บทที่ 21 : ห้องนอน
งานแข่งขันทำอาหารจากเนื้อหมูแซริมเนียร์ผ่านไปแล้ว 3 วัน
เป็ 3 วันที่โรงอาหารกลางของวัลฮัลลามีการฉลองเมนูหมูสารพัดวิธี สารพันรสชาติกันอย่างเอร็ดอร่อย และผมก็เข้าร่วมปาร์ตี้ด้วยอย่างไม่อาจเลี่ยงได้ นั่นทำให้ผมมีความสนิทสนมกับิญญานักรบในวัลฮัลลามากขึ้น รวมถึงใกล้ชิดกับเทพสภาแกลดส์เฮมด้วย
แม้จะผ่านพ้นวันแข่งขันที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเมนูหมู ๆ ไม่ให้น่าเบื่อ เลี่ยน เอียนไปเป็เดือน แต่นักรบในวัลฮัลลาก็คึกคักในการฝึก ออกทำภารกิจ หาวัตถุดิบ และกลับมาเฉลิมฉลองกับเมนูประยุกต์มากมายที่แอนด์ริมเนียร์รังสรรค์ออกมาอย่างไร้ข้อจำกัดด้านวัตถุดิบ วิธี รส อุณหภูมิใด ๆ
มันจึงเป็เทศกาลอาหารจากหมูที่กินเวลาเกือบ 3 เดือนเลยทีเดียว พอดีกับธอร์ โลกิกลับมาจากภารกิจ ส่งสร้อยคืนให้ราชินีฟริกก้า และกระโจนเข้ามาร่วมวงลิ้มรสเนื้อหมูแซริมเนียร์ในเมนูต่าง ๆ
จนมัน. . . ส่งผลให้ครึ่งปีนี้เป็เทศกาลเฉลิมฉลองเนื้อหมูไปแล้ว !
วันที่ 1 เดือน 7 นับั้แ่จบการแข่งขัน ในที่สุดความ HYPE (ไฮป์) ความคลั่งไคล้เนื้อฃหมูก็ซาลงบ้าง เทพีนอร์นก็เห็นว่านี่เป็โอกาสอันดีที่จะดึงเทพแอนด์ริมเนียร์เข้าครัวของผมควิซีน เทพเ้าแห่งอาหาร ที่แม้แต่แอนด์ริมเนียร์ หัวหน้าพ่อครัววัลฮัลลายังให้การยอมรับในเื่ความทุ่มเท เอาใจใส่ต่อวัตถุดิบ คิดสร้างสรรค์เมนูใหม่ ๆ เพื่อตอบสนองความ้าของผู้กินอย่างไม่มีข้อจำกัด สิ่งกีดขวางใด ๆ มากั้นได้
ระหว่างรอพ่อครัวใหญ่จัดการครัวให้เรียบร้อย ผมก็นั่งบนเก้าอี้สูง เท้าคางกับเคาน์เตอร์เคาะนิ้วไปมา ก่อนถอนหายใจช้า ๆ นั่งคิดย้อนเื่ราวครึ่งปีที่ผ่านมา ที่. . . ไม่มีอะไรเคลื่อนไหวเลย ภารกิจหยุดนิ่ง เพราะติดเงื่อนไขอะไรบางอย่างที่เทพีนอร์นก็ไม่ทราบ
มันเลยเป็ครึ่งปีที่น่าเบื่อไม่น้อย กับการทำอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ไม่มีความน่าตื่นเต้นนับั้แ่แข่งขัน ที่. . . จะว่าโกงก็โกงหน่อย ๆ นะ เพราะพวกเราใช้ภาพมายาว่าลงมือทำแต่จริง ๆ เอาอาหารสำเร็จรูปที่เครื่อง 3D ทำให้ออกมาจัดจานเฉย ๆ
จากนั้นผมก็. . . ใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อย เทียวไปเทียวมาระหว่างห้องครัว กับโรงอาหารกลางวัลฮัลลา ซึ่งเดือนแรกก็ไม่ได้ “นอน” เลย เพราะผมไม่มีความเหนื่อย เมื่อย ล้า ง่วง เพลียเลยแม้แต่น้อย ทว่าในเดือนที่ 2 ที่ผมต้องออกงานบ่อย ๆ มันก็เหนื่อยล้าทางจิตใจไม่น้อย จนต้องร้องขอการนอนหลับพักสมองหน่อย
แต่. . . เทพีนอร์นบอกว่าผมไม่มีสิทธิ์นอนในแอสการ์ด หรือภายใต้พื้นที่ในอิ๊กดราซิลเพราะตอนนอน ร่างกายจะไร้การป้องกัน อาจถูกพลังลึกลับเข้าแทรกแซงร่างกาย จนเสียพลังในการดำเนินภารกิจได้
แต่จะให้ผมนอนในห้องครัวนี่นะ? จะนอนตรงพื้นมันก็เย็นหลังไป ไม่สิ ต่อให้ไม่เย็นมันก็รู้สึกแปลก ๆ จะนอนบนเคาน์เตอร์ยาวก็รู้สึกสยองสันหลังเบา ๆ ว่าตื่นมาจะกลายเป็วัตถุดิบที่กำลังจะโดนแล่หรือเปล่า หรือจะให้มุดไปนอนในตู้เย็นแบบที่เคยคิดเล่น ๆ ตอนเด็กในฤดูร้อนอันอบอ้าวว่า หนีอากาศร้อนไปอุดอู้ในตู้เย็น ตอนนี้มันก็. . .ไม่ได้แน่ ๆ
เพราะตู้เย็นตอนนี้บรรจุวัตถุดิบมากมาย แทนที่จะเรียกว่าตู้เย็น ควรเรียกว่าประตูเข้าออกถ้ำเย็นรักษาของข้างใน ที่มีพื้นที่กว้างมาก กว้างระดับที่ยัดแมมมอธ 100 ตัวเข้าไปก็ยังไม่เต็ม ซึ่งผมไม่คิดจะเข้าไปนอนข้าง ๆ วัตถุดิบแช่เย็น หรือบางโซนก็เป็แช่แข็งหรอกนะ
ห้องครัวคือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งการทำอาหาร ไม่ควรนอนในที่นี้เพราะจะติดเป็นิสัยจนสมองจดจำว่าห้องครัว คือหนึ่งในพื้นที่ ที่ต้องง่วง ต้องนอนงีบ และนั่นจะเป็ปัญหาระหว่างการปรุงอาหาร ที่อาจเบลอ เพลีย สัปหงก จนปรุงรสอาหารพลาด หรือแย่กว่านั้นก็คือหน้าพุ่งจุ่มลงกระทะน้ำมันร้อน หรือหม้อน้ำต้มเดือด
นั่นทำให้ผมต้องไปทำภารกิจย่อย ๆ อย่างปรุงอาหารตามสั่งของผู้คนทั้งในวัลฮัลลา และแอสการ์ด 1 สัปดาห์เต็ม จนได้รับห้องเล็ก ๆ ติดห้องครัววิเศษของผม ข้างในมีแค่เตียงโครงเหล็กไร้เบาะ ไร้ผ้าปู หมอนหนุนหัว หมอนข้าง และผ้าห่ม ที่ตั้งติดผนังสแตนเลสเงินแวววาวสามด้าน เพดานก็สูงแค่ 3 เมตร หัวแทบจะชนถ้าะโสักหน่อย
แทนที่จะเรียกว่าห้องนอน เรียกว่าคุกก็น่าจะไม่ผิด เพราะไม่อาจขยับตัวได้สะดวก แต่ก็พอจะใช้เอนกายพักสายตาได้บ้าง และต้องทำภารกิจทำอาหารตามสั่งง่าย ๆ อัพเกรดห้องนอนไปเรื่อย ๆ จากตอนนั้น ถึงตอนนี้ ห้องนอนผมก็กลายเป็ห้องนอนที่คนทั่วไปใช้นอนเรียบร้อย
ชุดเครื่องนอนจัดเต็มความนุ่มฟู ดีต่อใจ เตียงสี่เสาสไตล์ยุโรปโบราณตั้งตรงกลางห้องพร้อมหมอนหนุนหัวสองใบใหญ่สีขาวในปลอกหมอนสีแดงเป็พื้น มีด้ายทองถักทอเป็ลวดลายของอาหารที่ผมเคยทำ หมอนข้าง 2 ใบใส่ปลอกลายเดียวกัน ยันผ้าปูที่นอน พรม ผนังเพดาน ที่มองไปทางไหนก็มีแต่สีทอง สีแดง และภาพอาหารต่าง ๆ จะมีก็แต่ตู้เสื้อผ้า โต๊ะกระจกแต่งหน้า จัดผม แต่งตัวเท่านั้นแหละที่เป็ไม้สีน้ำตาลอ่อน
มันไม่ใช่สไตล์ห้องนอนที่ผมชอบ เพราะดูหรูเกินความจำเป็ แต่ก็ไม่คิดจะหาทางเปลี่ยน เพราะยังไงก็ใช้แค่นอนพักอยู่แล้ว
หลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยสักพัก ประตูห้องครัวก็เปิดออก ผมลุกขึ้นยืนยิ้มต้อนรับสมาชิกใหม่ที่น่าจะโดนล้างสมอง เอ๊ย ได้รับการอบรมข้อมูลพื้นฐานจากเทพีนอร์นเรียบร้อย ทำให้เขาหน้าซีดขณะเดินแบบตัวสั่น ขากระตุกขณะถลามานั่งเก้าอี้ แล้วกระแทกศอกลงเคาน์เตอร์ ใช้สองมือกุมขมับ แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
“ เฮ้ออออออออออ นี่ข้าเกือบจะทำอะไรลงไปกันเนี่ยยยยยยยยยยยยย”
ผมส่ายหน้าไปมา ก่อนปรบมือเบา ๆ เรียกสติเขาให้เงยหน้าขึ้นมามองเคาน์เตอร์ ที่ไม่ได้ว่างเปล่าแล้ว แต่มีจานบรรจุอาหารแปรรูปจากหมูมากมาย พร้อมเครื่องดื่ม เอลชั้นเยี่ยมที่หมักเองในครัว
“ เอ้า กิน ดื่มให้เต็มที่ ให้คลายความเศร้าแล้วเราค่อยมาคุยเื่หลักกัน”
“ ใช่ ข้าก็ใช้เวลาทำใจนานเป็เดือนเหมือนกันนะเมื่อรู้ความจริงของวัฏจักร A-B อิ๊กดราซิล” เทพเฟรย์ที่เดินตามเทพแอนด์ริมเนียร์เข้ามาในครัวพูดให้กำลังใจด้วยเสียงสบาย ๆ ขณะตบไหล่หัวหน้าพ่อครัวที่เอาส้อมในมือขวาจิ้มไส้กรอกค็อกเทลเล็ก ๆ เข้าปากรัว ๆ เป็สิบชิ้น
“ ตะกละ . . . แต่ก็ดีที่ยังมีความตะกละในระดับสิ่งมีชีวิต ข้าที่เคยหิวโหยจนเกือบจะหน้ามืด กินอิ๊กดราซิลไปเข้าใจดีว่าตอนหงุดหงิด ไม่รู้จะทำอะไร ก็ทำได้แค่กิน กิน กิน และกินนั่นแหละ ฮ่า ๆ ๆ” นิดฮอกหัวเราะร่า ขณะนั่งหย่อนก้นแล้วเคาะเคาน์เตอร์เบา ๆ เมนูในจอ 32 นิ้วสีฟ้าโปรงแสงก็เด้งขึ้นมาให้เขาเลือกเมนูที่อยากกิน เป็การสั่งให้ห้องครัวลำเลียงอาหารมาให้ผมปรุง หรือจัดจานแล้วเสิร์ฟโดยไม่ต้องสั่ง เพราะกระเพาะัน่ะ. . . จะสั่งทีคงเปลืองน้ำลายพูดชื่อเมนู และวิธีการปรุงกันยาวเป็ 10 นาทีแน่
“ ตอนนี้ก็กินกันให้อิ่ม แล้วภารกิจถัดไปจะเผยออกมาในอีก 3 วันต่อจากนี้” หน้าจอของเทพีนอร์นทั้ง 3 ปรากฏขึ้นมา พวกเธอยังไม่เคยเข้าครัวแห่งนี้ เพราะเหตุผลอะไรบางอย่างที่ผมถามไปก็ไม่ได้คำตอบ แต่พวกเธอก็สั่งอาหารให้ผมทำเสิร์ฟส่งข้ามจอสนทนาบ่อย ๆ
อย่างวันนี้พวกเธอสั่งคอร์สไส้กรอกรัมเบิ้ลมัมเบิ้ล ที่เป็ดั่งรัสเซียนรูเล็ต สุ่มลุ้นว่าในไส้กรอกชิ้นเล็กเท่านิ้วโป้งทั้ง 27 ชิ้นในจาน จะสอดไส้อะไรไว้บ้าง มีั้แ่ไส้กรอกธรรมดา ๆ ไร้ไส้ , สอดไส้พริก เครื่องเทศ เครื่องปรุง ชีส ไปจนถึงยัดของแปลก ๆ ที่กินได้ แต่คนส่วนใหญ่ไม่ชอบกินคู่กับไส้กรอก เช่นของขม ๆ อย่างบอระเพ็ด เมล็ดกาแฟป่น เผ็ดแสบจี๊ดอย่างวาซาบิหวานเจี๊ยบเกินเบอร์อย่างน้ำเชื่อม หรือน้ำมะนาวคั้นสดสุดเปรี้ยว
“ ให้โชคชะตานำทาง” สามสตรีแห่งโชคชะตาพูดพร้อมกันก่อนใช้ส้อมจิ้มไส้กรอกเข้าปาก และรีแอคชั่นที่เกิดขึ้นพร้อมกันของพวกเธอก็ทำให้ผมลั่นขำก๊ากออกมา
“ ขมไป. . .ดาร์คช็อคโกแลต ขมจนเปรี้ยว”
“อืม อร่อย ชีสนมแพะหมักมาดี”
“จืด. . . ”
______________________________
ในที่สุด ก็มีห้องนอนแล้ว เย่~
พูดคุย / ติดตามข่าวสารกันได้ที่
Kuronekoyuriya | Facebook
https://www.facebook.com/w.kuronekoyuriya
4K
