ตอนที่ 3 เจอแล้วคนที่ถูกใจ
คนตัวสูงถอนหายใจด้วยความรำคาญก่อนจะหันมามองหน้าคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ หลังจากที่เขาเอาแต่ยกแก้วดื่มไม่สนใจเธอเลยสักนิด
“ฉันไม่คิดจะให้เบอร์คนแปลกหน้าหรอกนะ” เขาพูดตอบก่อนจะมองมาที่ฉันด้วยสายตาไม่เป็มิตร สายตาของเขาดูเ็าบ่งบอกว่าไม่ชอบฉันสุด ๆ
“งั้นก็ไม่เป็ไรค่ะ อย่างน้อยช่วยบอกชื่อได้ไหมคะ”
“องศา” แม้เขาจะดูไม่มีมนุษยสัมพันธ์แต่เขาก็ยังบอกชื่อของตนเองให้ฉันรู้
“เราชื่อมัดหมี่นะคะ หวังว่าครั้งหน้าคุณจะยอมให้ไลน์เรานะคะ”
“...”
“งั้นขอตัวก่อนนะคะ” ฉันรีบพ่นประโยคในหัวออกมาก่อนจะรีบเดินหนีกลับโต๊ะตัวเองด้วยใบหน้าร้อนฉ่า เป็ครั้งแรกที่ฉันขอไลน์ผู้ชาย ตอนแรกก็อายอยู่หรอกแต่ว่าอย่างน้อยก็ได้คุยกันแม้จะไม่ได้เบอร์หรือไลน์เลยก็ตาม
“องศาเหรอ เป็ชื่อที่หล่อเหมาะกับหน้าตาจังเลย”
ร่างบางพยายามเดินฝ่าฝูงชนกลับไปที่โต๊ะของเธออย่างรวดเร็ว เพราะเธอได้ทิ้งเพื่อนสนิทที่เมามายจนหลับคาโต๊ะไว้ตัวคนเดียว โชคดีที่บริเวณโต๊ะของเธอไม่มีใครเข้ามาใกล้และต้นหอมเองก็ยังหลับในสภาพเดิม
“ต้นหอม ไหวไหม เรากลับกันเถอะ” ฉันพูดบอกคนที่นอนอยู่ ฉันควรพาต้นหอมกลับได้แล้ว
“อื้อ เดี๋ยวกูโทรบอกพี่แทนก่อน กลับแท็กซี่มันอันตราย~”
“อื้ม เอางั้นก็ได้”
ทางฝั่งขององศา หลังจากที่ผู้หญิงในชุดเดรสเดินกลับไป เพื่อนสนิททั้งสองของเขาก็รุมด่าเขาด้วยความหงุดหงิดเพียงเพราะเขาไม่ยอมให้ไลน์หรือเบอร์เธอไป
“ไอ้สัตว์ ทำไมมึงไม่ให้เบอร์เขาไปวะ” น้ำไนล์พูดบ่นเพื่อนสนิทอย่างองศาด้วยความหงุดหงิด
“กูว่าเขาสวยมากเลยนะเว้ย เสียงก็หวานเหมือนขนม แต่งตัวก็น่ารัก ทำไมมึงถึงปล่อยคนแบบนี้หลุดมือไปวะ” เจย์ที่นั่งด้านข้างก็สบถด่าเช่นกัน
“แล้วทำไมมึงไม่ขอเบอร์เขาเองล่ะ” องศาที่นั่งฟังเพื่อนสนิททั้งสองพูดบ่น เขาจึงตอบกลับพวกมันไปเพื่อตัดความรำคาญ
“ก็เขามาขอไลน์มึงก็แสดงว่าเขาชอบมึงไง จะให้กูขอเบอร์เขาเนี่ยนะ คงให้กูหรอก” ไอ้เจย์พูดบอกก่อนจะยกแก้วดื่ม
“มึงนี่ทำตัวสมฉายาเ้าชายน้ำแข็งจริง ๆ เลยนะ ไอ้สัตว์ หรือว่ามึงชอบผู้ชายวะไอ้องศา” ไอ้น้ำไนล์เอ่ยถามก่อนที่มันจะพูดประโยคสุดท้ายด้วยความสงสัย
“กูเข้าใจนะเว้ย ตอนนี้โลกมันเปิดกว้าง คบเพศเดียวกันไม่ผิด ทำไมมึงไม่ยอมบอกพวกกูล่ะวะ”
“พวกกูจะได้ไม่ต้องคะยั้นคะยอให้มึงให้ไลน์สาว ๆ แต่มึงปรึกษาพวกกูได้ถึงพวกกูจะไม่เคยก็เถอะ” ไอ้น้ำไนล์พูดขึ้นก่อนที่มันจะตบบ่าเขาเบา ๆ
“สัตว์ กูแค่ไม่พร้อมจะเปิดใจเฉย ๆ มึงคิดอะไรของมึง”
องศาที่ทนฟังคำพูดไร้สาระที่เดามั่วซั่วของน้ำไนล์ไม่ไหวเขาจึงโต้กลับไปอย่างรำคาญ
ไม่ใช่ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่น่ารักแต่เป็เขาเองที่ปิดใจของตนเองไว้ หลังจากที่โดนรักครั้งเก่าทำเขาเจ็บหนักเพราะเหตุนี้จึงทำให้เขาไม่อยากที่จะรักใครอีกต่อไป เขาไม่อยากกลับไปมีสภาพน่าสมเพชแบบนั้นอีกแล้ว ไม่ว่าใครจะเข้าหา เขาก็มักจะปฏิเสธไปเสมอ กำแพงในหัวใจของเขามันสูง
“มัดหมี่ชื่อก็น่ารัก ตัวจริงก็น่ารักเนอะ มึงว่าไหม”
“ที่สุดครับเพื่อน ไว้ผมหน้าตาได้เหมาะสุด ๆ น่ารักเหมือนตุ๊กตาเลย”
“ชวนกูมาดื่มหรือมาคุยเื่ผู้หญิงกันแน่ ถ้าจะคุยเื่ผู้หญิงกูจะได้กลับ” องศาพูดบ่นพร้อมมองหน้าเพื่อนรักทั้งสอง หลังจากพวกมันคุยเื่ผู้หญิงคนนั้นไม่ยอมหยุด
“มาผับก็ต้องแดกเหล้าสิวะ มาครับ ชน!”
วันต่อมา
“คนอะไรหน้าก็หล่อ ชื่อก็หล่อ” มัดหมี่พูดพร่ำเพ้อถึงคนใบหน้าหล่อที่เธอเพิ่งเจอเมื่อคืน
“มึงเป็อะไรของมึงอีมัด” ต้นหอมที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ร้องถามด้วยความสงสัย หลังจากเห็นยัยเพื่อนรักของเธอเอาแต่ยิ้มแก้มแทบแตกอยู่คนเดียว
“ต้นหอม เราเจอแล้วนะ”
“เจออะไร?”
“เจอเนื้อคู่ไง เราล็อกมงไว้แล้วด้วย ต้องเป็คนนี้ คนนี้เท่านั้น!” เสียงหวานพูดบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“อะไรของมึงเนี่ย เนื้อคู่อะไร?”
“เราเจอเขาที่ผับเมื่อวาน สูง ขาว หล่อ แถมออกจะหยิ่ง ๆ ซะด้วย แค่เห็นครั้งแรกก็รู้สึกตกหลุมรักแล้ว” มัดหมี่บรรยายความหล่อของคนที่เธอได้
เจอและตอนนี้เธอก็กำลังคิดถึงเขาคนนั้นอยู่
“มัดหมี่มึงตั้งสติก่อนค่ะ”
“ก็เขาหล่อจริงนี่นา”
“ชอบกูพอเข้าใจ แล้วมึงรู้ชื่อเขาไหม ปีไหน เรียนคณะไหน มหาวิทยาลัยไหน”ต้นหอมยิงคำถามรัว ๆ ใส่ร่างเล็กที่นั่งอยู่ด้านข้าง
“เรารู้แค่ชื่อ เขาชื่อองศา” เธอพูดตอบ นั่นคือข้อมูลเดียวที่เธอรู้ เรียนคณะไหน ปีไหน มหาวิทยาลัยไหนเธอเองก็ไม่รู้
“ใน ม. เรามีคนชื่อองศาไม่กี่คน แถมมึงยังบอกว่าหล่ออีกด้วย กูอาจจะรู้จัก”
“หอมเก่งจัง สมฉายาทะเบียนราษฎร์จริง ๆ”
“เอ๊ะ มึงชมกูใช่ไหม”
“ใช่อยู่แล้วสิ”
ต้นหอมรีบหยิบโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูขึ้นมาก่อนที่เธอพิมพ์อะไรสักอย่างลงไป
“คนนี้ใช่ไหม คนที่มึงชอบ” ต้นหอมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปรากฏรูปผู้ชายสามคนในภาพและมีหนึ่งคนที่สะดุดตาเธอที่สุด
“อื้ม คนตรงกลาง คนนี้แหละ”
“เลือกได้ถูกคนจริง ๆ นะมึง” ต้นหอมที่ได้รู้คำตอบของเพื่อนถึงกับต้องกุมขมับ
“หืม?”
“เขาเป็รุ่นพี่ อยู่ปี 3 คณะวิศวะ”
“วิศวะเหรอ แบบนี้ก็ตรงสเปกที่เราตั้งไว้ทั้งหมดน่ะสิ” มัดหมี่คลี่ยิ้มกว้างเมื่อเธอรับรู้ว่าผู้ชายที่เธอตกหลุมรักนั้นเรียนวิศวะ ฟ้าคงเห็นใจเธอที่โสดมาั้แ่เกิด จึงได้ส่งผู้ชายที่ตรงสเปกทุกอย่างมาให้เธอ
“มึงชอบใครไม่ชอบ ดันชอบพี่องศาเนี่ยนะ”
“ทำไมล่ะ? พี่เขานิสัยเสียเหรอ เป็พวกอันธพาลเหรอ”
“ไม่ใช่แบบนั้นแต่พี่เขาค่อนข้างจะเงียบ เก็บตัว ไม่ค่อยสุงสิงกับใครและที่สำคัญพี่เขาดูไม่สนใจผู้หญิง เขาเลยให้ฉายาพี่องศาว่าเ้าชายน้ำแข็ง”
“แบบนั้นก็ยิ่งดีสิ เท่าที่เราไปหาความรู้มา คนประเภทนี้ถ้าได้เป็แฟน เขาจะน่ารักกับเราแค่คนเดียวนะ” มัดหมี่พูดตอบกลับไป
“ความรู้ของมึงมาจากในนิยายน่ะสิ แต่ความจริงมันไม่เหมือนนิยายนะ”
“เรารู้ แต่นั่นมันแหล่งเทคนิคสำหรับการจีบผู้ชายเลยนะ”
“เฮ้อ กูเตือนมึงแล้วนะ ถ้าพี่เขาไม่ใช่มึงก็อย่าฝืนล่ะ เข้าใจไหม” ต้นหอมพูดบอกเพื่อนสาวที่กำลังตกหลุมรักผู้ชายที่ถูกขนานนามว่าเ้าชายเ็า
“แล้วต้นหอมพอจะมีข้อมูลการติดต่อพี่เขาไหมอ่า เราไปขอแล้วแต่พี่เขาไม่ยอมให้”
“ไม่มีหรอก ไอจีก็ไม่เล่น เฟซบุ๊กอย่าถามถึง ส่วนไลน์ก็คงคุยแค่คนสนิทล่ะมั้ง การที่จะเห็นหน้าพี่เขาบนโซเชียลก็เห็นได้จากไอจีเพื่อนพี่เขา
เท่านั้นแหละ อย่างที่บอกไป พี่องศาเขาไม่ค่อยสนโลกหรอก” ต้นหอมอธิบายยาวเหยียดให้เพื่อนสนิทอย่างมัดหมี่ฟัง
“อยากได้ของสูง ก็ต้องพยายามสิ!”
“กูจะบ้าตาย” ต้นหอมได้เพียงถอนหายใจให้กับความดื้อรั้นของเพื่อนสนิทของเธอ ที่ดันมาชอบหนุ่มสุดเ็าที่สุดของมหาวิทยาลัยเสียได้ ขนาดดาวมหาวิทยาลัยยังจีบพี่เขาไม่ติด เธอจึงกังวลว่าเพื่อนสาวของเธอจะจีบไม่ติดเช่นเดียวกัน
“กูอยู่ข้างมึงตลอดนะมัดหมี่ ถ้าเขาไม่รักมึง เดี๋ยวกูพาไปเจอคนที่ดีกว่านี้นะ”
“ขอบคุณนะ แต่หอมเชื่อเราสิว่าเราต้องจีบพี่เขาติดแน่”
“กูเป็กำลังใจแล้วกัน” ต้นหอมที่เห็นเพื่อนสาวมีความแน่วแน่เธอก็ยิ่งอดเป็ห่วงไม่ได้ เพราะยัยมัดหมี่ไม่เคยมีความรัก ถ้าความรักครั้งแรกของยัยมัดหมี่ไม่เป็ไปตามหวัง เธอกลัวว่ามัดหมี่จะรู้สึกเ็ปและรู้สึกกลัวการมีความรัก เธอจึงกังวลไม่ใช่น้อยที่มัดหมี่จะจีบพี่องศาที่ขึ้นชื่อเื่ความเ็าแบบพี่องศา แต่เธอไม่สามารถห้ามได้ ไม่เช่นนั้นมัดหมี่ก็คงรู้สึกไม่ต่างกับตอนอยู่โรงเรียนหญิงล้วน ที่มีคุณพ่อคอยห้ามทุกอย่าง
“รักครั้งแรกมันก็ไม่ได้หวานตลอดไปนะ ดังนั้นถ้าไม่เป็ตามที่มึงคิดก็อย่าเสียใจจนทำให้ตัวเองไม่มีความสุขนะ”
“จำคำกูไว้ มึงสวย มึงเลิศ หาคนใหม่ได้สบาย”
“เราจะจำไว้นะ” ใบหน้าสวยยิ้มรับคำของเพื่อนสนิทที่เป็ห่วงเธอ
2K
