ผมก้าวขาลงจากรถเมล์สายประจำ ลมร้อนๆ ปะทะหน้าจนต้องหยิบชายเสื้อนักเรียนขึ้นมาสะบัดไล่ความอ้าว สายตาผมก้มมองพื้นสลับกับมองแผนที่ในมือถือ มหาลัยที่ผมอยากเข้าแม่่งใหญ่กว่าที่คิด มองไปทางไหนก็มีแต่ตึกสูงๆ กับพวกพี่นักศึกษาเดินกันให้ควั่ก ผมที่ปกติก็ขี้อายอยู่แล้ว ยิ่งมาคนเดียวแบบนี้ยิ่งรู้สึกตัวลีบเข้าไปใหญ่ ในใจก็ได้แต่คิดว่า... ถ้ามีแฟนสวยๆ มาเดินจับมือด้วยสักคนคงจะดีไม่น้อย "เฮ้ย! ไอ้บิว มึงป่ะเนี่ย?"
เสียงทักห้าวๆ ดังมาจากม้านั่งใต้ต้นไม้ ผมเงยหน้าขึ้นมองแบบงงๆ เห็นผู้ชายคนหนึ่งผมยาวประบ่าย้อมสีทองออกแดงๆ ดูเท่ฉิบหาย ใส่เสื้อช็อปมหาลัยปลดกระดุม ดูทรงแบดจัดๆ ผมเพ่งมองอยู่แวบหนึ่งก่อนจะร้องอ๋อ
"อ้าว... พี่เกม?" ผมทักกลับ พี่แกคือขาประจำสนามบาสที่โรงเรียนเก่าผมเอง
"เออ กูนี่แหละ มึงมาทำไรวะ มาดูที่เรียนหรอ" พี่เกมลุกขึ้นเดินมาตบไหล่ผมแรงๆ ตามประสาคนคุ้นเคย
"ใช่พี่ ผมกะจะมาดูคณะที่เล็งไว้หน่อย พี่เรียนที่นี่หรอ?" ผมถามพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ พี่แกดูเข้ากับที่นี่ได้ดีจังวะ ไม่เหมือนผมที่ดูเด๋อด๋า
"เออ ดิ... แล้วมึงมาคนเดียวไง๊? ไม่หนีบแฟนมาด้วยหรอวะ เหงาตายห่า" พี่แกหัวเราะร่วน
"โอ๊ยพี่ ผมจะไปมีแฟนที่ไหนล่ะ พี่ก็รู้ผมมันพวกนกต่อจีบใครไม่เป็ พี่พาผมทัวร์มหาลัยหน่อยดิ" ผมเนียนชวน
"ไม่เอา กูจะกลับห้องละเนี่ย กูมานั่งรอเพื่อนแป๊บเดียว มันขึ้นรถเมล์ไปเมื่อกี้เอง มึงเดินสวนมันเมื่อกี้ไม่มองรึไง มัวแต่ก้มหน้าก้มตา" พี่เกมบ่นพลางควักมือถือออกมา "มาๆ ถ่ายรูปกันหน่อย ไม่ได้เจอกันนาน มึงนี่โตขึ้นเยอะเลย หล่อเชียวนะมึง เสียดายไม่มีเมีย 555+ กูไปละ โชคดีมึง"
ผมเดินดูมหาลัยต่ออีกพักใหญ่จนขาลาก ก่อนจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน บรรยากาศมหาลัยมันดีจริงๆ แต่ความเงียบเหงาในใจมันก็ยังอยู่ หลังจากอาบน้ำกินข้าวเสร็จ ผมทิ้งตัวลงนอนบนเตียง ไถหน้าจอมือถือดูนั่นดูนี่ไปเรื่อยเปื่อย จู่ๆ แชทเฟซบุ๊กก็เด้งขึ้นมา
พี่เกม: "ไอ้บิว เป็ไงมั่งวะมหาลัย ถูกใจป่ะ? 555+" บิว: "ดีพี่ โคตรใหญ่เลยพี่ พรุ่งนี้พี่ว่างป่ะเนี่ย" พี่เกม: "พรุ่งนี้วันเสาร์กูไม่อยู่หรอก กูอยู่กับแฟนสองคน บิว: "ฮั่นแน่ แฟนสวยล่ะดิพี่ ไม่เบานะเราน่ะ" พี่เกม: "กูมันปกติมึงอ่ะมีมั่งยัง? อายุจะขึ้นมหาลัยแล้วนะมึง ยังซิงอยู่ป่ะเนี่ยกูถามจริง" ผมนิ่งไปครู่หนึ่ง ความรู้สึกหน้าร้อนวูบวาบมันตีตื้นขึ้นมา พิมพ์ตอบไปแบบเขินๆ
บิว: "ผมจะไปหาจากไหนล่ะพี่ ไม่มีหรอก" จู่ๆ พี่เกมก็ส่งรูปผู้หญิงคนหนึ่งมาให้ดู ผมกดเข้าไปดูภาพขนาดใหญ่... เชี่ย! สวยฉิบหาย ผิวขาว จมูกโด่ง ตาคมเฉี่ยว ดูเป็สาวสะพรั่งที่โคตรดึงดูด
พี่เกม: "หากมึงได้เย็ดกับผู้หญิงหน้าตาประมาณนี้ มึงอยากลองป่ะ ?" ผมใจเต้นรัวจนแทบจะกระดอนออกมา "อะไรพี่ เด็กไซไลน์หรอ ผมไม่มีตังส์สองสามพันไปใช้ทิ้งๆ แบบนั้นหรอกนะ"
พี่เกม: "แค่ 150 บาทพอมึงมีป่ะล่ะ? หากมึงอยากทิ้งเงินแค่นี้เพื่อแลกกับประสบการณ์เสียวระดับพระกาฬ มึงจะลองป่ะ? กูรอคำตอบแค่นคืนนี้เท่านั้นนะบิว" ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอที่แห้งผาก 150 บาทเนี่ยนะ? มันจะได้ขนาดนั้นเลยหรอวะ? ความสับสนปนความหื่นกระหายมันเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว ผมจ้องรูปสาวคนนั้นสลับกับข้อความของพี่เกม มือผมเริ่มสั่น กางเกงบ็อกเซอร์ที่ใส่อยู่เริ่มรู้สึกคับแคบขึ้นมาดื้อๆ
บิว: "เขาจะยอมหรอพี่? ผมไม่ได้หล่อขนาดนั้นนะ" พี่เกม: "เออน่า มึงแค่บอกว่าโอเคก็พอ ถ้าโอเค พรุ่งนี้เที่ยงเจอกันที่ป้ายรถเมล์เดิม ทักมาหาละกัน" ผมวางมือถือลงข้างหมอน นอนจ้องเพดานด้วยหัวใจที่พองโต ความเงี่ยนที่ถูกสะสมมานานมันกำลังปะทุ แลกกับเงินแค่ร้อยกว่าบาท... ถ้ามันเป็เื่จริง พรุ่งนี้ชีวิตผมเปลี่ยนแน่ๆ
12K
