“คารวะฟางซื่อเป็เพราะท่านที่ทำให้ข้ากลับมาขยับร่างกายได้อีกครั้ง” จางหย่งเอ่ยเขาพยายามชันตัวขึ้นด้วยตนเอง ทว่าก็ยังไม่อาจทำได้โดยพละการ
“พักก่อนไท่เว่ย์ท่านยังคงต้องใช้ยาที่ข้าปรุงทิ้งไว้ให้อีกสามวันจึงจะสามารถใช้ร่างกายได้ตามปกติและในระหว่างนั้นท่านจงเดินเปี้ยเต็ง[1]ปราณเพื่อขับพิษให้ออกทางเหงื่อยาขนานนี้จึงจะชะลอได้ชะงัก จากนั้นข้าจะปรุงยาให้ท่านทุกรายสามวันจากนี้ทว่าท่านจะต้องขับเปี้ยเต็งปราณทุกคืนเดือนดับในยามโฉ่วเพื่อขับพิษออกจากกระแสโลหิต”
“ท่านสามารถปรุงยารีดพิษได้หรือไม่ฟางซื่อ”จางหย่งเอ่ยถาม
“ข้าหวางคุนเป็เพียงฟางซื่อหางแถวหาได้ร่ำเรียนโดยตรงไม่ เป็แต่เพียงลักจำ จึงไม่อาจปรุงยาขนานเอกได้ได้โปรดอภัยให้ข้าด้วยไท่เว่ย์” ชายาุโประสานมือเข้าด้วยกันครั้นก็ค้อมตัวลง
“ไม่คิดมาก ไม่คิดมากฟางซื่อเท่านี้ท่านก็มีน้ำใจมากแล้ว”จางหย่งเอ่ยหากเขามีกำลังพอลุกขึ้นไหวเขาอาจกำลังคุกเข่าเป็การขอบคุณต่อหน้าฟางซื่ออยู่ก็เป็ได้
“เช่นนั้นข้าขอลา”ฟางซื่อค้อมตัวลงคารวะไท่เว่ย์อีกครั้ง
“ช้าก่อนท่านฟางซื่อ”
“ไท่เว่ย์มีเื่อันใดที่จะถามข้าเพิ่มเติมเช่นนั้นหรือ”
“รอก่อน ข้าจะให้เสิ่นเฉิงไปส่ง ท่านจะได้ไม่ต้องเดินลัดป่า”คนเพิ่งฟื้นจากพิษค่อยชันตัวลุกขึ้นนั่งบนตั่งด้วยตนเองอย่างลำบากลำบน
“ไท่เว่ย์กรุณากับข้ามากเหลือเกินทว่าข้ารู้ทางเลี่ยงโจรข้าเป็ชาวบ้านแถวนี้มากว่าครึ่งชีวิตคุ้นเคยกับการใช้ชีวิตอย่างหลบ ๆ ซ่อน ๆดีขอรับ” หวางคุนพูดอย่างเจียมตัว
“ฟางซื่อท่านได้โปรดอย่าปฏิเสธน้ำใจเล็กน้อยของข้าพวกโจรป่ายังเหิมเกริมทั้งจิตใจชั่วช้าคนมากไปด้วยประโยชน์อย่างท่านข้าไม่อยากให้ต้องสิ้นเพราะโจรพวกนี้”
“เป็ความกรุณาอย่างหาที่สุดไม่ได้”หวางคุนค้อมตัวรับ ก่อนที่จะชักเท้ากลับเข้ายังกระโจมเพื่อรอเสิ่นเฉิง
…
ห้าปีผันผ่านจางหย่งยังคงใช้ยาชะลอพิษที่ฟางซื่อหวางคุนเป็ผู้ปรุงน่าแปลกที่พักหลังมาเขามักเหนื่อยอ่อนและเ็ปไปทั่วร่างกายอยู่เสมอ
“หวางคุนคารวะ ไท่เว่ย์”จางหย่งมองชายาุโตรงหน้าที่เปลี่ยนไปมากหลังจากเวลาห้าปีผ่านไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“ข้าไม่ได้พบท่านนานเลยนะ ฟางซื่อ”จางหย่งเอ่ยทัก ก่อนที่จะถามสารทุกข์สุกดิบของผู้มีพระคุณอีกสองสามประโยค
“ข้าหวางคุนขอขอบคุณในความกรุณาของไท่เว่ย์ท่านทำให้ชีวิตของข้าได้หลุดพ้นจากชีวิตแบบหนูสกปรก” ชายาุโค้อมตัวลงคำนับครั้นก็เหลือบขึ้นมองใบหน้าที่ขาวซีดของชายหนุ่มตรงหน้า
“ไท่เว่ย์สีหน้าที่ซีดเผือดดูเหมือนระบบโลหิตของท่านจะเดินผิดปกติส่งข้อมือของท่านมาให้ข้า”ถึงแม้หวางคุณจะไม่ใช่ฟางซื่อที่มีใบรับรองแต่เขาก็ถูกหล่อหลอมขึ้นมาในครอบครัวของฟางซื่อของตระกูลฉินก่อนที่แผ่นดินจะร้อนไปด้วยไฟา
“ฟางซื่อ ร่างกายของข้าในตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ตอบสนองยาของท่านเสียแล้วข้าอ่อนล้าและเ็ปไปทั่วร่างกายราวกับมีเข็มเป็หมื่นเล่มทิ่มแทงไปทุกส่วนในร่างกาย”จางหย่งพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน
“ข้าหวางคุนไร้สามารถ”ชายาุโทรุดเข่าลงต่อหน้าไท่เว่ย์ ด้วยตระหนักในความรู้ที่น้อยนิดของตนเอง
“ท่านลุกขึ้นเถิดฟางซื่อห้าปีที่ผ่านมานี้ข้ารบกวนท่านมามาก”
ในระหว่างที่หวางคุณและจางหย่งสนทนาหาทางออกให้กับการรักษาเสิ่นเฉิงก็พลุนพลันเข้ามาในจวนอย่างรีบร้อน
“ไท่เว่ย์ข้าได้รับสารนี้ตอนที่ลาดตะเวน” เสิ่นเฉิงชูกระดาษที่พันก้านธนูเอาไว้แสดงต่อหน้าจางหย่ง
“แคว้นถงกำเริบเสิบสานนักถึงขนาดส่งสารถึงข้าเลยรึ!”น้ำเสียงเข้มของคนใบหน้าซีดเผือดยังคงดูทรงอำนาจ
“หาใช่สารจากแคว้นถงไม่ขอรับไท่เว่ย์”เสิ่นเฉิงสังเกตสัญลักษณ์ที่ติดอยู่ที่ก้านธนู
“จะเป็ผู้ใดที่กล้าเหยียบจมูกไท่เว่ย์”ซุ่มเสียงเย็นกล่าวพลางก็ครุ่นคิด “เื่ที่ข้าโดนพิษในคืนนั้นไม่ได้แพร่งพรายไปใช่หรือไม่ฟางซื่อ เสิ่นเฉิง”แววตาคมราวกับเหยี่ยวปราดมองสองคนร่วมกระโจมด้วยเขาทั้งสองเป็ผู้ที่รู้เื่นี้ดีที่สุด
“หามิได้ขอรับข้าหวางคุนไม่เคยปริปากให้ผู้ใดได้ล่วงรู้” จางหย่งเพ่งมองชายาุโที่ตัวสั่นเพราะความกลัวตรงหน้าเขารู้ว่าชายผู้นี้จะไม่แพร่งพรายเื่นี้ไปอย่างแน่นอนด้วยเพราะวันวันเขาก็เอาแต่เจียมตัวอยู่แต่ในบริเวณบ้านหาได้ใช่คนช่างพูดช่างจา
“ไม่มีประโยชน์ใดที่ข้าจะทำหรอกไท่เว่ย์ท่านก็รู้ข้าอยู่ฝั่งเดียวกับท่านเสมอ” เสิ่นเฉิงแก้ต่างให้กับตนเองบ้างคำสารภาพของคนทั้งสองยิ่งทำให้จางหย่งครุ่นคิด
“แล้วเช่นนั้นจะเป็ผู้ใด”จางหย่งปรายตาไปอีกทางอย่างครุ่นคิด
“ไท่เว่ย์ท่านจะให้ข้าอ่านเนื้อหาในสารนี้หรือไม่”จางหย่งหันมามองเสิ่นเฉิง เขามัวแต่ระแวงจนลืมจดหมายนิรนามไปเสียสิ้น
“เปิดอ่านเลย” ซุ่มเสียงห้วนเอ่ยสั่งเสิ่นเฉิงไม่รอช้าทำตามที่เขาสั่งในทันที
“หากเ้า้ายาแก้พิษจงเดินทางไปยังหุบเขาหมื่นลี้”เสิ่นเฉิงอ่านจบก็เพ่งมองไปยังคนตรงหน้าที่ได้ฟังความในสารแล้วสีหน้าก็เปลี่ยนไปในทันที
“ข้าได้สารเนื้อหาแบบเดียวกันนี้หลายคราแต่ข้าไม่เคยสนใจ ท่านว่ามันจะเป็กับดักหรือไม่เสิ่นเฉิง”เสิ่นเฉิงนิ่งเงียบไปอย่างครุ่นคิด เขาไม่กล้าที่จะให้คำตอบใด ๆ ต่อจางหย่งเพราะถ้าเขาเอ่ยออกไปด้วยความไม่รู้อาจมีผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นกับไท่เว่ย์หลายส่วน
“ข้ารู้ก็แต่เพียงว่า หุบเขาหมื่นพิษเป็ที่อยู่ของลี่อินเขาเป็ฟางซื่อที่เก่งกาจเื่ยาแก้พิษยิ่งจนได้ถูกยกย่องให้เป็ปรมาจารย์”หวางคุนเอ่ยพูดในสิ่งที่เขารู้
[1] ธาตุไฟ
26K
