กลิ่นกายอุ่นและเหงื่อยังอบอวลเต็มห้องอริสพิงแผ่นหลังกับผนังหอบแรง ชุดเดรสที่ถูกฉีกหลุดรุ่ยแทบไม่เหลือสภาพมือเล็กยังจิกผนังไว้แน่นเหมือนเพิ่งถูกพายุซัดผ่าน
เอเดนยืนหอบไม่ต่างกันร่างสูงกดหน้าผากลงกับไหล่เธอชั่วครู่ ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอจนเธอสะท้านแต่แทนที่จะผละออก เขากลับเลื่อนมือขึ้นบีบเอวบางเหมือนไม่คิดจะปล่อย
“ยังจะยืนยิ้มอีก”เสียงทุ้มพร่าเอ่ยข้างหู ราวกับไม่พอใจที่เธอยังมีแรงหัวเราะบาง ๆทั้งที่ขาแทบหมดแรงยืน
อริสแสยะยิ้มเล็ก ๆ หันหน้ามาสบตาเขา“ฉันบอกแล้วไง…ฉันไม่แพ้นายหรอก” คำพูดเรียบแต่เต็มไปด้วยความท้าทาย
สายตาคมมืดวาบขึ้นอีกครั้งเอเดนก้มลงจูบเธอแรง ๆ ราวกับยังอยากพิสูจน์ต่อ ทั้งที่เพิ่งปล่อยแรงไปเมื่อครู่แต่ไฟในกายกลับยังไม่ดับง่าย ๆ
เอเดนกดริมฝีปากบดขยี้อย่างเอาแต่ใจมือหนาลูบไล้ไปตามเอวเล็กแล้วบีบสะโพกแรง ๆ จนเธอสะดุ้งเสียงครางพร่าเล็ดรอดออกมาโดยไม่ตั้งใจ
อริสหอบสั้น ๆ ก่อนหัวเราะเบา ๆ“อยากได้อีกรอบเหรอ นายมันตะกละจริง ๆ” น้ำเสียงแหบพร่าแต่ยังคงยั่วเย้าไม่เปลี่ยน
เขาแค่นหัวเราะต่ำในลำคอ “ก็โทษที…เธอทำให้ฉันเสพติดเธอมาก”คำพูดกระซิบชิดริมฝีปากเหมือนเป็คำสารภาพที่ไม่อาจปฏิเสธได้
อริสยกคิ้วเล็กน้อยก่อนใช้มือรูดกดหน้าท้องเขาเบา ๆ ลากลงต่ำ “งั้นก็อย่ามัวพูด…พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ”
ไฟในดวงตาคมลุกโชนขึ้นทันทีเอเดนกระชากเธอแนบเข้าหาตัวอีกครั้ง ราวกับจะเริ่มเกมเดิมซ้ำแม้ทั้งคู่จะรู้ดีว่าไม่ควร แต่ก็ไม่มีใครคิดจะหยุด
เอเดนจับร่างเธอพลิกให้หันพิงโต๊ะใกล้ ๆมือหนากดเอวเธอแน่น ริมฝีปากซุกไซ้ไปตามแผ่นหลังเปลือยที่โผล่พ้นชุดเดรสขาด ๆอริสสะท้านเฮือก แต่กลับหัวเราะพร่าออกมา
“แรงอีกสิ…อย่าทำเหมือนี้เี”เธอหันหน้ามาแกล้งยั่ว ดวงตาวาววับเต็มไปด้วยแววท้าทายริมฝีปากยกยิ้มมุมปากเหมือนตั้งใจยั่วให้เขาเดือดกว่าเดิมทั้งที่ร่างกายเธอเองก็สั่นสะท้านไปตามแรงััอยู่แล้ว
เอเดนกัดฟันกรอด คำพูดนั้นเหมือนเชื้อไฟเขากดสะโพกเข้ามาแแ่อีกครั้ง เสียงครางต่ำในลำคอดังออกมาโดยไม่ปิดบัง“เดี๋ยวเธอจะได้รู้ว่าฉันไม่เคยทำอะไรครึ่ง ๆ กลาง ๆ”
อริสหอบแรง แต่ริมฝีปากยังยกยิ้มร้าย“ก็ดี…ฉันเองก็ไม่อยากเสร็จอยู่ฝ่ายเดียว”นิ้วเรียวเลื่อนไปจับเขาอย่างไม่เกรงกลัว จังหวะรูดแรงพอจะทำให้เขาสะดุดหายใจ
ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยเสียงเสียดสีและเสียงครางพร่าทุกััยังคงหนักแน่น แม้ไม่บ้าคลั่งเท่าครั้งก่อนแต่ความเร่าร้อนกลับยิ่งเข้มข้นกว่าเดิมเพราะมันเต็มไปด้วยความติดใจที่ไม่มีใครยอมเลิก
แรงเสียดสีหนักหน่วงจนโต๊ะที่อริสพิงสั่นไหวเบาๆ เอเดนก้มลงขบกัดต้นคอจนเกิดรอยชัดราวกับตั้งใจจะทิ้งร่องรอยเป็หลักฐานว่าเธอเป็ของเขาในชั่วขณะนี้
อริสสะดุ้งเฮือกมือเล็กจิกขอบโต๊ะไว้แน่น หอบแรงแต่ยังหัวเราะพร่า“ชอบทำเครื่องหมายสินะ…กลัวใครจะแย่งไปหรือไง”น้ำเสียงยั่วเย้าเต็มไปด้วยความท้าทาย
เอเดนแสยะยิ้มมุมปากดวงตาคมเข้มก้มมองเธอราวกับนักล่า“ไม่ต้องกลัวหรอก…ไม่มีใครกล้าแตะของที่ฉันเล่นอยู่แน่”คำพูดพร่าออกมาพร้อมแรงกระแทกที่หนักขึ้น
อริสครางพร่าปากกัดริมฝีปากตัวเองจนขึ้นสีแดงเข้ม แต่ยังหันหน้ามาสบตาเขาเต็ม ๆ“งั้นก็อย่าหยุด…พิสูจน์ให้ฉันเห็นจริง ๆ ก็แล้วกัน”
ไฟในดวงตาของเอเดนลุกโชน เขากัดฟันกรอดกดสะโพกใส่แรงขึ้นอย่างเอาเป็เอาตายร่างสูงโน้มเข้ามาประกบจนเธอแทบจมหายไปในอ้อมแขนของเขาอีกครั้ง
เสียงกระแทกถี่แรงจนโต๊ะสั่นสะท้านไปทั้งแผ่นอริสหอบแรง ร่างบางสั่นระริกตามแรงโถมแต่ริมฝีปากยังยกยิ้มพร่าเหมือนคนที่กำลังสนุกกับการถูกเล่นงานเสียเอง
“หึ…ก็ไม่เลว” เธอเอ่ยเสียงพร่ากระเซ้าแม้ดวงตาจะพร่าไปด้วยความเสียว แต่ยังพยายามยั่วให้เขาเดือดขึ้นกว่าเดิม
เอเดนกัดฟันกรอดมือหนาบีบเอวเธอแรงขึ้นจนเกิดรอยแดงเต็มผิว“ปากเก่งนัก…ฉันจะทำให้ครางจนพูดไม่ออก”คำรามต่ำดังขึ้นพร้อมกับแรงกระแทกที่หนักหน่วงกว่าเดิม
อริสครางหลุดยาวเสียงสั่นสะท้านสะท้อนในห้อง แต่ปลายประโยคยังเต็มไปด้วยหัวเราะพร่าเธอกระซิบชิดหูเขา “งั้นก็ลองดูสิ…ฉันรอดูอยู่ว่านายจะทนได้นานแค่ไหน”
สายตาคมวาวโรจน์ราวกับนักล่าที่เจอเหยื่อดื้อรั้นเอเดนไม่พูดอะไรอีกต่อไปเขาเร่งแรงและจังหวะอย่างบ้าคลั่งราวกับจะบดเธอให้แหลกคาอ้อมแขนแต่เธอก็ยังฝืนท้าทายกลับในทุกลมหายใจ
เสียงกระแทกยังดังต่อเนื่องราวกับจะไม่มีวันหยุดเอเดนกดร่างเธอแนบกับโต๊ะเต็มแรง เหงื่อไหลซึมตามขมับและแผ่นหลังแต่ดวงตาคมยังจ้องเธอแน่วแน่เหมือนกำลังจับเหยื่อที่ไม่มีทางหนี
อริสกัดฟันแน่น ครางพร่าในลำคอมือเล็กยกขึ้นกอดรอบคอเขาแน่นขึ้น ดวงตาพร่าไหวแต่ยังยกยิ้มเย้ย“นี่เหรอที่สุดของนาย…ฉันยังอยากได้มากกว่านี้อีก”
เอเดนคำรามต่ำ ขบฟันแน่นจนกรามขึ้นสันเขาโน้มหน้าลงมากระซิบเสียงพร่า“ระวังปากเธอไว้เถอะอริส…เพราะฉันไม่รู้ว่าจะหยุดตรงไหนเหมือนกัน”
เธอหัวเราะหอบสายตาเต็มไปด้วยแรงท้าทายแม้ร่างกายจะสั่นสะท้านไม่หยุด“ก็ดี…ฉันเองก็ไม่ได้อยากให้มันหยุดง่าย ๆ อยู่แล้ว”
คำพูดนั้นทำให้ไฟในดวงตาของเอเดนยิ่งลุกโชนเขากระแทกสะโพกหนักหน่วงจนโต๊ะทั้งตัวสั่นะเื ร่างสองร่างพันกันแน่นกลางห้องราวกับต่างคนต่างยอมจมลงไปในความเสพติดนี้โดยไม่คิดหาทางออก
แรงกระแทกหนักหน่วงจนเสียงโต๊ะกระทบพื้นเป็จังหวะถี่ร่างสูงกดอริสแนบกับขอบไม้ไม่ให้ขยับหนีมือหนาบีบสะโพกเธอแน่นจนเกิดรอยแดงชัดเหมือน้าตราตรึงไว้เป็ของตัวเอง
อริสหอบแรงริมฝีปากสั่นสะท้านแต่ยังฝืนยกยิ้มพร่า“แรงขึ้นอีกสิ…ถ้าอยากพิสูจน์ว่าฉันจะยอมจริง ๆ”คำพูดยั่วเย้าแทรกมากับเสียงครางพร่าทำให้บรรยากาศยิ่งเดือดพล่าน
เอเดนกัดฟันแน่นแววตาคมเต็มไปด้วยความหิวกระหาย “ปากแบบนี้…ฉันจะเย็ดให้ลืมหายใจ” เขาคำรามต่ำกระแทกสะโพกเข้าหาเธอแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนเสียงครางแหลมสะท้อนก้องทั่วห้อง
มือเล็กของอริสเผลอจิกลงบนขอบโต๊ะแรงจนเล็บแทบแตกเธอสั่นระริกทั้งกาย แต่ดวงตายังคงสบเขาอย่างไม่ยอมถอยรอยยิ้มพร่าที่มุมปากเหมือนประกาศว่าความดื้อรั้นยังคงอยู่
ทุกััถี่รัวเหมือนจะฉีกเธอให้แหลกแต่แทนที่จะพังทลายร่างบางกลับตอบรับแรงกระแทกทุกครั้งด้วยเสียงครางพร่าที่เต็มไปด้วยความติดใจเหมือนจะบอกว่าเธอพร้อมจะจมอยู่ในเกมนี้ไม่ต่างจากเขา
เสียงกระแทกดังถี่จนทั้งโต๊ะสั่นไม่หยุดเหงื่อเกาะเต็มแผ่นหลังเอเดน ลมหายใจร้อนแรงปะทะต้นคออริสอย่างไม่ปรานีเขายึดเอวเธอแน่น กระแทกถี่แรงเหมือนคนที่ไม่คิดเหลือแรงไว้พรุ่งนี้
อริสหอบพร่าร่างสั่นสะท้านแทบทรงตัวยืนไม่อยู่ แต่ริมฝีปากยังหัวเราะหอบ “หึ…ก็ยังไม่พอหรอกฉันยังไหว” คำพูดยั่ว ๆ ทำให้ไฟในดวงตาคมลุกโชนยิ่งกว่าเดิม
เอเดนกัดฟันกรอด โน้มลงกระซิบเสียงพร่า“งั้นก็อย่าแพ้ฉันแล้วกัน เพราะคืนนี้ฉันไม่ปล่อยเธอไปง่าย ๆ แน่”คำพูดนั้นกลายเป็คำขู่ที่ฟังดูเหมือนสัญญาลามกมากกว่า
เธอกัดปากแน่น ครางสั้น ๆหลุดออกมาแต่ยังพยายามยกยิ้ม ดวงตาพร่าไหวเต็มไปด้วยความท้าทาย“ก็ลองดูสิ…ฉันเองก็ไม่คิดจะหยุดอยู่แล้ว”
เสียงครางพร่าของทั้งคู่สอดประสานกันบรรยากาศในห้องร้อนระอุจนแทบไม่มีที่ให้หายใจเหมือนทั้งสองกำลังยอมรับตรงกันโดยไม่ต้องพูดว่าพวกเขาจะติดอยู่ในวงจรแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ
เอเดนจับร่างเธอดันขึ้นนั่งบนโต๊ะมือหนาแยกต้นขาออกแรงจนถุงน่องตึงแน่นเขากระแทกสะโพกเข้าหาเต็มแรงทันทีโดยไม่ให้ตั้งตัวโต๊ะทั้งแผ่นสั่นสะท้านตามจังหวะถี่รัว
อริสสะดุ้งเฮือกเสียงครางพร่าหลุดออกมาพร้อมลมหายใจสั่น เธอหอบแรงแต่ยังยกยิ้มยั่ว“แรงกว่านี้อีกสิ…ถ้าคิดว่าจะทำให้ฉันยอมจริง ๆ” น้ำเสียงพร่าแต่เต็มไปด้วยท้าทาย
เอเดนกัดฟันกรอด ดวงตาคมวาวโรจน์“งั้นก็อย่าเสร็จก่อนฉันก็แล้วกัน” เขาคำรามต่ำกระแทกแรงถี่จนเสียงไม้ครูดกับพื้นดังก้อง ร่างสูงขยับไม่หยุดเหมือนคนที่ไม่ยอมแพ้
อริสเงยหน้าครางพร่ามือเล็กจิกบ่าเขาแน่นจนฝากรอยแดงเป็ทาง แต่ริมฝีปากยังหัวเราะหอบ“อย่าหยุดล่ะ…เพราะฉันยังไม่พอ” ดวงตาพร่าไหวแต่ยังเต็มไปด้วยแรงท้าทายเหมือนเดิม
เสียงครางและแรงกระแทกถี่แรงกลบทุกอย่างในห้องทั้งคู่ต่างไม่ยอมผละออก ราวกับรับรู้ตรงกันอยู่แล้วว่า จะเย็ดกันแบบนี้ไปเรื่อยๆ ไม่ต้องพูดถึงความรัก ไม่ต้องอธิบายอะไร จนกว่าจะเบื่อกันเอง
เอเดนกดสะโพกเข้าหาแรงถี่โต๊ะทั้งแผ่นสั่นสะท้านตามแรงชน เสียงหอบของเขาปะทะข้างแก้มเธอชัดมือหนาบีบสะโพกแน่นเหมือนตั้งใจตรึงไม่ให้ขยับหนีไปไหน
อริสสะดุ้งเฮือก ร่างบางสั่นตามแรงกระแทกแต่ริมฝีปากยังแค่นหัวเราะพร่า “แรงกว่านี้สิ…ไม่งั้นฉันยังไม่พอ”น้ำเสียงสั่นพร่า แต่ยังยั่วยวนกลับให้เขาเดือดหนักกว่าเดิม
เอเดนกัดฟันแน่นดวงตาคมจ้องเธอเต็มแรงก่อนโน้มลงกระซิบเสียงต่ำ “งั้นก็ทนเอาไว้ให้ได้” คำพูดสั้นๆ ถูกตอกย้ำด้วยแรงกระแทกถี่รัวที่หนักหน่วงจนไม้โต๊ะครูดเสียงดัง
เธอหอบแรงเสียงครางพร่าหลุดออกมาพร้อมกับมือเล็กที่จิกลงบนบ่าเขาแน่นจนเป็รอยแดงแต่ริมฝีปากยังยกยิ้มท้าทาย “ฉันไม่เคยคิดจะหยุดอยู่แล้ว…ทำให้ฉันจำไปเลยสิ”
เสียงครางและแรงเสียดสีดังต่อเนื่องจนกลบทุกอย่างในห้องเหมือนทั้งคู่ยอมรับตรงกันโดยไม่ต้องพูดว่า พวกเขาจะยังวนอยู่ในวงจรนี้ต่อไปไม่มีใครอยากหยุดก่อนอีกฝ่าย
แรงกระแทกยังไม่หยุดเอเดนโน้มหน้ากัดริมฝีปากล่างเธอแรงจนแทบแตกเืก่อนจะกระแทกสะโพกถี่ซ้ำเหมือนตั้งใจให้เธอจำทุกััที่เขาฝังไว้ในกาย
อริสหอบกระเส่าร่างบางสั่นสะท้านจนแทบทรงตัวไม่อยู่ แต่ริมฝีปากยังยกยิ้มพร่า“นี่แหละ…แบบที่ฉันอยากได้” น้ำเสียงพร่าแหบแต่เต็มไปด้วยการยั่วที่ไม่ยอมแพ้
เอเดนกัดฟันแน่นดวงตาคมวาวโรจน์พร้อมหัวเราะหอบต่ำ“ยังมีแรงยั่วอีกเหรอ…งั้นฉันจะอัดให้จนเธอไม่มีเสียงเหลือ”คำพูดหยาบพร่าถูกกดแนบข้างหู ก่อนเขาจะกระแทกแรงขึ้นจนโต๊ะโยกหนัก
เธอสะท้านเฮือกครางกระเซ้าแต่ยังหัวเราะหอบ “ฮึ…ลองดูสิ นายอาจหมดแรงก่อนฉันก็ได้”มือเล็กจิกไหล่เขาแน่น เล็บกรีดเป็รอยลึกตามแผ่นหลัง
บรรยากาศในห้องหนาแน่นด้วยไฟราคะเสียงครางกับแรงเสียดสีดังกลบทุกสิ่งเหมือนทั้งคู่ต่างสมยอมอยู่แล้วว่าจะปล่อยให้เกมนี้ลากยาวต่อไปโดยไม่มีใครคิดจะหยุดก่อนอีกฝ่าย
เอเดนกระแทกแรงสุดท้ายก่อนถอนหายใจหอบพร่าขณะกดร่างเธอแแ่เสียงครางสั้นหลุดออกจากลำคอทั้งสองคนพร้อมกันร่างสูงยังโอบเธอไว้แน่นเหมือนไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ
อริสหอบแรง ร่างบางชื้นไปด้วยเหงื่อแต่ริมฝีปากยังยกยิ้มยั่ว “ยังคิดจะหยุดเหรอ”คำถามพร่าแหบเหมือนท้าทายมากกว่าล้อเลียน
เอเดนหัวเราะหอบต่ำกัดฟันกระซิบเสียงพร่า “ไม่เคยคิดจะหยุด…ตราบใดที่เธอยังพร้อมอยู่ตรงนี้”มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเหมือนย้ำคำตอบโดยไม่ต้องพูดซ้ำอีก
เธอยกยิ้มบางสบตาคมวาวตรงหน้าแล้วพึมพำกลับ “ก็ดี…ฉันเองก็ไม่ได้อยากจบอะไรทั้งนั้น”น้ำเสียงพร่าแต่หนักแน่นราวกับขีดเส้นไว้ชัดเจน
ทั้งคู่แนบชิดอยู่ท่ามกลางกลิ่นกายและเสียงหอบบทสรุปไม่ได้จบที่ความรักหรือคำสัญญา แต่จบที่การยอมรับตรงกันว่า พวกเขาจะอยู่ในวงจรนี้ต่อไปแค่ร่างกายที่โหยหา จนกว่าจะเบื่อกันเอง
46K
