“เดี๋ยวก่อนนะครับ แล้วทำไมถึงเป็ผม พี่แมทธิวละครับ”คิ้วหน้าขมวดขึ้นอย่างลืมตัวเมื่ออยู่ดีๆก็ได้รับรู้เื่สัญญาของคุณปู่ของเขาที่จะให้หมั้นกับหลานสาวของเพื่อนท่าน
“ตอนนั้นในตอนที่ทำสัญญากัน ลูกเกิดตอนนั้นพอดีสัญญานั้นจึงหมายถึงลูกจ้ะ”แม่อธิบายให้มิวนิคได้ฟังอย่างละเอียดว่าการหมั้นในครั้งนี้มันต้องเป็ลูกแต่เพียงเท่านั้น
“สมัยนี้มันยังมีเื่แบบนี้อยู่อีกเหรอครับ ผมไม่หมั้น!”เสียงเข้มของมิวนิคดังขึ้นเขาไม่ยินยอมที่จะหมั้นกับผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้หน้าตาก็ยังไม่ได้เห็นนิสัยใจคอเป็อย่างไรก็ยังไม่รู้เลยแล้วจะหมั้นจะแต่งกันไปได้ยังไง
“ทางนั้นเขาไม่รู้หรอกครับว่าหลานชายคนไหนคือคนที่จะได้หมั้นให้พี่แมทธิวไปหมั้นแทนผม”แล้วอยู่ดีๆมิวนิคก็คิดแผนการณ์ร้ายขึ้นมาได้ซึ่งนั่นก็คือส่งพี่ชายของเขาไปหมั้นแทนเขา
“มันคงไม่เหมาะสักเท่าไหร่ ทำไมไม่ลองไปดูตัวเธอก่อนอาจจะถูกใจนายก็ได้นะ” แมทธิวที่เดินเข้ามาได้ยินคำพูดของน้องชายเข้าก็รีบทักท้วงขึ้นน้องชายของเขาคนนี้นิสัยดื้อรั้นเอาแต่ใจเพราะถูกเลี้ยงดูมาแบบเอาใจเขาเป็ลูกคนเล็กอยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่ชอบอะไรก็จะรีบผลักไสออกไปให้กับคนอื่น
“ผมไม่ชอบอะไรแบบนี้เลยครับพี่แมท” มิวนิคที่ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อจึงทำได้เพียงทำเสียงอ้อนพี่ชายตัวเองดูเผื่อว่าพี่แมทอาจจะใจดียอมหมั้นแทนเขา
“ค่อยๆคิดลองไปดูตัวกันก่อนสิ”แมทธิวพี่ชายของมิวนิคเดินเข้ามานั่งลงข้างน้องชายพลางใช้มือปลอบโยนน้องชายคนเล็กของบ้านเขาอยากให้น้องชายได้ลองไปนัดดูตัวกับทางว่าที่คู่หมั้นดูก่อนไม่แน่ว่าน้องชายเขาอาจจะชอบเธอก็เป็ได้
“อยู่ทานข้าวกับแม่ก่อนนะลูก”แม่ที่เห็นว่าแม่บ้านเดินเข้ามาบอกว่าจัดโต๊ะอาหารเสร็จพอดีจึงได้เอ่ยชวนลูกชายทั้งสองให้อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนกลับ
“ก็ได้ครับ”มิวนิคพยักหน้ารับตกลงที่จะอยู่ทานข้าวกับครอบครัวก่อนที่จะกลับไปนั่งเครียดอยู่ที่คอนโด
คอนโดมิวนิค
20.30น.
ครืด~
เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูดังขึ้นและคนที่โทรเข้ามาก็คือ ‘ไอ้เสือ’ เพื่อนสนิทของเขานั่นเอง
(เป็ไงบ้าง ลองเล่นแอพที่กูบอกหรือยัง)
“ยัง”
(ลองเลยดิ)
“อือๆ เดี๋ยวกูโหลดก่อน ได้เื่ยังไงเดี๋ยวกูบอก”
(เค กูโทรมาถามแค่นี้เดี๋ยวกลับบ้านก่อน)
“เออ กลับดีๆ” และที่มันบอกว่ากำลังจะกลับบ้านก็เพราะว่าตอนนี้ไอ้เสือเพื่อนของเขาพึ่งเลิกจากงานพาร์ทไทม์ร้านคาเฟ่ที่มันทำอยู่
มิวนิคโหลดแอพที่เสือเป็ผู้แนะนำให้กับเขาเพื่อเป็การฆ่าเวลาแก้เบื่อแก้เซงกับปัญหาที่เขาพึ่งรับเข้ามาใหม่ใครๆก็รู้ว่าเขาไม่้าให้ผู้หญิงคนไหนเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตส่วนตัวของเขาและถ้าต้องหมั้นขึ้นมาชีวิตส่วนตัวของเขามันจะยังสงบสุขและมีความสุขอยู่อีกหรือเปล่า
“ใช้รูปโปรไฟล์เป็รูปการ์ตูนดีกว่า” เขาเลือกรูปโปรไฟล์ของตัวเองเป็รูปการ์ตูน
“คู่หมั้นอะไรสมัยนี้แล้ว มีแต่สวยๆทั้งนั้นเลยรูปจริงหรือเปล่าเนี่ยเผลอๆไม่ตรงปกหลอกตาไปอีก”มิวนิคค่อยๆเลื่อนดูรูปโปรไฟล์ของหญิงสาวที่ลงรูปพร้อมกับประวัติเอาไว้ในแอพพลิเคชั่นจนมาเจอเข้ากับรูปโปรไฟล์รูปหนึ่งเข้า
“แปลกแฮะ ทำไมคนนี้ไม่ใช้รูปโปรไฟล์ตัวเองสวยๆใช้รูปการ์ตูนทำไมกันหรือว่าจะไม่สวย”มิวนิคกดเข้าไปดูรูปโปรไฟล์ของเธอคนนั้นที่เป็รูปการ์ตูนที่เขาชอบมากเหมือนกันหรือว่าเธอคนนี้จะไม่สวยหรืออาจจะลองเข้ามากดหาเพื่อนคุยเล่นๆเหมือนอย่างเขาจึงไม่จำเป็ต้องใช้รูปจริง
“กดผิด โอ๊ะ แมสกันด้วยนี่ ลองแกล้งๆทักไปดีกว่าน่าสนุกดี”เขาเผลอกดโดนปุ่มหัวใจก็พบว่าเธอคนนี้กดก็พึ่งกดเลิฟเขาเหมือนกัน
MN : สวัสดีครับ
เงียบ เงียบ และเธอก็เงียบไม่อ่านแชทเขาสักที
-ผ่านไป1คืน-
มหาลัย CH
8.00น.
ในระหว่างที่มิวนิคกำลังนั่งเล่นรอเพื่อนของเขากินอาหารเช้าอยู่ที่โรงอาหารเสียงแจ้งเตือนของโทรศัพท์มือถือเขาก็ดังขึ้น
ติ้ง~ (MN = มิวนิค MA = มายู)เป็ชื่อที่ใช้ในระหว่างเล่นแอปพลิเคชั่นหาคู่ของพระเอกนางเอกคู่นี้เขานะคะ
MA : สวัสดีค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะพอดีปิดแจ้งเตือนเอาไว้ค่ะ
มิวนิครีบกดเข้าไปอ่านข้อความจากเธอคนนี้โดยทันทีพร้อมกับพิมพ์ข้อความตอบกลับไปยังเธอ
MN : สวัสดีอีกครั้งนะครับไม่ทราบว่าชื่ออะไรเหรอ
MA : แล้วคุณละคะชื่ออะไร
MN : เรียกผมว่าเอ็มก็ได้ครับ
MA : ชื่อเอ็มเหมือนกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณเอ็ม
MN : งั้นเอาแบบนี้ดีมั้ยครับเรียกผมว่าเอ็มหนึ่งส่วนผมจะเรียกคุณว่าเอ็มสอง แบบนี้ดีมั้ยครับ
MA : เอาแบบนั้นก็ได้ค่ะ
MN : เล่นแอพนี้นานหรือยังครับ
MA : พึ่งโหลดมาเล่นเมื่อวานนี้เองค่ะ
MN : เหมือนกันเลย ไม่ทราบว่าเอ็มสองอายุเท่าไรเหรอผมถามได้มั้ย
MA : อายุ 20 แล้วค่ะอยู่ปี2
MN : งั้นผมขอแทนตัวเองว่าพี่นะครับเพราะพี่อยู่ปี4อายุ22เรียนบริหารครับ
MA : จริงเหรอคะ เอ็มสองก็เรียนบริหารเหมือนกันค่ะ
MN : งั้นต่อไปมีอะไรไม่เข้าใจถามพี่ได้เลยนะ
MA : ขอบคุณมากค่ะ งั้นขอไปเรียนก่อนนะคะ บายค่ะ
“ทำไมคนนี้ถึงได้ดึงดูดกูจังวะรู้สึกถูกชะตาด้วยอย่างบอกไม่ถูกนี่ขนาดไม่เห็นหน้ากันนะเนี่ยว่าแต่เธอจะสวยหรือเปล่า หรือว่าจะขี้เหร่อ้วนกันนะ”
“บ่นอะไรของมึง ไปเข้าเรียนได้แล้ว” เสือที่เห็นว่ามิวนิคนั่งเล่นโทรศัพท์แล้วบ่นอะไรออกมาก็ไม่รู้จึงได้ะโเอ่ยถาม
“กูลองเล่นแอพเย..นั่นแล้วนะ หญิงเพียบทักกูมาแบบรัวๆ” มิวนิคทำเป็พูดไปว่ามีผู้หญิงทักมาหาเพียบแต่อันที่จริงแทบจะไม่มีเลยสักคนก็เพราะว่าเขาใช้รูปโปรไฟล์การ์ตูนจึงทำให้ไม่มีผู้หญิงคนไหนทักมาหา
“แล้วมึงไม่ลองนัดสักคนสองคน”เตโชที่นั่งฟังอยู่ก็แทรกพูดขึ้น
“กูแค่อยากลองคุยสนุกๆมั้ย ไม่ได้อยากจะนัดเย..สักหน่อยถ้าอยากเดี๋ยวหาเอาแถวนี้เนี่ยแหละ เยอะแยะไปนั่นไงแอบมองกูอยู่นั่นยัยน้ำตาลคนเดิม” มิวนิคยักไหล่อย่างคนที่ไม่สนใจไปกับแอพแชทพวกนี้สักเท่าไหร่พร้อมทั้งส่งสัญญาณชี้มือไปที่น้ำตาลที่ซึ่งกำลังจ้องมองมาทางเขาอยู่
“เสน่ห์แรงฉิบหายเพื่อนกู ว่าแต่สงสัยหล่อนคงติดใจมึงสินะ” อาร์มยิ้มร้ายเมื่อเห็นว่าน้ำตาลจ้องมองมิวนิคเพื่อนสนิทของเขาอย่างไม่ลดละดูทรงแล้วเธอคงจะติดใจไปกับลีลามิวนิคเพื่อนสนิทของเขา
“กูยังไม่ได้เอายัยนั้นเลยเมื่อวานรถกูไปชนท้ายรถคนอื่น” มิวนิคบอกเพื่อนด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆออกมา
“เฮ้ย! แล้วทำไมมึงไม่เห็นบอกพวกกูบ้างเลย” เสือที่ได้รับรู้ว่าเพื่อนสนิทเกิดอุบัติเหตุขึ้นก็ใรีบถามด้วยความเป็ห่วง
“กูก็บอกอยู่นี่ไงครับไอ้เสือ”
“แล้วไปทำอีท่าไหน ถึงได้ไปชนรถชาวบ้านเขาได้” เตโชเกิดนึกสงสัยเพราะโดยปกติมิวนิคเป็คนไม่ขับรถเร็ว ไม่ประมาท