คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอกตอนที่ 7 คนโดนกลั่นแกล้งสวนกลับ
“จะเป็ใครก็ไม่สำคัญ รีบส่งโทรศัพท์มาให้ผมผมมีธุระสำคัญที่ต้องจัดการ ขอร้องเถอะครับ ผมจำเป็ต้องใช้โทรศัพท์เร่งด่วนจริงๆ” ทราเวียร์คิ้วกระตุก
พยายามร้องขอให้ส่งโทรศัพท์คืนแต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจถึงความ้าของตนศรเมินเฉยทุกอย่างเอาแต่จ้องมองโทรศัพท์ราวกับคนบ้า
รอยยิ้มฉีกกว้างลุ่มหลงในเรือนร่างปรากฎขึ้นบนใบหน้า
“ไม่จริงฉันไม่เชื่อ แกกำลังคุยกับเธออยู่ใช่ไหมเนี่ยสาวสวยแบบนี้ดันคุยกับแก เสียของวะ เอามาให้ฉันเถอะ ฉันจะดูแลเป็อย่างดี”ทำไมไอ้เตี้ยตรงหน้าถึงได้มีคนคุยสวยแบบนี้ สวยกว่าที่เจอมาตลอดชีวิตอีกช่างไม่สมอารมณ์เอาเสียเลย
มันเลื่อนดูขึ้นไป้าจนไปเห็นเข้ากับเบอร์โทรศัพท์ของหล่อนเข้า
“อะ มีเบอร์โทรของหล่อนด้วย โชคดีจังวะ”
“ไหน ๆ ไหน”ไม่รอช้ามันหยิบเอาโทรศัพท์ตัวเองเตรียมพร้อมสำหรับเปิดลู่ทางให้เข้าไปล่วงเกินหล่อนโดยไม่สนใจชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ไม่ห่างกาย
ทั้งยังเป็เ้าของโทรศัพท์อีกต่างหาก
“ผมยินดีรับโทษของบริษัท เพราะฉะนั่นส่งโทรศัพท์มาให้ผมด้วย”
“พูดมากจริงวะ ขอฉันเก็บเบอร์ของหล่อนก่อนสิ”ศรไม่สนอะไรทั้งสิ้นในหัวมันกำลังครุ่นคิดถึงวิธีเข้าหาหล่อนให้เร็วที่สุด
ทั้งยัง้าสอดใส่หวังระบายความใคร่ให้สุขสาแก่ใจ
...โคตรสวยเลยวะ ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอของดีในที่แบบนี้แกนี่มันตัวนำโชคของฉันจริงเลยวะ เวียร์ หากฉันไม่รับงานนี้เอาไงแล้วมารู้ภายหลังว่าแกมีสาวงามเก็บแอบเอาไว้ ฉันคงเศร้าใจจนตาย ถือว่าเราโชคดีโชคดีที่สุด พวกด้านนอกต้องอิจฉาฉัน หึหึหึ
พูดพยายามกล่อมหลายต่อหลายครั้งก็ยังไม่ได้โทรศัพท์คืนมาในเมื่อวิธีการปกติธรรมดามันไม่ได้ผลก็ต้องใช้วิธีการอื่นเข้าช่วย
ในหัวสมองชายหนุ่มสวมแว่นเริ่มหวนคิดกลับไปใช้วิธีการดังเดิมในอดีต
...แก้าลองของใช่ไหม ไอ้ขยะ
“...” แววตาทราเวียร์ดำมืดจนถึงขีดสุดน้ำอดน้ำทนที่เขาพยายามมาอดกลั้นมาตลอดต้องโดนทำลายลงจากเศษสวะเบื้องหน้า
เร็วกว่ามองทันด้วยสายตา มือเรียวพุ่งเข้าคว้าโทรศัพท์แย่งชิงคืน
“...” รอยยิ้มคงมาตลอดของศร
แข็งค้างเมื่อพบว่ามือตัวเองว่างเปล่าปราศจากโทรศัพท์
“แกจะทำอะไร?” ทราเวียร์ดึงโทรศัพท์กลับมาได้อีกครั้งหลังจากศรพยายามบันทึกรายชื่อ จนเหลือเพียงอีกไม่กี่ตัวเท่านั้นก่อนมันจะทำได้สำเร็จ
รุ่นพี่กำหมัดแน่นจ้องมองโทรศัพท์ในมือทราเวียร์
“ผมแค่เอาโทรศัพท์ของผมคืนเท่านั้นเอง”
“เอากลับมา” มือพุ่งหมายคว้าจับ
ไม่ว่าใครก็ตามที่ขัดขวางมันในตอนนี้ ต้องรับผลตอบแทนอันสาสมโดยเฉพาะกับทราเวียร์ ผู้ได้ชื่อว่าต่ำชั้นที่สุดภายในบริษัท
หากศรมัน้า เขาก็ต้องได้
“...” ทราเวียร์เบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย
มากพอปล่อยให้ร่างชายใหญ่โตพุ่งผ่านไป
“สารเลว!!! แกกำลังลองดีกับฉัน”มันหันมาร้องะโไม่พอใจเป็ที่สุด หลังจากพุ่งเข้าไปโดนหลบได้อย่างง่ายดายใครจะไปคิดว่าตัวตนชั้นต่ำอย่างทราเวียร์
จะสามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล่วแบบนี้
“ผมจำไม่เห็นได้เลยว่าเคยไปลองดีกับคุณผมพูดมาตลอดว่าให้เอาโทรศัพท์ผมคืนมา พี่ก็ยังไม่คืนมาให้ผมกระทั่งผมยินยอมกลับไปรับโทษของบริษัทพี่ยังไม่ยอมคืน พี่้าอะไรกันแน่”
“ฉัน้าโทรศัพท์ของแก” ศรไม่คิดพุ่งไปให้เหนื่อยเปล่า
มันหน้าด้านมากพอจะขอกันตรง ๆ
“...” ทราเวียร์คิ้วกระตุก
ต่อให้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาไม่ได้อยากจะให้ไป
“้าเบอร์หล่อนสินะครับ”
“ถ้ารู้แล้ว ก็พูดกันง่ายหน่อย ส่งมา ส่งที่อยู่ของเธอมาด้วยแล้วฉันจะยกโทษให้กับแก ไม่อัดแกให้กลายเป็เศษขยะข้างทางแต่หากแกยังดื้อดึงไม่เข้าเื่ ฉันอาจต้องใช้ไม้แข็งและบอกเอาไว้เลยว่าไม้แข็งของฉันมันไม่เหลือกับคนอื่นหรอกนะ” รอยยิ้มโเี้ฉีกเป็มุมกว้างมาก
“มันเ็ปและทรมานจนสุดขั้วหัวใจ”
สันดานเผยออกมาให้เห็นหมดเปลือกความ้าท่อนล่างกำลังร้องเรียกให้มันน่ะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ตน้า
ผิดกับศรแสดงสันดานดิบออกมาทราเวียร์กลับนิ่งเฉยไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา
“...” นอกจากนิ่งเรียบเฉยไม่นำพาทุกสิ่งอย่าง
ใน่เวลาเดียวกันที่พูดจบ
“แกบีบบังคับฉันเองนะ” มันไม่กะเอาคำตอบอยู่แล้ว
“หึ...”ร่างสูงพุ่งเข้าหาในขณะทราเวียร์กำลังครุ่นคิดหาวิธีการรับมือ ่พริบตาเดียวมันเกิดขึ้นรวดเร็วมากแรงพุ่งจากศรเข้าประชิดตัวชายหนุ่มสวมแว่น มั่นหมายคว้าชิงโทรศัพท์คืนมา
แรงกระชากมันมากพอทำให้โทรศัพท์หลุดออกจากมือเ้าของ
ปัง!!!
ด้วยความบังเอิญหรือตั้งใจรองเท้าหนาของชายหนุ่มตัวเตี้ยเหยียบเข้าโทรศัพท์เต็มแรงจนมัน เครื่องมือสื่อสารหักงอจนเห็นได้ชัดเจนหน้าจอแตกกระจาย
เรียกได้ว่าพังมันทักทันทีหลังจากเหยียบเสร็จ
“...” ทั้งสองจ้องมองด้วยความว่างเปล่า
ก่อนทราเวียร์โดนกระชากคอขึ้นมา
“ไอ้สารเลว!!! เบอร์โทรของฉันแกรู้ไหมว่ากว่าฉันจะหาสาวสวยแบบนี้เจอมันหายากขนาดไหนแล้วแกเป็เพียงคนชั้นต่ำหาค่าอะไรไม่ได้ กลับกล้ามาทำเป็หยิ่งยโสกล้าเข้ามาขัดขวางฉันคนนี้ แกไม่เคยตายใช่ไหมหะ ไอ้เตี้ยบัดซบ!!!” มันจ้องมองโทรศัพท์ทราเวียร์หน้าจอแตกกระจายเต็มพื้นไปหมด ดูก็รู้ว่าพังไปสมบูรณ์แบบใช้การใช้งานไม่ได้อีก
สูญเสียโอกาสดึงสาวงามมาเป็ของตนไปในที่สุด
“โทรศัพท์ของผม” ส่วนเ้าของโทรศัพท์ก้มหน้ามองนิ่งไม่ขยับนิ้วมือทั้งห้ากำลังเกร็งสุดขีด ไม่มีใครรับรู้ว่าภายในแววตาใต้กรอบแว่นตา
ทราเวียร์แสดงอารมณ์ออกมาเป็แบบไหน
...เื่สำคัญดันถูกเศษสวะแบบแกทำเสียเื่หมด
“...”
“ฉันถามไม่ได้ยินเหรอ ตอบมานะโว้ย!!!”ในความคิดของทุกคนที่รูจักมักคุ้นกับศรต่างเคยคิดเหมือนกันว่าทำไมศรถึงได้กลายเป็คนอารมณ์ร้ายแบบนี้
บางทีที่บ้านอาจไม่ค่อยให้การเลี้ยงดูเท่าที่ควรทำให้มันหงุดหงิดง่ายกว่าปกติ ยิ่งตอนอารมณ์เสียมันยิ่งเผยสันดานออกมาไม่มีหยุด
แต่ทราเวียร์ยังไม่ยอมขยับไปไหน
“...” มือยาวคว้าดึงให้ทราเวียร์เข้ามาใกล้ไปอีกบีบบังคับให้ตนเงยหน้ามองลึกเข้ามาในดวงตาศรที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหื่นกระหายอยาก
ไม่มีที่สิ้นสุด
“ฉันคนนี้จะให้โอกาสแก โอกาสเพียงหนึ่งเดียว”ทราเวียร์ยังต้องเป็หนึ่งในตัวแปรสำคัญที่จะทำให้เขาสามารถพิชิตหญิงสาวในโทรศัพท์ได้
เพราะฉะนั่นก่อนจะถึงเวลาเหมาะสมต้องเก็บเอาไว้ใช้งานก่อนแล้วค่อยเขี่ยทิ้ง
“แกรีบเอาโทรศัพท์ไปซ่อม แล้วรีบเอาเบอร์ของเธอมาให้ฉันหากฉันไม่ได้เบอร์มา แกได้จบสิ้นแน่ ฉันจะเล่นงานแกให้แกอยู่บริษัทนี้ไม่ได้อีก”เดิมทีมันคิด้าหยิบเอาเอริมาเป็ของตน แต่โดนเวนิสกับเคย์แย่งไป
มันเองก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวเพราะอำนาจทั้งสองมันเกินกว่าคนปกติอย่างศรเข้าไปขวางทั้งที่มันตัดใจได้แล้ว แต่พอได้มาเห็นหญิงสาวในโทรศัพท์ มันก็ตัดสินใจได้เด็ดขาดว่าต้องเอาหล่อนมาเป็ของตนให้จงได้
และเพื่อการนั้นต่อให้ต้องบดขยี้ชายหนุ่มตรงหน้าทิ้งมันก็พร้อมที่จะทำ
“...” ขณะกำลังครุ่นคิดหาวิธีการ
มันเผยรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา
“แต่ถ้าแกเอาเบอร์หล่อนมาให้ฉันได้ ฉันอาจให้แกเล่นสนุกกับหล่อนเวลาที่ฉันเล่นเสร็จละนะ ดูจากสารรูป ตัวก็เตี้ยชาตินี้แกคงหาผู้หญิงแบบนี้ไม่ได้แน่นอน ต่อให้แกคุยได้ฉันก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้คิดเกินเลยกับแก กลับกันหากแกร่วมมือกับฉันฉันให้สัญญาเลยว่าแกจะได้เล่นสนุก แม้จะเป็ของมือสองจากฉันก็ตาม สัญญา หึหึหึ”ต่ำช้าเกินกว่าใครจะคาดคิด
ศรหัวมันคงโดนกระแทกแน่นอนถึงได้พ่นตรรกะแปลกประหลาดออกมาไม่หยุดหย่อน
“สัญญา ว่าแกจะได้ในสิ่งที่ตนเอง้า สิ่งที่แกไม่มีปัญญาไปหาได้ด้วยตัวเองแกจะต้องพึ่งพาฉัน พึ่งพาฉันคนนี้เท่านั้น อีกทั้งนี้มันไม่ใช่คำขอร้องแต่เป็คำสั่ง ฉันสั่งแก แกก็ต้องทำตาม ห้ามขัดขวาง ห้ามหนี ถ้าแกหนี ฉันเอาตาย!!!”ทราเวียร์นิ่งไป แน่นอนว่าเ้าตัวไม่ได้นิ่งเฉยเพียงเพราะโดนอีกฝ่ายข่มขู่
เขานิ่งไปเพราะคำพูดหนึ่งต่างหาก
“สัญญา?” การเปลี่ยนแปลงบางอย่างกำลังเกิดขึ้นกับทราเวียร์
แน่นอนว่าชายหนุ่มร่างโตกำลังจินตนาการถึงเสียงครางหอมหวานจนไม่ได้สังเกตเห็นทราเวียร์เลยแม้แต่น้อย และนั้นคือความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของมัน
ศรหัวเราะสุดเสียงมันสติแตกไปเรียบร้อย
“ใช่ สัญญา หากแกทำได้ฉันรับรองว่าหล่อนต้องตกกลายเป็ของฉันภายในเพียงไม่กี่วันแน่นอนแต่หลังจากที่หล่อนกลายเป็ของฉัน ฉันอาจเก็บเอาไว้เล่นเองนานหน่อยนะ ไอ้หนูบางทีอาจจะซักปีสองปี หรืออาจนานกว่านั้น แต่รับรองว่าฉันคนนี้เป็คนรักษาสัญญาแกจะต้องได้รับของเหลือจากฉันแน่นอน”อาการผีเข้าผีออกทึกทักเองทั้งยังหลุดรั่วแบบนี้คงเป็พวกเล่นยามาแน่นอน
ชายหนุ่มสวมแว่นถอนหายใจ
...ฉันลืมไปได้ยังไงกันเนี่ย ให้ตายสิวะ อีกอย่างไอ้เศษสวะนี้มันสมควรตายจริง เห็นผู้หญิงเป็เพียงของเล่น นึกอยากจะทำก็ทำ นึกอยากจะทิ้งก็ทิ้งคนแบบแกฉันฆ่ามาไม่รู้จักกี่ตัวแล้ว แต่ก่อนอื่นเลยเื่สัญญาฉันละลืมมันไปได้ยังไงกัน ให้ตายสิวะ
“ใช่สิ นั้นสินะ สัญญา”
“นานเท่าไหร่กัน ที่ไม่ได้ยินคำนี้ออกมา”
“...” ศรขมวดคิ้ว
พยายามฟังให้เข้าใจว่าชายหนุ่มมันพูดอะไรแต่ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงไม่กล้าเข้าไปขัดขวางทำได้เพียงจ้องมองด้วยแววตาสับสนวุ่นวายอีกครั้ง
บรรยากาศมืดมนเริ่มปกคลุมทั่วทั้งห้อง
“เหลือเวลาอีกกี่วัน คริส”ทราเวียร์ฉีกยิ้มกว่างหลังจากนึกได้ว่าตัวเองหลงลืมอะไรไปหลงเหลือมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา สิ้นเสียงบอกกล่าวเมดสาวปัญญาประดิษฐ์
ก็ตอบสนองต่อความ้าเ้านายได้โดยไม่มีขาดตกบงพร่อง
“เหลือเวลาอีกเพียง 30 วันค่ะ 30วันก่อนสัญญาจะได้รับการเติมเต็ม” อีกเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น ทันทีที่ได้ยินแววตาทราเวียร์แข็งกร้าวขึ้นสุดขีด
หากยังแฝงไปด้วยอารมณ์อื่นเข้ามาร่วม
“นานเท่าไหร่แล้วเนี่ย ที่ฉันอยู่ที่แห่งนี้”
“2 ปี 11 เดือน 0 วันค่ะ”
“เกือบ 3 ปี เร็วเหมือนโกหก”เกือบสามปีเต็มที่เขาต้องใช้ชีวิตอยู่กับบริษัทแห่งนี้ อยู่กันมาั้แ่บริษัทยังเป็เพียงแค่ห้องเล็กธรรมดาหาค่าไม่ได้
จนกลายเป็ตึกสูงสี่ชั้น อุดมไปด้วยบุคลากรมีความสามารถมากมายมีเงินทุนมหาศาลหมุนเวียนรายวันช่างเป็การเดินทางที่ยาวนานและเต็มไปด้วยเื่ราว
เห็นทราเวียร์ไม่นำพามันยิ่งกร้าวร้าว
“แกเป็บ้าอะไรอีกวะ ถึงได้คุยคนเดียว กล้าเมินหน้าฉันเหรออยากตายใช่ไหม!?”แรงกระชากเพิ่มมากขึ้นไปอีกหลายเท่าตัวมันหวังใช้กำลังเพื่อบีบบังคับให้ชายหนุ่มทำตาม
แต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผลซักเท่าไหร่
“เปล่า แค่พึ่งจะมารู้สึกตัวได้ว่า หลงเหลืออะไรไปซักอย่างความรู้สึกที่พยายามจำให้ได้ แต่มันกลับจำอะไรไม่ค่อยได้เลยนี้มัน”
“ค่อนข้างน่ารำคาญเอามากเลยแหละ จะบอกให้”
“สรุปแกจะเอาเบอร์มาให้ฉันไหม?”มันไม่ได้สนใจเื่ราวที่ทราเวียร์พูดออกมา มันสนใจเพียงผู้หญิงที่มันต้องได้และต้องได้ให้เร็วที่สุด
ชายหนุ่มสวมแว่นหัวเราะอารมณ์ดี
“ต่อให้เอาเบอร์ไป คิดว่าตัวเองจะมีปัญญาเหรอ?”
“เื่นั้นมันไม่เกี่ยวอะไรกับแก เอามันมาอย่างเดียวก็พอหากแกยังไม่อยากโดนไล่ออก ไม่อยากกลับไปนอนข้างถนนหรือต้องให้ฉันลงมือก่อนถึงจะรู้ว่าอะไรควรทำไม่ควรทำ”
“หึหึหึ ลงมือสินะ”
เหมือนว่าทราเวียร์ยังไม่สำนึกหรือรับรู้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานภาพแบบไหน
...ฉันจะทำให้แกต้องตาสว่างเอง ไอ้หนูลองดีกับฉันมันต้องโดนกระทืบ
“เหมือนว่าฉันต้องทำให้ดูก่อนแกถึงจะรู้ว่าตัวเองกำลังเล่นอยู่กับใคร” ศรกำหมัดตัวเองแน่น หวังต่อยเข้ากลางใบหน้าทิ้งาแเอาไว้ให้คนอื่นได้เห็น
ครั้งก่อนอาจเหมือนเดิมแต่ไม่ใช่สำหรับครั้งนี้
...อีก 30 วัน สัญญาจะได้รับการเติมเต็มสมบูรณ์แต่ก่อนจะถึงเวลานั้นขอลงมือหน่อยเถอะเกิดปล่อยเอาไว้ฉันอาจสติแตกฆ่าล้างทุกคนเลยก็ได้
...เพราะฉะนั่น
“...ถือว่าเป็กรณีพิเศษละกัน” ทราเวียร์พุ่งมือรวดเร็ว
“แกพูดอะไร?”
“...อึก!!!”พริบตาเดียวตำแหน่งถูกสับเปลี่ยนกันจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็นจากทราเวียร์โดนกระชากคอตอนนี้กลับกลายเป็ว่าศรโดนอีกฝ่ายบีบคอพร้อมทั้งชูเหนือหัว
ร่างโตน้ำหนักเกือบร้อยลอยเหนือพื้น
“...”ทราเวียร์เพียงยิ้มธรรมดาไม่ได้ใส่ใจผิดกับอีกฝ่ายตื่นตระหนกขั้นสุด
“ปะ เป็ไปไม่ได้”
“อะไรละครับ ที่เป็ไปไม่ได้”
“กะ แกทำบ้าอะไร ปล่อยนะโว้ย!!! ฉันบอกให้ปล่อย แกต้องโดนไล่ออกฉันจะเล่นงานแก เอาให้แกต้องโดนไล่ออก” ร่างกายใหญ่โตกำลังพยายามดิ้นให้หลุดจากมือทราเวียร์
...มันไปเอาแรงมากจากไหนเยอะแยะวะ
“เงียบปาก” ทราเวียร์กล่าวเสียงเบาแข็งกร้าวจนถึงขีดสุด
เหตุการณ์เหนือธรรมชาติเกิดขึ้น
“...” ศรอ้าปากพูดไปมาแต่ไม่มีเสียงหลุดออกมาเสมือนกับเขากลายเป็คนใบ้สื่อสารไม่ได้ ทำได้เพียงจ้องมองทราเวียร์
ด้วยแววตาเบิกกว้าง
“ดี ฟังคุณเห่ามาตั้งนานรู้ไหมว่าผมต้องใช้ความอดทนอดกลั้นมากแค่ไหน”แค่ต้องมานั่งฟังศรพูดมากน่ารำคาญก็ทำให้เขาเกือบจะเป็บ้าตายตอนนี้มันเงียบปากไม่ส่งเสียงน่ารำคาญออกมาค่อยสบายหูขึ้นหน่อย
ถึงเวลาลงโทษให้อีกฝากหลาบจำ
“...” แรงบีบคอเริ่มมากขึ้น
“เห็นแก่ความพยายามของผม ที่อดทนพวกคุณมาได้ตลอดหลายปีขอซักครั้งเถอะนะ”เขาอุตส่าห์อดทนอดกลั้นมาตั้งนานจนต้องมาตบะแตกเพราะศรมายุ่งไม่เข้าเื่
แถมจังหวะเวลายังเลวร้ายมากอีกต่างหาก
กร๊อบ!!!
“ขอข้อมือซักข้างเถอะ”ทราเวียร์ใช้ฝ่ามือตัวเองขดขยี้ข้อมืออีกฝ่าย
751
