สาวน้อยแรกแย้มบุคลิกลักษณะมีเสน่ห์ไม่เป็สองรองใครแขนเสื้อพลิ้วไสว แววตาเ้าเล่ห์ฉายแสงอยู่ในั์ตามองดูแล้วให้ความรู้สึกน่าฉงนยิ่งนักทว่าทั่วร่างของนางกลับกระจายพลังที่แข็งแกร่งออกมา
เมื่อเห็นเด็กสาวย่างเท้าเดินออกมาผู้คนโดยรอบก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน แต่ละคนรู้สึกร้อนรุ่มใจเป็อย่างยิ่งอดไม่ได้ที่อยากจะเข้าไปสานสัมพันธ์กับนางทว่าเหล่าองครักษ์และผู้ติดตามทำให้ไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าไปใกล้
“นางคือกันเหยาองค์หญิงน้อยแห่งราชวงศ์ต้ากันและยังเป็องค์หญิงที่คนในราชวงศ์รักใคร่เอ็นดูมากที่สุด!”
“ที่แท้ก็เป็นางได้ยินว่านางมีคุณสมบัติร่างกายพิเศษ พร์ก็ยังสูงยิ่งนักทั้งยังฝึกฝนคัมภีร์โบราณราชวงศ์ต้ากันด้วย”
“ใช่คัมภีร์โบราณราชวงศ์ต้ากันเป็อักขระขั้นสูงของราชวงศ์ต้ากันภายภาคหน้ากันเหยาจะต้องเป็จอมยุทธ์หญิงที่มีชื่อเสียงทั่วหล้าฟ้าดินแน่!”
ผู้คนรอบๆ ล้วนใจสั่นสะท้านราชวงศ์ต้ากันอยู่ในดินแดนลึกลับและมีอำนาจอิทธิพลกว้างขวางอีกทั้งพวกเขายังมีวิชาขั้นสูงที่น่ากลัว ยากที่วิชาขั้นสูงอื่นๆ จะทัดเทียมได้
เต้าหลิงเกาหัวเขาเพิ่งจะเคยได้ยินเื่ขุมพลังที่ใหญ่ขนาดนี้ครั้งแรกทว่าเพียงเห็นก็รู้ได้เลยว่านกหงส์นั้นไม่ธรรมดา อีกทั้งรถหงส์ก็น่าเกรงขามยิ่งเป็ของล้ำค่าที่พิสดารเสียจริง
“หืมองค์หญิงน้อยไม่ได้เข้าไปที่หอคอยผ่านจิตหรอกหรือ?” มีคนสงสัยใคร่รู้เมื่อเห็นกันเหยาเดินตรงไปด้านหน้า ผู้คนล้วนทราบดีว่าใครๆ ก็อยากเข้าไปในหอคอยเนื่องจากในหอคอยนี้เต็มไปด้วยพลังชีวิตที่บริสุทธิ์ถ้าดูดซับพลังนั้นเข้าไปก็จะมีผลต่อร่างกายเป็อย่างมาก
อีกทั้งยิ่งขึ้นไปสูงเท่าใดพลังชีวิตบริสุทธิ์ก็จะยิ่งหนาแน่นขึ้นเท่านั้น!
ผู้คนกลุ่มหนึ่งเดินตามนางไปเต้าหลิงและเย่วิ่นก็เดินตามไปเช่นกัน องครักษ์ที่อยู่ด้านหน้าเข้มงวดอย่างมากพวกเขายืนเฝ้าระวังไว้ทั่วทั้งสี่ด้านไม่ยอมให้ผู้ใดได้เข้าใกล้องค์หญิงน้อยแม้แต่ก้าวเดียวชายหนุ่มที่หล่อเหลาหลายคนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดาย ใครเล่าจะไม่อยากสานสัมพันธ์อันดีกับองค์หญิงที่แข็งแกร่งเช่นนี้
“ข้ารู้แล้วองค์หญิงน้อยต้องกำลังมุ่งหน้าไปยังศิลาเทพยุทธ์แน่ พวกเรารีบไปดูกันเถอะ!” บางคนในกลุ่มส่งเสียงดังขึ้น
“พระเ้าหรือว่าองค์หญิงน้อยจะไปที่ศิลาเทพยุทธ์ นางจะต้องสลักชื่อลงบนนั้นได้แน่ทว่าไม่รู้ว่านางจะได้อันดับที่เท่าใด?”
ผู้คนในกลุ่มเริ่มกระตือรือร้นพวกเขาวิ่งตามกันไปอย่างวุ่นวาย เพราะอยากที่จะเห็นการสลักชื่อด้วยตาของตนเองบรรยากาศพลันครึกครื้นขึ้น เหตุการณ์เช่นนี้ใช่ว่าจะเกิดขึ้นบ่อยๆ
“ศิลาเทพยุทธ์คืออะไรหรือ?” เต้าหลิงขมวดคิ้วถามเยวิ่นอย่างสงสัย เป็ครั้งแรกที่เขาได้ยินชื่อของมัน
ได้ยินดังนั้น เย่วิ่นก็หัวเราะออกมาเบาๆ “ที่เมืองชิงโจวมีศิลาเทพยุทธ์อยู่มันเป็ของล้ำค่าที่มีประวัติความเป็มาลึกลับ มันสามารถทดสอบพลังของยอดฝีมือได้แน่นอนว่าต้องอยู่ในขั้นพลังเดียวกัน หากมีพลังเหนือกว่าคนที่สลักชื่อเอาไว้ก็จะได้สลักชื่อแทนลงไป”
“แล้วมันมีประโยชน์อะไรอย่างอื่นหรือไม่?” ั์ตาเต้าหลิงเปล่งประกายออกมา
เย่วิ่นถึงกับพูดไม่ออก ก็เพื่อเกียรติยศอย่างไรกันเล่าจะถามถึงประโยชน์อื่นทำไมกัน?แต่นางก็ยิ้มแล้วตอบกลับไปว่า “เดี๋ยวเ้าก็จะรู้เอง”
ไม่นานนัก เต้าหลิงก็เห็นศิลาสีทองอร่ามตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าขนาดของมันสูงใหญ่ราวกับูเาที่เปล่งแสงทองราวกับดวงอาทิตย์อีกทั้งบนศิลายังมีชื่อจำนวนมากถูกสลักเอาไว้
เขาจ้องมองขึ้นไป้าอย่างตกตะลึง ยิ่งมองขึ้นสูงเท่าใดชื่อที่ปรากฏอยู่ก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้นเท่านั้น ทุกรายชื่ออบอวลไปด้วยเจตจำนงของเทพยุทธ์ทำให้ผู้ที่พบเห็นสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
สุดท้าย สายตาของเขาก็มองไปยังชื่อที่อยู่้าสุดหัวใจพลันสั่นระรัว ร่างกายราวกับโดนกดจวนจะะเินี่ก็คือเจตจำนงเทพยุทธ์ขนาดมหาศาลที่กดทับร่างของเขาเพื่อให้ยอมจำนน!
‘อึก!’ ดวงตาทั้งสองของเต้าหลิงเบิกกว้างพลางแผดเสียงร้องะโอยู่ในใจเขาััได้ว่าเืลมที่อยู่ในร่างกำลังส่งเสียงคำรามเขารีบสะกดกลั้นพลังที่อยากจะปะทุออกมา เหงื่อเย็นไหลรินออกมาบนหลัง
เต้าหลิงหอบหายใจถี่เมื่อเห็นว่าเฉิงเมี้ยวฝูกำลังจะมองไปข้างบน เขารีบดึงแขนเสื้อของนางพลางกล่าวออกมา “อย่ามอง!”
“ทำไมอย่างนั้นหรือ?” เฉิงเมี้ยวฝูไม่เข้าใจเท่าใดนักแต่นางก็ยอมเชื่อฟังก่อนที่จะละสายตาลงมานางรู้ว่าเต้าหลิงไม่มีเจตนาร้ายต่อนางอย่างแน่นอน
“อย่ามองชื่อที่อยู่ข้างบนสุดนั้นน่ากลัวมาก”เต้าหลิงส่ายหัวด้วยสีหน้าหนักอึ้งเืที่อยู่ในร่างเริ่มเดือดพล่านเพียงแค่เห็นอักษรสองตัวที่สลักอยู่ก็ััได้ถึงความน่ากลัวถึงขีดสุดดั่งเหวลึกในนรก!
หากได้พบเ้าของชื่อนั้นเดาว่าพลังของเขาคงจะกดทับศัตรูให้ตัวสั่นแล้วยอมจำนนในชั่วพริบตา!
“อันดับที่หนึ่งก็คืออู่ตี้ชื่อนี้เป็ชื่อที่สลักลงเมื่อห้าปีก่อน ในปีนั้นเขาเพิ่งจะอายุสิบขวบเท่านั้น” เย่วิ่นกล่าวพึมพำ
ใบหน้าเต้าหลิงพลันบิดเบี้ยว อายุแค่สิบขวบแต่กลับอยู่อันดับที่หนึ่ง? ความแข็งแกร่งนั่นเป็ความแข็งแกร่งระดับใดกัน
แต่ไม่รู้ว่าทำไมพลังที่กดทับลงมาบนตัวเมื่อครู่นั้นถึงมีกลิ่นอายที่คุ้นเคยราวกับว่าเคยเจอจากที่ใดมาก่อน…
“หวาอู่ตี้เป็ชื่อที่น่ากลัวจริงๆ” มือสวยของเฉิงเมี้ยวฝูกำแน่นด้วยความตะลึง
เย่วิ่นไม่กล่าวอะไร นางรู้สึกหวาดเกรงยิ่งนักบุคคลนี้นับว่าเป็จักรพรรดิในยุคสมัยนี้ก็ว่าได้หมื่นยอดฝีมืออัจฉริยะก็ยังต้องถูกลิขิตให้อยู่ภายใต้อำนาจไม่อาจมีผู้เทียบเคียงได้ เขาเป็ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของคนยุคสมัยนี้!
ลำพังแค่ชื่อของเขาแค่นั้นก็แสดงให้เห็นถึงพลังอำนาจที่แข็งแกร่งในโลกนี้จะมีใครกล้าตั้งชื่อเช่นนี้อีก?(**อู่ตี้ =จักรพรรดิแห่งเทพยุทธ์)
ด้านล่างของศิลา สายตาเฉียบคมของกันเหยามองตรงขึ้นไปพลังทั่วร่างเดือดขึ้นจากนั้นนางก็กดพลังให้ลงไปยังขั้นหลอมกายาสองฝ่ามือปะทุคลื่นพลังที่กล้าแกร่ง ทั่วทั้งแขนประดุจร่างของหงส์ซัดปลดปล่อยคลื่นพลังมหาศาลลงไปบนแท่งศิลาสีทอง
เสียงตูมดังสนั่นหวั่นไหว ศิลาหินสีทองสั่นะเืชั่วครู่แสงประกายสีทองสว่างจ้าเสียดแทงั์ตา ผู้คนโดยรอบต่างก็ตกตะลึงไปตามๆ กันสายตาหวาดกลัวมองไปที่กันเหยา บัดนี้นางได้ลอยอยู่กลางอากาศ ร่างโอบล้อมด้วยหมอกเฉกเช่นธิดาบนสรวง์ นางใช้นิ้วเรียวสลักชื่อตัวอักษรลงไปทุกอักขระแฝงไปด้วยเจตจำนงเทพยุทธ์
ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงชื่อของกันหลิงที่อยู่ในอันดับที่แปดสิบเก้าก็ค่อยๆ จางหายไปก่อนที่จะมีชื่อของกันเหยาเข้ามาแทน!
เต้าหลิงใมาก หลังจากที่เห็นชื่อสลักลงไปมุมปากสวยของเด็กสาวก็ยกยิ้มออกมาอย่างซุกซนราวกับว่านางแค่้าจะลบชื่อของคนผู้นั้นออกไปเท่านั้น…
ผู้คนบางส่วนเริ่มเข้าใจองค์หญิงน้อยคงไม่อยากเปิดเผยพลังที่แท้จริงบนโลกใบนี้มียอดฝีมือมากมายที่เก็บตัวเงียบ ปกติพวกเขาจะไม่เปิดเผยพลังไม่เช่นนั้นอาจจะต้องเจอกับศัตรูที่ตามไล่ฆ่า
เต้าหลิงยังคงตกตะลึง หลังจากที่นางสลักชื่อเสร็จเรียบร้อยศิลาก็คายของล้ำค่าออกมา มันปกคลุมไปด้วยพลังที่ส่องประกายสว่างจ้ากันเหยารับของสิ่งนั้นไปด้วยใบหน้าพึงพอใจ จากนั้นนางก็หันกายเดินจากไป
“พระเ้าศิลาเทพยุทธ์คายของล้ำค่าออกมาแล้วพลังขององค์หญิงน้อยจะต้องไม่ใช่แค่ลำดับที่แปดสิบเก้าแน่!”
“ใช่แล้วไม่คิดเลยว่าศิลาเทพยุทธ์จะให้รางวัลล้ำค่าแก่องค์หญิงน้อยด้วยเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ได้เกิดมาหลายปีแล้ว ั้แ่ที่ข้าจำความได้ตอนนั้นอู่ตี้ที่อายุสิบขวบเขาก็ได้ของล้ำค่าไปชิ้นหนึ่งเหมือนกันแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร”
ผู้คนรอบด้านล้วนแต่ตะลึงอยู่อย่างนั้นพวกเขาอยากจะรู้ว่ากันเหยาได้ของล้ำค่าอะไรไปบางคนที่ติดหนึ่งในสามสิบแต่ศิลาหินก็ยังไม่คายของล้ำค่าให้นั่นขึ้นอยู่กับวาสนาล้วนๆ
อีกทั้งของล้ำค่าที่ได้จากศิลาเทพยุทธ์ล้วนแล้วแต่ไม่ธรรมดาบางคนก็ได้ของล้ำค่าสมัยโบราณ บางคนก็ได้คัมภีร์ฝึกยุทธ์จากสมัยโบราณกาลบางคนก็ได้โอสถศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหมดล้วนแล้วแต่ไม่ใช่ของธรรมดาๆ
“ของล้ำค่าเหล่านี้เป็ของใครกัน? หรือว่าข้างในศิลาเทพยุทธ์จะมีของล้ำค่าอยู่?” เต้าหลิงเกาหัวแกรกๆ หากเป็เช่นนั้น คนที่แข็งแกร่งก็แค่ตีแท่งศิลาให้แตกแล้วก็เอาของล้ำค่าทั้งหมดออกมาในคราเดียวก็สิ้นเื่
เย่วิ่นเองก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าใดนักเต้าหลิงรู้สึกว่าโลกใบนี้มีปาฏิหาริย์ที่มากขึ้นเรื่อยๆสายตาของเขามองไปที่หอคอยผ่านจิตพลางกล่าวออกมา “ข้าจะเข้าไปที่หอคอยผ่านจิตได้หรือไม่?”
“หากเ้าอยากเข้าไปข้าก็จะช่วยเ้า” เย่วิ่นเม้มริมฝีปากแดงพลางกล่าว “รอเ้าเข้าสำนักซิงเฉินเสียก่อนเ้าจะสามารถเข้าไปได้ด้วยตราฐานะของเ้า”
“เข้าหอคอยยังต้องใช้ตราฐานะด้วยอย่างนั้นหรือดูเหมือนว่าหากไม่มีอำนาจ ก็ยากที่จะเดิน”เต้าหลิงถอนหายใจ เขาเริ่มเข้าใจถึงการแบ่งชนชั้นวรรณะในโลกนี้มากขึ้นแล้ว
บริเวณหอคอยผ่านจิตเย่วิ่นเข้าไปคุยกับคนกลุ่มหนึ่งที่เป็ผู้ดูแลหอคอยนี้ ไม่นานนางหันมาหาเต้าหลิงแล้วบอกว่า“เข้าไปสิ แล้วจำเอาไว้อย่าได้ทำอะไรเกินตัว หากเกิดอะไรขึ้น ไม่มีใครสามารถช่วยเ้าได้”
ใบหน้าที่จริงจังของเย่วิ่นทำให้เต้าหลิงระวังตัวมากขึ้นดูแล้วข้างในไม่ใช่ว่าจะผ่านไปได้ง่ายๆ น่าจะมีการต่อสู้กัน
ตรงทางเดินมีผู้คนเข้าออกมากหน้าหลายตาเมื่อเต้าหลิงก้าวเข้ามาข้างในหัวใจของเขาก็พลันสั่นไหวข้างในนี้กว้างใหญ่เป็อย่างมาก มองไปไม่เห็นผู้ใด อีกทั้งมีหมอกปกคลุมไปทั่ว
“ข้ารู้แล้วนี่ก็คือพื้นที่ว่างล้ำค่าที่เลื่องลือกัน!”เต้าหลิงสูดลมหายใจลึกระหว่างที่เดินเข้าไปนั้น เขาััได้ถึงพลังกดดันที่ถาโถมเข้ามา
หนุ่มสาวที่เดินมาข้างๆ มีท่าทีเหนื่อยล้าอย่างบอกไม่ถูกเต้าหลิงจึงกล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ‘เป็สถานที่ที่ดีจริงๆทำให้กายของข้าตื่นตัวยิ่งนัก!’
เขานั้นกำลังคิดหาวิธีกลั่นหลอมกายอยู่พอดีประจวบเหมาะเลยที่หอคอยผ่านจิตนั้นสามารถช่วยสนองความ้าของเขาได้
เต้าหลิงเดินสำรวจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินขึ้นชั้นที่สองที่มีแรงกดดันรุนแรงกว่าชั้นแรกหลายเท่าตัว แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ทำให้เต้าหลิงสะดุ้งะเืเขายังคงเดินขึ้นไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงชั้นที่ห้า!
เมื่อย่างก้าวขึ้นมาถึงชั้นที่ห้าแรงกดดันฟ้าดินก็กดทับลงมาราวกับก้อนหินขนาดใหญ่ ร่างกายของเต้าหลิงพลันหนักอึ้งแรงกดดันที่ชั้นห้านั้นทำให้เขาสะดุ้งะเือยู่มากทีเดียว
หมอกควันปกคลุมไปทั่วทั้งยังแฝงไว้ด้วยพลังชีวิตบริสุทธิ์เข้มข้นยิ่งกว่าชั้นที่สี่หลายเท่าตัวเขาสูดลมหายใจเข้าไปหนึ่งครั้ง รู้สึกได้ว่าพลังงานนี้ช่างลึกลับนักมันสามารถหลอมร่างกายของเขาได้อย่างดี
“ยอดเยี่ยมมาก!” หัวใจของเต้าหลิงสั่นไหว หากได้ฝึกฝนที่นี่ในระยะยาวร่างกายของเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นมากแน่
ทว่าสำหรับคนส่วนใหญ่แล้วมันเป็สิ่งที่แทบจะเป็ไปไม่ได้เลย เพราะว่าแรงกดดันที่กดทับร่างกายอยู่ตลอดเวลาหากคิดที่จะฝึกฝนที่นี่ก็จะต้องเป็คนที่มีร่างกายแข็งแกร่งมากๆ ถึงจะได้
“หลบไป!อย่าขวางทางนายน้อยของข้า!”
จังหวะที่เต้าหลิงกำลังอาศัยแรงกดดันรอบๆเพื่อขัดเกลาร่างกายนั้น ก็มีเสียงเย็นแผดดังขึ้นมา
เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่ บุคลิกองอาจห้าวหาญดวงตาราวกับกระดิ่งสีทองแดง ดูแล้วให้ความรู้สึกที่โเี้
390
