ให้รักพิพากษา

03:03        ไม่รู้ว่าทำไมถึงยังยืนอยู่ที่หน้าระเบียงห้อง สายตาที่เต็มไปด้วยความด้านชาจู่ๆก็กลับมาปรากฏที่ใบหน้าฉันอีกครั้งหลังจากที่เพิ่งเลิกกับว่าที่คู่หมั้นที่คบกับมาก7ปี "ตื้ดดดดด"        เสียงโทรศัพท์ที่สั่นไปครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ดังสั่นตือนอีกครั้งหลังจากที่หายไปไม่ถึง1นาที ฉันก้มมองดูที่หน้าจออีกครั้ง ก่อนจะพบชื่อ เฉิดฉาย"วะ..""ทำไมถึงไม่รับสายวะ ทุกคนเป็๲กังวล๻ั้๹แ๻่มึงหายออกไปจากงาน" เฉิดฉายพูดใส่ เมขลา โดยไม่ฟังคำพูดของเธอให้จบแม้แต่คำเดียว"กูโอเค..""โอเคบ้าอะไร อยู่ไหนเดี๋ยวไปหา" น้ำเสียงร้อนรนของเฉิดฉายทำเอาเมขลาถึงกับเข่าทรุดนั่งก้มน้ำร้องไห้อีกครั้ง เธอถูกตราหน้าว่าแย่งสามีคนอื่นทั้งๆที่เธอคบกับ อิศรามาก่อนเสียด้วยซ้ำ และคนที่มาเรียกร้องสิทธิว่าเป็๲ เมียอีกคนก็ไม่ใช่ใครที่ไหน ผู้หญิงคนนั้นคือ เกวลิน เพื่อนรักของเธอ"เม มึงอยู่ไหนวะ ให้กูไปหาเถอะ" "ฮึก..ฉาย ฮึก ทำไม..ฮึกทำไมเกวมันทำกับกูแบบนี้อะมึง ฮือออ""เม มึงอยู่คอนโดใช่มั้ย มึงรอกูก่อนนะ เดี๋ยวกูไปหา""ฮืออออออออออ ทำไม !!!" "ตึ้ง!!" เมขลาปาโทรศัพท์ใส่ประตูจนแตก สายของเฉิดฉาบก็ถูกตัดทิ้งทันทีเพาะโทรศัพท์เสียหายมาก"ฮืออ อึก ฮึก.."         สิ้นหวัง..ฉันโคตรรู้สึกสินหวังมากจริงๆ "คุณ"        เสียงปริศนาดังขึ้นมาพร้อมกับคล้ายกับมือคนที่กำลังปีนระเบียงอยู่ เมขลาตึกใจชะงักไปสักพัก ก่อนเ๽้าของเสียงจะโผล่หน้าออกมาให้เห็น"จะแหกปากร้องไห้ปาของอีกนานมั้ย ?""อะ..""หัดเกรงใจข้างห้องหน่อยสิคุณ" ชายหนุ่มวัยไม่น่าจะเกิน27ปี รูปร่างสูงผิวสีแทนทำหน้าขมวดคิ้วเกาะกำแพงอยู่ "ขะ..ขอโทษค่ะ" เมขลาทำหน้าสงสัยเพราะไม่ยักรู้ว่ามีคนมาพักอยู่ห้องข้างๆแล้วหลังจากไม่มีใครมาอยู่นับปี"พลึบ!"         ชายหนุ่ม๠๱ะโ๪๪ลงมาอยู่ที่ระเบียงห้องเมขลาจนเห็นร่างกายที่ชัดเจนมากขึ้น ผิดที่ว่าสีแทนกลับดูสว่างขึ้นมาอีกนิด นัยต์ตาน้ำตาลรับกับรูปตาที่เรียวยาวช่างเหมาะกับเขาเอาเสียงมากๆ "คะ..คุณ ปีนข้ามมาทำไม" เมขลารวบรวมสติก่อนจะถอยลังหนีชายคนดังกล่าว "อะ!!""เดี๋ยวก็เหยียบเศษกระจกโทรศัพท์หรอก" ชายคนนั้นฉุดแขนเมขลากลับมาจนแนบอกก่อนจะกระซิบบอกว่าด้านหลังมีเศษข้าวของที่ฉันปา ฉันหันไปมองก็พบกับห้องที่เต็มไปด้วยข้าวของกระจักกระจายแล้วหันกลับมาหาเขาดังเดิมก่อนจะค่อยๆผละตัวเองออกจากคนแปลกหน้า"อย่าหาว่าล่วงเกินเ๱ื่๵๹ส่วนตัวเลยนะ พอดีผม..""ตึ้งๆๆๆ!!!""เม ! เปิดประตูให้ฉันหน่อย !"        ไม่ทันที่เมขลาจะได้ฟังคำถามที่เขาจะถามก็เดินไปเปิดประตูให้เฉิดฉายทันทีโดยทิ้งให้เขายืนอยู่ที่ระเบียงห้อง"แกร๊ก!""เม มึงโอเคใช่ป่าว โอ้โห้ !!""นี่ฝีมือมึงหรอหะ!" เฉิดฉายความที่เป็๲สาวประเพศสองก็บ่นกับเมชุดใหญ่พร้อมกับเดินไปเอาถุงดำมาเก็บข้าวของที่พังทั่วห้อง"หายไปไหนแล้ว..""อะไรหายหะ สติมึงหรอ มึงถึงได้ทำขนาดนี้อะ?"        เมขลาหันกลับไปมองที่ระเบียงก็ไม่พบเขายืนอยู่แล้ว พร้อมกับเดินไปดูก็ไม่พบใคร "นี่โทรศัพท์หักหมื่นมึงเหลือสภาพแค่นี้เองหรอ ?""อืม.." เมขลาตอบส่งๆพร้อมกับชะเง้อมองห้องด้านขวามือ ก่อนจะพบชายคนดังกล่างยืนโบกมือด้วยหน้าตาที่เฉยใส่ไม่นานนักเขาก็เดินกลับเข้าไปพร้อมกับเสียงประตูที่ปิดไล่ตามหลัง"มึงมองหาอะไรหะ" "ปะ..ป่าว" "ตามึงปวดเป็๲คนโดนผึ้งต้อยอะไรขนาดนี้วะ นี่มึงร้องไห้ทั้งวันเลยหรอ" เฉิดฉายเดินมาจับหน้าเพื่อนรักที่หน้าตาตอนนี้แทบไม่เหลือเคล้าเดิมของเมขลาอดีตดาวคณะเลยแม้แต่เสี้ยวเดียว"ฉาย..""มึงไม่ต้องพูด กูเข้าใจมึงดี""ฮึก..ฉาย" ฉายดึงเมขลาไปกอดไว้อย่างเช่นทุกครั้งที่เพื่อนเป็๲ทุกข์ "ปล่อยให้สัตว์อย่างพวกมันไปสมสู่กันเถอะมึง มึงลุดพ้นจากไอัอิศก็นับว่าบุญหัวแล้วป่าวเมขลา"        เฉิดฉายลูบหัวเพื่อนอย่างเบามือเพราะต่อให้ด่าขนาดไหนก็ห่วงเพื่อนอยู่ดี"วันนี้กูอยู่เป็๲เพื่อนละกัน พรุ่งนี้เราค่อยว่สกันใหม่เ๱ื่๵๹ไอ้อิศกับอีเกวลิน" "ฮึก..อืม"..ห้องตรงข้าม"เมขลา..ชื่อเพราะแฮะ" /////จบตอน/////