วันต่อมาหลังเลิกงาน ทุกคนในร้านต่างเตรียมตัวแยกย้ายกันกลับบ้าน บางคนกำลังเก็บของ บางคนก็เตรียมล้างน้ำมันนวดออกจากมือ แต่ผมยังนั่งพักอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง รู้สึกเหนื่อยล้ากว่าปกติจากลูกค้าจำนวนมากในวันนี้
“เฮ้ นายยังไม่กลับเหรอ?” เสียงของพิมดังขึ้นจากด้านหลัง
ผมหันไปมอง เธอยืนอยู่ในชุดเสื้อยืดรัดรูปกับกางเกงวอร์มแบบเรียบง่าย ผมของเธอมัดรวบขึ้นอย่างลวกๆ แต่กลับดูดีอย่างไม่น่าเชื่อ
“กำลังจะไปแล้วล่ะ แค่นั่งพักก่อน” ผมตอบ
“ฉันล่ะสิ เหนื่อยจนไม่อยากขยับตัวเลย” พิมเดินเข้ามาใกล้ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เธอบ่นต่อ “่นี้ปวดหลัง ปวดคอไปหมด...ไม่รู้เป็เพราะอะไร”
“ก็คงเพราะเธอทำงานหนักเกินไปไง” ผมพูดพลางหัวเราะเบาๆ
พิมหันมามองผม ดวงตาเป็ประกายบางอย่างที่ผมคุ้นเคย “งั้น...ช่วยนวดให้หน่อยสิ”
“อีกแล้วเหรอ?” ผมแกล้งถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ
“แค่เบาๆ นะ เอาแค่คลายกล้ามเนื้อพอ” เธอบอกพร้อมกับลุกขึ้น แล้วเดินไปที่เตียงนวดกลางห้อง
ครั้งนี้เธอไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออกเหมือนครั้งก่อน เธอแค่ล้มตัวลงนอนบนเตียง แต่เนื้อผ้าที่รัดรูปกลับทำให้เรือนร่างของเธอชัดเจนยิ่งขึ้น
ผมสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนจะเริ่มนวดตรงต้นคอของเธอ ไล่ลงไปที่ไหล่ กล้ามเนื้อของเธอแน่นตึงจากการใช้งานหนัก แต่ยังคงความนุ่มเนียนไว้ใต้ฝ่ามือของผม
“อืม...ดีจัง” พิมพึมพำเบาๆ ขณะที่ผมนวดต่อไป น้ำเสียงของเธอแ่และฟังดูสบายจนผมอดไม่ได้ที่จะเผลอรู้สึกบางอย่างที่ไม่ควรจะเกิดขึ้น
เมื่อมือผมเลื่อนไปตามแนวกระดูกสันหลัง เธอขยับตัวเล็กน้อย เสื้อยืดที่เธอสวมอยู่ร่นขึ้น เผยให้เห็น่เอวและสะโพกเล็กๆ ที่โผล่พ้นขอบกางเกง ผิวของเธอเนียนละเอียด ราวกับดึงดูดสายตาผมให้มองอยู่แบบนั้น
“ขยับลงมาหน่อยสิ ่เอวน่ะ ตึงมากเลย” เธอพูดโดยไม่ได้หันมามอง
ผมพยักหน้า แม้ว่าเธอจะมองไม่เห็น และเลื่อนมือลงมาที่่เอวตามคำขอ แต่ด้วยความที่เสื้อของเธอเลิกขึ้นสูง มือของผมจึงัักับผิวเปลือยของเธอโดยตรง
ผมพยายามนวดอย่างมืออาชีพที่สุด แต่หัวใจก็เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา
จู่ๆ พิมก็พลิกตัวนอนหงาย เธอหัวเราะเบาๆ “รู้สึกดีจัง...แต่นายดูเกร็งๆ นะ”
“เปล่าสักหน่อย” ผมตอบพลางพยายามมองไปทางอื่น แต่ท่านอนของเธอทำให้ผมเลี่ยงไม่ได้ที่จะเห็นบางอย่าง เสื้อของเธอร่นขึ้นสูงจนเกือบถึงอก เผยให้เห็นเนินเนื้อที่โผล่พ้นขอบชุดชั้นใน ผมรีบเบือนหน้าหนี แต่สมองกลับจดจำภาพนั้นไว้อย่างชัดเจน
“เฮ้ นายจะนวดต่อไหม?” เธอถามพร้อมกับจ้องผมด้วยสายตาเ้าเล่ห์
“ก-ก็ได้...” ผมตอบเสียงติดขัด ก่อนจะวางมือลงบนหน้าท้องของเธอ ซึ่งแบนราบและนุ่มเนียนอย่างที่ผมไม่ควรจะรู้สึกถึงมัน
พิมหัวเราะเบาๆ “นายดูเกร็งไปหมดเลย”
ผมพยายามจดจ่อกับการนวดต่อไป แต่เมื่อมือผมเลื่อนต่ำลงใกล้กับขอบกางเกง เสียงหัวเราะของเธอก็หยุดลง ความเงียบเข้าปกคลุมห้อง
เธอมองหน้าผมชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบางๆ “พอแล้วล่ะ ขอบคุณนะ รู้สึกดีขึ้นมากเลย”
ผมพยักหน้า ถอนหายใจอย่างโล่งอก แม้ว่าในหัวใจจะยังเต้นแรงจากสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
หลังจากนั้น พิมก็ลุกขึ้นยืนและจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้ผมอยู่เพียงลำพัง พร้อมกับภาพของเธอที่ยังคงติดตรึงอยู่ในหัว
2K
