เต้ลุกขึ้นและวิ่งไปเปิดประตู
มีสาวร่างเพรียวยืนอยู่ที่หน้าประตู
การปรากฏตัวนี้ทำให้เต้ตาสว่า
ราวกับเห็นหญิงสาวข้างบ้านที่บรรยายไว้ในภาพยนตร์ แนวแอบรักสาวข้างบ้าน
รูปลักษณ์ของเธอไม่ดีขนาดนางแบบ แต่เธอมีเสน่ห์มาก
ใบหน้าเต็มไปด้วยความเนียนสวยและคิ้วที่เข้มชัดเจนรูปหน้าที่สะสวยตามธรรมชาติ
ด้วยดวงตาเป็ประกายชัดเจน ปากเข้ารูปและมีสีชมพูอ่อนโดยไม่ต้องทาลิปสติก
ทรงผมเป็ทรงหน้าม้าสไตล์ลิซ่าแบล็กพิงก์ บวกกับผมสั้นที่มีเสน์เข้ากับรูปหน้า
รูปร่างผอมบางไม่สูงไม่เตี้ย ประมาณ 165 เท่านั้น
แต่ออร่าพุ่งทั้งตัว!
ผู้หญิงประเภทนี้ปรากฏในห้องเรียนมัธยมปลาย ที่เป็ดาวโรงเรียนเท่านั้นภวังค์แบบรักแรกพบในนวนิยายและการ์ตูนญี่ปุ่น
เต้รู้สึกว่าเธอเพียงพอแล้วที่จะฆ่าใบเฟิร์น จากภาพยนตร์เื่ สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ารัก
หญิงสาวสะพายกีตาร์ตัวใหญ่ไว้บนหลังและลากกระเป๋าเดินทางที่ท่าทางจะหนักมาด้วยสองใบ
ก่อนที่เต้ จะเปิดประตูหญิงสาวก็ยังคงคุยกับป้าแต๊นเ้าของบ้านที่อยู่ข้างๆ เธอ
"คุณป้าเ้าของบ้าน ฉันขอบอกก่อนว่าฉันยังไม่ได้จองห้องนี้ ถ้าเพื่อนบ้านที่ฉันอยู่ด้วยดูโรคจิต ฉันก็จะพิจารณาเปลี่ยนสถานที่"
"ไม่ต้องห่วงนะป้าจะไม่โกหกคุณ ผู้ชายคนนี้อยู่กับฉันมานานกว่าหนึ่งปีแล้วเขาเป็คนดีมาก ๆ ผู้เช่าที่เคยอยู่กับเขาชอบเขามาก "
เมื่อประตูเปิดออก การสื่อสารระหว่างทั้งสองก็จบลงทันที
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองเต้และแนวป้องกันตัวของเธอต่อคนแปลกหน้าก็แตกพ่าย
“ผู้ชายคนนี้ ... หน้าตาดูดีมาก ...”
ใบหน้าขาวของหญิงสาวแดงระเรื่ออย่างอธิบายไม่ถูก
ไม่มีใครไม่รักสวยรักงาม ผู้ชายชอบผู้หญิงสวยส่วนผู้หญิงชอบผู้ชายหน้าตาดี
แต่เธอคนนี้ไม่ใช่ ในความเป็จริงจัง ในมุมมองรูปลักษณ์ที่สูงตกต่างกัน
บางคนอยู่ในรูปลักษณ์และการปฏิบัติต่อสังคมแบบใจกว้างตราบใดที่อีกฝ่ายดูดี
ปัจจัยอื่น ๆ ของบุคคลนี้สามารถเพิกเฉยได้แม้ว่านิสัยของเขาจะไม่ดี
แต่เธอคนนี้ไม่ใช่ ในความเป็จริงจัง ในมุมมองต่อรูปลักษณ์ของเธอค่อนข้างที่สูง
เพียงแค่รูปร่างหน้าตาของเต้นั้นก็ไกลเกินกว่ารูปลักษณ์สูงสุดที่เธอตั้งไว้ และนั่นเป็สาเหตุที่ทำให้หัวใจเต้นระรัวอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน เขาทำเธอให้เสียสมาธิ
"คุณเป็ผู้เช่ารายใหม่ใช่หรือเปล่าครับ"
เต้มองไปที่หญิงสาวและถามอย่างสุภาพ
หญิงสาวพยักหน้าแล้วพูดว่า "ใช่"
"ถ้าอย่างนั้นได้โปรดเข้ามา ป้าแต๊นคงจะเล่าแล้วว่าจะเป็เพื่อนบ้านของผม ต้องเป็ไปตามเงื่อนไขของผม เขาบอกผู้หญิงคนนี้ก่อนที่คุณจะเช่าดัง นั้นอย่าเพิ่งรังเกียจ"
เต้พูดอย่างตรงไปตรงมามาก แม้ว่าหญิงสาวจะดูเย้ายวนและมีเสน่ห์ แต่เต้ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็คนอย่างไร เขาจึงยังคงต้องพูดออกไป
"ไม่เป็ไรก็บอกมาสิ" หญิงสาวเข้าใจแม้จะมีความสุขเล็กน้อย
ในทางตรงกันข้ามเธอกลัวว่าเต้เ จะไม่พูดอะไรและไม่สนใจอะไร เพราะสิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายเองก็สบาย ๆ และชิลๆ เช่นกัน
"ไม่ใช่เื่ใหญ่ ผมไม่สนใจห้องนอนของคุณ แต่ห้องนั่งเล่นและห้องน้ำต้องดูแลให้เป็ระเบียบเรียบร้อย เราผลัดกันทำความสะอาดและเก็บของส่วนตัวให้เรียบร้อย"
"ใช่ไม่เป็ไร ฉันมาใหม่ฝากงานทำความสะอาดของเดือนนี้ให้ฉันได้เลย! "
หญิงสาวมีความคิดริเริ่มที่จะดูแลงานบ้านด้วยความจริงใจ เต้ย่อมไม่ปฏิเสธเธอ
"อย่างที่สอง คุณจะต้องไม่พาคนแปลกหน้าเข้าบ้านแบบไม่บอก ถ้าจะพามาต้องข้อความยินยอมจากอีกฝ่ายก่อน และผมก็จะทำเช่นกัน"
เต้รู้สึกรังเกียจผู้เช่าเหล่านี้มากที่ชอบพากลุ่มเพื่อนมาห้องเช่าทำเสียงดังรบกวน หรือพากันมากินเหล้า
"ไม่มีปัญหา! "
"ข้อสุดท้ายอย่าส่งเสียงดังมากเกินไปในบ้านมันจะรบกวนการทำงานและพักผ่อนของผู้อื่น"
เมื่อมาถึงจุดนี้หญิงสาวรู้สึกอายเล็กน้อยและถามอย่างระมัดระวัง: "ฉันกำลังเรียนดนตรีและฉันสามารถฝึกกีตาร์และร้องเพลงที่นี่ได้ไหม "
ราวกับกลัวว่าเต้จะไม่มีความสุขหญิงสาวกล่าวเสริมทันที: "แต่ไม่ต้องกังวลฉันจะไม่ทำเสียงดัง! ฉันจะไม่เล่นกีตาร์หลังจากสี่ทุ่มแน่นอน! "
เต้พยักหน้าอย่างเข้าใจและเห็นด้วยจากนั้นเขาก็พาหญิงสาวเดินสำรวจบ้าน
ปกติเต้ให้ความสำคัญกับสุขอนามัยมาก แม้ว่าเขาจะไม่หมกมุ่นอยู่กับความสะอาด แต่เขาก็ยัง้าความสะอาด
หลังจากหญิงสาวเห็นบ้านก็พอใจและเซ็นสัญญาอย่างมีความสุข ป้าแต๊นจากไปพร้อมกับเงิน สีหน้าป้าพึงพอใจมาก
ที่บ้านเหลือแค่หญิงสาวและเต้เท่านั้น
“ขอถามหน่อยนะ ป้าแต๊นคิดค่าเช่าคุณเท่าไหร่”
เต้เพิ่งเห็นว่าหญิงสาวให้เงินจำนวนมากกับป้าแต๊น ดังนั้นเขาจึงถาม
"เดือนละ 3500 ฉันจ่ายสามเดือน" หญิงสาวตอบอย่างเชื่อฟัง
เมื่อเต้ได้ฟังก็กลอกตามองบน เขารู้ว่า 'ยายแก่' คนนี้ร้ายกาจมาก
"มีอะไรเหรอ? " หญิงสาวถามด้วยความสับสนเมื่อเธอเห็นการแสดงออกของเต้
"ค่าเช่าของผมคือเดือนละ 2500"
"โหถูกกว่าเยอะเลย! "
หญิงสาวแสดงสีหน้าไม่พอใจ แต่ภายในไม่กี่วินาทีเธอก็เปลี่ยนกลับไปเป็ใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
“ลืมมันไปเถอะ ไว้เป็บทเรียนในการเลือกห้องเช่าครั้งต่อไป”
เต้พ่ายแพ้ต่อการมองโลกในแง่ดีของหญิงสาว จึงไม่สามารถพูดอะไรได้เขาพยักหน้าและพูดอย่างสุภาพ: "คุณมีของมามากมาย กระเป๋าคุณดูหนัก คุณ้าให้ผมช่วยไหม? "
"ไม่เป็ไรฉันทำเองก็ได้"
เต้พยักหน้าและหันกลับไปที่ห้องทันที
"ยังไม่ได้แนะนำตัวฉันชื่ออ้อมเป็นักศึกษาที่มหาวิทยาลัย สาขาดนตรีศึกษาแล้วคุณล่ะ? " หญิงสาวพูดจากด้านหลัง
เต้หันกลับมาและพูดว่า "ผมชื่อเต้ เรียนจบมหาลัยxxxx มาสามปีแล้วตอนนี้เป็คนว่างงาน"
"โห มหาวิทยาลัย xxxx เป็โรงเรียนที่ฉันอยากจะสอบมาโดยตลอด แต่คะแนน GAT PAT ฉันแย่มาก ฉันขอเรียกคุณว่าพี่ได้ไหม"
"อะไรก็ได้"
"ขอขอบคุณพี่เต้"
เต้ที่กลับมาในห้องปิดคอมพิวเตอร์และเข้านอนเพราะเขาเพลียมาก พอตื่นมามันก็มืดแล้ว
ท้องของเขากำลังพลุ่งพล่านเพราะความหิว เอาละ ฉันต้องออกไปซื้อข้าว แต่มีเสียงของการทำอาหารและผู้หญิงพูดคุยกันข้างนอกในครัว
เต้สงสัยและเปิดประตูเดินออกมา เห็นผู้หญิงสองคนยืนอยู่ในครัว คนหนึ่งเป็ผู้เช่าคนใหม่ของวันนี้อ้อม และอีกคนเป็ผู้หญิงแปลก ๆ
"อ้อม ฉันกังวลจริงๆ ถ้าคุณอาศัยอยู่ที่นี่คนเดียว และเพื่อนบ้านของเธอก็ยังเป็ผู้ชาย เขาอาจทำอะไรเธอ"
"เธอเป็คนเพ้อฝันมากเกินไป เขาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย xxxx เลยนะและเขาก็เป็คนดีและมีวินัยในตัวเอง"
"วินัยในตัวเอง คนที่นอนกลางวันจนถึงตอนนี้เนี่ยนะ? "
"นั่นเป็เื่ส่วนตัวของใครของมัน เธอไม่ต้องเป็ห่วง"
"โอ้ใช่เขาหน้าตาเป็ยังไง? "
ก็... โอเค ... หล่อ
9K
