณเขินอายจนไม่กล้าสบตาแอล มันน่ารักสำหรับแอลมาก
ยิ่งร่างบางอายแอลยิ่งอยากจะเเกล้งกลับให้มากยิ่งกว่านี้
"ยกตัวเธอขึ้นมาใส่มันเข้าไปสิ"
มีคุณขยับตัวขึ้นจับท่อนกายของแอลใส่เข้าไปในช่องทางบวมแดงนั้น
" อ่ะ! อ่า "
เมื่อร่างบางนั่งลงไปบนท่อนกายของแอล เขาก็จับบั้นท้ายของมีคุณโยกเข้าออกทันที
" คราวนี้เธอทำให้ชั้นนะ "
เป็มีคุณที่โยกตัวใส่แอลอย่างคนไม่เป็งานนักแอลจึงสวนกายขึ้นไปจนมีคุณรู้สึกจุกจนร้องออกมา เขาแช่อยู่แบบนั้นสักพัก แล้วจึงขยับจนแอลเสร็จในตัวร่างบาง
จากนั้นแอลก็ไปต่อบทรักอันเร่าร้อนที่ห้องของมีคุณจนถึงเช้าของอีกวัน
"เมื่อคืนเธอน่ารักมากนะ รู้มั้ย เด็กดี "
"ครับ" มีคุณแอบยิ้มเขินและกระชับกอดร่างสูงแน่นขึ้น
จากนั้นร่างสูงก็แอบไปหามีคุณที่ห้องทุกวัน จนตอนนี้เขากลายเป็คนอยู่ติดบ้านไปแล้ว
มีงานสำคัญจริงๆ เขาถึงเข้าบริษัท ความสัมพันธ์ของแอลกับมีคุณเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ
แต่ก็เป็ความสัมพันธ์ที่ครุมเครือไม่ชัดเจน มีคุณหาโอกาสสารภาพรักกับแอลอยู่บ่อยครั้งแต่เขาก็ยังไม่กล้าพอ
" เดี๋ยวนี้แอลไม่มาหามิ้นบ้างเลยทำไมเงียบหายไปแบบนี้หล่ะคะ"
" ่นี้งานไม่ยุ่งเท่าไหร่เลยไม่ได้เข้าบริษัท เลยเอามาทำบ้านแทน"
" เป็ไปได้ยังไงคะเนี่ย แอลเอางานมาทำที่บ้าน มีอะไรพิเศษหรือเปล่าคะ "
"ผมแค่อยากอยู่บ้านบ้าง"
" งั้นวันนี้เราออกไปนั่งดื่มกันมั้ยคะ"
" ไม่ดีกว่าผมไม่อยากออกไปข้างนอกเท่าไหร่ "
" อีกไม่กี่วันก็งานวันเกิดคุณพ่อแล้ว เจอกันที่นั่นนะครับ"
แอลรีบตัดบทและตัดสายทิ้งทันทีเมื่อแอลปฏิเสธแล้วมิ้นก็ไม่กล้าที่จะเซ้าซี้อีก เขารู้นิสัยแอลดี ตอนนี้มิ้นรู้สึกว่าแอลเปลี่ยนไปเขาต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เป็อีกค่ำคืนอันแสนหวานของเขาทั้งสองคน
หลังจากบทรักอันร้อนเเรงผ่านไปแล้ว
ร่างบางของมีคุณอยู่ในอ้อมกอดของเขาแบบนี้หลายคืนแล้ว วันนี้เขาจะพูดออกมาว่ารักแอล เพราะคิดว่าร่างสูงก็รักตัวเองแล้วเหมือน แต่ไม่ว่าจะเป็อย่างไรมีคุณจะขอรักแอลคนนี้ต่อไป
ถ้าสักวันร่างสูงทิ้งเขาไปเขาคงอยู่ไม่ได้
"คุณแอลครับ ผม.. รักคุณนะครับ " มีคุณรวบรวมความกล้าบอกคำนี้ออกไป
" แล้วคุณครับ รักผมมั้ย "
ไร้คำตอบจากแอลมีเพียงเสียงถอนหายใจเท่านั้น
" พรุ่งนี้ชั้นจะมาหาเธออีก ดูแลตัวเองด้วยนะอย่าให้ป่วย " แอลพูดเสียงเรียบ
" ครับ "
แอลตัดบทลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วออกไปทันที
ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงคืนแล้วยังไม่มีวี่แววว่าแอลจะมาหาเขาเหมือนที่เคย แถมวันทั้งวันยังหายหน้าหายตาไปอีก
เราไม่ได้ทำอะไรให้คุณแอลโกรธใช้มั้ย
ร่างบางนอนคิดถึงแอลจนเช้า เขากังวลจนนอนไม่หลับมีคุณไม่อยากให้ร่างสูงโกรธเขาแล้วก็น้อยใจ ที่แอลไม่ตอบคำถามเขาเลือกที่จะตัดบทแทน
วันนี้เป็วันที่มีคุณนั่งอยู่ในสวนเกือบทั้งวัน "พี่มีคุณครับ เป็ไปหรือเปล่าครับ "
'' อ่าว สายลม "
" เปล่าหรอก พี่ไม่ได้เป็อะไร"
" ่นี้พี่ดูเหมือนคนไม่ค่อยได้นอนเลยดูแลสุขภาพด้วยนะครับ"
มีคุณไม่ค่อยได้นอนอย่างเพียงพอเป็เวลาหลายวันแล้ว เพราะโดนแอลสูบพลังไปจนหมดทุกคืนแถมตรงนั้นมันก็ยังเจ็บอีกด้วย
แอลอึดเื่เซ้กส์มาก บางทีร่างกายมีคุณก็ไม่ได้รับได้ขนาดนั้น เขาต้องกินยาลดไข้และยาแก้อักเสบเสมอหลังจากมีอะไรกับแอล
"แต่วันนี้ดูซึมไปนะครับ มีอะไรบอกผมได้นะครับ ผมปิดความลับเก่ง ฮ่ะๆ" สายลมอยากให้มีคุณสดใสเหมือนเดิม
" ขอบใจนะ ไม่ต้องห่วงนะ พี่สบายดี ว่าแต่่นี้ ไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะ "
"ผมไปหาเพื่อนหน่ะครับ " สายลมตอบแค่นั้นพลางหลบสายตา
" คุณหนูค่ะๆ " เสียงอบเชยแว่วมาแต่ไกล
"คุณแอลเรียกพบที่ห้องทำงานของเธอบนตึกค่ะ "
" ได้ครับ "
"พี่ไปก่อนนะ สายลม"
"แล้วเจอกันนะครับ "
เมื่อมีคุณเดินไกลออกไปจากตรงนั้นแล้ว "่นี้คุณแอลเธอดูใจดีกับคุณหนูขึ้นนะครับ"
" ใช้ พี่ดีใจที่คุณแอลเธอยอมรับคุณหนูสักที ดีแล้วหล่ะพี่ก็สบายใจ"
" ่นี้เธอก็อยู่ติดบ้านด้วยนะ แปลกจังปกติพี่ไม่เห็นเธอเป็แบบนี้มานานมากแล้ว"
" แต่วันนี้ คุณหนูมีคุณดูซึมไปนะครับ "
"จะเป็เื่คุณแอลหรือเปล่าก็ไม่รู้ หวังว่าคุณแอลเธอจะใจดีกับคุณหนูตลอดไปนะ พี่ไม่อยากให้คุณหนูอยู่แบบมีความทุกข์เห็นแล้วไม่สบายใจเลยนะ"
มีคุณเคาะประตูไม่กี่ครั้งเเละเปิดเข้าไปเพราะไม่ได้ล็อก เขาแอบกังวลเล็กน้อย เพราะว่าร่างสูงดูเหมือนไม่พอใจอะไรเขา
แอลมองมีคุณด้วยสายตาเรียบนิ่งจนมีคุณเริ่มทำตัวไม่ถูก
" มาใกล้ๆชั้นนี่สิ"
เมื่อเขาเดินเข้าไปใกล้ร่างสูงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ ก็คว้าตัวมีคุณมานั่งบนตักตัวเองทันที
" อ่ะ คุณแอลจะทำอะไรครับ "
"หลับตาสิ" "หลับเถอะน่าา"
"ครับ"
แอลหยิบสร้อยขึ้นมาเป็สร้อยธรรมดาๆเป็รูปตัวแอล
"ลืมตาได้"
แอลกำลังถือสร้อยที่มีจี้รูปตัวแอลชูอยู่ตรงหน้ามีคุณ "ชั้นซื้อให้ มันเหมาะกับเธอดีนะ"
แอลใส่มันให้กับร่างบาง "เธอคงชอบใช้มั้ย "
" ชอบครับ ชอบที่สุดเลย " มีคุณดีใจที่สุดที่ได้ของจากคนที่เขารักเขายิ้มน่ารักให้กับแอลพลางคลำสร้อยนั้นอย่างหวงแหน
" ขอบคุณนะครับคุณแอล" ร่างเล็กดีใจมากเหมือนเขาได้ของแทนใจจากอีกคน
ผมรักคุณที่สุดเลยครับ
มีคุณเพียงแต่คิดคำนี้ในใจ เขาคงไม่กล้าถามคำว่ารักจากแอลอีกแล้ว แต่เขาจะรอวันที่แอลบอกรักเขาด้วยตัวเอง