หลังจากเหตุการณ์ปล้นธนาคาร คินเดินกลับบ้านในตอนเย็น ขณะที่เขากำลังเดินกลับไปที่บ้าน เขาสังเกตเห็นชายคนหนึ่งเดินลับๆ ล่อๆ อยู่แถวหลังบ้านของเขา ชายคนนั้นมีท่าทางลึกลับและพยายามหลบซ่อน คินรู้สึกสงสัยและตัดสินใจที่จะไปตรวจสอบ
เมื่อคินเข้าใกล้ชายคนนั้น เขาสังเกตเห็นว่าชายคนนั้นกำลังลากหญิงสาวคนหนึ่งมาด้วย หญิงสาวดูเหมือนจะหมดสติและถูกมัดไว้ คินะโถามทันที "เฮ้! คุณทำอะไรอยู่?"
ชายคนนั้นหันมาทันทีด้วยสีหน้าตื่นตระหนก เขาถืออาวุธลึกลับจากดันเจี้ยนซึ่งดูเหมือนจะเป็มีดที่มีพลังพิเศษ "อย่าเข้ามาใกล้! นี่ไม่เกี่ยวกับคุณ!"
คินไม่หยุด เขาพยายามเข้าใกล้ชายคนนั้นมากขึ้น "ปล่อยเธอซะ! คุณกำลังทำอะไรที่นี่?"
ชายคนนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "คุณไม่รู้หรอกว่ามันสนุกแค่ไหน! การเห็นพวกเขากรีดร้อง การเห็นความหวาดกลัวในดวงตาของพวกเขา... ไม่มีอะไรที่สนุกไปกว่านี้อีกแล้ว!"
คินรู้สึกถึงความตึงเครียดในอากาศ "คุณกำลังทำร้ายผู้คนเพื่อความสนุก? นั่นมันบ้าไปแล้ว! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!"
ชายคนนั้นยิ้มอย่างบ้าคลั่ง "คุณคิดว่าคุณจะหยุดฉันได้เหรอ? ฉันมีอาวุธนี้ มันทำให้ฉันมีพลังเหนือคนอื่น!"
คินพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน "ฟังนะ คุณไม่ต้องทำแบบนี้ มีวิธีอื่นที่เราสามารถแก้ไขปัญหาได้ คุณไม่จำเป็ต้องทำร้ายใคร"
ชายคนนั้นเริ่มพูดด้วยเสียงเครียด "ไม่มีใครเข้าใจฉัน ไม่มีใครเข้าใจความสนุกนี้! ถ้าคุณเข้ามาอีกก้าวเดียว ฉันจะฆ่าเธอ!"
ทันใดนั้น หญิงสาวที่ถูกมัดไว้เริ่มรู้สึกตัวและลืมตาขึ้น เธอเห็นชายคนนั้นที่ถือมีดและใสุดขีด เธอกรีดร้องเสียงดัง "ช่วยด้วย! อย่าฆ่าฉัน!"
เสียงกรีดร้องทำให้ชายคนนั้นใและเสียสมาธิ เขาหันไปมองหญิงสาวด้วยความโกรธและะโ "เงียบ! ไม่งั้นฉันจะฆ่าเธอเดี๋ยวนี้!"
คินเห็นโอกาสในความวุ่นวายนี้ เขาพุ่งเข้าไปหาชายคนนั้นและพยายามแย่งมีดออกจากมือของเขา ทั้งสองคนต่อสู้กันอย่างดุเดือด
"ปล่อยฉัน!" ชายคนนั้นะโ ขณะที่เขาพยายามดิ้นรนเพื่อรักษาอาวุธของเขา
"ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำร้ายใครอีก!" คินกล่าวอย่างหนักแน่น ขณะที่เขาพยายามยึดอาวุธออกจากมือของชายคนนั้น
ชายคนนั้นหยิบไอเทมอีกชิ้นจากกระเป๋า มันเป็หินเล็กๆ ที่มีแสงสีน้ำเงินส่องประกายขึ้นทันที เขาขว้างหินนั้นไปที่คิน เกิดแรงะเิเล็กๆ ที่ทำให้คินล้มลงกับพื้น แรงะเิทำให้กำแพงบ้านของคินพังลง และหอกสายฟ้าที่คินได้จากดันเจี้ยนหลุดออกมาพร้อมกับพนังที่แตกจากพลังของชายคนนั้น
คินพยายามลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้จะรู้สึกเจ็บ เขามองชายคนนั้นที่ถือมีดและหินพลังพิเศษที่กำลังหัวเราะอย่างสะใจ "คิดว่าคุณจะเอาชนะฉันได้เหรอ? ฉันมีพลังของดันเจี้ยนอยู่ในมือ!"
คินรีบคว้าหอกสายฟ้าที่หลุดออกมา เขารู้ว่านี่เป็โอกาสเดียวที่เขาจะสามารถเอาชนะชายคนนั้นได้ หอกในมือของเขาส่องแสงสีฟ้าเจิดจ้า และเกิดเสียงฟ้าร้องดังขึ้น
"มาดูกันว่าใครจะเป็ผู้ชนะในครั้งนี้!" คินะโขณะที่เขาวิ่งเข้าใส่ชายคนนั้น
ชายคนนั้นไม่รอช้า เขาเริ่มโจมตีด้วยมีดพลังพิเศษที่สามารถสร้างคลื่นพลังทำลายล้างออกมาได้ คินใช้หอกสายฟ้าของเขาป้องกันและโต้กลับด้วยความคล่องแคล่ว การปะทะของอาวุธทั้งสองสร้างประกายไฟและเสียงดังก้องทั่วบริเวณ
ชายคนนั้นหยิบหินะเิขึ้นมาอีกครั้ง ขว้างมันไปทางคิน แต่ครั้งนี้คินใช้หอกของเขาตีหินนั้นกลับไป ชายคนนั้นต้องะโหลบอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้ถูกะเิของตัวเอง
คินพยายามรุกกลับ ชายคนนั้นกลับใช้มีดพลังพิเศษบล็อกการโจมตีได้อย่างเฉียดฉิว เขาโต้กลับด้วยคลื่นพลังที่คินต้องพยายามหลบเลี่ยงอย่างยากลำบาก คินรู้สึกได้ถึงความสามารถและความเชี่ยวชาญของคู่ต่อสู้
ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไป คินเกือบพลาดในจังหวะที่ชายคนนั้นสร้างวงแหวนพลังรอบตัวและพุ่งเข้าโจมตี คินถูกผลักล้มลงกับพื้น มีดพลังพิเศษของชายคนนั้นเฉียดใบหน้าของเขาไปเพียงเสี้ยววินาที
ชายคนนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "แกคิดว่าฉันจะยอมแพ้ง่ายๆ งั้นเหรอ?"
คินรวบรวมพลังทั้งหมดและใช้หอกสายฟ้าของเขาปัดการโจมตีของชายคนนั้นออกไป การปะทะครั้งใหญ่ทำให้ทั้งสองฝ่ายถอยกลับมา แต่คินไม่ยอมแพ้ เขารู้ว่าต้องหาทางหยุดชายคนนั้นให้ได้
ชายคนนั้นพยายามโจมตีอีกครั้ง คราวนี้เขาใช้มีดพลังพิเศษสร้างคลื่นพลังที่รุนแรง คินใช้หอกของเขาป้องกันและโต้กลับด้วยความเร็ว ความสามารถในการป้องกันและโต้กลับของคินทำให้ชายคนนั้นเริ่มรู้สึกถึงความกดดัน
"พลังของดันเจี้ยนอยู่ในมือฉัน!" ชายคนนั้นะโขณะที่เขาใช้มีดสร้างคลื่นพลังออกมาอีกครั้ง
คินหลบหลีกอย่างชำนาญ และใช้หอกของเขาแทงเข้าไปที่จุดอ่อนของชายคนนั้น การโจมตีที่เด็ดขาดทำให้ชายคนนั้นล้มลงกับพื้น มีดพลังพิเศษหลุดจากมือและหินะเิกระจายออกไปไกล
หลังจากที่คินหยุดการโจมตีของชายคนนั้นได้และชายคนนั้นล้มลงกับพื้น คินยืนหอบหายใจอยู่ข้างๆ ชายคนนั้นที่เริ่มรู้ตัวว่าความพ่ายแพ้ใกล้เข้ามา ชายคนนั้นมองดูคินด้วยสายตาเหนื่อยล้าและเศร้าใจ เขาพยายามพูดด้วยเสียงสั่นเครือ
“แก... คุณต้องรู้สิ่งหนึ่ง...”
คินยืนอยู่ตรงหน้าและจับหอกของเขาแน่น “พูดมาเถอะ คุณจะบอกอะไร?”
ชายคนนั้นยิ้มอย่างบ้าคลั่งแต่มีแววของความเศร้าในดวงตา "คุณคิดว่าฉันทำเพื่อความสนุกอย่างเดียวเหรอ? ความจริงมันยากกว่านั้นมาก... ขอโทษที่ต้องพูดตอนนี้ แต่ฉันไม่มีทางเลือกแล้ว"
ชายคนนั้นเริ่มเล่าเื่ราวในอดีตของเขา น้ำเสียงของเขาหม่นหมองและเศร้า "ฉันเคยมีชีวิตที่ดี... ก่อนที่มันจะพังทลายลง ฉันมีครอบครัวที่รักและความฝันที่้าจะทำให้เป็จริง แต่วันหนึ่ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป"
เขาหยุดพักเพื่อรวบรวมสติ ก่อนจะเล่าต่อ "ครอบครัวของฉันถูกฆ่าตายในการโจมตีที่ไม่คาดคิด พวกเขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แต่พวกคนเลวที่ไม่รู้จักคุณค่าของชีวิตบุกเข้ามาและฆ่าพวกเขา ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย... หลังจากนั้นฉัน้าทำให้พวกมันรู้สึกถึงความเ็ปที่ฉันรู้สึก แต่ฉันก็ไม่สามารถหาเส้นทางที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้"
ชายคนนั้นหายใจลึก "ฉันพบกับพลังของดันเจี้ยนและคิดว่ามันจะช่วยให้ฉันตอบแทนความเ็ปที่ฉันมี แต่เมื่อฉันเริ่มใช้มัน... ฉันไม่สามารถหยุดตัวเองได้ มันทำให้ฉันหลงไปในโลกของความมืด และฉันไม่สามารถกลับไปได้"
คินฟังเื่ราวด้วยความเศร้า "มันไม่ถูกต้องที่จะทำร้ายผู้อื่นเพื่อแก้แค้น คุณไม่สามารถนำความเ็ปของคุณมาลงกับคนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องได้"
ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างช้าๆ "ฉันรู้... ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าฉันทำผิดพลาดไปมากแค่ไหน... แต่ตอนนี้มันสายไปแล้ว"
ทันใดนั้น ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุและเริ่มจัดการกับชายคนนั้น พวกเขาใส่กุญแจมือและพาเขาออกจากที่เกิดเหตุ ชายคนนั้นเดินออกไปด้วยสีหน้าหมองคล้ำ
หญิงสาวที่ได้รับการช่วยเหลือเดินเข้ามาหาคิน เธอมีน้ำตาในดวงตาและดูเป็กังวล "ขอบคุณมากจริงๆ คุณช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันไม่รู้จะพูดอะไร... ฉันดีใจมากที่คุณมาที่นี่"
คินยิ้มให้กับหญิงสาว "ไม่ต้องห่วง เื่นี้จบลงแล้ว คุณปลอดภัยแล้ว"
ตำรวจเข้ามาและสอบถามข้อมูลจากคินเพื่อรวมรวมรายงานเกี่ยวกับเหตุการณ์ หลังจากนั้น คินได้ส่งหญิงสาวไปยังรถพยาบาลเพื่อให้ได้รับการดูแล
คินยืนอยู่กลางซากความเสียหายที่เกิดจากการต่อสู้ เขารู้สึกได้ถึงความเหนื่อยล้าและบรรยากาศที่ยังเต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่เขาก็รู้สึกถึงความโล่งใจที่เขาสามารถช่วยหญิงสาวและหยุดการกระทำของฆาตกรได้