เจียงตั่วรีบร้อนกลับที่พักเฉียวปินเพิ่งกลับมาจากจุดบริการของหมู่บ้านพร้อมกับถือข้าวเข้ามาหลังจากเห็นเจียงตั่วแล้วก็พูดขึ้นว่า "หัวหน้าผมตักข้าวมาเผื่อแล้วครับ"
เจียงตั่วรับคำแล้วไปล้างหน้าล้างตาด้วยน้ำเย็น จากนั้นจึงเดินมานั่งกินข้าว
เฉียวปินกินไปพลางสงสัยไปพลาง"หัวหน้าครับ ิจูคนนั้นรักษาคนได้จริงหรือ?"
เจียงตั่วเงยหน้าขึ้นมามอง"ทำไมล่ะ นายก็รู้สึกว่าเธอแปลกเหมือนกันหรือ?"
เฉียวปินแสดงความคิดเห็นของตัวเอง"ยิ่งกว่าแปลกอีกครับผมเพิ่งได้ยินพวกบัณฑิตพูดถึงขั้นตอนการช่วยชีวิตคนของเธอแล้ววิธีช่วยคนแบบนั้น... ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย"
เจียงตั่วเงียบไปไม่พูดอะไร
เฉียวปินรู้จักกับเจียงตั่วมานานแล้วเขาจึงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ามีบางอย่างผิดปกติกับหัวหน้าคนนี้
เื่ที่เขาเองยังสังเกตเห็นได้เช่นนี้หัวหน้าคงไม่พลาด
เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันทีแล้วถามว่า "หัวหน้าครับคุณมองออกั้แ่แรกแล้วว่าิจูมีบางอย่างน่าสงสัยเลยคิดจะแต่งงานกับเธอเพื่อล่อศัตรูเข้ามาใกล้ใช่ไหมครับ? ถ้าอย่างนั้นคุณก็เสียสละมากจริงๆขนาดชีวิตแต่งงานยังยอมแลก"
หัวหน้าคนนี้ไม่เสียทีที่เป็หัวหน้าทำเพื่อภารกิจได้ขนาดนี้... ถือเป็การเสียสละชีวิตเพื่อความชอบธรรมเลย!
เจียงตั่วเหลือบมองเฉียวปินลูกน้องคนนี้คิดมากจริงๆ!
เขาแค่รู้สึกว่าิจูมีบางอย่างที่แปลกตอนแรกไม่รู้จักแบกตะกร้าหรือตักน้ำต่อมาก็ปีนกำแพงกลางดึกไปจัดการิเจ๋ออย่างกล้าหาญมาวันนี้เธอยังรู้วิชาแพทย์อีก
นอกจากนี้คือความคิดของเธอคำพูดคำจาที่มั่นอกมั่นใจและมีเหตุผล...
สิ่งเหล่านี้ไม่น่าจะอยู่ในตัวสาวชาวบ้านที่เติบโตมาในหมู่บ้านเล็กๆและไม่มีโอกาสได้เห็นโลกภายนอกเลย มันขัดกับตรรกะอย่างเห็นได้ชัด
แต่...
เหตุผลในการแต่งงานของเขาเรียบง่ายกว่านั้นมากนั่นคือเพียงเพราะเขาได้ล่วงเกินความบริสุทธิ์ของเธอจึงต้องรับผิดชอบต่อเื่นี้!
เฉียวปินไม่รู้ว่าเจียงตั่วคิดอะไรอยู่เขาลดเสียงลงแล้วถามอย่างจริงจังว่า "งั้นต่อไปเป้าหมายของเราคือ..."
เจียงตั่วเหลือบมองไปทางประตูแล้วพูดขัดความคิดนั้น "ไม่มีอะไรเปลี่ยนเื่ของิจูนายไม่ต้องเข้าไปยุ่ง"
เฉียวปินคิดแล้วก็เห็นด้วยในเมื่อหัวหน้าถึงกับเสียสละชีวิตตัวเองขนาดนี้ิจูก็ต้องให้เขาเป็คนเฝ้าจับตาดูเองถูกแล้ว
เจียงตั่วไม่พูดอะไรอีกแล้วกินข้าวต่อไป
ส่วนิจูจะเป็คนแบบไหนกันแน่เขายังมีเวลาอีกมากพอที่จะค่อยๆ ทำความเข้าใจ…
…
เช้าวันรุ่งขึ้นเจียงตั่วสวมเสื้อเชิ้ตที่ิจูเย็บให้เองกับมือ แล้วยื่นถุงลูกกวาดให้เฉียวปินขอให้ช่วยแจกจ่ายลูกกวาดงานแต่งงานให้กับผู้คนที่ผ่านไปมา
ขั้นตอนการแต่งงานในหมู่บ้านเสี่ยวจิ่งนั้นเรียบง่ายบางงานก็ไม่มีแม้กระทั่งพิธีอะไร เพียงแค่เลี้ยงอาหารมื้อเล็กๆกับญาติทั้งสองฝ่ายก็ถือว่าแต่งงานกันแล้ว
เจียงตั่วมาถึงหน้าบ้านิจูตามเวลาเฉียวปินรับหน้าที่เป็ผู้ดำเนินงาน ะโเรียกคนที่อยู่ในบ้าน"เ้าบ่าวมารับเ้าสาวแล้ว!"
สิ้นเสียงของเขาประตูโถงของบ้านก็เปิดออกภรรยาของิฝูในหมู่บ้านเดียวกันก็ประคองเ้าสาวที่คลุมผ้าแพรแดงและสวมชุดทหารสีเขียวออกมา
เมื่อเห็นเจียงตั่วภรรยาของิฝูก็พูดชื่นชม "เ้าบ่าวหล่อเหลาจริงๆ!วันนี้ครอบครัวของเรามีงานมงคล ลูกสาวของบ้านแต่งงานออกไป โชคดีเหลือเกิน์ประทานพร มีความสุขสดใส ขอให้พวกคุณครองคู่กันจนแก่เฒ่าเจริญรุ่งเรืองชั่วลูกชั่วหลานสืบไป!"
ขณะที่เธอกำลังพูดเจียงตั่วกับเฉียวปินก็เดินเข้ามาในลานบ้าน
พวกเขาเห็นโต๊ะตัวหนึ่งวางอยู่ข้างกำแพงดินมีเทียนไขสีแดงสองเล่มวางอยู่
ภรรยาของิฝูประคองเ้าสาวมาที่หน้าโต๊ะแล้วเอ่ยกับเจียงตั่วว่า "ผู้กองเจียงในเมื่อทุกคนกำลังฉลองรับความสุข พวกคุณไม่ไหว้ฟ้าดินในลานบ้านเลยล่ะคะ!"
เธอพูดขึ้นแล้วส่งมือเ้าสาวให้เจียงตั่ว
แต่เจียงตั่วกลับจ้องมองคนที่อยู่ตรงหน้าอย่างพิจารณาอยู่ประมาณห้าวินาทีทันใดนั้น คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน...
มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!
เจียงตั่วถอยหลังไปหนึ่งก้าวน้ำเสียงของเขาเ็าแต่ก็หนักแน่น "เธอไม่ใช่ิจู!"
ภรรยาของิฝูได้ยินคำพูดนี้ก็หน้าตึงเครียดขึ้นมาทันทีแต่ก็รีบปรับสีหน้ากลับมา แล้วยิ้มตอบว่า "เ้าบ่าวพูดจาเหลวไหลอะไรกันถ้านี่ไม่ใช่เ้าสาวจะเป็ใครไปได้? ฉันเป็คนคลุมผ้าแพรแดงให้ิจูด้วยตัวเองเลยนะ"
เจียงตั่วไม่สนใจคำพูดของคนข้างๆแต่จ้องมองผู้หญิงตรงหน้า ถามเธออย่างชัดถ้อยชัดคำ "เธอคือิจูจริงหรือเปล่า?"
เ้าสาวไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่พยักหน้า
ภรรยาของิฝูเห็นเช่นนั้นจึงกล่าวเสริมว่า"วันมงคล เ้าสาวที่พูดจาไม่เป็มงคลหรอกค่ะ! ผู้กองเจียงนี่คือิจูจริงๆ คุณอย่าคิดมากเลยค่ะ รีบมาไหว้ฟ้าดินต่อเถอะ!พอพวกคุณทำพิธีเสร็จแล้ว พวกเรายังต้องกลับไปทำงานต่ออีก!"
แต่เจียงตั่วกลับเบี่ยงตัวหลบมือของภรรยาิฝูที่กำลังจะดึงเขาเข้ามาแล้วถามด้วยน้ำเสียงกดดัน "ิจูอยู่ที่ไหน?แล้วิชุนนีล่ะ?"
"ชุนนีเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ฉันกลัวจะเสียเื่สำคัญเลยให้คนอื่นพาเธอออกไปทำงานแล้วค่ะ"
เฉียวปินที่ยืนอยู่ข้างๆเห็นหัวหน้าของตนเป็เช่นนี้ก็สับสน ถามขึ้นด้วยความสงสัยว่า"หัวหน้าเป็อะไรไปครับ? มีเื่อะไรผิดปกติหรือครับ?"
ทุกอย่างไม่ถูกต้องไปหมดิจูเคยบอกว่าเธอมีชุดใส่ในวันแต่งงานที่ตัดเย็บเสร็จแล้วแต่ตอนนี้กลับไม่ได้สวมชุดที่ว่านั่น
อีกอย่าง...เมื่อวานนี้ิจูรับของดูต่างหน้าจากเขาไป และบอกว่าจะสวมติดตัวไว้ตลอดแต่ผู้หญิงตรงหน้าคนนี้กลับไม่มีของดูต่างหน้าชิ้นนั้นอยู่ที่คอเลย!
เจียงตั่วยกมือขึ้นดึงผ้าแพรแดงที่คลุมหน้าเ้าสาวออกต่อหน้าทุกคน...
ทุกคนเห็นชัดเจนว่าคนที่อยู่ใต้ผ้าคลุมหน้าไม่ใช่ิจูแต่เป็ิเยี่ยน!
ในกลุ่มคนที่เข้ามามุงมีคนที่เคยบาดหมางกับบ้านิฉางเหออยู่คนหนึ่ง เขาหัวเราะลั่นออกมาทันที"ไอหยา ลูกชายของิฉางเหอฆ่าคนตายแล้วยังไม่ยอมเอาหลานสาวไปจ่ายหนี้ แต่เอามาเล่นงิ้วแมวดาวสับเปลี่ยนองค์ชาย [*]หลอกลวงกันแบบนี้อีก? ช่างน่ารังเกียจ!"
ิเยี่ยนกัดริมฝีปากใบหน้าแดงก่ำด้วยความอับอายขายหน้า!
เธอจ้องเขม็งตาแดงก่ำมองเจียงตั่วอย่างน่าสงสารเธอคิดว่าตราบใดที่ทั้งสองคนผ่านพิธีไหว้ฟ้าดินต่อหน้าคนจำนวนมากไปแล้วการแต่งงานนี้ก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้อีก...แต่เธอกลับไม่คาดคิดว่าเจียงตั่วจะรู้ตัวเร็วขนาดนี้!
เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอไม่ใช่ิจู?
เฉียวปินใจนตาค้างั้แ่ที่เห็นว่าเ้าสาวไม่ใช่ิจูเขาก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านเพื่อค้นหาอยู่พักใหญ่ แล้วออกมาพูดด้วยความตื่นตระหนก"หัวหน้าครับ ในบ้านไม่มีใครเลย!"
เจียงตั่วหันหลังเดินออกไปทันที...
ิเยี่ยนเริ่มร้อนใจ!ถ้าปล่อยให้เจียงตั่วจากไปจริงๆ ปู่จะต้องส่งเธอไปหมู่บ้านสกุลชวีแน่ๆตอนนี้ต่อให้เธอเสียหน้าไปหมดแล้ว เธอก็ต้องยอมทุ่มสุดตัวอย่างไรก็ต้องจับเจียงตั่วให้อยู่หมัด!
เธอวิ่งไปข้างหน้าแล้วขวางทางเจียงตั่วไว้จากนั้นะโทั้งที่ยังใบหน้าแดงก่ำ "เจียงตั่วคุณเปิดผ้าคลุมหน้าของฉันขึ้น ฉันก็เป็ของคุณแล้วค่ะ คุณจะไปหาิจูไม่ได้!"
สายตาของเจียงตั่วเ็าอย่างยิ่งหากสายตาสามารถฆ่าคนได้ ิเยี่ยนคงพรุนเป็เป้าะุไปแล้ว!
"เลิกเพ้อฝันได้แล้ว นี่ไม่ใช่สังคมเก่า ฉันกับเธอไม่มีทะเบียนสมรสไม่ได้ไหว้ฟ้าดิน ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันทั้งนั้น! บอกมาเดี๋ยวนี้!เธอพาตัวิจูไปไว้ที่ไหน?!"
ิเยี่ยนเชิดหน้าขึ้นยืนกรานคำเดิม "คุณต้องยอมไหว้ฟ้าดินกับฉันก่อนค่ะฉันถึงจะบอกคุณ!"
เจียงตั่วรู้ว่าคนนี้จะไม่พูดจึงไม่สนใจเธออีก หันหลังเดินออกไปทันที
เฉียวปินเดินตามไปแล้วได้ยินเขาออกคำสั่งว่า "นายไปสืบดูว่าวันนี้มีใครเห็นิจูบ้างแล้วค้นหาตามทิศทางนั้น ฉันจะไปที่หมู่บ้านสกุลชวีตอนนี้เลย!"
ิเยี่ยนมองตามแผ่นหลังของเจียงตั่วแล้วร้องไห้ฟูมฟายตะคอกขึ้นมาว่า "ป่านนี้ิจูคงไหว้ฟ้าดินกับไอ้โง่นั่นไปแล้วคุณไปก็ไม่ช่วยอะไรหรอก! พวกเขาเป็สามีภรรยากันแล้ว! เจียงตั่วฉันต่างหากคือภรรยาของคุณ!"
เจียงตั่วได้ยินคำพูดเช่นนี้แววตาก็เ็าจนน่ากลัว เขาสาวเท้าออกจากลานบ้านหัวใจของเขาเต้นรัวเร็วกว่าที่เคย!
ไม่รู้ว่ายังไปทันยับยั้งเื่ทั้งหมดนี้ได้ทันเวลาหรือไม่…
เชิงอรรถ
[*]แมวดาวสับเปลี่ยนองค์ชายเป็บทละครงิ้วเล่าเื่ราวการสลับตัวทารกที่นำลูกแมวป่ามาสลับกับองค์ชายรัชทายาทในวังเพื่อแย่งชิงอำนาจ
1K
![คู่บุพเพสะท้านฟ้า อยากเห็นนักว่าใครจะกล้ากับชายาผู้บ้าบิ่น [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1759893412_24922332.webp)
