@มัมหมีทุกสถาบัน
"เอาล่ะค่ะ ไหนสวนสนุกของเซริวมีอะไรกัน ก่อนอื่นอยากทราบว่าคุณพี่เซริวรวยมาจากไหนคะถึงได้กดเอาๆ และนอกจากนี้น้องคนนั้นก็น่ารักเสียจนพี่อยากหอมหัวเลยค่ะ
น้องคนนี้ชื่อคิริน ใช้ชื่อแอคเคาท์คือ Kirin's Kitchen แน่นอนว่าทำอาหารอร่อยมาก และน้องคือไวจนมองตามไม่ทัน นอกจากนี้กลิ่นคือหอมยั่วน้ำลายมากจ้า
แต่สุดท้ายที่มากกว่านั้นคือน้องยิ้มน่ารักมาก น่ารักเสียจนอยากจะกลืนกิน"
มาทำอะไร : เอาจริงๆ น้องน่ารักมากเลยนะ ตอนแรกคือเข้าไปดูเพราะยอดโดเนทมันจุดพลุขึ้นจอ แต่ใครจะรู้ว่าน้องทำอาหารอร่อย
มาตามเขา : ฉันที่ดูั้แ่แรกอยากจะบอกว่า อาหารอร่อยจนแทบจะสิ้นลม
Seryuu : ผมรวยครับ และห้ามหอมหัวด้วย
@มัมหมีทุกสถาบัน ตอบกลับ : จะใอะไรก่อนดี แต่ตอนนี้ขอกรี๊ดก่อนค่ะ
Jerome : @Seryuu มาทำงาน หายหัวเก่งนักนะ
Seryuu ตอบกลับ : กำลังไปแล้ว
ผมอยากกิน : ขอโฟกัสอาหาร น้องทำอร่อยจนลืมรสชาติอื่นไปเลย ผมขอลาจากอาหารเปียกได้ไหม
มาตามใคร : ใช่ๆ แต่แบบถ้าไม่กินอาหารเปียกแล้วจะกินอะไรอะ น้องทำไวจนจดสูตรไม่ทันเลย
ฯลฯ
ในค่ำคืนที่เงียบสงัด บนเตียงที่ไม่ใหญ่มากมีร่างหนึ่งกำลังหลับใหลพร้อมกับรอยยิ้ม ทว่าแสงที่สว่างวาบอยู่ตลอดดีที่การแจ้งเตือนถูกปิดเสียงไว้กันรบกวน หากคิรินตื่นขึ้นไม่แน่ว่าอาจจะใจนเป็ลมกับยอดผู้ติดตามที่ปรากฏก็เป็ได้
เช้าวันต่อมาคิรินตื่นขึ้นด้วยใบหน้าที่สดใส เช้าวันใหม่กับสิ่งดีๆ ที่ได้เจอ หลายอย่างแม้จะไม่คุ้นเคยแต่คิรินก็ค่อยๆ ศึกษาไปเรื่อยๆ ลุกจากที่นอนได้ก็ตรงไปที่ห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย
แม้จะมาอยู่ในยุคที่ความสะอาดเป็เลิศแต่คิรินก็ยังคงติดนิสัยจากการอาบน้ำวันละสองรอบอยู่ดี
ภายในหัวตอนนี้ก็คิดถึงเมนูยามเช้าพร้อมกับเมนูที่จะไลฟ์อีกด้วย พร้อมกับคิดแผนอื่นๆ ไว้รอเช่นกัน
โดยที่คิรินจะไลฟ์ใน่เย็นเวลาเดียว ทว่าหากไลฟ์แค่นั้นมันคงน่าเบื่อไม่น้อย ถ้าหากในบางวันตอนที่คิรินไปซื้อวัตถุดิบ ไม่แน่ว่าอาจจะไลฟ์และแนะนำวัตถุดิบก็ได้เช่นกัน
เมื่อคิดได้ดังนั้นคิรินก็ตัดสินใจว่าวันนี้จะไปซื้อของมาเข้าตู้เพิ่มพร้อมกับไลฟ์ไปด้วย
เมื่ออาบน้ำเรียบร้อยแล้วคิรินก็ยังคงไม่รีบมากนักเนื่องจากตอนนี้ยังเป็เวลาเช้าอยู่ ชุดคลุมอาบน้ำถูกคลุมตัวไว้ก่อนจะเดินไปที่ครัวเพื่อทำอาหารเช้า
แน่นอนว่าคิรินทำเป็เมนูbreakfastง่ายๆ ไข่ดาวสองฟอง กับขนมปังกินคู่กับนมจืดเท่านั้น
มื้อเช้าถูกจัดการอย่างรวดเร็วก่อนที่คิรินจะมาสำรวจครัวของตัวเองอีกครั้งว่าขาดเหลืออะไรบ้าง
ในตอนนี้เองคิรินมีเงินก้อนแรกอยู่ 5,000 เหรียญ บวกกับยอดโดเนทเมื่อวาน 35,150 เหรียญ เท่ากับว่าตอนนี้คิรินมีเงินอยู่ 40,150 เหรียญ เมื่อเห็นยอดเงินในตอนนี้คิรินก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ ยอดเงินที่เพิ่มขึ้นจากเดิมแปดเท่าตัวนั่นมันทำให้คิรินดีใจไม่น้อย
เมื่อสำรวจครัวตอนนี้คิรินพบว่ายังขาดเครื่องปรุงหลายอย่าง อีกทั้งอุปกรณ์ก็ยังไม่พอใช้ ไหนจะวัตถุดิบอีก แน่นอนว่ามีอีกหลายอย่างที่คิริน้าแต่มันจะมีหรือไม่ก็ต้องไปดู
ในขณะที่คิรินกำลังคิดไปเรื่อยๆ อยู่นั้น เสียงการแจ้งเตือนก็ดังขึ้นรัวๆ เนื่องจากได้ทำการตั้งระบบเปิดปิดอัตโนมัติไว้ ทำให้เมื่อถึงเวลามันจะดังขึ้น แน่นอนว่าคิรินไม่รู้และคิดว่าเื่นี้อาจจะเป็เพราะร่างเก่าตั้งไว้นั่นเอง
เสียงการแจ้งเตือนที่ดังรัวๆ ทำให้คิรินสงสัยไม่น้อย ทว่าความสงสัยนั้นก็ได้รับคำตอบเมื่อคิรินเปิดดู
ในตอนนี้เองยอดผู้ติดตามจาก ศูนย์เพิ่มขึ้นอยู่ที่ห้าพันคน แน่นอนว่าคิรินใไม่น้อยกับยอดที่เพิ่มมาเพียงวันเดียว
แน่นอนว่ายอดเพิ่มมากขนาดนี้ทำให้คิรินคิดว่ามีเื่อะไรไม่ดีหรือเปล่า ก่อนจะดูคอมเมนท์ที่เกิดขึ้น พบว่าหลายคนมาฝนลักษณะที่ดี อีกทั้งยังดูเหมือนจะเอ็นดูคิรินเป็อย่างมากเสียด้วย
ก่อนที่จะมีอะไรไปมากกว่านี้คิรินรีบจัดการโพสต์ขอบคุณหน้าฟีดของตนก่อนในทันที
Kirin's Kitchen เพิ่มโพสต์
ก่อนอื่นต้องขอบคุณสำหรับยอดการติดตามห้าพันคนนะครับ ผมใมากเลยนึกว่าไปทำเื่อะไรไว้5555 เอาไว้ผมจะตอบแทนด้วยการทำอาหารอร่อยๆ ให้นะครับ
จริงสิวันนี้ตอนสายๆ ผมจะไลฟ์ พาทุกคนไปเลือกวัตถุดิบนะครับ สำหรับคำถามหากใครสงสัยถามในไลฟ์ได้เลย ถ้าผมอ่านทันผมจะตอบนะครับ แล้วเจอกันนะครับทุกคน
Kirin's Kitchen แนบรูป
คิรินโพสต์ขอบคุณทุกคนเสร็จก็ยังไม่ลืมที่จะบอกการไลฟ์ในวันนี้ที่วางแผนไว้และจบด้วยรูปถ่ายที่มีรอยยิ้มสว่างจ้าอันเป็เอกลักษณ์ ทำให้ในเวลาต่อมาโพสต์ของคิรินก็แตก เนื่องจากคอมเมนท์ของบรรดาคุณแม่ทั้งหลายเข้ามาเมนท์ถึงความน่ารักที่เ้าตัวมี
มาตามเขา : น้องน่ารักอีกแล้ว แล้วคุณแม่คนนี้จะรอไลฟ์นะครับลูก
@มัมหมีทุกสถาบัน : รู้สึกถึงกลิ่นนมผงจากเมนท์บน
อยากกินน้ำเกลือโรงบาล : ถึงผมจะเป็ผู้ชาย แต่คนนี้ผมยอมเป็พ่อครับ
วันนี้คิรินทำอะไรให้กิน : ผมรออาหารไลฟ์ต่อไป
มัมหมีจะป้อนนมผงให้เอง : อ๋อยลูกน้อยจะออกเดินทางไกล
เบื่อ : อะไรกันแค่คนๆ เดียวบ้าบอไปหมด
มาตามเขา ตอบกลับ : เข้าใจว่าเบื่อ ตอนนี้เตรียมรับแรงกระแทกล่ะ
@มัมหมีทุกสถาบัน ตอบกลับ : ปี๊บๆ รถทัวร์มาจอดแล้วจ้า
Seryuu ตอบกลับ : เอาล่ะผมจะจำคุณไว้
มีคนชอบก็ต้องมีคนไม่ชอบ คิรินที่อ่านทุกคอมเมนท์อยู่ก็ได้เห็นอะไรหลายอย่าง ทว่าเท่านี้ก็ไม่ได้ทำให้คิรินรู้สึกเสียใจแต่อย่างใด
ั้แ่ที่คิรินเลือกที่จะเดินเส้นทางเชฟแน่นอนว่าคนไม่เห็นด้วยมีเยอะ ยิ่งใน่มหาลัยปีสองเป็เื่ยากกว่าที่คิรินจะผ่านมันมาได้ หลายครั้งที่อยากลาออกทว่าความรักในการทำอาหารมันรั้งขาเอาไว้
แต่เมื่อจบมาแล้วความกดดันที่คิรินคิดว่ามันแค่่เรียนก็ต้องปัดตกไป เมื่ออยู่ในครัวแรงกดดันมันมีมากกว่า ไหนจะเวลาในการทำอาหารแต่ละจาน อีกทั้งอาหารต้องอร่อยและมีคุณภาพ ไหนจะปัญหาที่เกิดขึ้นภายในครัวนี่อีก
ดังนั้นแค่ปัญหาเล็กๆ เช่นการต่อว่าแบบเด็กๆ แน่นอนคิรินไม่ได้ให้ความสนใจ
คิรินปิดจอลงก่อนจะไปเตรียมตัวเพื่อออกไปซื้อของด้านนอก ชุดสำหรับวันนี้ก็ยังคงเป็กางเกงยีนสีเทา ทว่าเสื้อวันนี้ใส่เป็เสื้อคอเต่าสีดำที่คิรินไปลื้อเจอมาจากซอกด้านในสุดของตู้ สวมทับด้วยเสื้อแขนกุดสีครีมมีลายการ์ตูนตัวเล็กๆ อยู่มุมอกด้านขวา
เนื้อผ้าของเสื้อแขนกุดจะคล้ายกับการถักด้วยไหมพรม ทว่าด้ายที่ใช้คิรินไม่รู้ว่าคือด้ายอะไร แต่ให้ความหนาพอดี
หมวกที่ใส่วันนี้ก็เช่นกัน เป็สีขาวคล้ายการถักด้วยไหมพรม ทำให้ลุคของคิรินวันนี้คุมโทนอย่างมาก
สำรวจจนพอใจแล้วคิรินก็ตรงมาที่ห้องนั่งเล่นอีกครั้งก่อนจะเสิร์ชดูว่าต้องไปห้างใหญ่อย่างไร พบว่าระยะทางไม่ไกลมาจากที่พัก ราคา 10 เหรียญ อีกทั้งยังเลือกรถที่้าได้ด้วย
เมื่อรู้วิธีเดินทางแล้วสิ่งต่อมาคือการไลฟ์ คิรินกำลังคิดอยู่ว่าจะทำอย่างไรดีหากพกขาตั้งกล้องไปด้วยก็ลำบากไม่น้อย แต่หากถือโทรศัพท์ก็ลำบากเช่นกัน
"จะไลฟ์อย่างไรดีอะ" คิรินบ่นออกมา
"คุณสามารถเลือกฟังก์ชันไลฟ์แบบสามมิติได้ ฟังก์ชันนี้จะเป็เหมือนมุมมองของคุณอีกทั้งยังสามารถพาผู้ชมเข้ามาอยู่ข้างๆ เราได้เช่นกัน การไลฟ์เพียงคุณเชื่อมต่อเข้ากับกำไลข้อมือ เพียงเท่านี้ก็เป็อันเสร็จ" ว่าจบคิรินก็คิดถึงกำไลข้อมือ ั้แ่มาอยู่ที่นี่คิรินยังไม่เคยเจอกำไลที่ว่าเลย
"กำไลอะไร" คิรินถามอีกครั้ง
"กำไลอันนี้คุณวางไว้ในลิ้นชักข้างเตียง" สิ้นเสียงคิรินก็เปิดดูข้างใน พบว่ามีกำไลอยู่จริง
เป็กำไลที่บางเหมือนกับจอโฮโลแกรม ตัวสายสีดำ ระบบัั มีฟังก์ชันเหมือนกับโทรศัพท์อีกทั้งยังพกพาสะดวก
คิรินที่สำรวจก็พบว่ามันคล้ายกับที่เซริวเคยใช้สแกนตอนจ่ายเงินครั้งในตอนที่เจอกันครั้งแรกนั่นเอง
คิรินทำการเปิดเครื่องโดยจะมีปุ่มเล็กๆ อยู่ริมสุด แตะไปเบาๆ เครื่องก็จะทำการเปิดและเชื่อมต่อเองโดยอัตโนมัติ เนื่องจากการััที่ปุ่มเปิดถือเป็การสแกนนิ้วมือเช่นกัน ดังนั้นข้อมูลต่างๆ จะถูกเชื่อมต่อจากลายนิ้วมือนั่นเอง
เมื่อตัวเครื่องเปิดเรียบร้อยแล้วคิรินสำรวจดูพบว่าทุกอย่างเหมือนกันโทรศัพท์ทั้งหมด ดังนั้นคิรินจึงทิ้งโทรศัพท์ไว้ในห้องและพกไปเพียงกำไลข้อมือเท่านั้น ไม่ต้องกังวลเื่แบตเตอรี่ เหมือนกำไลตัวนี้จะใช้พลังงานอื่นแทนการใช้พลังงานไฟฟ้า ดังนั้นมันสามารถอยู่ได้เป็อาทิตย์ในการใช้แต่ละครั้ง
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วคิรินได้ทำการเปิดไลฟ์ั้แ่เดินออกจากห้อง
Kirin's Kitchen ได้ทำการไลฟ์ ยอดเข้าชม 1k
ไลฟ์ถูกเปิดไม่นานนักยอดเข้าชมก็ทะลุไปที่หลักพันทันที คิรินที่จ้องมองอยู่ก็ใไม่น้อยกับยอดตอนนี้ แม้ว่าจะพอทำใจในระดับหนึ่งมาแล้ว ทว่าความดีใจก็ยังปิดไม่มิดเช่นกัน ดวงตาสีสวยเป็ประกายบ่งบอกว่าดีใจถึงเพียงใด
ผมอยากกิน : โอ้ว ผมมาทันด้วย
มัมหมีจะป้อนนมผงให้เอง : น้องค้าาาา ชุดน่ารักมากเลย
@มัมหมีทุกสถาบัน : ใช่ๆ น้องน่ารักมากชุดนี้
"สวัสดีครับทุกคน ขอบคุณที่ชมนะครับ ไหนใครมีคำถามอะไรหรือเปล่าผมพร้อมตอบระหว่างเดินไปข้างล่าง"
มาตามใคร : น้องคิรินทำไมทำอาหารอร่อยจัง
"คำถามของคุณมาตามใครนะครับ ถามว่าทำไมทำอาหารอร่อย อันนี้ผมบอกเลยว่าผมฝึกนานมาก โดนมีดบาดตั้งหลายครั้ง ถามว่าตอนนี้มันอร่อยไหมก็ยังไม่เต็มที่หรอกครับ เดี๋ยววันนี้ผมพาทุกคนไปรู้จักกับเครื่องปรุงเอง"
อยากกินอะไรไม่บอกมาเล่า : คิรินเครื่องปรุงคืออะไร
"สำหรับคำถามเครื่องปรุงคืออะไร มันคือส่วนที่ช่วยเพิ่มรสชาติครับ ครั้งก่อนจำได้ไหมว่าผมใส่ซอสลงไปที่ทุกคนบอกว่าเค็มจนร้องไห้ นั่นแหละครับเครื่องปรุง แต่มันมีอีกหลายอย่างนะครับที่ช่วยเพิ่มรสชาติ ทั้งรสหวาน รสเค็ม รสขม รสเปรี้ยว" คิรินยังคงกล่าวแบบลื่นไหล
วันนี้คิรินทำอะไร : คิรินเวลาทำอาหารช้าๆ ได้ไหมผมจดสูตรไม่ทัน
อยากกินน้ำเกลือโรงบาล ตอบกลับ เมนท์บนทัชใจมากครับ จากใจเลยผมจดไม่ทันจริงๆ
"สำหรับสูตรผมจะทำช้าๆ โอเคไหม555 หรือจะให้ผมบอกส่วนประกอบไว้ก่อนแล้วค่อยมาทำพร้อมกันดี" คิรินกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
ตอนนี้เองคิรินก็เดินออกมาจากที่พักแล้ว รถที่เรียกไว้ก็มาจอดพอดี คิรินเดินขึ้นไปก่อนจะไล่มองคอมเมนท์เรื่อยๆ สาเหตุที่คิรินไม่มองคนขับก็เพราะว่าเป็ระบบขับอัตโนมัติ คิรินเลือกแบบนี้มาแม้จะจ่ายเพิ่มขึ้นทว่าเวลาตอบคอมเมนท์ก็ไม่เป็การรบกวนใครเช่นกัน
@มัมหมีทุกสถาบัน : น้องคิรินรู้เื่เครื่องปรุงเยอะจัง
"เครื่องปรุงเป็ส่วนประกอบพื้นฐานที่ทำให้อาหารอร่อยขึ้นครับ ดังนั้นต้องศึกษาไว้เยอะๆ และอีกอย่างที่สำคัญไม่แพ้กันก็เป็วัตถุดิบที่ใช้"
กินอะไรให้อร่อย : คิรินคิดจะเปิดร้านไหม
"เื่เปิดร้านแน่นอนว่าผมคิดนะครับ แต่อาจจะยังไม่ใช่เร็วๆ นี้ ผมยังศึกษาเื่วัตถุดิบไม่มากพอ ผมกลัวว่าทำออกมาแล้วมันจะไม่อร่อย" คิรินตอบแน่นอนว่าความอร่อยต้องมาก่อนเสมอ
คิรินที่เพิ่งมาโลกนี้ดังนั้นวัตถุดิบหลายอย่างที่ไม่เคยเจอย่อมต้องมี การจะทำให้มันออกมาอร่อยได้ก็ต้องลองผิดลองถูกก่อน ดังนั้นคิรินจึงคิดที่จะเปิดร้านแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้นั่นเอง
เบื่อ : เหอะทำเป็จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ เผลอๆ อาจจะแค่ลอกเขามาแล้วฟลุ๊คทำอร่อยก็ได้
Seryuu ตอบกลับ : เอาล่ะผมไม่ชอบมัน
@มัมหมีทุกสถาบัน ตอบกลับ : นายคนนั้นอะทำไมไวจังเล่า
ผมอยากกิน ตอบกลับ : จากใจคนเป็พ่อ นายคนนั้นมันจะเปิดไปแล้ว
Seryuu ตอบกลับ : พ่อปลอมไม่นับ
"เอาล่ะอย่าเพิ่งทะเลาะกันนะครับ ส่วนคุณเ้าของแอคเบื่อ ผมไม่ได้ขอให้คุณมาชอบผม แต่คุณรู้ไหมการที่คุณเมนท์แบบนี้มันทำให้คนๆ นึงคิดมากแค่ไหน แค่คำพูดที่ไม่ได้ผ่านการคิดจากสมองแน่นอนว่ามันส่งผลกระทบกับคนที่คุณพูดใส่ คุณอาจจะไม่คิดอะไรแต่คนที่เขาต้องมารองรับอารมณ์คุณเขาคิดนะครับ ดังนั้นโตก็อย่าโตแค่ตัว ขอบคุณที่รับฟัง"
อยากรวย : เอาล่ะผมชอบน้องคนนี้
มัมหมีจะป้อนนมผงให้เอง : ลูกโตแล้ว กรี๊ดดดดด
@มัมหมีทุกสถาบัน : น้องปากแซ่บมากค่าาาา ปรบมือ
ผมอยากกิน : เป็ผม ผมร้องไห้ละนะ
Seryuu โดเนทเงินจำนวน 5,000 เหรียญ
Jerome โดเนทเงินจำนวน 10,000 เหรียญ พร้อมข้อความ : เซริวมาทำงาน
Seryuu โดเนทเงินจำนวน 20,000 เหรียญ พร้อมข้อความ : อย่ามาโดเนทมากกว่าได้ไหม
ผมอยากกิน โดเนทเงินจำนวน 10 เหรียญ พร้อมข้อความ : อยากมีส่วนร่วมด้วยได้ไหม
@มัมหมีทุกสถาบัน โดเนทเงินจำนวน 10 เหรียญ พร้อมข้อความ : ขอด้วยคน
จากการที่เจโรมและเซริวโดเนทเงินให้จำนวนหลายเหรียญ พลุจึงเด้งขึ้นมาจนเต็มหน้าจอทำให้คิรินไม่สามารถอ่านคอมเมนท์ต่อได้
ทว่าเมื่อพลุถูกหยุดลงคิรินก็เห็นข้อความที่มีแต่สติ๊กเกอร์หัวเราะเท่านั้น ทำให้ใบหน้าของคิรินตอนนี้มีแต่ข้อสงสัยจนหลายคนเอ็นดูไม่น้อย
โดเนทให้คนที่ชอบ✖️
โดเนทแข่งกันว่าใครมากกว่า✔️
เจอกันตอนหน้าค่าาาา♡♡