ตอนที่ 18: พิมพ์เขียวแห่งจักรวาลใหม่ และรุ่งอรุณแห่งวิศวกรรมชี่กง
สายฝนโปรยปรายลงมาบางเบากระทบหลังคาสังกะสีเก่าคร่ำคร่าของโรงงานซ่อมเครื่องยนต์ขนาดเล็กริมคลองชลประทาน ในมิติคู่ขนานแห่งใหม่นี้ สภาพแวดล้อมรอบตัวเปลี่ยนผ่านไปอย่างสิ้นเชิงจากกลิ่นอายสมุนไพรโบราณ สู่คราบน้ำมันเครื่อง เสียงเหล็กกระทบกัน และกลิ่นสนิมเหล็กอันคุ้นเคย
รวินดาสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเก้าอี้พนักพิงตัวเก่าในห้องทำงานรกๆ ความทรงจำจากชาติก่อนในฐานะครูผู้รอบรู้ผสานรวมเข้ากับิญญาอย่างแแ่ ทว่าสิ่งที่เพิ่มเข้ามาในห้วงความคิดคราวนี้ไม่ใช่ระบบแพทย์แผนไทยอีกต่อไป แต่เป็ "ระบบวิศวกรรมจักรกลและพลังลมปราณ (Mechanical Engineering & Qi-kung System)" หน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าใสสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงสังเคราะห์กังวานในสมอง
[ ติ๊ง! โฮสต์เข้าสู่มิติคู่ขนานที่ 3: โลกแห่งวิศวกรรมเครื่องกลยุคบุกเบิก เทคโนโลยีไมโครอิเล็กทรอนิกส์ และพลังชี่กงขั้นสูง ]
[ เป้าหมายของระบบ: ผสมผสานศาสตร์แห่งความแม่นยำทางกลไกเข้ากับพลังภายใน พลิกฟื้นอุตสาหกรรมเครื่องจักรพื้นบ้าน สู่การสร้างนวัตกรรมพลังงานสะอาด และบรรลุคุณค่าแห่งชีวิตด้วย ยศ สรรเสริญ สุข และธรรมาภิบาล ]
[ สเตตัสเริ่มต้นโฮสต์: รวินดา (อายุ 14 ปี), อาชีพ: ช่างฝึกหัดโรงงานซ่อมเครื่องยนต์ชลประฐาน ]
ยายกะพริบตาปริบๆ ปรับโฟกัสสายตามองสภาพแวดล้อม ในชาตินี้ครอบครัวของเธอไม่ได้ทำนาหรือเปิดคลินิกยา แต่พ่อของเธอเป็ช่างซ่อมเครื่องยนต์การเกษตรมือหนึ่งผู้ซื่อสัตย์และยากจน กำลังแบกรับภาระหนี้ก้อนโตเนื่องจากถูกกลุ่มทุนบริษัทเครื่องจักรกลั์ใหญ่ผูกขาดตลาด และพยายามกลืนกิจการร้านซ่อมเล็กๆ แห่งนี้เพื่อฮุบที่ดินริมคลอง
"พ่อจ๋า..." ยายลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงานเล็กๆ ไปยังลานซ่อมเครื่องยนต์ด้านหน้า เธอเห็นพ่อนั่งหน้าเครียดอยู่หน้าเครื่องยนต์ดีเซลสูบเดียวรุ่นโบราณที่พังเสียหายจนซ่อมไม่ติด พ่อกำลังกลุ้มใจเพราะ "เถ้าแก่เฮง" เ้าของบริษัทนำเข้าเครื่องจักรกลรายใหญ่ประจำอำเภอ ส่งคนมาข่มขู่บีบให้เซ็นสัญญาขายกิจการในราคาถูกติดดิน หากไม่ยอมทำตามจะส่งคนมากลั่นแกล้งสารพัด
ในชาติแรกหรือโลกก่อน ยายอาจจะเป็แค่เด็กสาวมัธยมที่ไม่มีความรู้เื่ช่าง แต่ในโลกคู่ขนานนี้ ด้วยองค์ความรู้เื่โครงสร้างไมโครอิเล็กทรอนิกส์ CMOS/NMOS/PMOS และหลักการควบคุมสวิตชิ่งวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่ผสานเข้ากับ "การเดินลมปราณชี่กง" จากระบบอัจฉริยะ ทำให้เธอมองเห็นปัญหาของเครื่องยนต์ตรงหน้าทะลุปรุโปร่งราวกับมีเอกซเรย์
"พ่อคะ อย่าเพิ่งกลุ้มใจไปเลยค่ะ เครื่องยนต์เก่าๆ เครื่องนี้ไม่ได้พังเพราะอะไหล่เสื่อมสภาพตามที่เถ้าแก่เฮงมันกุข่าวหรอกค่ะ แต่มันเกิดจากการออกแบบวงจรจ่ายไฟและแม่เหล็กไฟฟ้าภายในที่ไม่เสถียร หนูมีวิธีโมดิฟายด์ระบบสวิตชิ่งใหม่ด้วยหลักการควบคุมพลังงานสนามแม่เหล็ก รับรองว่ามันจะประหยัดน้ำมันขึ้นสิบเท่าและทรงพลังกว่าเครื่องจักรนำเข้าของพวกมันเสียอีกค่ะ!" ยายเอ่ยด้วยน้ำเสียงฉะฉาน แววตาดำขลับประกายความมั่นใจเด็ดเดี่ยวเกินเด็กอายุสิบสี่ปี
พ่อเงยหน้าขึ้นมองลูกสาวด้วยความงุนงงระคนใ "ลูกสาวพ่อ... ไปเอาความรู้เื่วงจรไฟฟ้าและเครื่องยนต์ซับซ้อนพวกนี้มาจากไหนกัน? สมองกลพวกนั้นมันเื่ของวิศวกรในเมืองใหญ่เชียวนะลูก!"
ยายยิ้มกว้างอย่างสดใส มือเล็กหยิบประแจและไขควงขึ้นมาอย่างคล่องแคล่วราวกับจับมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน "พ่อเชื่อหนูเธอนะคะ! ั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ร้านซ่อมเครื่องยนต์เล็กๆ แห่งนี้ จะกลายเป็จุดเริ่มต้นของอาณาจักรนวัตกรรมวิศวกรรม ที่จะทวงคืนความยุติธรรมให้กับช่างฝีมือรากหญ้าทุกคนอย่างแน่นอนค่ะ!"
รุ่งอรุณแห่งการปฏิวัติอุตสาหกรรมในจักรวาลคู่ขนานใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว ด้วยมันสมองของเด็กหญิงวัยสิบสี่ปีและระบบจักรวาลกลไกสะท้านโลก!