ตอนที่ 3 เสียงปริศนา
แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ภูวดลคือใคร รวย หล่อและใจกว้างขนาดนี้? เธอรักเขาจริงๆ! เธอไม่ได้กำลังนอกใจแฟนเพราะดูเหมือนว่าตอนนี้เธอกำลังโสด ก็ไม่ผิดถ้าจะมีความรักดีๆ อีกสักครั้งเมื่อตอนนี้เพียงขวัญต้องเผชิญหน้ากับสิ่งเร้าทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้า เงินทองมากมายมหาศาล ชีวิตที่สุขสบาย ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีโอกาสแบบนี้ได้ง่ายๆ หรือตอนนี้พระเจ้ากำลังทดสอบอะไรอยู่หรือไม่"เอาว่ะ! แม้ว่าฉันไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นกับฉัน แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ขอพักสมองจากเรื่องแย่ๆ สักหน่อยก็แล้วกันนะ ฉันจะคิดเสียว่าฉันกำลังแสดงละครอยู่ก็แล้วกัน"เพียงขวัญนึกขึ้นได้ว่าสามีของเธอได้มอบบัตรเครดิตสีทองให้กับเธอตั้งแต่วันแรก ที่เธอย้ายเข้ามาอยู่กับเขาที่คฤหาสน์หลังนี้แล้ว เธอเอื้อมมือไปที่ด้านข้างของเตียงที่มีลิ้นชักอยู่ จากนั้นเปิดมันออกและก็พบว่ามีบัตรเครดิตวางอยู่ด้านในจริงๆอย่างไรก็ตามการแสดงออกของเธอเป็นอีกหนึ่งความคิดในสายตาของภูวดล เขารู้จักนิสัยของเธอเป็นอย่างดี และไม่เคยตำหนิหรือมองว่าสิ่งที่เธอทำนั้นแย่ ไม่ว่าเธอปรารถนาสิ่งใดหากเขาสามารถทำได้เขาก็ไม่เคยลังเลดูเหมือนว่าเขาจะรักและไว้วางใจเธอมากกว่าใครเสียด้วยซ้ำ นั่นหมายความว่าหน้าที่ของเธอในตอนนี้คือทำตัวให้ดีและคอยปรนนิบัติตามหน้าที่ภรรยาที่ดีก็น่าจะเพียงพอขณะที่เธอกำลังมีความคิดที่สับสนวุ่นวายในหัว จู่ๆ ภูวดลก็เปิดประตูห้องเข้ามาอีกครั้ง"อ้าว ลืมของเหรอคะ? " เพียงขวัญไม่รอช้าหันไปถามเขาอย่างใส่ใจ"ครับ ผมลืมนาฬิกา" เขาเดินตรงไปที่หน้ากระจกแล้วหยิบนาฬิกา พร้อมกับใบหน้าที่หล่อเหลายังยิ้มให้เธออย่างสุภาพอีกด้วยใบหน้าของเพียงขวัญจึงมีรอยยิ้มที่สมบูรณ์แบบที่สุดและน้ำเสียงก็หวานและนุ่มนวล “สามีคะ, ขอให้วันนี้ทำงานผ่านไปได้อย่างราบรื่น แล้วตอนเย็นฉันจะทำอาหารไว้รอ”ดวงตาที่ลึกล้ำของภูวดลมองไปที่เธอและมองไปที่นิ้วเรียวและขาวของเธอ เขารู้จักเธอมานานมาก เขาไม่เคยเห็นเธอทำอาหารและไม่รู้ว่าอาหารที่เธอทำนั้นจะกินได้หรือไม่?“วันนี้ผมมีประชุมทั้งวัน น่าจะยุ่งนิดหน่อย ไม่รู้ว่าจะกลับมาตอนไหน ถ้าผมสะดวกแล้วจะโทรหานะ”เขายังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เธอทำจะกินได้ เขาไม่อยากลำบากใจในตอนนี้ แต่เธอก็ดูกระตือรือร้นและมีความสุขมากและเขาไม่ต้องการที่จะทำให้เธอเสียใจ จึงใช้เรื่องงานเป็นข้ออ้างแทนพอได้ยินสิ่งที่เขาพูด น้ำเสียงของเพียงขวัญก็แผ่วลง"ถ้าอย่างนั้น เดินทางปลอดภัยนะคะ" เธอจ้องมองเขาและโบกมือให้เขาเมื่อมองไปที่ท่าทางไม่เต็มใจของเธอคล้ายกับลูกแมวที่รักเขา ภูวดลก็รู้สึกลังเล ถ้าวันนี้ไม่ได้มีประชุมผู้บริหารที่สำคัญมาก ในใจของเขาก็อยากที่จะอยู่กับเธอ"ไปแล้วนะ" ภูวดลจับผมของเธออีกครั้งและเดินไปที่ประตูห้องออกจากห้องไปภูวดลหันกลับมาและปิดประตูโดยไม่ได้ตั้งใจมองขึ้นไปที่เพียงขวัญบนเตียง เขาเห็นเธอยังคงนั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับผ้าห่มของเธอ ดวงตากลมโตจ้องมองมาที่เขาโดยไม่กะพริบภูวดลก้มศีรษะลงและปิดประตูและปากของเขาก็โค้งขึ้นด้วยรอยยิ้มเมื่อฉันได้ยินเสียงฝีเท้าของภูวดลเดินออกไป เพียงขวัญยิ้มและกวาดสายตามองสำรวจไปทั่วห้องอีกครั้งด้วยความตื่นเต้นโห...ไม่เคยคิดมาก่อนในชีวิตเลย ว่าหลังจากนอนหลับแล้วตื่นมาก็กลายเป็นภรรยาเศรษฐีเลยมันเจ๋งมากและมีความสุขมากตามพล็อตในนิยายเริ่มต้นปัจจุบันในตอนนี้ที่กล่าวถึงเธอ และเพียงขวัญเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเขาได้เพียงหนึ่งวันเท่านั้น และพวกเขาก็หวานมากจนใครๆ ก็รู้สึกอิจฉาเพียงขวัญร่างเดิมนั้นเป็นผู้หญิงที่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย ไม่ชอบทำงาน ไม่ชอบทำอาหาร มีเพียงสิ่งเดียวที่เธอรักและต้องการทำในทุกๆ วันก็คือออกไปช๊อปปิ้งและซื้อสินค้าแบรนด์เนมเท่านั้นและไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไรในร่างเดิมของเธอ สำหรับสถานการณ์ปัจจุบันภูวดล ยังคงรักเธอมากและยินดีที่จะเลี้ยงดูเธอให้มีความสุขอยู่ตลอดเวลาดังนั้นเพียงขวัญจึงรู้สึกว่าสินค้าลอกเลียนแบบของเธอ ที่เธอส่งผ่านมากำลังพยายามทำให้ภูวดลพอใจ และสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือแม่ของเขา เธอต้องสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับแม่ของเขาและสร้างความประทับใจที่ดีให้เธอ ไม่สร้างปัญหาในอนาคต ซึ่งในตอนท้ายแม่ของเธอก็จะไม่มีความคิดที่จะหาผู้หญิงคนอื่นมาแทนที่เธอเอ่อ ... เธอชอบความฉลาดของตัวเองจังเมื่อนึกถึงสิ่งนี้จิตใจของเพียงขวัญก็กะพริบเป็นชิ้นส่วนของนวนิยาย เธอรีบเอื้อมมือไปคว้าเสื้อคลุมที่อยู่ข้างเตียง เธอเดินไปที่หน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานอย่างรวดเร็วและกางผ้าม่านสีขาวออก เมื่อมองไปรอบ ๆ ฉันก็เห็นรถของภูวดลขับออกจากประตูบ้านอย่างช้าๆ และเมื่อเห็นว่ารถของภูวดลได้ห่างออกไปจนไม่สามารถมองเห็นได้ เพียงขวัญก็ปิดผ้าม่านและหันกลับไปที่เตียง แต่ดูเหมือนว่าสายตาของเธอจะจับจ้องไปที่บัตรเครดิตเป็นพิเศษ เพียงขวัญหยิบบัตรเครดิตขึ้นมาพร้อมกับยิ้มและเม้มที่ริมฝีปากสีแดงระเรื่อของเธอเธอเอนหลังลงบนเตียงแล้วนึกถึงช่วงเวลาที่เธอยากจนในโลกของความเป็นจริงนั้นเธอกำลังเหนื่อยและสิ้นหวัง จนในบางครั้งแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป เนื่องจากเงินเดือนที่มีน้อยกว่ารายจ่ายในแต่ละเดือนของเธอ ภาระหนี้สินที่มีอยู่ ไหนจะเป็นค่าบัตรเครดิต ค่าผ่อนรถยนต์ ค่าผ่อนคอนโด และที่สำคัญเธอเพิ่งมีปัญหากับเจ้าหนี้นอกระบบที่ส่งชายในชุดดำมาตามเธอในทุกๆ สองวัน ทำให้ชีวิตที่ต้องดำเนินไปในแต่ละวันนั้นแสนยากลำบาก ไม่ต้องพูดถึงการช๊อปปิ้งซื้อเสื้อผ้าหรือเครื่องประดับของผู้หญิงเลย แม้กระทั่งเงินที่จะใช้จ่ายซื้ออาหารในแต่ละวันเธอยังต้องคำนวณวันละหลายสิบรอบ มิหนำซ้ำเธอเพิ่งโดนแฟนหนุ่มทิ้งไปอย่างไม่มีเยื่อใยในบางครั้งฉันก็มักจะเพ้อฝันเกี่ยวกับชีวิตที่เหมือนกับในนิยายหลายเรื่องที่ฉันได้อ่าน หากวันหนึ่งมีชายหนุ่มรูปหล่อและร่ำรวย ปรากฏต่อหน้าฉันและมอบบัตรเครดิตให้เธออย่างเต็มใจ และพูดกับเธออย่างกล้าหาญว่า "วงเงินในบัตรไม่จำกัด" เธอจะมีความสุข กระโดดขึ้นกระชากคอของเขาเข้ามาจูบอย่างดูดดื่มและในปัจจุบันเธอตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้และหัวใจของเธอไม่เพียงพอที่จะบรรยายอารมณ์ของเธอในขณะนี้ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินเข้าไปในห้องน้ำจู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียงของใครบางคนพูดขึ้นอย่างช้าๆ น้ำเสียงนั้นเยือกเย็นจนทำให้ขนลุกไปทั้งตัว และที่สำคัญฉันไม่รู้ว่าเสียงนั้นมาจากที่ไหน"เธอมีเวลาจำกัดในการแก้ไขเนื้อเรื่องในนิยาย.....และจำไว้ว่าหากเกิดข้อผิดพลาดใดๆ เธอจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงตอนจบได้"เพียงขวัญรีบหันไปทางซ้ายและขวาอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่พบว่ามีใครนอกเหนือจากเธออยู่ในห้อง หรือว่าจะเป็นผี? คฤหาสน์หลังใหญ่นี้ต้องมีผีบรรพบุรุษอยู่บ้างแน่นอนเลย หรือว่าพวกเขาไม่ชอบเธอ?"คุณ...คุณเป็นใคร? " เพียงขวัญรวบรวมความกล้า เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ