รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

        นัยน์ตาหมองมองร่างสามีที่โอบไหล่ของสตรีอีกนางเดินไปทางประตูจวนด้วยความรู้สึกเศร้าเขาและนางแต่งงานกันมาสองปีไม่เคยมีเลยสักครั้งที่นางจะได้โอกาสไปส่งชายคนรักไปทำงานอย่างที่เขาให้กับสตรีนางนั้น

        นางและหว่ายเซี่ยเป็นสหายกันมาแต่เด็กสองครอบครัวมีสัมพันธ์อันดีมาตลอดและนางเอกก็รักเขาหมดใจตอนที่รู้ว่านางและเขามีสัญญามั่นหมายกันนางก็เอาแต่เฝ้าคิดถึงวันที่จะได้ก้าวข้ามประตูมงคล

        ทว่าชายที่ถนอมดูแลนางมาแต่เด็กกลับมาขอร้องให้นางยกเลิกสัญญาบอกว่านอกจากเห็นเป็นสหายเขาก็ไม่เคยมองนางอย่างที่นางมอง

        เพราะใจเขามีคนอื่นมานานแล้วซึ่งคนที่ว่านั่นก็ไม่ช่าใครที่ไหน แต่เป็นสหายของนางที่เป็นคนแนะนำให้กับเขาเองในวันที่ได้รู้ว่าใจเขาไม่เคยมีนางฝันที่เฝ้ารอก็พังทลายราวภูเขาไท่ซานถล่มความรู้สึกเหมือนดวงใจโดนควักออกมาทั้งมีลมหายใจ ทำนางเจ็บปวดยากจะบรรยาย สุดท้ายเพราะไม่อยากยอมแพ้นางจึงไม่คิดทำตามที่เขาขอดื้อรั้นเข้าพิธีคิดเพียงต้องเป็นนางที่ครอบครองเขาเท่านั้น

        จนวันวิวาห์ชายที่ยิ้มให้นางมานานหลายปีกลับมีสีหน้าบึ้งตึงไมตรีทั้งหมอเขาเอามันกลับคืน ไม่แม้จะสัมผัสมือที่เขาว่ามันเล็กน่ารักราวเด็กน้อยเพียงเพราะคิดว่านางเห็นแก่ตัวไม่ยอมปล่อยเขาให้ไปมีความสุขกับคนที่ใจเขาปรารถนา

        ในคืนเข้าหอคำพูดร้ายกาจออกมาจากปากชายที่นางรักไม่หยุดก่อนจะจบที่เขาขนหมอนผ้าห่มลงนอนที่ตั่งหันหลังให้นางทำนางเจ็บช้ำนอนน้ำตาไหลอาบสองหน้าตลอดทั้งคืนและหลังนั้นไม่นานสตรีที่เขารักก็เข้ามาในจวน ในฐานะสหายสนิทเขาดูแลเอาใจใส่สตรีนางนั้นอย่างดี ต่อหน้าบ่าวในเรือนละเลยด่าทอนางไม่สิ้นทำเอาอับอายอย่างที่ไม่เคยเป็น เพียงไม่นานสายตาคนในเรือนก็มองนางด้วยความสมเพชเอาใจออกห่าง เชื่อคำนางบ้าง ไม่เชื่อบ้างต่างกับคนที่นายท่านแสดงออกว่ารักและเทิดทูน เลือกนางเป็นนายอย่างไร้ข้อกังขาทำนางแทบไร้ที่ยืนในจวนตลอดสองปีที่ผ่านมา

        จนเมื่อไม่นานมานี้ เหมียวซื่อเมี่ยวได้ยินว่าที่กระท่อมในป่าหลังเขามีผู้วิเศษที่สามารถสมานรอยร้าวในครอบครัวได้เพียงแต่ต้องเดินทางไปปฏิบัติด้วยตัวเองสามวันนางที่ใจยังรักหว่ายเซี่ยนจึงมีความหวังขึ้นมาอีกครั้งตั้งมั่นในใจว่าขอให้การไปในครั้งนี้สำเร็จอย่างใจปรารถนาในวันที่ออกเดินทางนางไม่บอกใครสักคนนอกจากแม่นมเก่าแก่จากบ้านสามี

        ดวงหน้าชื้นเหงื่อมองป่ารกทึบด้วยสายตามุ่งมั่นแขนเสื้อถูกยกมาเช็ดเหงื่อที่ซึมออกมาไม่หยุดอากาศที่ร้อนอบอ้าวทำนางแอบคิดว่าคิดผิดที่สวมชุดดูเรียบร้อยเต็มยศเพราะคิดว่าเป็นการเคารพท่านผู้วิเศษผู้นั้นสองเท้าสั่นไม่มั่นคงยังคงเดินไปไม่ขาด มือข้างหนึ่งของนางกำห่อผ้าบรรจุเงินทองและของเส้นไหว้ตามที่เล่าลือเอาไว้แน่นสายตามุ่งมั่นของนางยังคงมองทางไปไม่ลดละ จนสามารถมาถึงปลางป่าเงียบสงัดดวงตาเป็นประกายมองป้ายไม้เก่าๆ สลักคำว่า เซียน เอาไว้อย่างดีใจนั่นหมายความว่านางมาถูกทางแล้ว พลันใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มทันที นางปาดเหงื่อแล้วเดินไปด้วยความดีใจอย่างรวดเร็วราวกับว่าความเหน็ดเหนื่อยก่อนหน้าได้รับการบรรเทา

        หญิงสาวมองกระท่อมหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ด้วยใจหวั่นๆ รอบข้างเงียบสงัดจนเริ่มกลัวเพราะอยู่ในป่าแม้จะเป็นเวลากลางวันแต่แสงสว่างก็ส่งเข้ามาแทบไม่ถึงนางมองกระท่อมมืดเบื้องหน้าด้วยใจลังเล ก่อนขนอ่อนจะลุกชันไปทั้งตัว

        “เข้ามาสิ”

        น้ำเสียงทุ้มแหบดังกังวานอยู่ข้างหูทำสองเท้านางก้าวไปอย่างไม่รู้ตัวจนเข้ามาภายในนางก็เห็นห้องโล่งแทบไม่มีอะไรประดับ จะมีก็เพียงหมอกควันจางๆที่ลอยโอบรอบร่างนางไม่นานดวงตาก็เริ่มพล่านเลือนมองทุกอย่างไม่ชัดราวกับว่าอยู่ในห้วงความฝันกลิ่นกำยานหอมหวานคล้ายมอมเมานางให้ไม่เป็นตัวของตัวเองความรู้สึกวูบวาบไปทั่วร่างพร้อมกับมีลมอุ่นปะทะร่างกายนางเป็นระยะ

        “หันมาสิ”

        น้ำเสียงทุ้มที่นางได้ยินตอนอยู่หน้ากระท่อมดังขึ้นอีกครั้งทว่าครั้งนี้มันดังอยู่ข้างหูนางพร้อมลมอุ่นเป่าตรงต้นตอทำนางสยิวไปทั้งกายก่อนจะทำตามที่เขาว่า

        ‘นี่นะหรือท่านเทพ’

        หญิงสาวอดคิดไม่ได้ก่อนนี้นางคิดว่าท่านเทพต้องสง่างาม เปี่ยมไปด้วยความดุดันน่าเกรงขามแม้คนเบื้องหน้าจะมีทุกอย่างที่ว่าแต่ที่มากนั้นคือความงามเหนือบุรุษทั้งปวงที่นางเคยเจอดวงตาอาทรเต็มไปด้วยความเมตตาของเขาทำนางหายใจติดขัดปลายจมูกเป็นสันที่ห่างไม่กี่คืบทำนางคลายล่องลอยอยู่ในอากาศไม่คิดว่าท่านเทพจะหล่อเหลาขนาดนี้

        “มาด้วยเรื่องอะไรละ สามีไม่รักมีหญิงอื่น ต้องการกำจัดคน หรือต้องการเป็นใหญ่ในเรือน”คำถามที่ออกจากปากเขาทำนางครุ่นคิดอีกครั้ง แต่ก็ไม่อาจละสายตาจากท่านเซียนผมยาวผู้ผ้าคาดอย่างสนใจ ก่อนจะตอบไปในสิ่งที่เขาถาม

        “ข้าต้องการในเขารักและสนใจสนใจข้าเหมือนเดิม”

        “ได้สิ งั้นก็เริ่ม”

        ซื่อเมี่ยวมองคนที่เอยรับนางทันทีอย่างไรข้อกังขาก่อนสายตาของนางจะกวาดลงมองสำรวจร่างกายกำยำของเขาอย่างไม่ตั้งใจและนางเองพึ่งเห็นว่าเขาสวมเพียงเสื้อคลุมตัวบางไม่ปกปิดร่างกายกับกางเกงผ้าบางเนื้อพลิ้วเท่านั้น

        “คุกเข่าสิ”

        “ข้าต้อง..”

        “เจ้ามาที่นี่เพื่อให้ข้าทำพิธีให้ไม่ใช่หรือ?หากอยากให้สามีเจ้ารักหลงอย่างที่ปรารถนาก็ทำตามข้าว่าเสียนายหญิงเหลียง”

        คำที่เขาเรียกยิ่งทำให้นางเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าคนผู้นี้เป็นเทพเซียนลงมาจุติเพื่อปัดเป่าให้ผู้คนจริงพลันร่างของนางลงขุกเข่าทันทีอย่างว่าง่ายนัยน์ตาสั่นไหวมองใบหน้างดงามท่าทางสง่าอย่างมีความหวังก่อนดวงตาจะเบิกโพลงพร้อมใจเต้นแรง เมื่อเขาถอดเสื้อคลุมออกพร้อมปลดปมกางเกงปล่อยมันล่วงเผยเครื่องเพศใหญ่โตสีอ่อนและสะอาดไม่ต่างร่างกายเขา

        “เอาสิเจ้าเริ่มปรนเปรอมันเพื่อให้หยาดพิสุทธิ์ในกายข้าช่วยชะล้างร่างกายของเจ้า”

        เซี่ยไห่จ้องมองคนตัวบางท่าทางเลื่อนลอยแฝงความลังเลก็ยกยิ้มมุมปากดวงตาเขามองคนงามที่สามีไม่รักอย่างใจเย็น ก่อนจะกดมันเข้าไปใกล้ใบหน้านางประกอบกับหวังใช้กลิ่นกำยานชวนมึนงงช่วยกระตุ้นให้นางรับท่อนเนื้อนั้นเข้าไปในปาก

        “หากเจ้ายังชักช้าข้าก็จะหมดความอดทนและเจ้าก็จะกลับไปเป็นสตรีที่ชายผู้นั้นไม่รักเช่นเดิม”

        คำจี้ใจดำนี้ของเขาทำเอานางกลัวจับขั้วหัวใจมือสั่นคว้ามับที่ท่อนเนื้อใหญ่ มองน้ำใสปริ่มหัวบานก่อนจะช้อนตามองคนอยู่สูงกว่าอย่างมีความหวัง

        “หากข้าทำอย่างที่ท่านบอกท่านพี่จะกลับมาสนใจข้าใช่หรือไม่?”

        “ขอเพียงเจ้าทำตามที่ข้าบอกอย่าว่าแต่สนใจเลยเรือนหอที่ไม่เคยเข้าของเจ้าก็จะได้เข้ากับเขาอย่างสมบูรณ์”

        เขาคือเทพเซียน เขาคือเทพเซียนจริง

        หญิงสาวเชื่ออย่างสุดใจว่าคนตรงหน้าเป็นผู้วิเศษที่จะทำให้นางสมปรารถนาเพราะเรื่องที่ว่านางไม่ได้เขาหอนั่นนอกจากแม่นมก็ไม่มีใครรู้อีกดังนั้นคนที่รู้เรื่องนี้ได้หากไม่ใช่เซียนแล้วจะเป็นอะไรได้

        “จ๊วบ จ๊วบแพร่บ อึกถูกหรือไม่ท่านเซียน ข้าทำถูกหรือไม่ บ๊วบๆๆ แพร่บ”

        ดวงตาซื่อเงยมองใบหน้าบิดเบี้ยวของชายร่างสูงพร้อมถามหาความพอใจจากเขา เพราะความหวังที่มากล้นนางจึงเต็มที่อย่างมากกวาดเลียทั้งแนวตั้งแนวนอน มือทั้งสองช่วยกันประคองเนื้อระอุแน่นราวเป็นของล้ำค่าพร้อมกับกำรูดขึ้นลงเป็นจังหวะ คิดหวังเพียงอย่างเดียวคือทำอย่างไรก็ได้เพื่อให้หยาดพิสุทธิ์ในกายเขาพุ่งออกมารกตัวนางอย่างเร็ว

        จนนักต้มตุ๋นที่อ้างตัวเป็นเทพแทบกลั้นไม่อยู่เกร็งกายเม้มปาก ข่วนผนังระบายความเสียว

        ไม่ผิดจริงๆที่ข้าลงทุนตีสนิทแม่นมคนนั้นจนรู้เรื่องราวในมุงจวนผู้ดี

        แพร่บ จ๊วบบบ

        “ซี้ดด อึก สาวตรงนั้นใช่เจ้าสาวมันเร็วอื้อ เร็ว เร็ว”เซี่ยไห่ครางต่ำพร้อมกดหัวคนที่นั่งคุกเข่าดูดอมท่อนลำเขาดูจากเสื้อผ้าที่นางสวมคิดว่าข่าวที่ลือกันคงดังไม่น้อยแต่ก็ใช่ว่าไม่ดีเพราะที่นี่อากาศชื้น กลางวันอบอ้าวกลางคืนหนาวเย็นนางสวมเสื้อผ้าเช่นนั้นแหละดีแล้ว

        “ถอดเสื้อผ้า ซี้ดดอร่า...”ชายหนุ่มครางแรงพร้อมกายงอลงเมื่อสตรีร่างเล็กที่กำลังดูดท่อนเนื้อเขาเม้มสิ่งที่อยู่ในปากอย่างแรงไม่ต่างกับมือของนางที่บีบแน่นจนเขาจุกเสียดไปหมดดวงตากลมเหลือบมองขึ้นมาอย่างตกตะลึง จนเขาต้องเร่งอธิบายนางทั้งที่ไม่จำเป็น

        “อร่า..เดี๋ยวเสื้อผ้าท่านจะเลอะอีกอย่าง...นี่เป็นหนึ่งในพิธี” ซือเมี่ยวชั่งใจเพียงครู่แต่เมื่อคิดดูตอนนี้นางทำถึงขนาดนี้แล้ว อย่างไรก็ต้องไปต่อนางผละมือข้างหนึ่งออกมาเพื่อจะปลดชุดที่สวมอยู่ออกแต่ดูเหมือนจะไม่ทันใจคนตัวสูงเพราะเขาโน้มลงมาปลดชุดบนกายนางออกเอง“ดูดไปข้าจะปล่อยออกมาแล้ว”

        ซืออเมี่ยวเหลือบมองคนที่โน้มลงมาจนใบหน้าใกล้นางด้วยใจสั่นรัวเผลอจินตนาการว่าหากเป็นสามีนางเอ่ยออกมาเช่นนี้มันจะดีสักแค่ไหนเมื่อคิดว่ากำลังดูดท่อนเนื้อของสามีอยู่นางก็สู้สุดกำลังลิ้นเล็กภายในโพรงปากกวัดแก่นกายไปทั่ว นางดูดแล้วกลืนน้ำเชื้อกลิ่นและรสชาติปะแล่มที่ออกมาจากหัวเห็ดอย่างไม่อิดออดรังเกียจการกระทำเช่นนี้ยิ่งทำคนตัวใหญ่เสียวยิ่ง เขายืนตัวกดหัวเด้งสะโพกตอกใส่ปากเล็กของคนบนพื้นสายตามองแก่นเนื้อยาวผลุบโผล่เข้าออกปากนางพลางซู้ดปากแรง

        “ซี้ดดด อื้ออ อร่า..แรงเจ้าดูดแรงงเช่นนั้น เช่นนั้น อร่า”

        อ๊อก อ๊อก อื้ออ

        หญิงสาวรู้สึกคล้ายจะขาดอากาศตายดวงตาปรือคลอน้ำใสเหลือบมองชายร่างใหญ่อย่างเว้าวอนทว่าสิ่งที่ได้กลับมาเป็นเพียงรอยยิ้มกริ่มและสายตาที่คาดเดาอะไรไม่ได้

        “ซี้ดด อื้ออ อร่า ดูดสิดูด”

        อ๊อกอ๊อก

        “อ๊อก อ๊อก อึกอึก อ๊อกอวก แคกแคก”น้ำตาไหลลงเป็นสายอาบใบหน้าหญิงสาวมือทั้งสองของนางเท้าพื้นบ้านเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้มหลังคนร่างใหญ่จับหัวนางโยกเข้าหาท่อนเอ็นอย่างแรงจนรู้สึกว่าปลายหัวนั่นกระแทกคอนางจะอยากอาเจียนก่อนจะตามด้วยสายน้ำมากมายที่พุ่งลงคอนาง กลิ่นคาวคลุ้งไปทั่วโพลงปากทั้งยังเอ่อทั่วปากนางจนต้องปล่อยไหลออกมาข้างมุมปากอย่างน่ารังเกียจ

        “อร่าแฮกแฮกหายเหนื่อยแล้วเจ้าก็ต้องอมต่อนี่แค่เริ่มมันยังไม่พอเพราะหากให้ชายคนผู้นั้นสนใจเจ้าต้องทำให้น้ำเชื้อข้าอาบทั่วร่างเจ้าถึงจะพอ”