่หัวค่ำ...
หลังจากที่รับประทานเย็นเสร็จ คุณนายก็ออกไปยืนรอนอกบ้าน ตลอดเวลาพิณทองก็เอาแต่บ่นเื่อาหารที่เต็มไปด้วยเมนูบ้านๆและแสนประหลาดล้นเหลือ แม้ว่าสามีจะบอกให้เธอลองชิม แต่พิณทองก็ไม่แตะอะไรเข้าปากตัวเองสักอย่าง แม้แต่น้ำที่ลูกสาวยื่นให้เธอก็จิบเพียงเล็กน้อยและรีบวางลงเท่านั้น
ผู้เป็พ่อรู้ดีว่าภรรยาของเขาไม่สามารถนอนค้างคืนกับลูกสาวได้ ดังนั้นคุณผู้ชายจึงจองโรงแรมในเมืองไว้ เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายได้แยกกันสงบสติอารมณ์
“คุณ! จะคุยกันอีกนานมั้ย ยุงกัดฉันจะตายแล้ว”
“ไปเดี๋ยวนี้แหละ”
สามีะโตอบ ก่อนจะหันมาโอบกอดลูกสาว ชายเฒ่าอธิบายให้ไอ้ชาติฟังว่าคุณนายรักลูกสาวมากจึงได้พูดอะไรแบบนั้นออกไป หากทั้งสองได้ทำความรู้จักกันมากกว่านี้ บางทีอาจจะเข้ากันดีก็ได้ ชายเ้าของบ้านพยักหน้าเบาๆให้ว่าที่พ่อตา ก่อนจะหันออกไปมองนอกบ้านเพื่อมองคุณนายตบยุงอย่างไม่สบอารมณ์
“เดี๋ยวผมออกไปส่งเองครับ” ชาติเอ่ย
เมื่อชายหนุ่มเดินออกมาส่งนอกบ้าน สีหน้าและแววตาดูถูกเหยีดหยามจากหญิงวัยกลางคนก็จ้องมองมาที่เขา ชาติไม่สะทกสะท้านใดๆ มันเป็คนง่ายๆตามสไตล์หนุ่มบ้านนา ต่อให้จะมีใครต่อว่าหรือดูถูกมันมากแค่ไหน ไอ้หนุ่มคนนี้ก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจสักครั้ง
แต่สำหรับว่าที่แม่ยายคนสวย ดูเหมือนคำดูถูกของเธอจะทำให้หนุ่มบ้านนอกเปลี่ยนความคิด ริมฝีปากอวบอิ่มที่ดูถูกเหยียดหยาม มันช่างฉ่ำวาวน่ารับประทานเสียเหลือเกิน เจนถอดแบบจากผู้เป็แม่ออกมาเปะๆ แต่ดูเหมือนรูปร่างบางส่วนคุณนายจะไม่ยอมแบ่งมาให้ลูกสาว เธอเก็บมันไว้บนหน้าอกจนเสื้อสายเดี่ยวเกือบโอบอุ้มไม่ไหว บั้นท้ายขนาดใหญ่บานกว้างบ่งบอกได้ถึงความพร้อมสำหรับการเป็แม่พันธุ์อีกครั้ง!
“เข้าไปก่อน ฉันขอคุยกับมันหน่อย” พิณทองสั่งสามี
“ไม่เอาสิคุณ”
“ฉันบอกให้เข้าไปรอก็เข้าไปเถอะน่า”
“เฮ้ออ”
ชายเฒ่าถอนหายใจ ก่อนจะหันมาตบไหล่ว่าที่ลูกเขยและกล่าวขอบคุณเื่อาหารเย็น หลังจากที่สาวใหญ่ได้อยู่กับชายหนุ่มกลัดมันตามลำพัง เธอก็เริ่มพูดจาถากถางถึงฐาดันดรชั้นต่ำของมันอีกครั้งโดยไม่มีความปราณี
“แกไม่เคยสำเหนียกกำพืดตัวเองเลยหรือไง”
“ผมกับเจนเรารักกันครับ”
“หึ ความรักน่ะหรอ แกนี่ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ”
“อะไรครับ”
“ชีวิตรักน่ะ มันไม่ได้ประกอบแค่คนสองคนรักกันหรอก ฉันจะบอกให้”
“หรอครับ ถ้าอย่างนั้น…คุณนายจะบอกว่าความรักของคุณนายเป็ตัวอย่างที่ถูกต้องสินะ”
“…..”
พิณทองเงียบไปสักพัก
น้ำเสียงและแววตาของไอ้ชาติไม่มีความเกรงกลัวเธอเลยสักนิด รูปร่างของมันสูงโปร่งจนหญิงวัยกลางคนต้องเงยหน้ามอง สายตาคมเข้มที่จ้องมองและลมหายใจร้อนๆกระทบกับใบหน้าสวยหวานจนพิณทองเผลอกลืนน้ำลาย กลิ่นเหงื่อเพศชายจากการทำไร่ทำนายังคงอบอวลอยู่ในตัวของไอ้ชาติ อยู่ๆร่างกายอวบอิ่มก็เสียววาบโดยเฉพาะ่หว่างขา
หนุ่มบ้านนอกผิวเข้มยังคงจ้องเขม่งและยิ้มมุมปากตลอดเวลา ตอนนี้พิณทองรู้แล้วว่าชายคนนี้ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่เธอจะรับมือไหว
“แกอยากได้เงินงั้นหรอ จะเอาเท่าไหร่ว่ามา”
“หึหึ ผมไม่สนเื่เงินหรอก”
“อย่ามาเล่นตัวอัพราคาหน่อยเลย อยากได้เท่าไหร่แกบอกฉันมาตรงๆ”
“ที่แท้ ชีวิตรักของคุณนายก็มีแต่เื่เงินนี่เอง”
“….”
พิณทองมีอาการสะดุดอีกครั้ง
เธอเงียบสงัดและเอาแต่จ้องมองสายตาเ้าเล่ห์เหมือนรู้อะไรบางอย่างนั้น สาเหตุที่ไอ้ชาติกล้าท้าทายก็เพราะมันทราบปูมหลังของคุณนายเป็อย่างดี แฟนสาวคนสวยของมันได้เผลอบอกทุกอย่างโดยไม่ตั้งใจ เจนพอรู้มาบ้างว่าแม่ของเธอถูกจับคลุมถุงชนกับผู้ชายที่มีอายุต่างกันนับสิบกว่าปี แต่ถึงอย่างนั้นคุณพ่อคุณแม่ก็รักกันดีเหมือนรู้จักกันมานาน
หากแต่ไอ้ชาติผู้เจนกามมองออกว่าหญิงคนนี้ยังขาดหายอะไรบางอย่างในชีวิตไป แววตาของเธอยังคงสดใสเหมือนวัยสาว ทั้งๆที่อายุขัยประมาณนี้ควรจะปลงจากเื่คาวๆได้แล้ว
“ผมรัลูกสาวคุณนายครับ ถึงผมจะไม่ได้รวยล้นฟ้า แต่ผมจะดูแลเธอไม่ให้ลำบากเอง”
“ฝันไปเถอะไอ้บ้า ฉันจะไม่ยอมให้ลูกสาวต้องมาตกตระกำลำบากกับไอ้บ้านนอกคอกนาอย่างแกหรอก”
“…..”
ไอ้ชาติไม่โต้ตอบ หากแต่มันเลือกที่จะก้าวเดินไปด้านหน้าจนพิณทองได้กลิ่นเหงื่อสดๆและไออุ่นร้อนๆมากขึ้น อาการเสียววูบไปทั่วท้องประทุอีกครั้ง ทำให้สาวใหญ่ค่อยๆก้าวขาถอยหลังและสะบัดหน้าเดินหนี ไอ้ชาติจ้องมองบั้นท้ายของว่าที่แม่ยายหายขึ้นไปบนรถตู้ ถึงแม้รูปร่างอวบอิ่มของเธอมันยั่วน้ำลายชายเถื่อน แต่ไอ้หนุ่มบ้านนอกก็ไม่อาจคิดอกุศลกับแม่แฟนของตัวเองได้ มันรักลูกสาวของเธอสุดหัวใจ
แต่ถ้าหากว่าสถานการณ์เป็ใจ...ฉายาไอ้ชาติ(ชั่ว)ที่เพื่อนๆตั้งให้ก็อาจจะกลับมาใช้งานอีกครั้งในรอบสิบปี