ว่ากันว่าในตัวมนุษย์ทุกคนจะมีเดรัจฉานหลับใหลอยู่ลึก ๆ ในจิตใจแทบทั้งนั้น หากหลับอยู่เช่นนั้นตลอดไปคงเป็เื่ดีไม่น้อย ทว่า...แล้วถ้ามันตื่นขึ้นมาล่ะจะเกิดอะไรขึ้น?
เดรัจฉาน...เลวทรามต่ำช้าที่ทำเื่อัปรีย์จัญไร ได้ทุกอย่างไม่เว้นแม้แต่กับคนในครอบครัว...
...
“พี่จะแดกเหล้าไปถึงเมื่อไร จะแดกให้ตับแข็งตายไปเลยรึไง”
“โอยยย...ยยย อีส้มหนวกหู กูจะแดกไปถึงเมื่อไรก็เื่ของกู ตับกูไม่ต้องมาเสือก มึงไม่ใช่แม่กูนะ”
“ใช่ตับพี่ แต่ไอ้เงินค่าเหล้าน่ะ มันเงินหนู แล้วก็เงินที่แม่ส่งมาให้ใช้จ่ายในบ้าน พี่เอามาซื้อเหล้าแดกเกือบทุกวัน งานการก็ไม่ทำ เงินหมดเมื่อไรคงได้แทะฝาบ้านแดกแทนข้าว”
“โวยยยย...ยยยย!!! พูดมากน่ารำคาญ มึงจะไปแรดที่ไหนก็ไป อย่ามายุ่งกับกู เดี๋ยวกูทนไม่ไหวก็เตะรวบขาซะนี่...” เสียงตวาดด้วยความโมโหของชายคนหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่มันจะเทเหล้าใส่แก้ว แล้วกระดกดื่มอย่างไม่แยแส่สิ่งใด คนคนนี้มีชื่อว่า ‘ชัยยศ’ อายุอานามประมาณ 20 กว่า ๆ ไม่มีงานไม่การทำ วัน ๆ ชอบนอนดูทีวี ตกเย็นมาก็มักจะซื้อสุรามานั่งดื่มเป็ประจำ ส่วนหญิงสาวอีกคนที่กำลังยืนเท้าเอวบ่นมีชื่อว่า ‘ส้ม’ เธออายุ 19 ปี และเป็น้องสาวบุญธรรม ๆ ของชัยยศ
สองคนอยู่ด้วยกันตามลำพังภายในบ้านหลังนี้ และมักจะมีปากเสียงกันอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็เื่เดิม ๆ นั้นคือเื่ที่ ชัยยศคนพี่ไม่ทำการทำงาน วัน ๆ เอาแต่นอน ตกเย็นมาก็ขอเงินไปซื้อเหล้า ส้มจะไม่ให้ก็ไม่ได้ เพราะชัยยศนั้นเป็พวกชอบใช้ความรุนแรง หลายครั้งที่มันโมโหจนเกือบจะลงไม่ลงมือกับน้องสาวตัวเอง ดังนั้นส้มจึงต้องยอมรับสภาพที่เกิดขึ้นอย่างจนใจ
แล้วพ่อแม่ของคนทั้งสองนั้นไปไหน?
ผู้เป็พ่อแม่แท้ ๆ ของชัยยศเสียชีวิตไปด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ั้แ่ชัยยศได้ 5 ขวบ ‘นวล’ ผู้เป็เพื่อนของแม่ชัยยศจึงได้รับเขามาเลี้ยงในฐานะลูกชาย ซึ่งพอผ่านไป 5 ปี นวลก็ได้แต่งงานกับผู้ชายคนหนึ่ง แต่แต่งกันได้ไม่นานสุดท้ายก็เลิกรา ก่อนที่หญิงสาวจะไปพบรักใหม่อีกครั้งกับ ‘ธง’ ชายหนุ่มคนใหม่ ที่เป็เป็พ่อหม้ายลูกสาวติดสองคน ซึ่งก็คือ ส้ม กับฝ้าย ทั้งครอบครัวย้ายไปดูแลสวนไม้ผลของชายหนุ่มที่ภาคเหนือ
เวลาผ่านไปหลายปี นวลจึงซื้อบ้านหลังหนึ่งที่กรุงเทพ ก่อนจะส่งส้ม กับชัยยศมาอยู่ โดยหญิงสาว้าให้ลูกทั้งคู่ได้มาเรียนที่นี่นั้นเอง ส้มนั้นตั้งอกตั้งใจเรียนเป็อย่างมาก ซึ่งผิดกับพี่ชายของเธอโดยสิ้นเชิง ชัยยศนั้นเกเรมาก คบเพื่อนไม่ดี สุดท้ายจึงเรียนไม่จบ และกลายมาเป็ภาระของน้องสาวมันอย่างทุกวันนี้...
...
“เออ ๆ หนูไม่ยุ่งก็ได้ ี้เีจะบ่นแล้วเหมือนกัน อยากแดกแค่ไหนก็แดกตามสบายเลย นี้ถ้าแม่...” ส้มแค่นเสียงพูดด้วยท่าทางไม่พอใจ ทว่า...ยังไม่ทันจะพูดจบ จู่ ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นเสียก่อน ส้มจึงหยิบมันขึ้นมาก่อนจะกดรับสาย
“ฮัลโหล แม่เหรอคะ ว่าไงคะ?”
“......”
“มะรืนเหรอ ได้แม่ได้ เดี๋ยวจะได้จัดห้องไว้ให้ โอเคค่ะ ไอ้ชั เอ๊ย!! พี่ยศเหรอ อยู่เนี่ยแม่จะคุยกับมันมั้ย”
พอชัยยศได้ยินว่าคนในสายคือ มารดา หน้าก็พลันก็สีดเผือดเหลือ สองนิ้วอย่างรวดเร็ว เพราะมันรู้ดีว่าถ้าไปคุย คงโดนนวดด่าชุดใหญ่ไฟกระพริบเป็แน่ ชัยยศรีบส่ายหน้าเป็พัลวันด้วยความกลัว
“มันวิ่งไปห้องน้ำแล้วล่ะแม่สงสัยจะขี้ขึ้นสมอง เอ๊ย! สงสัยคงปวดท้อง โอเค ตกลงแม่ พ่อ แล้วก็ไอ้ฝ้ายจะลงมากรุงเทพมะรืนใช่มั้ย จ้า ๆ เดี๋ยวหนูจัดการให้ งั้นแค่นี้นะ” พูดจบส้มก็กดวางสายไป ก่อนที่เธอจะหันมามองพี่ชายที่กำลังนั่งตัวแข็งอยู่เก้าอี้
“ไงนะอีส้มแม่จะมาเหรอ” ชัยยศเอ่ยถาม
“ใช่ แม่ พ่อธง แล้วก็ไอ้ฝ้ายจะลงมาหา เห็นแม่บอกจะมาค้างสักอาทิตย์สองอาทิตย์ แล้วก็จะเอาน้องมาอยู่กับเราด้วย เพราะแม่จะให้ไอ้ฝ้ายต่อ มอปลายที่กรุงเทพ เหมือนเวลาแห่งความสุขของพี่จะหมดแล้ว ตอนนี้อยากแดกเหล้าแค่ไหนก็แดกซะ แม่มาอยู่ด้วยเมื่อไรบอกเลย พี่ลงแดงตายแน่ ๆ” ส้มเอ่ยขึ้นก่อนที่เธอจะหันหลังเดินจากไป ส่วนชัยยศนะหรือ พอรู้ว่าแม่จะอยู่ด้วยตั้งเกือบสองอาทิตย์ มันก็แทบจะไม่มีกะจิตกะใจจะดื่มเหล้าอีกต่อไป...
สองวันผ่านไป ในที่สุด นวล ธง และฝ้ายก็เดินทางกรุงเทพ
วันนั้นดูจะเป็วันที่ชัยยศ ตัวหอมที่สุดในรอบหลายเดือน ผมเผ้า หนวดเครามันโกนเกลี้ยง เสื้อผ้าดูสะอาดสะอ้าน ผิดหูผิดตา แต่ทว่า....
“ไอ้ยศ! ไอ้ลูกเวร อย่าคิดนะว่าแม่ไม่รู้ ว่าที่ผ่านมาแกทำอะไรบ้าง แม่อุตส่าห์ส่งเงินส่งทองมาหวังจะให้มึงกับน้องอยู่สุขสบาย แต่มึงก็เอาเงินไปซื้อเหล้าแดก แถมงานการก็ไม่ไปหาทำ มึงเป็พี่คนนะทำตัวแบบนี้ได้ไง&(H^)$DIJOJPL{;[$@_)IJOJ ฉอด ฉอด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” นวลเทศนาลูกชายคนโตของเธอชุดใหญ่ไฟกระพริบ ชนิดที่ชัยยศได้แต่นั่งก้มหน้าพูดอะไรไม่ออกนานเกือบชั่วโมง...
...
“ว้อยยย...ยยยหูชาเลยกู คิดไว้แล้วว่าต้องโดนแม่ด่า แต่ไม่คิดว่าโดนหนักขนาดนี้ อะไรวะกูแค่ไม่ได้ทำงานครึ่งปีเอง ส่วนเหล้าก็แค่วันเว้นวัน แม่นะแม่ใจร้าย” ชัยยศนั่งบนพึมพำอยู่คนเดียวในห้องรับแขก ก่อนที่ในเวลานั้น เสียงใส ๆ ของใครบางคนจะเอ่ยดังขึ้น
“เป็ไงบ้างพี่ยศ โดนแม่บ่นชุดใหญ่เลยเหรอ” ชัยยศเหล่ตาไปมองก่อนจะตอบว่า
“ใช่ ฝ้ายพี่โดนแม่จัดชุดใหญ่ หูยังชาอยู่เลยเนี่ย”
เด็กสาววัยใสเอามือป้องปากก่อนจะหัวเราะคิกคัก จากนั้นเธอ ก็เอาถาดขนมกับน้ำอัดลมวางลง ก่อนจะเดินไปนั่งตรงข้ามกับพี่ชายบุญธรรม
“เอาน่าพี่ยศ นิสัยแม่แกก็แบบนี้แหละ เดี๋ยวแกก็หายโกรธ” ฝ้ายระบายยิ้มกว้างก่อนจะเอ่ยขึ้น
“เออ มันก็จริงของ ว่าแต่แกเถอะ ได้ที่เรียนหรือยัง”
“ยังเลยพี่ยศ ฝ้ายขอเวลาอีกสักสองสามวัน แต่ก็มีคิด ๆ ไว้บ้างแล้ว”
“อืม ๆ อยากจะให้พี่ขับรถพาไปดูที่ไหนก็บอกแล้วกัน เพื่อทำดีกับแก แม่จะได้เห็นใจบ้าง”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ จ้า ถ้าถึงเวลาเดี๋ยวฝ้ายบอกนะว่าจะให้พาที่ไหน” ฝ้ายหัวร่ออย่างอารมณ์ดี ก่อนที่เธอจะหยิบขนมใส่ปาก แล้วหันไปหยิบรีโมททีวีมาเปิดดู ส่วนไอ้ยศในเวลานั้น ตอนแรกมันก็คิดจะหันไปดูทีวีที่ฝ้ายเปิด ทว่า...สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นคอเสื้อที่เว้าลึก กับโคนขาขาวอวบอัด ที่โผล่พ้นออกมาจากชายกระโปรงตัวสวยของน้องสาวบุญธรรมเข้าเสียก่อน...
“อึก! มะ...ไม่ได้เห็นไอ้ฝ้ายหลายปี มันโตเป็สาวขนาดนี้แล้วเหรอวะ ทั้งนม ทั้งขาน่าฟัดฉิบหาย” ไอ้ยศเริ่มครุ่นคิดในใจอย่างชั่วร้ายต่ำทราม “ชิ แม่งไม่น่าเกิดเป็น้องสาวกูเลย ถ้ามึงเป็คนอื่นนะอีฝ้าย กูจะลากมึงเข้าห้องแล้วตอกให้แตกในเลย” ไอ้ยศคิดในใจต่ออย่างเงียบงัน พร้อมกับสายตาที่แอบมองร่องนมของฝ้ายด้วยความหื่นกระหาย มองอยู่นาน จนเ้าอวัยวะตรงหว่างขาก็พลันตอบสนองขึ้นมา
“ฉิบหายแล้ว ค...ยแข็ง!!” ไอ้ยศอุทานในหัวด้วยความตื่นใสุดขีด หากไอ้ใบั์ตาเดียวของมันตุงโด่ขึ้นมาตอนนี้ ฝ้ายคงหวีดร้องลั่นบ้านเป็แน่ ไอ้ยศรู้สึกหวาดกลัวเป็อย่างมาก ทว่า...ในเวลานั้นก็เหมือนมีนางฟ้ามาโปรด ส้มเดินเข้ามาในห้องรับแขกพอดี ไอ้ยศก็เลยนึกอะไรบางอย่างออก
“เฮ้ออออ แม่คนที่สองกูมาแล้วเซ็งว้อยยย ไปดีกว่า” ชัยยศเอ่ยลอย ๆ ออกมาเสียงดัง ก่อนจะลุกขึ้น และพลันเดินส่วนน้องสาวของมันอีกคนไป อย่างรวดเร็ว ส้มถึงกับขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ ส่วนฝ้ายนั้นหัวร่อคิกคัก ที่เห็นพี่ทั้งสองคนเขม่นกัน
ส่วนไอ้ยศพอเดินพ้นจากห้องรับแขกมาได้ มันก็ตรงเข้าห้องของตนเอง ก่อนจะใช้มือถอดกางเกงออก และงัดเอาไอ้ใบ้ตาเดียวขนาด 7*8 นิ้วออกมา จากนั้นก็เริ่มรูดถอกสำเร็จความใคร่เพื่อระบายความหงี่เงี่ยนทันที...
จบตอน