พระราชวัง เฟอนาดิส อาณาจักรเออเฟย์
‘รายงานท่าน อาเมนัส เดทิอุส เฟอนาดีน เออรเฟย์ที่4 เกิดเหตุประหลาดขึ้นที่มหาวิหารโมเทนอส ครับ”
“เหตุอะไรรึ เกี่ยวกับแสงประหลาดที่สว่างขึ้นเมื่อครู่หรือไม่”
“ถูกต้องแล้วครับ มีรายงานว่าเกิดการะเิขึ้นที่รูปปั้นทองคำของมหานักบวช โมเทนอส หลังแรงะเิท่านคาดินัลได้พบกับทารกน้อย นอนอยู่ภายในรูปปั้นของท่านมหานักบวชครับ”
“ทารก!! ช่างเป็เื่ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งนักเกิดะเิในมหาวิหารศักดิ์สิทธิ์ ทั้งยังรูปปั้นของมหานักบวชก็ถูกทำลายแล้วมีเด็กทารกอยู่ภายในนั้นอีก นี้มันเื่ดี หรือร้ายกันนะ. . . . .”
“ข้าชักอยากเห็นหน้าของทารกน้อยนั้นแล้ว ไปตามท่านคาดินัลเอเมนโต้ มาพบข้าหน่อย”
“ท่านคาดินัล เอเมนโต้ รออยู่หน้าประตูแล้วครับ”
“ให้เข้ามาได้”
“โอ้คุณพ่อคาดินัล เอเมนโต้ ไม่ได้เจอกันซะนาน ก็มีเหตุการณประหลาดเกิดขึ้นซะแล้วเป็ยังไงบ้าง ท่านไม่าเ็ตรงไหนใช่ไหม”
“เป็เกียรติอย่างสูงที่ท่านพระาาแห่งอาณาจักรเออเฟย์ออกปากเป็ห่วงเช่นนี้ แต่พ่อไม่ได้เป็อะไรยังสบายดี และยังได้รับของขวัญจาก์ประทานมาให้อีก”
“ของขวัญจาก์? หรือว่าจะเป็เด็กทารกน้อยที่มาพร้อมกับเหตุประหลาดนั่น”
“ถูกแล้ว พระาา ท่านลองมาดูนี้สิ หลับตา แล้วััถึงพลังที่ยิ่งใหญ่นี้” คาดินัลเอเมนโต้ ยื่นเด็กทารกน้อยในห่อผ้าสีทองให้กับพระาา อาเมนัส
พระาา อาเมนัส ยื่นมือไปัักับเด็กทารกน้อยแล้วหลับตาเพื่อเข้าถึงพลังเวทย์มนต์ในตัวของเด็กน้อย เพียงไม่นานพลังเวทย์อันมหาศาลก็ล้นทะลักออกมาจากตัวของเด็กทารกน้อยทำเอาพระาาถึงกับตื่นตะลึง “นี้มัน......เกินกว่าคนปกติทั่วไปเหมือนท่านเมอร์ลิน ไม่สิ...... แม้แต่พลังของท่านเมอร์ลินก็ยังเทียบไม่ได้” พระาา อาเมนัสตรัสออกมาอย่างตื่นตะลึงในพลังเวทย์อันมหาศาลของเด็กทารกน้อย
“คุณพ่อคาดินัลเอเมนโต้ ท่านจงเลี้ยงดูเด็กน้อยคนนี้ ด้วยความรักความเอาใจใส่ และสั่งสอนให้เป็คนที่มีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น หากขาดเหลือสิ่งใดโปรดอย่าได้กังวนเราจะจัดหาในสิ่งที่จำเป็ต่อการเติบโตของเด็กคนนี้ด้วยความเต็มใจ เด็กคนนี้คือความหวังของโลกใบนี้อย่างแท้จริง!!!”
ตู้มมมมมมมมม!!!! เสียงะเิดังสนั่นออกมาจากห้องครัวของมหาวิหารโมเทนอสควันสีดำพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เหล่าสาวงใหม่และแม่ชีฝึกหัดต่างพากันกรีดร้องใกลัวกับเสียงะเิที่เกิดขึ้น “เงียบเถอะ ไม่เป็ไรหรอกไม่มีเหตุร้ายใดๆหรอก” ซิสเตอร์วัลด้าพูดกับเหล่าสาวกใหม่และแม่ชีฝึกหัดที่กำลังตื่นกลัวด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะร่ายคาถา “เขย่าพสุธาเมฆาะเื พิสุทธิ์เสียงกังวานก้อง โห่ร้องสนั่นฟ้า” “เอ็กซ์โค่” เหล่าซิสเตอร์ที่ได้ยินคุณแม่วัลด้าร่ายคาถา ต่างรีบเอามืออุดหูกันทันทีสาวงใหม่และแม่ชีฝึกหัดเห็นเหล่าซิสเตอร์อุดหู ก็รีบทำตามโดยเร็ว
“เอ เนล!!!!! เ้าเล่นอะไรพิเรนทร์ อีกแล้วใช่ไหม ครั้งนี้ ต้อง รับ โทษ !!!!!!”
เอเนล ในวัย 13 ปี รูปร่างหน้าตาราวกับเทพบุตร เส้นผมสีเงินสว่างใสส่องประกาย ตัดกับดวงตาที่มีสีฟ้าสดใสราวกับน้ำทะเลในมหาสมุทร เอเนล สามารถเรียนรู้เวทย์มนต์ั้แ่ระดับเริ่มต้นไปจนถึงเวทย์มนต์ชั้นสูงจากตำราที่คาดินัล เอเมนโต้ มอบให้จนครบหมดแล้ว
และที่เหนือไปกว่านั้น คือการย่อคาถาชั้นสูงที่ต้องใช้เวลาในการท่องคาถานานเหลื่อเพียงไม่กี่คำ ทำให้เอเนลในตอนนี้ เก่งกว่าคาดินัลเอเมนโต้ผู้ที่คอยเลี้ยงดู เอเนลมาั้แ่เล็กๆ
“เอเนล ถึงเวลาแล้ว ที่เ้าจะต้องเข้าสู่สังคมพ่อจะส่งเ้าเข้าเรียนในมหาวิหารเมอร์ลิน สถานที่ที่เต็มไปด้วยเวทย์มนต์ต่างๆมากมายและไม่มีสอนในตำรา เ้าจะได้เปิดหูเปิดตาและสรรสร้างเวทย์มนต์ใหม่ๆในแบบฉบับของตัวเอง เหมือนกับมหาเวทย์ผู้โด่งดังในอดีต” คาดินัล เอเมนโต้ พูดกับเอเนลด้วยความภูมิใจที่สามารถเลี้ยงดูเด็กน้อยจนเติบโตได้ขนาดนี้
“แต่!!! พ่อขอสั่ง เ้าต้องระวัง อย่าไปทำลายอะไรก็ตามในมหาวิหารเมอร์ลินเหมือนที่เ้าทำกับที่นี้ พ่อไม่อยากรับจดหมดร้องเรียนใดๆอีกแล้ว”
มหาวิหารเมอร์ลิน สถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับจอมเวทย์แห่งมหาทวีปอาร์ทิอุส พื้นที่ของมหาวิหารเมอร์ลินบนพื้นที่วงกลมขนาดใหญ่ แบ่งเป็ 5 ส่วนหลักๆ ด้วยกัน คือ หอพักนักศึกษาสถาบันวิจัยเวทย์มนต์ หอประชุมและสำนักงานสภาเวทย์มนต์สถานศึกษามหาเวทย์หอสมุทร และลานประลองกลางแจ้ง
และวันนี้เป็วันเปิดรับนักศึกษาใหม่ เพื่อความเสมอภาค ไม่ว่าราชวง หรือคนธรรมดาหาก้าเข้ามาเป็นักศึกษาในมหาวิหารเมอร์ลิน จำเป็ต้องละทิ้งยศถาบรรดาศักดิ์ออกไป และเข้ารับการทดสอบจากสภาเวทย์มนต์ ที่ลานประลองกลางแจ้งจะไม่มีการใช้เส้นสายใดๆ จัดคราสวัดระดับด้วยพลังเวทย์เท่านั้น และไม่จำกัดอายุคราสเริ่มต้นั้แ่ คราส D C B A S และ SS และเพื่อง่ายต่อการตรวจสอบพลังเวทย์ ทางสถาบันวิจัยเวทย์มนต์ได้สร้างเครื่องมือตรวจวัดพลังเวทย์ ด้วยการแปลค่าพลังงานมานาในร่างกายให้ออกมาเป็ตัวเลข เพื่อง่ายต่อการจัดอันดับ
SS
10,000,000 MP
S
1,000,000 MP
A
500,000 MP
B
100,000 MP
C
50,000 MP
D
20,000 MP
ตารางพลังเวทย์ในแต่ละระดับ
*ค่าพลังเวทย์ของคนทั่วไปโดยเฉลี่ย มีประมาน 10,000 – 15,000 MP พลังงานเวทย์มนต์ระดับล่างในชีวิตประจำวันใช้พลังงานมานาเพียง 50 – 200 MP
*ค่าพลังงานสำหรับจอมเวทย์ในคาถาระดับกลาง ใช้พลังงาน มานาเริ่มต้นที่ 2,000– 5,000 MP คาถาระดับสูงใช้พลังงานมานาที่ 10,000 MP ขึ้นไป
เอเนล จัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเตรียมตัวออกเดินทางไปยังมหาวิหารเมอร์ลิน ทางตะวันตกของอาณาจักรเออรเฟย์ คาดินัล เอเมนโต้เรียกรถม้ามาจอดรอหน้ามหาวิหารโมเทนอสเพื่อรอส่งเอเนล
เหล่าสาวกและซิสเตอร์ ต่างพากันยืนรอส่งเอเนลด้วยสีหน้าที่แสดงถึงความสุข “เอเนล ตั้งใจศึกษานะลูก “ คาดินัล เอเมนโต้ กล่าวกับเอเนลอย่างอ่อนโยน “ครับ คุณพ่อคาดินัล ผมจะตั้งจเรียนรู้ แล้วรีบกลับมาหานะครับ” “ไม่ต้องรีบก็ได้ลูกไปนานๆจะได้เข้าใจจนแตกฉาน” ซิสเตอร์วัลด้าพูดกับเอเนล “ถ้าไปนานก็กลัวว่าทุกคนจะคิดถึง แต่ก็ดีเหมือนกันจะได้มีความรู้จนแตกฉานแล้วค่อยกลับมาช่วยสร้างประโยชน์ให้กับมหาวิหารแห่งนี้ งั้นผมไปก่อนนะครับ ขอบคุณมากๆที่ช่วยดูแลผมจนถึงวันนี้” พูดจบเอเนลก็ก้าวขาขึ้นรถม้าไป หลังจากรถม้าออกตัว คาดินัลเอเมนโต้ก็น้ำตาไหล และยิ้มแบบเศร้าๆ “เอเนลลลลเ้าโตแล้วจริงๆ เ้าพูดว่าจะกลับมาสร้างประโยชน์ให้กับมหาวิหารแห่งนี้พ่อไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ยลูกกกก”
ตัดมาที่เอเนลบนรถม้า ระยะทางจากมหาวิหารโมเทนอสถึงมหาวิหารเมอร์ลินค่อนข้างไกลและยังต้องผ่านย่านการค้าที่การสันจรค่อนข้างคับคั่งไปด้วยรถม้าจากพ่อค้าและเหล่าขุนนางที่เข้ามาจับจ่ายสินค้า
เอเนลนั้งพิงหน้าต่างรถม้า มองดูความวุ่นวายของผู้คนที่เดินไปมารถม้าบนถนน และร้านค้ามากมายที่พยามเรียกลูกค้าด้วยวิธีการต่างๆ “ช่างสงบสุขดีจริงๆเลยน้า” เอเนลยิ้มและพูดออกมาเบาๆ ภาพต่างๆบนโลกบหม่นี้ ทำให้เอเนลนึกถึงโลกใบเก่าโลกที่เค้าแทบจะไม่ได้มองอะไรข้างทางแบบนี้เลย โลกที่เร่งรีบเกินไปจนเกิดเป็การเห็นแก่ตัวขึ้นมา แย่งกันขึ้นรถโดยสาร แย่งกันต่อแถวซื้อโดนัด แย่งกันซื้อของลดราคามันชั่งหดหู่เหลือเกินกับภาพในอดีต
ไม่นาน เอเนลก็ต้องหลุดออกมาจากภวังค์ เมื่อรถม้าได้เบรกกะทันหันและหยุดตรงลานกว้างก่อนถึงมหาวิหารเมอร์ลิน “เกิดอะไรขึ้นหรอครับ” เอเนลถามคนขับรถม้า “ข้างหน้าดูเหมือนว่าจะมีอุบัติเหตุนะครับคุณชาย” “เดียวเราอ้อมไปทางอื่นแทนดีกว่านะครับ” คนขับบอกกับเอเนล
เอเนล มองออกไปนอกรถม้า และเห็นเด็กผู้หญิงในชุดขุนนางระดับสูงกำลังพยายามใช้เวทย์แห่งแสง รักษาคนเจ็บอยู่ริมถนน เอเนลไม่รอช้ารีบกระโดนลงจากรถม้า แล้วบอกให้คนขับรถม้าจอดรอก่อน ด้วยชุด นักบวชระดับสูงแห่งอาณาจักร สีขาวมุกประดับลวดลายคลิปทองอร่ามทำให้ผู้คนที่ยืนมุงดูอยู่รีบถอยห่าง และโค้งคำนับให้กับเอเนล เอเนล ยืนงงนิดๆแต่ไม่ได้สนใจอะไรมากแล้วรีบวิ่งเข้าไปดูคนเจ็บทันที
สภาพของคนเจ็บ เป็ชายชาวอาณาจักรเออเฟย์ ขาทั้งสองหักจนข้างผิดรูปหัวแตกกะโหลกเปิดจนเห็นสมอง เืไหลนองพื้น สภาพร่างกายเหมือนถูกชนด้วยของแข็งความเร็วสูง
เอเนล สอบถามเหล่าคนมุงดูว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นได้ยังไง หญิงสาวในชุดขุนนาง ได้บอกกับเอเนลว่า เธอชื่อเอเลน่า และชายผู้าเ็คนนี้ กำลังเดินซื้อของอยู่ที่ย่านการค้าอยู่ดีๆก็มีเด็กวิ่งลงมาบนถนน ชายคนนี้เลยวิ่งเข้าไปผลักเด็กให้ออกจากถนนเพราะเห็นรถม้าวิ่งมาด้วยความเร็ว จึงถูกรถม้าของตนชนแทน และที่เธอสั่งให้คนขับรถม้าเร่งความเร็วก็เพราะเธอ้ารีบเข้าไปรับการทดสอบที่มหาวิหารเมอร์ลิน แต่ตอนนี้ดูท่าจะแย่แล้วเวทย์แห่งแสงของเธอไม่สามารถรักษาชายคนนี้ได้ เอเลน่า เริ่มน้ำตาคลอ เมื่อเห็นผู้าเ็สำลักออกมาเป็เืสดๆเธอพยายามเค้นพลังเวทย์ที่มีออกมาเพื่อรักษาชายตรงหน้าพร้อมพูดขอโทษออกมาตลอดเวลา เอเนลเห็นท่าไม่ค่อยดี เพราะตอนนี้เอเลน่าเริ่มสับสน และไม่มีสมาธิในการร่ายเวทย์ จึงทำให้เวทย์ที่ร่ายออกไปไม่มีประสิทธิภาพพอ “เอเลน่า หยุดเถอะ หยุดร่ายก่อนเอเลน่า เอเลน่า!!!”เอเนลตะคอกใส่เอเลน่าด้วยน้ำเสียงดุดัน จนทำให้เอเลน่าใ และหยุดร่ายเวทย์รักษา “ถอยออกไป เธอคุมสมาธิไม่ได้ ชั้นจะรักษาเอง” เอเนล ไล่ให้เอเลน่าถอยออกไปเพื่อตนจะได้ร่ายเวทย์สะดวก
“ฮีล!!” วงเวทย์สีเขียวกางออกปล่อยออร่าสีทองระยิบระยับ ค่อยๆไหลเข้าสู่ร่างของชายผู้าเ็ ขาที่หักทั้งสองข้าง ค่อยๆคืนรูปเดิมหัวที่แตกจนเห็นกะโหลกค่อยๆสมานเข้าหากัน ร่างกายที่ฟกช้ำ ค่อยๆคืนสภาพเดิมและกลับมาหายใจอีกครั้ง เอเนล ลุกขึ้นประคองชายคนนั้นให้ยืนขึ้น ผู้าเ็ลืมตาขึ้นแล้วร้องไห้ออกมา
“คิดว่าต้องตายซะแล้ว เ็ปทรมานจนหายใจแทบไม่ไหว” “ท่านนักบุญ ขอบพระคุณมากๆที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ขอบพระคุณจริงๆ” ชาวบ้านที่าเ็ ร้องไห้ด้วยความดีใจพลางเอยปากขอบคุณเอเนลอย่างไม่ขาด
“ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก คนที่ยื้อชีวิตคุณไว้จนผมมาถึง คือคนนั้น” เอเนลชี้ไปทางเอเลน่าที่ตอนนี้กำลังยืนตะลึงกับพลังแห่งการรักษาของเอเนล
“ชั้นผิดเอง ที่ใช้ความเร็วในจุดที่ผู้คนพลุกพล่าน ต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ” เอเลน่า ก้มหัวขอโทษชายผู้าเ็
“ไม่เป็ไรครับ ตอนนี้รอดมาได้ก็ถือว่าดีมากแล้วแถมท่านยังเป็ขุนนางชั้นสูงอีก มาก้มหัวให้ชาวบ้านแบบนี้ มันจะดูไม่ดี ” ชาวบ้านพูดให้อภัยเอเลน่า
“งั้น เราแยกย้ายกันเถอะ เดี๋ยวจะเข้ารับการทดสอบจากมหาวิหารเมอร์ลินไม่ทัน” เอเนลบอกกล่าวกับทุกคน และเดินขึ้นรถม้าไป
ชาวบ้านแถวนั้นต่างพูดเป็เสียงเดียวกันว่า มีเด็กชายผู้วิเศษที่สามารถใช้เวทย์ระดับมหาปราชญ์ รักษาคนเจ็บใกล้ตายได้แถมยังร่ายเวทย์ที่มีความยาวกว่าหน้า1หน้ากระดาษด้วยคำสั้นๆเพียงคำเดียวว่า “ฮีล”