ห้องโถงในวังของอาณาจักรหยกเต็มไปด้วยความตึงเครียด อากาศหนักอึ้งด้วยเสียงกระซิบของความสงสัยและสายตาหวาดกลัว ขณะที่ขุนนางและเ้าหน้าที่มารวมตัวกันเพื่อการประชุมสภาฉุกเฉิน การตอย่างกะทันหันของจักรพรรดิเหลียงได้ทิ้งเงามืดไว้เหนืออาณาจักร และความไม่แน่นอนก็ปกคลุมไปทั่ว
แม่ทัพจินไห่ยืนอยู่กลางห้องโถง สีหน้าของเขาดูเคร่งขรึมและเศร้าสลด เขายกมือขึ้นเพื่อให้เสียงกระซิบเงียบลง เสียงของเขาแฝงไปด้วยอำนาจขณะที่กล่าวต่อที่ประชุม "พวกเราได้มารวมตัวกันในวันนี้เพื่อไว้อาลัยให้กับจักรพรรดิผู้เป็ที่รักของเรา และเพื่อแสวงหาความยุติธรรมสำหรับการสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันของพระองค์"
องค์ชายเหวยและองค์หญิงหลานนั่งอยู่ใกล้ด้านหน้า ใบหน้าของพวกเขาซีดเผือดด้วยความโศกเศร้า แม่ทัพเทียนยืนอยู่ข้างๆ ดวงตาของเขาจับจ้องที่จินไห่ด้วยความสงสัยและความมุ่งมั่น
จินไห่กล่าวต่อ "อาณาจักรของเราอยู่ในความโกลาหล และเราต้องลงมือโดยเร็วเพื่อเปิดเผยความจริง จักรพรรดิถูกวางยาพิษ และการกระทำอันชั่วร้ายนี้จะทำได้โดยคนที่อยู่ใกล้ชิดพระองค์เท่านั้น"
ขุนนางคนหนึ่งก้าวออกมา เสียงของเขาสั่นเครือ "ใครกล้าทำการทรยศเช่นนี้?"
สายตาของจินไห่กวาดมองไปทั่วที่ประชุม หยุดชั่วครู่ที่เทียนก่อนจะมองต่อไป "ข้ามีเหตุผลที่เชื่อว่านี่เป็ฝีมือของผู้ที่พยายามทำลายความมั่นคงของอาณาจักรเรา เราต้องระมัดระวังและสงสัยแม้แต่คนที่เราเคยไว้ใจ"
ข้อกล่าวหาลอยอยู่ในอากาศ และห้องก็ะเิด้วยเสียงกระซิบอย่างบ้าคลั่ง เทียนกำหมัดแน่น ดวงตาของเขาหรี่ลง "แม่ทัพจินไห่ ท่านกำลังบอกว่าข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ของจักรพรรดิเป็ผู้รับผิดชอบหรือ?"
จินไห่สบตาเทียนด้วยความเข้มข้นที่คำนวณไว้แล้ว "เราไม่สามารถตัดความเป็ไปได้ใดๆ ออกไปได้ แม่ทัพเทียน ความปลอดภัยของอาณาจักรของเราขึ้นอยู่กับการสืบสวนอย่างละเอียดของเรา"
องค์ชายเหวยลุกขึ้นยืน เสียงของเขาดังแทรกผ่านความวุ่นวาย "แม่ทัพจินไห่ บิดาของข้าไว้วางใจท่าน พวกเราต้องรู้ว่าใครทำเื่นี้และทำไม"
จินไห่ก้มศีรษะอย่างเคารพ "องค์ชายเหวย ข้าขอรับรองว่าข้ามุ่งมั่นที่จะค้นหาความจริง แต่เราต้องพิจารณาทุกแง่มุม มีเสียงกระซิบและข่าวลือ บางส่วนชี้ไปที่ผู้ที่ใกล้ชิดจักรพรรดิมากที่สุด ผู้ที่จะได้รับประโยชน์มากที่สุดจากการตของพระองค์"
ที่ประชุมตกอยู่ในความเงียบขณะที่คำพูดของจินไห่ซึมซับเข้าไป ขุนนางแลกเปลี่ยนสายตาอย่างไม่สบายใจ และความสงสัยเริ่มเติบโตเหมือนเมฆดำปกคลุมราชสำนัก
"ท่านมีหลักฐานไหม?" องค์หญิงหลานถาม เสียงของเธอมั่นคงแม้จะเศร้าโศก
จินไห่พยักหน้าช้าๆ "เราพบร่องรอยของยาพิษในห้องพักของข้ารับใช้บางคน ข้าลังเลที่จะเอ่ยชื่อพวกเขาโดยไม่มีหลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้ แต่เราต้องรีบลงมือเพื่อป้องกันความเสียหายเพิ่มเติม"
เทียนก้าวออกมา เสียงของเขาก้องด้วยอำนาจ "นี่เป็ข้อกล่าวหาที่ร้ายแรง จินไห่ เราต้องไม่ทำอะไรอย่างรีบร้อน ให้เราทำการสืบสวนอย่างยุติธรรมและละเอียดถี่ถ้วน"
สีหน้าของจินไห่ยังคงสงบ แต่มีประกายของความไม่อดทนวูบขึ้นในดวงตาของเขา "เวลาเป็สิ่งสำคัญ แม่ทัพเทียน ยิ่งเราล่าช้านานเท่าไร อาณาจักรของเราก็ยิ่งเปราะบางมากขึ้นเท่านั้น"
หนึ่งในขุนนาง ท่านิ ลุกขึ้นยืน เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเชื่อมั่น "แม่ทัพจินไห่พูดถูก เราต้องลงมืออย่างเด็ดขาด เพื่อความปลอดภัยของอาณาจักรหยก เราควรวางอาณาจักรภายใต้การนำที่เข้มแข็งจนกว่าเื่นี้จะได้รับการแก้ไข"
เสียงพึมพำเห็นด้วยแผ่กระจายไปทั่วห้องโถง จินไห่คว้าโอกาสนั้น เสียงของเขาดังขึ้นเหนือเสียงอึกทึก "เพื่อประโยชน์ของอาณาจักร ข้าขอเสนอให้ข้าเข้าควบคุมบัลลังก์ชั่วคราว นี่จะช่วยให้เรารักษาเสถียรภาพและความเป็ระเบียบในขณะที่เราเปิดเผยความจริง"
ที่ประชุมะเิด้วยความใและเห็นด้วยผสมกัน องค์ชายเหวยและองค์หญิงหลานแลกเปลี่ยนสายตากังวล ในขณะที่ความสงสัยของแม่ทัพเทียนลึกซึ้งขึ้น
เทียนก้าวไปข้างหน้า เสียงของเขาหนักแน่น "ข้าขอเตือนให้ระมัดระวัง เราต้องไม่ปล่อยให้ความกลัวผลักดันเราไปสู่การตัดสินใจอย่างรีบร้อน"
แต่กระแสได้เปลี่ยนไปแล้ว ท่านิและขุนนางที่มีอิทธิพลอีกหลายคนแสดงการสนับสนุนจินไห่ "แม่ทัพจินไห่เป็ข้ารับใช้ที่ซื่อสัตย์ของอาณาจักรเสมอมา การนำของเขาจะนำพาเราผ่าน่เวลามืดมนนี้ไปได้"
จินไห่โค้งคำนับ รอยยิ้มถ่อมตัวปรากฏบนริมฝีปากของเขา "ข้ารู้สึกเป็เกียรติที่ได้รับความไว้วางใจจากท่าน ข้าขอสาบานว่าจะปกป้องอาณาจักรหยกด้วยกำลังทั้งหมดของข้า"
ด้วยการสนับสนุนของราชสำนัก แผนของจินไห่ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว เมื่อสิ้นสุดวัน เขาได้รับการประกาศให้เป็ผู้สำเร็จราชการ โดยมีคำมั่นสัญญาว่าการปกครองของเขาจะเป็การชั่วคราวจนกว่าจะพบตัวผู้กระทำผิดที่แท้จริง
ขณะที่ที่ประชุมแยกย้าย เทียนเข้าหาเหวยและหลาน สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด "พวกเราจะต้องระมัดระวัง การขึ้นสู่อำนาจของจินไห่มีบางอย่างที่ไม่ชอบมาพากล เราต้องหาความจริงด้วยตัวเอง"
เหวยพยักหน้า ความมุ่งมั่นทำให้ใบหน้าของเขาแข็งกร้าว "พวกเราจะทำ แม่ทัพเทียน เพื่อบิดาของเราและเพื่ออาณาจักร"
หลานวางมือบนแขนของพี่ชาย ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความดุดัน "เราจะไม่ปล่อยให้การทรยศของจินไห่ปล่อยผ่านไปโดยเด็ดขาด"
ในเงามืด จินไห่มองดูพวกเขา รอยยิ้มพอใจปรากฏบนริมฝีปากของเขา เมล็ดพันธุ์แห่งการทรยศได้หยั่งรากแล้ว และความทะเยอทะยานของเขาอยู่ในระยะที่เอื้อมถึงแล้ว อาณาจักรอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา และไม่มีอะไรจะมาขวางทางเขาได้
1K
