บทที่29ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน
นักพรตเฒ่าทางขวาเป็คนสูงใหญ่ใบหน้าแดงระเรื่อมีหนวดเคราสีเทายาวถึงกลาง่อก สวมชุดคลุมลัทธิเต๋าสีน้ำตาลซึ่งมีอักขระลึกลับสีทองเข้มนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่เห็นได้ชัดว่าเป็ชุดคลุมลัทธิเต๋าขั้นสูง
ด้านหลังนักพรตเฒ่าทั้งสองยังมีบุรุษสองคนกับหนึ่งสตรีตามมาบุรุษทั้งสองคนนั้นดูเหมือนวัยกลางคน คนหนึ่งสง่างามและอีกคนมีดูมีพลังน่ายำเกรง สำหรับสตรีนางนั้นไม่อาจคาดเดาอายุได้นางมีรูปร่างผอมเพรียวสมส่วน แต่กลับมีผ้าคลุมหน้าปิดบังไว้ แต่มองผ่านๆ ก็เห็นผิวพรรณขาวกระจ่างใสและอ่อนโยนโผล่มาให้เห็นคงพูดได้เพียงว่าถึงแม้สตรีผู้นี้จะไม่ใช่หญิงงามล่มเมือง แต่ก็ไม่ได้น่าเกลียดถึงเพียงนั้น
สตรีสองนางที่รับหน้าที่ดูแลต้อนรับลูกค้าของ‘หอยาเทียนฉยง’ หรือกิจการร้านยาอายุวัฒนะของตระกูลลู่ ทั้งหมดเป็คนฉลาดมีไหวพริบดีเพราะคัดเลือกมาจากสตรีหลายพันคนในตระกูลลู่ในเวลานี้ เมื่อเห็นว่าผู้คนเบื้องหน้านี้อาจเป็ลูกค้าคนสำคัญ ก็รีบเข้าไปต้อนรับทันที
“ยินดีต้อนรับผู้าุโที่มาเยี่ยมชมหอยาเทียนฉยง!” ในขณะที่พูดก็นำทางไปด้วยส่วนอีกคนก็รีบไปรายงานต่อเถ้าแก่หลิวซื่อ ถึงแม้จะไม่แน่ชัดกับสถานะของคนเหล่านี้นี้แต่ดูจากกิริยาท่าทางที่ไม่ธรรมดาของพวกเขา ก็ทำให้พวกนางไม่กล้าละเลย กลัวว่าหากทำผิดอย่างน้อยอาจจะถูกตำหนิสักสองสามคำ แต่หากทำถูกก็ถือว่าเป็ความดีความชอบเช่นกัน
หลายวันมานี้หลิวซื่อกำลังเป็กังวลที่ยังขายยาอายุวัฒนะไม่ได้สักเม็ดเวลานี้หลังจากได้ยินรายงานจากคนงานในร้านก็มีพลังขึ้นมาทันที พยักหน้าด้วยความพึงพอใจพร้อมทั้งเดินไปหากลุ่มคนที่ว่าทันที
“ท่านอาจารย์ ข้าได้รับสารมาว่ามันอยู่ที่นี่ขอรับ” บุรุษวัยกลางคนที่รูปร่างสูงใหญ่ในหมู่คนไม่กี่คนมองสำรวจดูรอบๆร้าน ก่อนจะหันไปถามหญิงสาวที่นำทางว่า “ได้ยินมาว่าร้านของเ้ามียาอายุวัฒนะชนิดหนึ่งที่สามารถรักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกได้?ยานั้นมีชื่อว่า 'ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน'ใช่หรือไม่?”
“เ้าค่ะ ท่านผู้าุโ!” ทันทีที่นางได้ยินเช่นนั้น เดิมทีเท้ากำลังเดินตรงไปยังห้องรับรองก็พลันเลี้ยวไปยังบันไดทันทีเพื่อนำคนทั้งหมดไปยังห้องลับ รอให้เถ้าแก่หลิวซื่อมารับรองลูกค้า
เมื่อหลิวซื่อมาถึงลูกค้าเ่าั้ก็กำลังนั่งลงบนเก้าอี้ในห้องลับพอดี
“ต้องขออภัยด้วยที่ปล่อยให้ผู้าุโทุกท่านรอนาน ข้าหลิวซื่อเป็ผู้รับผิดชอบดูแลร้านนี้ของตระกูลลู่หาก้าสิ่งใดขอเพียงแจ้งแก่ข้า” ทันทีที่หลิวซื่อเข้ามาก็จับมือประสานโค้งตัวคำนับยิ้มอย่างขอโทษขอโพยพร้อมทั้งนั่งลงไม่ห่าง และเรียกให้คนงานนำชาวิเศษมาจัดเตรียมบนโต๊ะ
หลังจากกวาดสายตามองทุกคนอย่างรวดเร็วแล้วด้วยความที่อยู่ในเมืองเทียนตูเซียนหลายปี และคุ้นเคยสนิทสนมกับผู้คน กลับไม่คุ้นหน้าคุ้นตากับคนเหล่านี้แม้แต่น้อยคิดว่าคงไม่ใช่ลูกค้าที่มาเยือนเมืองเทียนตูเซียนบ่อยนัก
ชายชราที่อยู่ในชุดคลุมสีน้ำตาลและไว้หนวดเครายาวลูบเคราแล้วพูดขึ้นก่อนว่า “ได้ยินมาว่าร้านของเ้าขายยาอายุวัฒนะชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน มันสามารถรักษาอาการาเ็ที่เกิดจากธาตุไฟเข้าแทรกได้นั่นเป็เื่จริงใช่หรือไม่?”
ชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลั์ตาสีเทาหม่นพลันชัดใสขึ้นมาทันทีหลังจากได้ยินเช่นนั้น และมือที่เพิ่งเอื้อมไปคว้าน้ำเต้าที่เอวกลับหยุดชะงักไปเห็นได้ชัดว่าใจจดจ่ออยู่กับ่เวลานี้ แม้แต่สองบุรุษกับหนึ่งสตรีก็พลันตื่นเต้นขึ้นมาด้วย
“ใช่แล้ว ร้านนี้มียาอายุวัฒนะขั้นหก ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ชนิดนี้อยู่ มันมีสรรพคุณปรับพลังปราณและซ่อมแซมเส้นลมปราณจากธาตุไฟเข้าแทรกนับว่าส่งผลดีต่อนักพรตั้แ่ขั้นเกิดเทพเ้าลงไป แน่นอนว่าไม่ว่ามันจะเป็ยาอายุวัฒนะที่วิเศษเพียงใดก็ตามย่อมต้องดูรอดูผลลัพธ์ของมันด้วยตาเนื้อ!” หลิวซื่อตอบด้วยรอยยิ้ม
ดวงตาของชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลเบิกกว้างก่อนจะอุทานออกมาคำหนึ่ง “โอ้” และพูดต่อไปว่า “ข้าพอจะเข้าใจเกี่ยวกับยาที่ใช้รักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกอยู่บ้างแต่ไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับ ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ชนิดนี้มาก่อน หากซื้อยาอายุวัฒนะที่มีราคาสูงเช่นนี้กลับไปแล้วใช้ไม่ได้ผลจะทำอย่างไรเล่า?บอกข้าได้หรือไม่ว่าวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการปรุงยานี้มีสิ่งใดบ้าง?ได้ยินมาว่าผลิญญาหยกเขียวถูกนายน้อยตระกูลลู่ประมูลซื้อไปได้ ในนั้นมีผลิญญาหยกเขียวอยู่ด้วยหรือไม่?”
ชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ ชนิดนี้มาก่อน แม้ว่าเขาจะไม่ใช่ผู้ที่ประสบความสำเร็จในการปรุงยาอายุวัฒนะมากนักแต่มีความรู้เกี่ยวกับตัวยาชนิดต่างๆ อยู่อย่างกว้างขวาง ดังนั้นจึงมีความสงสัยเกี่ยวกับยาอายุวัฒนะที่ตระกูลลู่ปรุงออกมาไม่น้อยด้วยเขาไม่อยากจะเชื่อว่าตระกูลลู่จะมีผู้เขียนสูตรยาล้ำค่านี้ขึ้นมาเองได้
หลิวซื่อยังคงมีใบหน้ายิ้มแย้มแต่แววตาฉายความเ็าขึ้นพลันพูดว่า “เื่นี้ต้องขออภัยผู้าุโด้วยข้าเป็เพียงผู้ดูแลคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ใคร่จะมีความรู้เื่การปรุงยามากนัก อย่าว่าแต่ในนั้นมีตัวยาวิเศษใดอยู่บ้างแม้แต่จะระบุว่าผู้เฒ่าคนใดในตระกูลลู่เป็ผู้ปรุงยาอายุวัฒนะนี้หรือเขามีระดับพลังขั้นใดข้าก็ไม่อาจล่วงรู้ได้!”
“เหอะ หากสิ่งนี้ก็ไม่รู้สิ่งนั้นก็ไม่รู้ แล้วพวกข้าจะเชื่อได้อย่างไรว่ายาของเ้าสามารถรักษาอาจารย์ของข้าให้หายได้?เช่นนั้นแล้วหากมีสำนักใดแต่งชื่อยามาสักชื่อแล้วนำมาขายในราคาสูงลิ่วเช่นนี้ก็ได้น่ะสิ?”บุรุษวัยกลางคนที่ตัวสูงใหญ่กล่าวพร้อมกับชำเลืองมองหลิวซื่อด้วยสายตาคมกริบแฝงไว้ด้วยความดุดันพร้อมขยับปากยื่นเหยียด ในโลกนี้จะมียารักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกมากมายได้อย่างไร เช่นนั้นมันคงไม่น่ากลัวแล้ว
“ชิงเหออย่าเสียมารยาท คิดว่าที่ตระกูลลู่กล้านำยาอายุวัฒนะมาขายคงมั่นใจแล้ว!”ชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลตำหนิเบาๆ แต่สายตาจับจ้องไปทางหลิวซื่อตลอดเวลา
“ฮ่าๆ ผู้าุโท่านนี้พูดถูก ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ก่อนเลือกซื้อของอย่างไรย่อมต้องให้ข้าตรวจสอบของสิ่งนั้นก่อน!ทุกท่านโปรดรอสักครู่!” พูดจบหลิวซื่อก็ลุกขึ้นและเดินออกไปทันที
“ท่านอาจารย์ ตระกูลลู่มียาอายุวัฒนะที่สามารถรักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกได้จริงๆหรือ? คงไม่ใช่ว่ามาหลอกกันในหอสะสมคัมภีร์ของสำนักกระบี่ทลายฟ้าของเรา มีคัมภีร์โบราณอยู่มากมายแต่กลับไม่เคยพบ ‘ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน’ ชนิดนี้ อย่าว่าแต่รักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกได้?หรือแม้ว่าจะได้ผลแต่ผลลัพธ์อาจถดถอย!” ชายผู้สง่างามกล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว
“ศิษย์พี่ใหญ่เหตุใดถึงต้องกังวลด้วยเล่า? ไม่ใช่ว่าต้องดูให้ดีก่อนถึงจะสรุปได้หรือนอกจากนี้อาการาเ็ของอาจารย์ลุงก็เป็มาหลายสิบปีแล้ว ลองทุกอย่างเท่าที่จะสามารถใช้และตามหาได้แล้วต่อให้ยาของที่นี่จะใช้ไม่ได้ผลก็ไม่นับว่าแปลก หรือหากเกิดรักษาอาจารย์ลุงได้ขึ้นมาจริงๆนั่นไม่ใช่เื่ที่น่ายินดีหรอกหรือ และถึงแม้จะรักษาไม่ได้ แต่ก็ยังดีหากจะช่วยบรรเทาอาการาเ็และฟื้นฟูพลังยุทธ์ได้สักหน่อย!”เสียงนุ่มนวลของสตรีที่สวมหน้ากากในอาภรณ์สีเขียว ทำให้ผู้ฟังรู้สึกสบายหูเมื่อได้ยินเสียงสนทนา
และแล้วก็เป็ไปตามที่คาดไว้บุรุษผู้สง่างามคนนั้นไม่สนใจเมื่อได้ฟัง แต่กลับพยักหน้ายิ้มและกล่าวต่อว่า “ก็ยังคงเป็ศิษย์น้องที่คิดการรอบคอบเป็ศิษย์พี่เองที่คิดการไม่รอบคอบ!”
สตรีในชุดเขียวหันมามองชายผู้สง่างามครู่หนึ่งแล้วพูดเพียงว่า “ศิษย์พี่เพียงกังวลมากเกินไปจนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเท่านั้น!”
เมื่อบุรุษร่างสูงใหญ่คนนั้นเห็นท่าทีที่ทั้งสองคนพูดคุยกันั์ตาก็พลันฉายแววไปด้วยความอิจฉา ทำได้เพียงสูดลมหายใจฮึดฮัดอย่างประชดประชันเท่านั้นตอนนี้อาจารย์ลุงเกิดธาตุไฟเข้าแทรก พลังยุทธ์พลันหยุดชะงัก อีกทั้งสถานะของเขาในสำนักยังได้รับผลกระทบไม่น้อยเช่นนั้นแล้วมีหรือจะให้หยางชิงซวี่ผู้นั้นได้หน้าไปคนเดียว?
ชายชราในชุดคลุมสีเทายกดื่มสุราไม่หยุดในเวลานี้ทำราวกับว่าไม่สนใจสิ่งใด
แต่เพียงชั่วพริบตาเดียวหลิวซื่อก็กลับมาที่ห้องลับอีกครั้ง แต่ขณะเดียวกันกลับมีลูกหลานจากตระกูลลู่อีกแปดคนที่มีพลังยุทธ์ขั้นฟันฝ่ามารออยู่ด้านนอกลูกหลานเหล่านี้มีพลังยุทธ์ขั้นฟันฝ่าใน่ต้นหกคนและใน่ปลายอีกสองคน ทั้งหมดนี้คือสมาชิกในตระกูลลู่ที่มีพลังยุทธ์ต่อสู้ระดับสูงในเมืองเทียนตูเซียนและทั้งแปดคนนี้ต่างก็ต้องพึ่งพาเคล็ดวิชาลับในการบรรลุขั้นพลังยุทธ์ แต่ในภายภาคหน้ากลับมีโอกาสน้อยนักที่จะบรรลุขั้นพลังยุทธ์อีกครั้ง
ทว่าบรรดาคนที่มาจากสำนักกระบี่ทลายฟ้าภายในห้องดูเหมือนจะไม่ทันสังเกตเห็นสิ่งนั้น ทุกสายตาต่างจับจ้องอยู่ที่ขวดหยกสีขาวเล็กๆในมือของหลิวซื่อเท่านั้น
“ในนี้คือ ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน!” หลิวซื่อวางขวดหยกไว้กลางโต๊ะจากนั้นก็เรียกให้คนจากสำนักกระบี่ทลายฟ้ามาตรวจดู
ชายชราในชุดคลุมสีน้ำตาลยืนขึ้นและเดินเข้าไปหยิบขวดหยกขึ้นมาดูอย่างระมัดระวังทันทีเหลือบมองหลิวซื่อที่มีใบหน้ายิ้มแย้มและยืนรอด้วยความเคารพนบนอบอยู่ข้างๆ ก่อนจะหันความสนใจไปทางขวดหยกอีกครั้ง
ขวดหยกนี้เป็ขวดหยกที่ปิดผนึกด้วยหยกิญญาอย่างดีมีแสงิญญากะพริบอยู่บนจุกขวด เห็นได้ชัดว่ามีพลังิญญาปิดผนึกอยู่ ดูเหมือนว่าต่อให้ผลลัพธ์ของยาอายุวัฒนะนี้จะไม่ได้มหัศจรรย์อย่างที่ตระกูลลู่กล่าวไว้ก็ตามแต่หากสามารถเก็บรักษาไว้ได้ด้วยวัสดุและวิธีการมูลค่าสูงเช่นนี้ ยาวิเศษภายในนั้นจะต้องล้ำค่ามากเป็แน่
ชายชราในชุดสีน้ำตาลสูดหายใจเข้าเบาๆแล้วดึงจุกขวดออกมา ทันใดนั้นก็มีกลิ่นหอมแปลกๆ พวยพุ่งออกมา แต่แล้วชายชราในชุดสีน้ำตาลก็อุดจุกขวดกลับไปใหม่อีกครั้งด้วยความรวดเร็วและใบหน้าก็พลันเปลี่ยนไปไม่น้อย ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ พร้อมกับอุทานออกมาว่า“ยานิพพาน? นี่คือยานิพพานหรือ? แล้วมันจะเป็ยานิพพานไปได้อย่างไรเล่า?ไม่ใช่ว่านี่คือยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันหรอกหรือ?”
เมื่อคนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังเขาได้ยินเสียงร้องอุทานอย่างใของชายชรา ใบหน้าก็พลันถอดสีไปเช่นกันชายชราในชุดสีเทาอุทานออกมาแล้วรีบวิ่งเข้ามาคว้าแขนของชายชราชุดสีน้ำตาลไว้ พร้อมกับหอบหายใจถี่รัวถามว่า“ศิษย์น้อง นี่คือยานิพพานหรือ ยานิพพานที่เหลือตกทอดให้สืบต่อกันมาั้แ่สมัยโบราณและเป็ยาที่มีไว้เพื่อรักษาอาการธาตุไฟเข้าแทรกโดยแท้ใช่หรือไม่?” เมื่อถามมาจนถึงตอนท้าย เสียงของชายชราชุดสีเทาก็พลันแหบแห้งขึ้นมาทันที
ชายชราในชุดสีน้ำตาลสูดหายใจเข้ายาวๆและเมื่อเขาเห็นหลิวซื่อที่ยืนอยู่ข้างๆ โดยที่ใบหน้าของเขายังคงยกยิ้มอยู่ แต่มีเพียงดวงตาเท่านั้นที่แปลกไปเล็กน้อยก็รู้สึกอดเขินอายขึ้นมาไม่ได้ คิดไม่ถึงว่านักพรตพลังยุทธ์ขั้นจิตใจเช่นเขาจะไม่สามารถควบคุมสภาพจิตใจของตนเองได้ในเวลานี้แต่เขาเชื่อว่าไม่ว่าใครก็ตามที่ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับตนเอง ก็คงไม่อาจสงบใจให้นิ่งเหมือนสายน้ำได้
ยานิพพานถือเป็หนึ่งในสิบยาอายุวัฒนะอันเลื่องชื่อที่สุดของสำนักหม้อหยก ซึ่งเป็สำนักปรุงโอสถแห่งแรกในสมัยโบราณแม้ว่าในแง่ระดับขั้นจะเป็เพียงยาอายุวัฒนะขั้นหก แต่ในแง่ของความล้ำค่าและความหายากถึงแม้ในสมัยโบราณมันจะไม่ได้ด้อยไปกว่ายาอายุวัฒนะขั้นสองและขั้นสาม แต่คิดไม่ถึงว่าจะได้มาเห็นมันที่ตระกูลลู่แห่งนี้มีเพียงชื่อของมันที่เปลี่ยนไปเป็'ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตัน'เท่านั้น ก็ช่างทำลงไปได้เพียงแต่กลัวว่าพวกเขาจะไม่ได้ปรุงยาเม็ดนี้มาเองน่ะสิ ไม่อย่างนั้นแล้วจะไม่รู้ได้อย่างไรว่ายาอายุวัฒนะนี้คือ‘ยานิพพาน’ ที่โด่งดังมาั้แ่สมัยโบราณ
สิ่งเดียวที่ทำให้เขาสงสัยคือกลิ่นหอมของเม็ดยาที่รุนแรงและบริสุทธิ์ยิ่งนักรู้ๆ กันอยู่ว่าสรรพคุณของยาอายุวัฒนะที่เก็บรักษาไว้นานนับหมื่นปีหรือนานกว่านั้นไม่ว่าจะเก็บรักษาไว้อย่างแ่าเพียงใด ตัวยาก็อาจสูญหายได้ แต่ยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันนี้กลับไม่ปรากฏเื่นี้หรือว่าตระกูลลู่จะเป็คนปรุงมันออกมาจริงๆ? แต่ไม่ว่าจะได้มาจากการตกทอดสืบต่อกันมาจากสมัยโบราณหรือตระกูลลู่เป็ผู้ลงมือปรุงยาเองแต่ก็ยืนยันได้ว่านี่คือยานิพพานโดยแท้
เมื่อชายชราในชุดสีน้ำตาลมั่นใจแล้วว่าเขาจำไม่ผิดเป็เื่จริงที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยพบเห็นยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันของจริงมาก่อน แต่ในคัมภีร์โบราณได้บันทึกวิธีการระบุอัตลักษณ์อย่างละเอียดถี่ถ้วนไว้ดังนั้นเขาจึงสรุปได้ว่านี่คือยานิพพานไม่มีผิดเพี้ยนแน่นอน หากเขาสามารถซื้อมันเพิ่มอีกสักสองสามเม็ดแล้วนำกลับไปเก็บไว้ที่สำนักได้คิดว่าต้องเป็ความดีความชอบอย่างใหญ่หลวงแน่นอน
เมื่อนึกถึงเื่นี้ชายชราในชุดสีน้ำตาลก็เงยหน้าขึ้นมองหลิวซื่ออีกครั้งพร้อมกับเผยรอยยิ้มอันอ่อนโยนบนใบหน้า“ผู้ดูแลหลิว ไม่ทราบว่าที่ร้านของเ้ามียาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันนี้เท่าไรหรือ?แล้วมันมีราคาเท่าไรเล่า?”
เมื่อหลิวซื่อได้ยินเช่นนั้นสีหน้าของเขาก็พลันจริงจังขึ้นมาทันทีและกล่าวว่า “ในร้านมีเพียงสองเม็ดเท่านั้นเดิมทีว่าจะเตรียมไปประมูลขายในงานประมูลครั้งก่อน แต่ทุกคนคงรู้กันดีว่านายน้อยของข้าใช้จ่ายไปมากเพียงใดในการประมูลซื้อผลิญญาหยกเขียวดังนั้นจึงทำให้เื่ทางทุนทรัพย์ของตระกูลลู่ตึงเครียดเล็กน้อย เป็เหตุให้ไม่มีทางเลือกจึงจำเป็ต้องนำมันออกมาขายดังนั้นแล้วราคาของมันจึงค่อนข้างสูงลิบ ถึงแม้ตระกูลใหญ่หรือสำนักใหญ่ๆ จะมีเซียนหยกมากมายแต่หากคิดจะซื้อกลับไปสักเม็ดก็คงไม่ง่าย เพราะยาอายุวัฒนะนี้มีระดับขั้นต่ำเกินไปหรืออาจไม่มีค่ามากพอในสายตาของผู้ที่ไม่้า แต่ในสายตาของผู้าุโที่มีพลังยุทธ์ขั้นสูงยานี้จึงเทียบเท่ากับสมบัติล้ำค่า อย่างน้อยยาหอมทะลวงฟ้าเจิ้งหยวนตันหนึ่งเม็ด ก็เทียบเท่ากับชีวิตของยอดฝีมือคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ไม่ทราบว่าผู้าุโเห็นด้วยหรือไม่!”
3K
