บทที่ 21 ‘ความตาย’ กำลังมาเหรอ?
ลิฟต์ค่อย ๆ เคลื่อนที่ขึ้น…
เนื่องจากแรงเฉื่อย ผู้คนจึงรู้สึกเหมือนตกลงไปข้างล่าง!
ปกติแล้วก็ไม่มีอะไร
แต่ปัญหาคือลั่วเทียนเซียงไม่ไหวแล้ว!
ในท้องของเขามีของอยู่นะ!
พอลิฟต์เริ่มขึ้น…
ลั่วเทียนเซียงก็หนีบขาทั้งสองข้างเอาไว้!
และจับราวลิฟต์ด้วยท่าทางแปลก ๆ...
“อึก... อ๊า!”
[แต้มความคับแค้นจากลั่วเทียนเซียง 1000 แต้ม!]
ลิฟต์หยุดที่ชั้นสอง เจียงหนานแกล้งยื่นหัวออกไปมองไฟในทางเดิน…
แต่ในใจหัวเราะจนเป็บ้า!
แกล้งฉันงั้นเหรอ?
รังแกจงอิ๋งเสวี่ยงั้นเหรอ?
วันนี้นายจะได้รู้ว่าความสิ้นหวังเป็ยังไง!
ประตูลิฟต์ปิดลงอีกครั้ง สายตาของลั่วเทียนเซียงที่มองไปยังเจียงหนานนั้นเต็มไปด้วยความดุร้าย!
แต่มันไม่สำคัญนัก
เนื่องจากประตูลิฟต์เป็สเตนเลส จึงมีการสะท้อนแสง
ลั่วเทียนเซียงมองเห็นหัวล้านของตัวเองอย่างชัดเจน และบนหัวยังมีก้อนสีม่วงคล้ำขนาดใหญ่อีกด้วย
หัวของเขาชาไปชั่วขณะ
นั่นอะไรน่ะ?
ไอ้งั่งสีหน้าดุร้าย เหงื่อท่วมตัว หัวเหลี่ยมคมนี่เป็ใครกัน?
นี่มัน...
นี่มันไม่ใช่ตัวเขาเองหรอกเรอะ?
ลั่วเทียนเซียงะเิความโกรธออกมาทันที!
[แต้มความคับแค้นจากลั่วเทียนเซียง 1,000 แต้ม!]
...
แต้มความคับแค้นโหมกระหน่ำ!
เขาเดาได้แล้วว่าน้ำเต้าหู้ที่ดื่มตอนเช้ามีปัญหา!
ในใจโกรธจนจะะเิ!
ใครกันที่กำลังแกล้งฉัน!
เขาอยากจะะเิความโกรธออกมาตรงนั้นเลย แต่ลิฟต์ก็เริ่มทำงานอีกครั้ง!
“โอ้~ อา... พระแม่มารีที่รัก!”
ราวจับถูกลั่วเทียนเซียงบีบจนเสียรูป!
เจียงหนานถึงกับได้ยินเสียงลั่วเทียนเซียงขบกัดฟันกรอด!
อืม… สิบเม็ด? นี่มันรุนแรงไปหน่อยหรือเปล่า?
ลิฟต์วิ่งขึ้นไปเรื่อย ๆ และหยุดทุกชั้น!
ลั่วเทียนเซียงอดทนต่อแรงกระตุ้นที่จะปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ มองลิฟต์ไปถึงชั้น 32 ด้วยสายตาเศร้าสร้อย
ระหว่างทางแต้มความคับแค้นไม่เคยหยุดอัปเดตเลย!
มองเห็นแสงแห่งชัยชนะแล้ว!
ตอนนั้นเอง เจียงหนานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างใจเย็นและกดโทรออก
ในเวลาเดียวกัน เสียง ‘กึก!’ ก็ดังขึ้น
ไฟทั้งตึกของลั่วเทียนกรุ๊ปดับลงอย่างกะทันหัน!
ลิฟต์ติดอยู่ระหว่างชั้น 32 และ 33!
ลั่วเทียนเซียงจ้องตาเขม็งและสบถถ้อยคำหยาบคายออกมาอย่างรุนแรง
ตอนแรกสาวน้อยยังใอยู่บ้าง แต่ก็รีบตั้งสติทันทีแล้วโทรหาโทรศัพท์ฉุกเฉินในลิฟต์!
“อืม… ได้! ต้องใช้เวลาซ่อมถึงครึ่งชั่วโมงเลยเหรอ? ได้!”
ลั่วเทียนเซียงได้ยินแล้วก็ชะงัก
อะไรนะ?
ครึ่งชั่วโมง?
ตอนนี้ฉันใกล้จะตายแล้วนะ!
เขาดึงราวจับในลิฟต์ลงมาทันที!
ก่อนจะะโใส่อีกสองคนในลิฟต์ “พวกแกสองคนหันหลังให้ฉันเดี๋ยวนี้!”
สาวน้อยงุนงงไปหมด วันนี้คุณลั่วเป็อะไรไป?
เจียงหนานรู้สึกไม่ดีขึ้นมากะทันหัน
ใบหน้าแสดงออกถึงความตื่นตระหนก!
เอ๊ะ?
หมอนี่ไม่ได้จะ...
ลั่วเทียนเซียงไม่สนใจอะไรแล้ว เขาทนต่อไปอีกไม่ไหวถ้าต้องอยู่อีกครึ่งชั่วโมง!
“กรี๊ด! ไอ้บ้ากาม!”
สาวน้อยหน้าแดงก่ำ และรีบหันหลังกลับทันที!
ภายใต้สายตาใของเจียงหนาน ลั่วเทียนเซียงย่อตัวลงแล้วเริ่มลงมือ…!
เจียงหนานสบถ “บ้าเอ๊ย!”
เด็กหนุ่มรีบเปิดพื้นที่ต่างมิติ หยิบหน้ากากป้องกันสารพิษที่เตรียมไว้ก่อนมาสวมใส่ที่ใบหน้า และส่งให้สาวน้อยอีกอันด้วยความใส่ใจ
จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดโหมดบันทึกวิดีโอ!
สาวน้อยเสียสติไปแล้ว!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น? หน้ากากป้องกันสารพิษ? พี่ชายจริงจังเกินไปหรือเปล่า?
พร้อมกับเสียง ‘กลองกังวานทั่วฟ้า ประทัดะเิพร้อมกัน!’
ในที่สุดสีหน้าของลั่วเทียนเซียงก็แสดงออกถึงความโล่งอก!
เธอคิดไม่ถึงเลยว่า คุณลั่วจะทำแบบนี้ในลิฟต์ของบริษัท...
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของสาวน้อย ในที่สุดลั่วเทียนเซียงก็สังเกตเห็นเจียงหนานที่กำลังชูมือถือถ่ายตัวเขาอยู่!
ไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น?
คนที่มีพลังสายมิติทั่วโลกมีไม่เกินสิบคนเท่านั้น!
“เจียง! หนาน!”
“นายกวนประสาทฉัน! ฉันจะทำให้นายตายแบบไม่มีที่ฝังศพ!”
“อ๊ากกกกกกกก!”
ลั่วเทียนเซียงโมโหมากและอยากจะลงมือตอนนี้เลย แต่ในสถานการณ์แบบนี้…
เขาลุกขึ้นมาไม่ได้เลยสักนิด!
เจียงหนานหัวเราะเยาะ “นายยังต้องดูแลตัวเองให้ดีก่อนนะ!”
ในเวลาเดียวกัน พี่น้องที่ดูกล้องวงจรปิดในห้องรักษาความปลอดภัยก็ตกตะลึง
เขารีบเรียกเพื่อนร่วมงานให้มาดูด้วยกัน
จากนั้นก็มีการประกาศไปทั่วตึกลั่วเทียน “ท่านสหายในลิฟต์! กรุณาระวังมารยาทด้วย!”
“เกิดอะไรขึ้น? ลิฟต์เป็อะไรไป?”
“นายไม่รู้เหรอ! มีคนเก่งคนหนึ่งอยู่ในลิฟต์แล้ว… เอ~”
“จริงเหรอ? เก่งมาก น่าทึ่งมาก!”
“นี่มันคนเก่งจริง ๆ พี่น้อง!”
ยังไงตอนนี้ไฟก็ดับอยู่แล้ว พนักงานก็ไม่มีอะไรทำ! ไม่รู้ว่ามีกี่คนที่ไปดูเื่วุ่นวายนี้!
ลั่วเทียนเซียงกัดฟันแน่นและถอดเสื้อแขนสั้นของตัวเองมาคลุมหน้า...
ในตอนนี้ ก็ทำได้แค่ปิดหน้าเท่านั้นแหละ!
“เจียงหนาน! แกจะต้องชดใช้สำหรับเื่นี้!”
เจียงหนานหรี่ตามอง “เฮอะ… ฉันเคยบอกนายแล้วไง ว่าหมาที่กัดคนมันไม่เห่า!”
“อย่าไปรบกวนจงอิ๋งเสวี่ย และอย่าไปทำอะไรลับหลังอีก!”
“ไม่อย่างนั้นวิดีโอนี้จะปรากฏบนแพลตฟอร์มข่าวใหญ่ทุกสำนัก!”
“ข่าวเด็ดของลูกชายคนโตแห่งกลุ่มลั่วเทียน ฉันคิดว่าหลายคนน่าจะ้ามันนะ!”
ลั่วเทียนเซียงถึงแม้จะโกรธจนเืขึ้นหน้าแต่ก็ไม่มีทางจัดการกับเจียงหนานได้เลย!
“นายมีเื้ัของนาย ฉันมีเื่ราวของฉัน! ไม่ได้แข็งแรงมาก! แต่นายอย่าไปยุ่งกับมันจะดีกว่า!”
พูดจบเจียงหนานก็หายตัวไปจากลิฟต์ในพริบตา!
เหลือไว้เพียงสาวน้อยที่ใส่หน้ากากป้องกันสารพิษอยู่ในลิฟต์ซึ่งนึกสงสัยในชีวิตของตัวเอง...
ลั่วเทียนเซียงที่ถูกช่วยออกมาคิดอยู่ในใจแค่สามเื่!
จะบอกพ่อตัวเองดีไหม!
จะย้ายบ้านไปต่างประเทศดีไหม!
จะบอกลาโลกนี้ดีไหม...
ลั่วเทียนเซียงที่กลับมาที่ออฟฟิศยังคงขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำไม่ยอมออกมา
ผ่านไปถึงสามชั่วโมงเต็ม ลั่วเทียนเซียงถึงได้เดินออกมาอย่างสดชื่น
แม้ในใจจะเกลียดเจียงหนานสักแค่ไหน ก็ได้แต่ติดต่อให้คนไปยกเลิกโครงการซื้อและพัฒนาย่านบ้านชั้นเดียว
ไม่มีทางเลือก!
ตอนนี้หลักฐานอยู่ในมือของเจียงหนาน…
ถ้าทำให้เขาโกรธ ตัวเองก็จะ ‘เดือดร้อน’ เข้าจริง ๆ!
“เจียงหนาน! อย่าให้ฉันจับได้แล้วกัน!”
ลั่วเทียนเซียงโกรธจนเืขึ้นหน้า! นี่เป็ครั้งที่สองแล้วที่เสียท่าให้เขา!
ป้าแม่บ้านที่กำลังสงสัยชีวิตเพิ่งจะทำความสะอาดลิฟต์เสร็จ…
และตอนนี้ก็ไปทำความสะอาดห้องน้ำในออฟฟิศต่อ
เมื่อเปิดประตูเข้าไปในชั่วขณะนั้น เธอก็ต้องตกตะลึง!
เพราะภาพที่เห็นตรงหน้าคือภาพโถส้วมแตก!
แตกที่แปลว่าแตกจริง ๆ เศษกระเบื้องกระจัดกระจายเต็มพื้น ราวกับโดนะเิมือ!
นี่... คุณลั่วเก่งขนาดนี้เลยเหรอ?
แค่ไปเข้าห้องน้ำ โถส้วมก็แตกได้?
พวกผู้ปลุกพลังิญญาเหล่านี้ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน!
โดยไม่รู้เลยว่า…
ถั่วเหลืองล้างพิษ เมื่อใช้ร่วมกับยาน้ำพลังมหาศาล จะให้ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์!
ลั่วเทียนเซียงกลายเป็ผู้โชคดีคนแรกของโลกที่ได้ััประสิทธิภาพของมัน!
...
เจียงหนานที่กำลังเดินอยู่บนถนนรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก
ที่แท้แล้ว เมื่อถึงคราวคับขัน คนเราก็จะทำทุกวิถีทางจริง ๆ สินะ!
กลับมาที่รถ เซี่ยเหยาที่รอเจียงหนานกลับมาแสดงสีหน้าท่าทางตื่นเต้นเป็อย่างมาก
“เป็ยังไงบ้าง? ฉันปิดสวิตช์ไฟทันเวลาดีไหม?”
เจียงหนานยิ้ม “เยี่ยมมากเลย!”
“อย่างน้อยลั่วเทียนเซียงก็คงจะเชื่อฟังอยู่พักใหญ่ ๆ แล้วละ!”
เซี่ยเหยาสงสัยจึงเอ่ยถาม “นายเข้าไปทำอะไรมา? แล้วให้ฉันปิดสวิตช์ไฟทำไม?”
เจียงหนานยิ้มเ้าเล่ห์ “อยากดูจริง ๆ เหรอ?”
เซี่ยเหยาพยักหน้ารัวเร็วราวกับลูกไก่จิกข้าว “อยากดู อยากดู!”
เจียงหนานจึงเปิดวิดีโอสั้น ๆ ที่เพิ่งบันทึกไว้ให้เธอดู...
เซี่ยเหยาปล่อยเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น “ฟู่... ฮ่า ๆ ๆ ๆ! เจียงหนาน! นายโหดร้ายเกินไปแล้วนะ!”
เธอหัวเราะจนเกือบจะเป็บ้าไปแล้ว!
“ตอนนี้ฉันรู้สึกสงสารหมอนี่ขึ้นมานิดหน่อยแล้วแฮะ! แต่ก็สะใจมากเลย! ใครใช้ให้มารังแกเสวี่ยเสวี่ยกันล่ะ!”
เจียงหนานหัวเราะอย่างเ้าเล่ห์ “ไม่มีทางเลือกนี่นา! ใครใช้ให้ฉันเป็ผู้ชายนิสัยเสียในตำนานกันล่ะ?”