World Survivor Online

ตอนที่ 62 กลับเข้าสู่เกมเตรียมพร้อมอัพขั้นแหวนภูติพิทักษ์

“กินให้อร่อยนะพ่อหนุ่ม”แล้วแม่ค้าคนดังกล่าวก็พูดขึ้นก่อนที่จะเดินกลับไปที่ครัว….

“ไม่เคยกินเลยเมนูนี้อร่อยรึเปล่านะเอาวะคนอื่นยังกินได้ของมันต้องลองถึงจะรู้แต่ทำไมไข่ดำจังวะเนี่ยกินได้รึเปล่าหือกลิ่นฉุนด้วย” โอ้ยังไม่เคยกินเมนูนี้มาก่อนซึ่งไข่เยี่ยวม้าก็มีสีแปลกๆและมีกลิ่นฉุนทำให้โอ้ไม่ค่อยกล้าที่จะลองสักเท่าไหร่……

เห้ย!

“อร่อยนี่หว่าดูที่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้จริงๆ”แต่พอโอ้ได้ลองกินไข่เยี่ยวม้าครั้งแรกในชีวิตของเขาซึ่งโอ้รู้สึกว่ามันอร่อยมากแตกต่างกับรูปร่างของมันที่ดูไม่น่ากินเอาซะเลย…..

ห้านาทีผ่านไป ณร้านอาหารตามสั่งที่เดิม……

“อิ่มจนจุกอร่อยจริงๆลองครั้งแรกก็ติดใจเลยแหะเดี๋ยววันหลังกลับมาใหม่พอกินอิ่มชักจะง่วงจ่ายตังแล้วกลับไปนอนต่อดีกว่า”หลังจากที่โอ้กินอิ่มเขาก็เริ่มมีอาการง่วงเพราะพักผ่อนน้อยมากโอ้จึงเดินไปจ่ายเงินเพื่อที่จะเดินกลับบ้านไปพักผ่อน……

“เท่าไหร่ครับค่าอาหารที่ผมสั่งเมื่อกี้”เมื่อโอ้เดินมาถึงตรงที่แม่ค้ายืนอยู่เขาก็พูดขึ้นเพื่อถามราคาอาหารในทันที……

“สี่สิบบาทจ้าพ่อหนุ่มถ้าเป็นผู้เล่นที่มาจากเกม WSO เหลือสามสิบห้าบาทถ้าจ่ายผ่านหมวกเครื่องเล่นเกมWSO”เมื่อแม่ค้าคนดังกล่าวพูดขึ้นโอ้แหงนหน้าไปมองในทันทีเพราะที่ร้านอาหารตามสั่งนี้สามารถจ่ายผ่านหมวกที่ใช้เชื่อมต่อ USER เกม WSO ได้และมีส่วนลดให้ด้วย……

“โหร้านโคตรล้ำสมัยเลยครับคุณน้าผมเป็นเล่นผู้จากเกมWSOครับ” โอ้พูดขึ้นทันทีว่าเป็นผู้เล่นจากเกม WSO เพื่อขอสวมหมวกล็อกอิน USER เพิ่มจ่ายเงินผ่านระบบธนาคารของเกม

“กระแสเกมมาแรงใครตามเขาไม่ทันตกยุคน้าก็ว่ามันสะดวกดีด้วยไม่ต้องพกอะไรเลยไม่เสี่ยงโดนปล้นไม่เคยเห็นความผิดพลาดสักครั้งเลยลูกค้าวัยรุ่นคนแก่ก็ชอบนะสวมหมวกปุ๊บจ่ายเงินปั๊บสบายยุคนี้”แล้วแม่ค้าพูดขึ้นเพื่ออธิบายว่ายุคนี้สะดวกสบายสุดๆซึ่งตัวเกมก็ทำระบบมาอำนวยความสะดวกของผู้เล่นในแทบจะทุกรูปแบบกันเลยทีเดียว……

“เอานี่หมวกครับแสกนเลย” แม่ค้าก็ยื่นหมวกเพื่อให้โอ้แสกนUSERเพื่อจ่ายเงินในทันที……

หมับ!

หวืดดดดดด!

เมื่อโอ้รับหมวกจากแม่ค้าร้านอาหารตามสั่งเขาก็ทำการสวมเพื่อล็อกอินจ่ายเงินในทันที…..

[แสกนเรียบร้อย]

[ยินดีต้อนรับ USER พี่หมี]

รายการสินคาที่ต้องการจ่าย กระเพราหมูกรอบไข่เยี่ยวม้าพิเศษสุดๆ ราคา 35 บาท

[จ่าย] [เช็คยอดเงินคงเหลือ]

ติ๊ง!

[จ่าย]

[ชำระค่าสินค้าเรียบร้อยแล้วค่ะ]

“เรียบร้อยแล้วจ้าพ่อหนุ่ม”เมื่อโอ้ทำการจ่ายค่าอาหารเรียบร้อยแม่ค้าก็พูดขึ้นทันทีแล้วโอ้ก็ทำการถอดหมวก…..

“รู้ได้เลยเหรอครับว่าผมจ่ายแล้ว”เมื่อถอดหมวกออกโอ้ก็ถามขึ้นเพราะอยากรู้ว่าแม่ค้ารู้ได้ยังไงว่าเขาจ่ายเงินแล้ว…..

“ข้อความแจ้งเตือนจาก SMS เข้ามือถือไงพ่อหนุ่มเหลือจะดูที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คก็ได้โชว์ขึ้นเหมือนกันทางเกมทำระบบมาร์เก็ตติ้งให้ด้วยดีมากเลยแหละ”ซึ่งแม่ค้าก็อธิบายให้โอ้ฟังอย่างระเอียดว่าทางเกมวางระบบรองรับไว้อย่างดี…..

“โอเคครับงั้นผมขอตัวก่อนไว้วันหลังจะมากินใหม่อร่อยมากครับ”เมื่อเข้าใจทุกอย่างแล้วโอ้ก็บอกลาแม่ค้าก่อนที่จะเดินออกจากร้านเพื่อกลับบ้านในทันที…..

“ขอบคุณที่มาอุดหนุนพ่อหนุ่ม” แล้วแม่ค้าก็พูดขึ้นเพื่อขอบคุณโอ้……

สามนาทีผ่านไป……

หลังจากที่โอ้กินข้าวเสร็จเรียบร้อยเขาก็เดินกลับมาบ้านเมื่อมาถึงโอ้รีบไขกุญแจเพื่อเข้าบ้านในทันที…..

“แดดร้อนจริงๆเลยยุคนี้ไปเปิดแอร์นอนสบายๆดีกว่า” เมื่อโอ้เข้ามาที่ด้านในบ้านเขาก็บ่นเล็กน้อยถึงบรรยากาศที่ร้อนของโลกในสมัยนี้โอ้เลยรีบเดินขึ้นห้องเพื่อไปเปิดแอร์นอนในทันที….

แกร่กๆ

ตี๊ด!

เมื่อโอ้เดินมาถึงหน้าห้องของเขาโอ้ก็ใช้กุญแจไขลูกบิดแล้วเปิดประตูห้องในทันทีโอ้รีบเดินเข้าห้องนอนของเขาโดยเดินตรงไปที่รีโมทแอร์ที่ติดตั้งไว้ที่กำแพงข้างที่นอนของเขาจากนั้นโอ้ก็กดเปิดแอร์ในทันที…….

ครืนนนนนนนน!!!

หลังจากที่โอ้กดเปิดแอร์ก็มีเสียงลมที่พุ่งออกมาจากคอยล์เย็นด้านหน้าที่นอนของเขาซึ่งลมของความเย็นได้พุ่งมาปะทะเข้าที่หน้าของโอ้ทำให้รู้สึกถึงความเย็นของแอร์                                                                                        จากนั้นโอ้ก็ค่อยเอนหลังลงไปในที่นอนจนเขาหลับไปในที่สุด……..

แปดชั่วโมงต่อมาภายในห้องนอนของโอ้ เวลา 19.00 น……

ก๊อกๆๆ

“โอ้ออกมาจากเกมรึยังลูก”พ่อกับแม่ของโอ้ได้กลับมาถึงบ้านเรียบร้อยแล้ว ซึ่งพ่อของโอ้นั้นได้เดินขึ้นมาทีห้องของโอ้แล้วทำการเคาะประตูห้องเพื่อเช็คว่าโอ้ออกมาจากรึยัง…..

พึ่บ!

“ครับพ่อผมออกมาแล้ว”โอ้ทำการดีดตัวขึ้นจากที่นอนทันทีแล้วตะโกนบอกพ่อของเขาไปว่าเขาออกมาจากเกมแล้ว…..

“อาบน้ำแล้วลงมากินข้าวลูกเดี๋ยวมันจะดึกเอา” แล้วพ่อของโอ้ก็พูดขึ้นเพื่อให้โอ้อาบน้ำแล้วลงมากินข้าวพร้อมกันซึ่งแม่ของโอ้กำลังเตรียมกับข้าว……

สิบเจ็ดนาทีผ่านไป……

เมื่อโอ้ทำการอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเขาก็รีบเดินมาที่โต๊ะกับข้าวทันทีซึ่งแม่ของโอ้ได้เตรียมกับข้าวเสร็จพอดีเช่นกันโอ้จึงรีบไปนั่งที่โต๊ะอาหาร……

“ลูกรู้รึเปล่าว่าเกมที่ลูกเล่นตอนนี้ฮิตกันมากซึ่งมีคนเล่นทุกเพศทุกวัยออกทีวีทุกวันแถมเอาคนที่เล่นไปออกรายการยิ่งกว่าดาราอีกนะลูกแถมคนดูเยอะมากในยูทูปในเฟสบุ๊คเกมที่ลูกเล่นมีคลิปของนักเล่นเกมเต็มไปหมดเลยตอนนี้ดังกว่าละครในทีวีอีก” ในระหว่างที่กำลังรอแม่ตักข้าวพ่อของโอ้ก็พูดถึงข่าวสารของเกมกับโลกภายนอกให้โอ้ฟังว่าเกมนี้เริ่มมีบทบาทมากกับประเทศในตอนนี้…..

“ผมพอจะรู้แล้วครับพ่อขนาดร้านขายอาหารตามสั่งยังสามารถแสกนเพื่อจ่ายค่าข้าวได้เลยแถมมีส่วนลดให้ด้วย”ซึ่งโอ้ก็ได้เล่าให้พ่อของเขาฟังว่าวันนี้เขาไปเจออะไรมาบ้าง…..

“ใช่ลูกตอนนี้ทั้งพ่อและแม่มี USER ของเกมทั้งสองคนแต่เล่นไม่เป็นหรอกแต่พยายามศึกษากันอยู่ซึ่งพ่อก็พาแม่ของแกเข้าไปดูแล้วว่าที่ด้านในเกมเป็นยังไงแม่ก็เหมือนพ่อเลยยืนอึ้งตั้งนานแถมสร้างตัวละครโกงอายุด้วยพ่อนึกว่าสาวที่ไหนพอพูดขึ้นมาเท่านั้นแหละแม่แกเองนี่หว่า จุๆไว้นะลูกอย่าบอกแม่หละ พอแม่เขินทีไรพ่อโดนตีทุกทีแซวไม่ได้เลย”

พ่อของโอ้ได้เล่าเรื่องที่พ่อกับแม่ของเขาสร้าง USER ของเกมขึ้นมาเพราะเริ่มจำเป็นต้องใช้ในชีวิตประจำวันด้วยความสะดวกสบายของตัวเกมที่อำนวยให้ผู้เล่นทุกๆคนโดยเฉพาะระบบที่แสกนUSER เพื่อซื้อของต่างๆโดยไม่ต้องพกบัตร ATM และเงินสดทำให้ไม่ต้องกังวลในหลายๆเรื่อง….

“ล้ำไปอีกพ่อกับแม่ของเรา” เมื่อได้ฟังเรื่องที่พ่อเล่าให้ฟังโอ้ก็พูดขึ้นแล้วยิ้มที่ริมฝีปาก…..

“หนุ่มๆสองคนคุยอะไรกันอยู่ ไม่เห็นเรียกแม่คุยบ้างเลย”เมื่อเตรียมข้าวสวยเสร็จแล้วแม่ของโอ้ก็ทำการยกหม้อหุงข้าวแล้วเดินตรงมาที่โต๊ะอาหารซึ่งแม่เห็นว่าโอ้กับพ่อสองคุยกันอย่างสนุกสนาน แม่ก็เลยพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงซึ่งทั้งสองคนก็เอาแต่ยิ้มไม่มีใครตอบแม่ของโอ้เลย…..

“ยิ้มแล้วเงียบแสดงว่าพูดถึงแม่อยู่แน่เลยใช่รึเปล่าพ่อพูดอะไรกับโอ้บอกแม่มานะ”แล้วแม่ก็พูดขึ้นด้วยความสงสัยซึ่งโอ้กับพ่อก็เอาแต่ยิ้ม…..

“ป่าวครับแม่ไม่มีอะไรสักหน่อย”

“ป่าวจ้าที่รักไม่มีอะไรแค่คุยเรื่องที่เกิดขึ้นกับโลกภายนอกในตอนนี้เท่านั้นเอง”โอ้และพ่อของเขาได้พูดขึ้นเพื่อบอกแม่ว่าไม่มีอะไรแล้วพ่อก็พูดแก้ต่างว่าคุยเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโลกความจริงเพื่อเล่าให้โอ้ฟัง…..

“แน่นะ” ซึ่งแม่เองก็ยังทำหน้าสงสัยเลยพูดถามอีกครั้ง…..

“แน่ครับ”

“แน่จ้า”

ฮ่าๆๆๆๆ

โอ้กับพ่อนั้นพูดขึ้นพร้อมกันทำให้แม่หัวเราะทันทีซึ่งโอ้กับพ่อของเขาก็ทนไม่ไหวหัวเราะไปตามๆกันแล้วทั้งสามก็ทำการกินข้าวกันพร้อมหน้าพร้อมตากัน……

ยี่สิบนาทีผ่านไป……

“อิ่มจริงๆ”เมื่อกินข้าวเสร็จแล้วโอ้ก็ไปนั่งดูทีวีที่ห้องรับแขกซึ่งเขารู้สึกอิ่มมากๆจนต้องอุท่านขึ้นมา….

“เป็นไงลูกเชื่อพ่อรึยังว่ารายการทีวีแทบทุกช่องตอนนี้ออกอากาศเรื่องเกมที่ลูกเล่นอยู่ทั้งนั้น”พ่อของโอ้ได้เดินมานั่งที่โซฟาตัวเดียวกันกับโอ้แล้วกอดคอของโอ้ก่อนที่จะพูดถามโอ้ว่าได้เห็นการถ่ายทอดภาพของแต่ระช่องรึยังว่าแทบจะไม่มีรายการทีวีเลยเพราะส่วนมากออกอากาศเรื่องเกมนี้กันทั้งนั้น……

“ครับพ่อผมกำลังดูอยู่” โอ้ได้ตอบพ่อของเขาไปว่าเขากำลังดูอยู่ในตอนนี้ซึ่งพ่อของโอ้ก็พูดขึ้นมาอีกว่า…..

“แล้ววันนี้ลูกจะเข้าไปในเกมอีกรึเปล่า”พ่อโอ้ถามโอ้ตรงๆเลยว่าวันนี้ตัวโอ้จะเข้าไปในเกมหรือไม่ซึ่งโอ้ได้ตอบพ่อของเขาไปว่า……

“เข้าครับรอเกือบๆสองทุ่มพ่อจะเข้าไปด้วยเหรอครับ”โอ้ตอบกลับคำพูดของพ่อไปตรงๆว่าเขาจะเข้าไปในเกมหลังเวลา 20.00 น. ซึ่งโอ้ก็หันไปถามพ่อของเขาเช่นกันว่าจะเข้าไปในเกมด้วยอย่างนั้นเหรอ…

“ป่าวลูกพ่อแค่เป็นห่วงแก ไอ้เรื่องเข้าเกมพ่อเข้าได้แล้วแถมพ่อต้องรอเข้าไปพร้อมแม่ของแกไม่งั้นพ่อหูชาแน่คือพ่ออยากให้แกพักผ่อนเยอะๆโอ้พ่อมีลุกคนเดียวเล่นเกมไม่เคยห้ามเลยแต่อย่าหักโหมต้องมีพักบ้างพ่อก็บอกแกได้แค่นี้แหละแกก็โตแล้ว”ซึ่งที่พ่อของโอ้ได้พูดขึ้นมานั้นก็เพราะเป็นห่วงสุขภาพของโอ้เพราะโอ้เองก็พักผ่อนน้อยซึ่งพอของเขาไม่ห้ามเรื่องเล่นเกมแต่อยากให้โอ้ดูแลสุขภาพเพราะท่านมีลุกแค่คนเดียว……

“ครับพ่อผมเข้าใจแล้ววันนี้ก็เต็มอิ่มแล้วครับถ้าออกมาจากเกมจะพยายามนอนให้เยอะๆแล้วกันครับจะสองทุ่มแล้วผมไปเตรียมตัวก่อนนะครับพ่อจะดูทีวีต่อรึเปล่าผมจะได้ปิด”ซึ่งโอ้ก็ได้สัญญากับพ่อของเขาไปว่าเมื่อออกมาสู่โลกความจริงเขาจะพักผ่อนให้เต็มที่แต่ว่าตอนนี้จะได้เวลาที่เขาต้องกลับเข้าเกมแล้ว…..

“ไปเลยลูกพ่อปิดเองเดี๋ยวพ่อก็ตามไปแต่ดึกหน่อยรอแม่แกทำอะไรเสร็จก่อน”แล้วพ่อของโอ้ก็พูดขึ้นด้วยรอยยิ้มว่าให้โอ้ทำการเข้าเกมได้เลยเดี๋ยวท่านก็เข้าตามไปทีหลังเพราะต้องรอเข้าไปพร้อมกับแม่ของโอ้นั่นเอง….

“ครั้งนี้ผมยังไม่ว่างนะครับพ่อผมมีภารกิจในเกมอยู่ต้องรีบเคลียให้จบไวที่สุดไม่งั้นผมตามคนอื่นไม่ทันแน่” ซึ่งโอ้ได้บอกพ่อของเขาว่าเขาคงไม่ได้มาเจอพ่อที่ในเกมเพราะมีภารกิจสำคัญที่ต้องรีบทำอยู่…….

“สู้ๆนะลูกไม่ต้องรีบเราเจอกันตอนไหนก็ได้ทำเรื่องสำคัญก่อนพ่อแค่อยากพาแม่ไปสวีทกันในเกม บรรยายามันดีสุดๆไปเลยหละฮ่าๆ”ซึ่งพ่อได้พูดทิ้งท้ายก่อนที่โอ้จะเดินขึ้นห้องไปโดยพ่อเองก็หัวเราะอย่างชอบใจเช่นกัน……

ณ ภายในห้องนอนของโอ้เวลา 19.50 น…..

เมื่อโอ้เดินมาถึงห้องนอนของเขาโอ้ก็ไม่รอช้าเดินตรงไปที่เครื่องเล่นเกมแล้วหยิบหมวกขึ้นมาสวมทันทีและทำการเชื่อมต่อระบบเพื่อเข้าสู่ภายในเกมWSO…..

เชื่อต่อระบบ!!

ตื๊ดดดดดดด!!

[ยินดีต้อนรับเข้าสู่เกม World Survivor Online กรุณายีนยันID ของท่านหรือสร้างใหม่หากว่ามี]

[ID พี่หมีเลเวล 27]

เมื่อโอ้สวมหมวกเครื่องเล่นเกมWSO แล้วข้อความตอนเข้าเกมก็เหมือนครั้งก่อนๆแล้วก็มีชื่อตัวละครและเลเวลปัจจุบันของโอ้ปรากฏขึ้นที่ตรงหน้าของโอ้เพื่อให้กดเลือกแล้วโอ้ก็ทำการกดเลือกเพื่อเข้าเกมในทันที....

[ทำการแสกนร่างกาย]

หวืดดดดดดดด!!

[ทำการล็อกอินด้วยไอดี "พี่หมี"สำเร็จ]

[เริ่มเกม/ออกเกม]

ติ๊ง

[เริ่มเกม]

หวืดดดดดดด!!

เป็นเหมือนเดิมในทุกๆครั้งที่โอ้กดเริ่มเกมโดยระบบได้ทำการเชื่อมต่อกับระบบประสาทรับรู้ของผู้เล่นทุกๆคนทำให้ในช่วงตอนที่เข้าเกมหรือมีการวาร์ปต่างๆภายในเกมซึ่งจะทำให้ผู้เล่นคนนั้นๆมีความรู้สึกเหมือนกับว่าตัวของเขาเดินทางด้วยความเร็วแสงหรือราวกับว่าล่องลอยอยู่บนอวกาศในเวลาไม่กี่วินาที……

ณ เมืองใจกลางเมืองภูติ…….

เมื่อโอ้ได้ทำการเชื่อมต่อเข้ามาในเกมเป็นที่เรียบร้อยแล้วซึ่งสถานที่เซฟตัวละครล่าสุดของโอ้ก็คือเมืองภูติเมื่อเขากลับเข้ามาในเกมอีกครั้งตัวละครของเขาก็จะยังอยู่ที่เมืองภูตินั่นเอง…..                                                                         

“เอาหละพักผ่อนมาเพียงพอแล้วสภาพร่างกายของเราก็ฟิตปั๋งพร้อมที่จะลุยภารกิจยาวๆ”ซึ่งการเข้าเกมครั้งนี้โอ้ได้พักผ่อนมาอย่างเต็มที่ซึ่งร่างกายของเขาก็ค่อนข้างพร้อมไม่มีอาการเหนื่อยล้าเหลือเพลียแต่อย่างใดและเขาพร้อมที่จะลุยอัพขั้นแหวนให้ถึงขั้นสุดท้าย……

“เมื่อพร้อมแล้วก็ไปรับภารกิจต่อกันเลย”