Rust....ปัดราคะ! NC++

บทที่ 37 ลมหายใจร้อนต้านไอเย็น

ความเย็นยะเยือกในห้องนิรภัยบำบัดของสปาคลินิกหรูตระกูลมู่หรงทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย ตัวเลขดิจิทัลบนหน้าจอแผงควบคุมหลักที่ฝังอยู่กับผนังปูนขัดมันแสดงตัวเลขติดลบยี่สิบองศาเซลเซียส และยังคงลดระดับลงอย่างต่อเนื่องทีละองศา ไอสีขาวขุ่นหนาทึบพวยพุ่งออกมาจากช่องระบายอากาศไนโตรเจนเหลวด้านบนจนทำให้ทัศนียภาพภายในห้องอบอวลไปด้วยความขาวโพลนจนแทบมองไม่เห็นมือตัวเอง เกล็ดน้ำแข็งสีขาวระยิบระยับเริ่มจับตัวเกาะตามขอบโลหะของตู้นิรภัยและผิวกระจกหนา

ไป๋ซู่ซู่ แพทย์หญิงสาวร่างบางในชุดเสื้อกาวน์สีขาวพยายามขยับตัวเข้าไปทุบประตูเหล็กกล้าทางออกเสียงดังปังๆ สลับกับการทุบกระจกมองสังเกตการณ์ เธอควานหาคีย์การ์ดและกุญแจสำรองพยายามทาบกับเครื่องสแกนสำรอง ทว่าแผงควบคุมกลับขึ้นอักษรสีแดงเตือนว่าระบบถูกแทรกแซงจากศูนย์กลาง ความเย็นจัดบนผิวกระจกเหล็กทำให้นิ้วเรียวบางของเธอเริ่มชาจนแทบจับอะไรไม่ได้ ผิวเนียนตรงปลายนิ้วเกาะติดกับขอบประตูเหล็กจนรู้สึกแสบร้อนดั่งโดนไฟลวกจากอาการน้ำแข็งกัด น้ำตาเม็ดเล็กไหลรื้นขอบตาด้วยความกลัวในสัญชาตญาณแพทย์ว่าภาวะอุณหภูมิกายต่ำ กำลังคืบคลานเข้าสู่ร่างกายในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

สปาคลินิกตระกูลมู่หรงขึ้นชื่อเรื่องการรักษาด้วยระบบควบคุมอัจฉริยะ แต่ในเวลานี้ อุปกรณ์ไฮเทคราคาแพงกลับแปรสภาพเป็นโลงศพน้ำแข็งไร้ทางหนี ช่องกระจกใสบานหนาสำหรับสังเกตการณ์ด้านนอกตู้เซฟบัดนี้ถูกเกล็ดน้ำแข็งเกาะเป็นใยปูทั่วพื้นผิวจนไม่สามารถมองเห็นเงาของสิ่งใดด้านนอกได้ แสงสว่างจากไฟหลักดับมืดลง เหลือเพียงแสงสีส้มกะพริบถี่ของระบบเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงที่ส่งเสียงเตือนแหลมเล็กทุ้มต่ำสะท้อนก้องผนังห้องบำบัด

เธอยกหูโทรศัพท์อินเตอร์คอมฉุกเฉินขึ้นมาแนบหูด้วยมืออันสั่นเทา แต่สิ่งที่ได้ยินกลับมีเพียงเสียงซ่าอันว่างเปล่าและเงียบงัน

"ไม่มีสัญญาณตอบรับเลยค่ะ... อินเตอร์คอมถูกตัดการเชื่อมต่อโดยสมบูรณ์" ไป๋ซู่ซู่หันมาบอกมู่หรงเหิงด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้ ร่างระหงของเธอเริ่มสั่นเทิ้มเพราะความหนาวเหน็บที่เริ่มกัดกิน ผิวเนื้อนวลขาวใต้ร่มผ้าเริ่มขึ้นขนลุกซู่ ลมหายใจที่พ่นออกจากริมฝีปากบางบางเฉียบสีชมพูกลายเป็นไอขาวพวยพุ่ง ขนตางอนสวยเริ่มจับเกล็ดน้ำค้างแข็งบางเบาดูเย้ายวนใจแบบลึกลับ

มู่หรงเหิงที่นอนเปลือยอกอยู่บนเตียงบำบัดขยับตัวลุกขึ้นยืนช้าๆ ร่างสูงสง่ากำยำก้าวเดินตรงมาหาคุณหมอสาว แผ่นอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและหน้าท้องลอนสวยสะท้อนแสงไฟฉุกเฉินสีส้มรางๆ แม้เขาจะเป็นผู้ฝึกฝนเคล็ดวิชาปราณน้ำแข็งโบราณที่สามารถทนทานต่อความเย็นได้มากกว่าคนทั่วไป เขาทรุดกายนั่งขัดสมาธิบนพื้นพยายามโคจรปราณเยือกแข็งในจุดชีพจรเพื่อกักเก็บความอบอุ่นไว้ที่อวัยวะภายใน ทว่าการโคจรลมปราณในสถานที่ปิดตายที่ปริมาณออกซิเจนเริ่มลดต่ำลงเช่นนี้บวกกับความเข้มข้นของก๊าซไนโตรเจนกลับทำให้กระแสลมปราณในร่างกายของเขาเกิดอาการสะดุด ปราณเย็นเกิดอาการคั่งค้างและเกิดลมปราณย้อนกลับ กดทับจุดชีพจรหลักบริเวณทรวงอกจนเขาต้องขมวดคิ้วแน่นและหอบหายใจหนักหน่วงด้วยความอึดอัดแน่นหน้าอก

"อย่าตื่นตระหนกไป... สะกดจิตใจให้สงบและหายใจช้าๆ ร่างกายของเจ้าจะเสียความร้อนน้อยลง" มู่หรงเหิงพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงพลัง แม้ริมฝีปากของเขาจะเริ่มขึ้นสีม่วงคล้ำเล็กน้อยเพราะพิษความเย็นสะสม

แต่ทว่า สิ่งที่พวกเขาทั้งสองคนไม่คาดคิดกำลังจะเกิดขึ้น

ในระบบควบคุมระยะไกลที่ซีซีเฝ้าดูผ่านหน้าจอแอปในเพนท์เฮาส์หรูของเธอ ซีซีจ้องมองพิกัดตรวจวัดความเข้มข้นอารมณ์และระดับอุณหภูมิร่างกายของเป้าหมายทั้งสองผ่านกราฟเส้นสีชมพูที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของซีซีเองที่นอนพิงโซฟาก็เริ่มอุ่นวาบและแผ่นหลังบิดเกร็งสะท้านตามการรับรู้ประสาทสัมผัสเบื้องต้น สัญญาณสะท้านแล่นผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ท้องน้อยของเธอจนซีซีต้องยกเรียวขางามบีบเบียดเข้าหากันเพื่อสะกดระงับความอยากของตนเอง เธอแย้มยิ้มบางเบาก่อนจะกดยืนยันคำสั่งบงการระดับพิเศษ ผ่านการแฮกวาล์วระบบปรับอากาศ

ความลับของแอปไม่ใช่แค่การแฮกฮาร์ดแวร์ทั่วไป แต่คือการส่งผ่านพลังกระแสจิตของมารราคะผ่านท่อนำสัญญาณ คลื่นความถี่จะทำหน้าที่กระตุ้นตัวเร่งปฏิกิริยาเคมีและเปลี่ยนอนุภาคอากาศโดยรอบให้กลายเป็นมวลสารฟีโรโมนราคะหนาแน่นในพริบตา

ในพริบตานั้น วาล์วระบบไหลเวียนอากาศฉุกเฉินของห้องบำบัดเกิดเสียงทำงานดังแก๊กเบาๆ แทนที่จะพ่นก๊าซไนโตรเจนบริสุทธิ์เพื่อรักษาอุณหภูมิ คราวนี้ระบบกลับพ่นไอหมอกฟีโรโมนสังเคราะห์ของแอปที่มีลักษณะเป็นละอองไอบางๆ สีชมพูระเรื่อส่งประกายวิบวับในแสงฉุกเฉินสีส้ม และส่งกลิ่นหอมกรุ่นของดอกมะลิปนกลิ่นกุหลาบป่ากระจายตัวฟุ้งไปทั่วทั้งห้องอย่างรวดเร็ว

มู่หรงเหิงและไป๋ซู่ซู่สูดดมละอองไอหอมนี้เข้าไปอย่างไม่ตั้งใจ

เพียงไม่กี่วินาที ความรู้สึกเย็นยะเยือกที่กัดกินผิวกายภายนอกกลับแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความร้อนรุ่มแปลกประหลาดระลอกใหญ่เริ่มปะทุขึ้นจากส่วนลึกของท้องน้อยแล่นริ้วไปตามแนวกระดูกสันหลัง ลมหายใจที่เคยหนาวสั่นกลับกลายเป็นความร้อนผ่าวราวกับมีเปลวไฟดวงเล็กๆ ลุกโชนอยู่ภายในปอด ผิวเนื้อทุกอณูสัมผัสที่เคยด้านชาเพราะความเย็นกลับทวีความไวต่อความรู้สึกอย่างรุนแรง เพียงแค่เสื้อผ้ากาวน์และผ้าเชิ้ตเสียดสีกับผิวกายก็สร้างความรู้สึกเสียวซ่านรัญจวนใจอย่างประหลาด ยอดอกเต่งตึงทั้งสองข้างของคุณหมอสาวแข็งชันเป็นไตสู้กับเนื้อผ้ากาวน์

ไป๋ซู่ซู่ใบหน้าหวานซับสีแดงระเรื่อ ดวงตาฉ่ำปริ่มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งอารมณ์เสน่หาที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างปุบปับ หน้าอกอวบอิ่มสองเต้าของเธอขยับกระเพื่อมขึ้นลงถี่รัวตามจังหวะหัวใจที่เต้นโครมครามจนแทบจะทะลุอกเสื้อกาวน์ เธอรู้สึกว่าในช่องท้องและร่องรักของเธอมีน้ำหวานเปียกชื้นไหลซึมเยิ้มออกมาระหว่างขาหนีบจนเปียกชุ่มกางเกงชั้นในตัวบาง

"คุณชายมู่หรง... ฉัน... ฉันรู้สึกร้อน... ร้อนข้างในแปลกๆ ค่ะ... ร้อนจนทนไม่ไหวแล้ว..." เสียงของคุณหมอสาวหวานหยดย้อยและสั่นเครือไปด้วยความกระสันอยากที่ปิดไม่มิด สองมือของเธอขยับดึงรั้งคอเสื้อกาวน์ของตนเองออกกว้างเพื่อระบายความร้อนรุ่ม

มู่หรงเหิงเองก็สั่นสะท้านไปทั้งร่าง แก่นกายชายท่อนเอ็นใหญ่ยักษ์ใต้กางเกงสปาของเขาตื่นตัวแข็งเปรี๊ยะขยับขยายตึงเปร่งอย่างรุนแรงปรานจะปริแตกออก ลมปราณน้ำแข็งที่เคยสะดุดในจุดชีพจรกลับถูกแปรสภาพเป็นพลังงานความร้อนสายธารสวาทอันบ้าคลั่งพุ่งพล่านไปตามอวัยวะต่างๆ ร่างกายกำยำแผ่ไอร้อนระอุออกมาจนเห็นละอองน้ำระเหยเป็นไอสีขาวบางเบารอบกล้ามเนื้อแกร่ง

เมื่อไป๋ซู่ซู่ยืนไม่อยู่และโซเซเอียงกายเข้ามาประคองตัวเอง ร่างระหงของเธอจึงล้มทับและเอนซบเข้าหากล้ามอกหนาแน่นหนาและอุ่นจัดของมู่หรงเหิงทันที สัมผัสแรกที่ผิวกายเนียนของทั้งสองเสียดสีปะทะกันเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟร้อนระอุ มู่หรงเหิงไม่รอช้า สัญชาตญาณดิบที่ถูกควบคุมด้วยแอปสั่งการสะกดให้สองท่อนแขนล่ำสันแกร่งของเขาโอบรัดเอวบางคอดกิ่วของแพทย์หญิงสาวเข้ามาแนบชิดอกอย่างเหนียวแน่น ร่างกายที่เบียดเสียดกันกึ่งเปลือยสร้างความเสียวสยิวสะท้านสะโพก

"คุณหมอไป๋... ซู่ซู่..." มู่หรงเหิงครางต่ำในลำคอ แววตาคมดุบัดนี้เปี่ยมไปด้วยไฟราคะสีชมพูประจักษ์ฉายแววตอดรัดต้องการครอบครอง

เขาฉีกทึ้งกระดุมเสื้อกาวน์สีขาวของเธอจนหลุดร่วงกระจายลงพื้นปูน เสียงปุ่มโลหะกระทบพื้นดังกรุ๊งกริ๊งสะท้อนสะท้านในห้องบำบัดที่ปิดตาย เผยให้เห็นเต้าทรวงอกตูมอวบอัดคู่ใหญ่ที่บดเบียดสั่นไหวอยู่ใต้เสื้อชั้นในลูกไม้สีเนื้อ มู่หรงเหิงก้มใบหน้าหล่อเข้มลงประคองแก้มเนียนละเอียดของคุณหมอสาว ก่อนจะกดริมฝีปากอุ่นร้อนบดจูบแลกลิ้นบดขยี้ริมฝีปากบางสีเชอร์รี่ของเธออย่างหิวกระหาย ไป๋ซู่ซู่เผยอปากต้อนรับเรียวลิ้นหนาที่สอดแทรกเข้ามาพัวพันดูดดึงลิ้นเล็กของเธออย่างเมามันเสียวซ่าน 

มือหนาทั้งสองของมู่หรงเหิงเลื่อนต่ำลงจากเอวคอดไปกอดกุมบั้นท้ายกลมแน่นกลึงของเธอ ดึงตัวคุณหมอคนสวยให้ลอยตัวบดเบียดเข้าหาความแข็งตึงเปร่งส่วนท่อนล่างของเขา ความกว้างและความหนาของร่างมู่หรงเหิงบดบังเรือนร่างบางของเธอจนแทบมิด แสงสีส้มสลัวส่องสะท้อนเห็นแผ่นหลังเนียนขาวที่เปียกชุ่มไปด้วยเม็ดเหงื่ออุ่นท่ามกลางหิมะควันน้ำแข็ง ไป๋ซู่ซู่ลืมตาขึ้นมองคุณชายหนุ่มด้วยสายตาเปี่ยมตัณหาที่ยอมแพ้ต่อฤทธิ์แอป 

เรียวปากของทั้งสองบดจูบกันหนักหน่วงขึ้นเรื่อย ๆ ดูดดึงน้ำลายใสสลับเสียงซูดซาดฟันกระทบฟันอย่างลึกซึ้ง มือแกร่งของมู่หรงเหิงบีบเคล้นสะโพกงอนงามจนเกิดรอยนิ้วมือสีชมพูระเรื่อบนผิวเนียนละเอียด สองร่างกอดรัดกันแนบแน่นท่ามกลางสายฝนไนโตรเจนเย็นจัดที่โปรยปรายอยู่รอบข้าง ทว่าในใจและเรือนร่างของพวกเขากลับเร่าร้อนปานไฟนรกอเวจีที่พร้อมเผาผลาญทุกสิ่งทุกอย่างจนหมดสิ้นและไม่มีวันย้อนกลับ กระแสไออุ่นแผ่กระจายต้านความหนาวเย็นรอบกายโดยสมบูรณ์เด่นชัด

---