มาเทเรีย ผู้กล้าถูกส่งมาดับ

4 ก้านธูปต่อมา...หลังจากซักซ้อมแผนการอย่างดีแล้ว ผมกับไดอาน่าและเหล่าทหารก็อบลิน ก็บุกเข้าไป ในมหาพงไพรแห่งบลูสกาย ที่นั่นมีไซคลอปมากมาย ออกมาปกป้อง รังของพวกมันทันที

กองทัพก็อบลิน กับ กองทัพไซคลอป ปะทะกันนัวเนีย ในขณะที่ผมกับไดอาน่า ลอบเข้าไป ทำลายเมล็ดพันธ์แห่งหายนะ
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ
ไดอาน่าบุกตรงขึ้นไปถึงที่ทำการพิธี ซึ่งมีไซคลอปอัศวินปกป้องอยู่ ที่นั่นมีเมล็ดแห่งหายนะ ถูกวางไว้อย่างดี กำลังจะนำไปปลูก
"กะ...แกตาย " ไซคลอปอัศวินหมายจะปกป้องเมล็ดพันธ์แห่งความชั่วร้ายมันจึงเข้ามาโจมตีผมกับไดอาน่าทันที และเมื่อมันมองหน้าผม มันก็ทำท่าดมกลิ่นฟุดฟิดในทันที ก่อนผลักผมล้มลง แล้วดึงกางเกงผมออกจนเหลือแต่กางเกงใน
" แกจะได้มีความรุ้สึก เสียวซ่านก่อนตาย จงดีใจไว้ที่ข้า กาก็อด ผุ้นี้จะเชยชมเจ้า " ไซคลอป กาก็อดกล่าว
" ตายแบบถูกตุ๋ยตาย ตรูไม่เอา " ผมร้องตะโกน และพยายามปกป้องพรหมจรรย์ ของตัวเองจนถึงที่สุด ก่อนที่มันจะถอดกางเกงในผมออกได้ในที่สุด และต้องตกใจที่ผมมีทวนมังกร
" กะ...แกเป็นผุ้ชาย ไม่ใช่ผู้หญิงรึ ทั้งที่หน้าออกจะสวยขนาดนี้เนี่ยนะ " กาก็อด ร้องระงมกับความจริงที่ตัวเองได้รับ และช๊อคไปเป็นเวลาหลายวินาที ก่อนที่หัวของมันจะถูกไดอาน่าตัดออกอย่างง่ายดาย
"ส่งมือมา มาเทเรีย " ไดอาน่ายื่นมือมาฉุดผมขึ้น ผมรีบใส่กางเกงกลับไปที่เดิม แต่สายเกินไปแล้ว ไดอาน่า เห็น ทวนมังกรของผมทั้งหมด
" โอ้โห หน้าสวยขนาดนี้ แต่น้องชายใหญ่จังเลยนะ " ไดอาน่าพูดแซว แล้วยักไหล่ ก่อนทุบเมล็ดพันธ์แห่งหายนะจนมันเละเป็นโกโก้ครั้น
ตอนนั้นเองก็ได้มีไซคลอปจอมเวทย์สองตัวเข้ามา แล้วพยายามร่ายคาถา ไฟบอล แต่ไม่สำเร็จ เพราะพวกมันร่ายคาถาต่อหน้า มหาปราชญ์ มาเทเรียผุ้นี้
เพล้ง เสียงกระจกแตกดังระงม ก่อนที่หัวของ ไซคลอปจอมเวทย์สองตัวจะถูกไดอาน่าตัดออก
" ขอบใจนะ มาเทเรีย ช่วยได้เยอะเลย " ไดอาน่ากล่าวชมผม
" ผมก็ไม่ได้ทำอะไร แค่ร่าย เมจิก แคนเซิลก็เท่านั้น " ผมกล่าว ก่อนจะรีบบุกต่อไป และพลัดหลงกับไดอาน่า ผมหลงเข้ามาในห้องๆหนึ่ง ซึ่งมีผุ้หญิงสวยคนหนึ่งนั่งอยู่ราวกับราชินี เธอถูหางที่ฟูฟ่องของเธอ ก่อนเดินมาหาผม แล้วเข้ามาจูบ พร้อมร่ายมนต์สเน่หา
เพล้ง เสียงเวทย์มนต์สเน่หา ล้มเหลวดังขึ้นจนเจ้าตัวตกใจ เบลรีฟา รีบร่ายคาถาใหม่ทันที แต่สายเกินไปแล้ว เพราะผมร่ายเวทย์สเน่ห์ ได้เร็วกว่าเธอ ทำให้เธอตกอยู่ในมนต์สเน่ห์ทันที ต้องขอบคุณค่าINT ระดับอนันด์ของผมที่ทำให้ผมร่ายเวทย์ได้เร็วมาก
" ขอแค่คืนนี้เท่านั้นนะ อ๊าาาาาาาาา " เบลรีฟาร้องเสียงสั่น เพราะเธอต้องมนต์ ก่อนที่เธอจะปล้ำผมสำเร็จในคืนที่เร่าร้อนนี้ จริงๆผมน่าจะลองเวทย์อื่นกับเธอ แต่มันคิดไม่ทัน
และแล้วค่ำคืนสุดเร่าร้อนระหว่างผมกับเบลรีฟาก็ผ่านไป
....
...
..
.
เช้าวันต่อมา...การต่อสุ้สิ้นสุดลง ราชินีไซคลอป เบลรีฟา ถูกจับได้ในห้องนอน แต่ภาพที่เหล่าก็อบลินเห็น ต่างจารึกอยู่ในห้วงความคิดของทุกคน ผม มาเทเรียผุ้นี้ ปราบพยศ เบลรีฟา ราชินีไซคลอปได้ จนเธอ ยอมคายความลับเรื่องห้องแห่งความลับให้ผมรู้ ผมและไดอาน่า จึงไปเผาทำลาย เมล็ดพันธ์แห่งหายนะ ทั้งหมดก่อนมันจะบาน
ก่อนกลับจากห้องแห่งความลับ ผมพบห้องสมุดอยู่ปลายของห้อง จึงเข้าไปอ่านดู และเผลอทำขวดที่จับสไลน์ไว้แตก พวกมันจึงกรูกันออกมาจากขวด ผมจึงทำท่าระมัดระวังมากขึ้น และเตรียมต่อสู้แล้ว แต่ทว่า...สไลน์ทั้งหมด 80 กว่าตัวกับเชื่องกับผม พวกมันกินมาน่า เป็นอาหาร จึงเข้าหาผมอย่างเป็นมิตร
" พวกแก เป็นมิตรอย่างงั้นรึ " ผมถามสไลน์ ซึ่งสไลน์แต่ละตัวก็พยักหน้า
" งั้นชั้นจะตั้งชื่อพวกแกว่า การูด้า ตกลงมั๊ย " ผมตั้งชื่อให้กับสไลน์ทั้งหมดในชื่อรวมว่า การูด้า ซึ่งพวกมันก็เข้าใจ และจู่ๆหน้าต่างสเตตัส แบบในเกมส์ในโลกแฟนตาซีก็ปรากฏขึ้น
ชื่อ มาเทเรีย (ชื่อคล้ายผุ้หญิงแต่เป็นผู้ชายนะค่ะ )
เลเวล 1 อาชีพ Tamer( นักฝึกสัตว์ )
STR VIT DEX AGI : 1
INT : ระดับอนันด์
สกิล : 1.รีเบิร์ต(เกิดใหม่) 2.เวทย์แห่งธาตุต่างๆ 3.เวทย์ประสานใจ
หลังจากผมเดินไปเดินมาในห้องสมุด ผมก็หยิบหนังสือเริ่มหนึ่งขึ้นมา มันเขียนว่า [เวทย์โคตรเทพมหากาฬ ]
...ไม่นึกเลยว่าเราจะอ่านภาษาของโลกนี้ออก แต่คนแต่งหนังสือเล่มนี้ แม่งโคตรจูนิเบียวเลยว่ะ ผมดูจากชื่อหนังสือ
" จูนิเบียว จูนิเบียว " การูด้า 80 กว่าตัวพูดพร้อมกัน ทำให้ผมหมดความอดทน และหันมาถามพวกมันว่า
" พวกเอ็ง ทำอะไรได้มั่งล่ะ "
พอพูดออกไป พวกสไลน์ทั้งหมด ก็วิ่งไปหยิบหนังสือในห้องสมุดนี้มาอ่านแบบ คูณ*80
จู่ๆข้อมูลมากมายมหาศาลก็วิ่งเข้ามาในหัวผมจนสลบไป ตื่นมาอีกที ผมก็กำลังนอนตักไดอาน่าอยู่
"ขอบคุณไดอาน่า " ผมกล่าวขอบคุณเธอ แม้เธอจะไม่สวยนักแต่เป็นเพื่อนที่รู้ใจคนแรกของผมในโลกใบนี้
" ภารกิจที่ 2 ของนายมาแล้ว องค์ราชาก็อบตะ สั่งให้นายไปเป็นสปายในเมือง " ไดอาน่ากล่าวแล้วมอบเงิน 4000 เหรียญทองให้กับผม และไล่ผมให้กลับเมืองของมนุษย์ แต่ผมดันจำทางเดินกลับเมืองไม่ได้
เมื่อคิดไม่ตก ผมจึงหันไปมองการูด้า และคิดวิธีสุดเพอเฟ็กขึ้นมาได้ ทำยังไงจะรุ้ที่ตั้งเมืองนะหรือ ก็แค่ต้องโยนการูด้า ขึ้นไปบนฟ้าเหมือนลูกเบสบอลยังไงล่ะ
ฟ้าววววว ผมปาการูด้า มากกว่า 80 ตัวขึ้นไปบนฟ้า แล้วใช้สกิล ประสานใจที่ได้มาใหม่ ทำให้ผมมองเห็นทุกทิศทางที่ การูด้าเห็น และนั่นทำให้ผมเห็นเมือง แต่จะไปยังไงดีล่ะ
จู่ๆผมก็เวียนหัว และภาพก็หมุนวนจนผมอยากอ้วก และแล้วผมกับการูด้าทั้งหมด ก็พลันเทเลพอร์ต มาที่หน้าเมือง ร็อคน่า เมืองหลวงของอาณาจักรโปปุรอน
...เมื่อกี้ตรูยังอยู่ในมหาพงไพรแห่งบลูสกายอยู่เลย ตอนนี้กับสามารถกลับมาที่เมืองได้ ง่ายๆแบบนี้เชียวรึ ผมคิด และในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่ เจ้าคาตะ ทหารเฝ้าประตูเมืองก็เดินเข้ามา และขอค่าผ่านเข้าประตูเมืองผม 300 เหรียญทอง หรือจะเข้าห้องไปนอนกับมันแทนค่าผ่านประตูก็ได้
ผมเลือกจ่าย 300 เหรียญทอง เพื่อ ปกป้องพรหมจรรย์ของผมจาก ทหารยามตัวร้าย และเข้าไปในเมือง อย่าง งงๆ และระหว่างทาง ผมก็ได้พบกับ มิโกะ คนที่อัญเชิญผมมาในวันแรก
"คุณ มิโกะ ผมไงครับผมเอง " ผมตะโกนเรียก มิโกะ คนนั้นด้วยเสียงอันไพเราะ
" แอนนา เธอรู้จักกับผุ้หญิงคนนี้ ด้วยเหรอ " มิโกะ อีกคนที่ท่าทางเป็นเพื่อนกับแอนนา มิโกะคนที่ผมปิ๊งถามแอนนา อย่างออกนอกหน้า แต่แอนนาไม่ตอบ กลับเดินมาถามผมว่า
" คุณ เป็นใครคะ? " เมื่อ แอนนา ตอบผมมาเช่นนั้น ผมก็เหมือนถูกเหล็กแหลมตอกเข้ากลางใจอีกครั้ง นี่เธอ จำหน้าผู้กล้าที่เธออัญเชิญมาไม่ได้เหรอ ความจำหยั่งกะปลาทอง
เมื่อผมทำอะไรไม่ได้ ผมจึงต้องปล่อยเธอไป เพราะเธอมีธุระ ต้องไปสอนเวทย์มนต์ให้กับผู้กล้าโทชิ
ผมเดินคอตกไปที่ทำการกิลล์ แล้วแอบเศร้ากับการูด้า แต่เมื่อผมมาถึงกิลล์นักผจญภัย ผมก็รุ้สึกดีขึ้นนิดหน่อย ที่พนักงานรับสมัครนักผจญภัยเป็นผุ้หญิงใจดี แค่ผมเปิดประตูมา เธอก็กล่าวทักทายอย่างเป้นมิตร และพูดแถมท้ายว่า รับขนมจีบซาลาเปา ด้วยมั๊ยคะ...ไม่ใช่แล้วโว๊ยยยยย ( แค่มุขขำๆนะ )
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เกือบโดนไซคลอปอัดถั่วดำเพราะคิดว่าเป็นผู้หญิง

นิยายแนะนำ

มาเทเรีย ผู้กล้าถูกส่งมาดับ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เกือบโดนไซคลอปอัดถั่วดำเพราะคิดว่าเป็นผู้หญิง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้