ย้อนเวลาสู่อดีต

ตอนที่6 : จัดการเหล่าอัธพาล______________
การสอบทั้งสามวันเต็มไปด้วยความราบรื่น ซึ่งวันนี้เป็นคนที่คริสจะต้องตาย และวิลเลียมมีความคิดว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คริสปลอดภัย
วิลเลียมทำภารกิจรายวันอย่างมากมายเพื่อที่จะกดซื้อทักษะการต่อสู้
< ซื้อทักษะการต่อสู้ 100 แต้ม >..หลังการการสอบวันที่สามผ่านไปวิลเลียมกับคริสจึงเดินออกมาจากห้องสอบ
"คริสนายจะไปต่อม.ปลายที่อเมริกาใช่ไหม" วิลเลียมเอ่ยถาม
"ใช่แล้วนายล่ะ" คริสเคยบอกวิลเลียมตั้งแต่เป็นเพื่อนกันแรกๆแล้วว่าตนต้องไปเรียนต่อเนื่องจากธุรกิจของครอบครัว
"อืม..ฉันไปด้วย" อันที่จริงวิลเลียมในอดีตตกลงว่าจะไปศึกษาที่อเมริกากับเพื่อนของตน แต่เมื่อคริสตายไปจึงล้มเลิก
ซึ่งในครั้นอดีตวิลเลียมได้พูดคุยกับครอบครัวแล้วว่าจะไปศึกษาที่อเมริกา บ้านเกิดของวิคเตอร์(พ่อ) และที่อเมริกายังมีสาขาหลักของบริษัทเครือข่ายมือถือระหว่างประเทศของพ่ออยู่ด้วย ซึ่งวิคเตอร์ได้อนุญาตให้วิลเลียมไปได้ และวิคเตอร์คิดว่าดีด้วยซ้ำที่วิลเลียมจะได้ประสบการณ์จากการไปเรียนที่อเมริกาโดยตรง
"จริงเหรอ!" คริสพูดออกมาด้วยความแปลกใจเมื่อวิลเลียมบอกว่าจะไปเรียนต่อที่อเมริกากับตน
"อืม" เมื่อวิลเลียมตอบตกลง และเดินมาถึงหน้าโรงเรียนคริสจึงขอลากลับบ้าน ซึ่งแน่นอนว่าวิลเลียมต้องสะกดรอยตามคริสไปเพื่อดูว่าใครเป็นคนทำร้ายเขา ในอดีตคนร้ายที่รุมกระทืบคริสเป็นเพียงเยาวชนไม่ถึง 18 ปีจึงถูกลดโทษไป
คริสได้เดินมาตามทางเรื่อยๆ ในขณะที่วิลเลียมยังคงแอบสะกดรอยตามเขาอยู่ห่างๆ.."นี่มึง...กล้าชนน้องชายกูเหรอว่ะ..ไอหน้าฝรั่ง" ถนนทางเปลี่ยวที่ดูไม่มีผู้คนผ่านในตอนนี้ กลับเต็มไปด้วยกลุ่มคนกว่าสิบคนที่ใส่ชุดต่างโรงเรียน ผู้ที่ถือท่อนเดินออกมาอยู่ตรงหน้ากลุ่มคนที่ดูเป็นผู้นำกล่าวขึ้น
"พี่!..ไอนี่แหละครับที่ชนผม" เด็กหนุ่มที่เคยโดนคริสชนเมื่อสองวันก่อนชี้หน้าของคริสพร้อมนำนิ้วของตนปาดไปที่คอและยิ้มเย้ยอย่างเห็นได้ชัด
"ผะ...ผมขอโทษไปแล้วนะครับ" สีหน้าของคริสในตอนนี้ดูหวาดกลัวเป็นอย่างมาก ถึงแม้คริสจะหัวดีถึงขั้นสอบได้ที่หนึ่งของห้องแต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะถนัดด้านการต่อสู้
"คำขอโทษมันกินได้หรอว่ะ!!!" ผู้ที่ถือท่อนไม้กล่าวดังลั่นด้วยความโกรธ ก่อนจะวิ่งเอาท่อนมาตีเข้าที่คริส
ตุบ!
เมื่อเห็นว่าไม่ดีแล้ววิลเลียมจึงรีบวิ่งไปที่ผู้ถือท่อนไม้ ก่อนจะกำหมัดต่อยเข้าท้องอย่างจัง จนชายคนนั้นกระอักเลือดสีแดงออกมา
"กะ..แก....รุมมัน!!!" ผู้ที่ดูเป็นหัวหน้ากระอักเลือดออกมา เขาทรุดลงบนพื้นถนนด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะสั่งลูกน้องกว่า 10 คนให้รุมทำร้ายวิลเลียม
ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก
วิลเลียมออกกระบวนท่าอย่างรวดเร็ว เขาต่อยไปที่หน้าและท้องของชายกว่า 10 คนอย่างหมดสภาพโดยที่วิลเลียมไม่มีเหงื่อแม้แต่หยดเดียว สีหน้าของหัวหน้านักเลงในตอนนี้ซีดราวกับไก่ต้มไม่ต่างจากสีหน้าของน้องชายที่คริสเคยโดนชนมากนักที่ดูเหมือนกำลังจะวิ่งหนีอะไรบางอย่าง
ปั๊ก!
วิลเลียมต่อยเข้าไปที่ท้องของน้องชายหัวหน้านักเลงอย่างจังจนล้มลง วิลเลียมจึงรีบกดมือถือโทรมาเคนซ์เพื่อมารับเหล่านักเลงส่งตำรวจในทันที พร้อมทิ้งท้ายว่า
'ถ้าพวกนายอยากมีปัญหากับตระกูลเทรซ์ก็ลองดูอีกทีสิ' เมื่อได้ยินคำว่าตระกูล 'เทรซ์' จากวิลเลียมพวกนักเลงต่างหน้าซีดขึ้นมากกว่าเดิม และโทษตัวเองว่าไม่น่ามีเรื่องในครั้งนี้เลย
"เป็นไรรึเปล่าคริส" วิลเลียมยื่นมือเพื่อจับคริสที่นั่งอยู่ขึ้นมา
"Thx! ไม่เป็นไร" คริสยื่นมือขึ้นมาจับวิลเลียมก่อนจะลุกยืนขึ้น ซึ่งวิลเลียมก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเสมือนยกภูเขาออกจากอก
"เดี๋ยวไปส่งที่บ้านแล้วกัน แล้วนายต้องมาฝึกการต่อสู้กับฉันด้วยล่ะคริส" วิลเลียมให้เคนซ์นำรถออกมา 2 คันเพื่อที่จะไปส่งคริสด้วย
"ฉันยังอึ้งไม่หายเลย นายโคตรสุดยอด..สอนฉันด้วยนะ" ในขณะที่อยู่ในรถ คริสกล่าวชมเขามากมายเกี่ยวกับการต่อสู้ ซึ่งวิลเลียมได้แต่ยิ้มแห้งๆกลับไป
บ้านของคริสเป็นบ้านสุดหรูขนาดใหญ่ที่ดูมีฐานะพอสมควร แต่มันเป็นเพียงหนึ่งในห้าของคฤหาสน์วิลเลียมเพียงเท่านั่น
เมื่อวิลเลียมส่งคริสเสร็จ เขาจึงตรงกลับบ้านในทันที และเข้าไปคุยกับพ่อเรื่องการไปเรียนที่อเมริกาตามครั้นอดีต
ซึ่งวิคเตอร์สนับสนุนอย่างเต็มที่ ซึ่งแตกต่างจากมะลิที่ไม่อยากจากลูกของตนไป หรือเรียกว่าติดลูกนั่นเอง แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องอาศัยอยู่ที่บ้านปู่กับย่า เพราะมาเฟียย่อมมีศัตรูมากมายเป็นธรรมดา รวมทั้งยังมีคู่แข่งทางธุรกิจอีกมากมาย จึงต้องรับรองความปลอดภัยให้วิลเลียมเป็นอันดับแรก
ในคฤหาสน์ของปู่จะมีบอดี้การ์ดจำนวนหนึ่งที่คอยดูแลความปลอดภัยอยู่ มันยังพอสามารถรับรองความปลอดภัยของวิลเลียม ปู่และย่าได้ในระดับหนึ่ง
ซึ่งกำหนดการที่จะไปอเมริกาคืออีกหนึ่งเดือนหลังจากนี้..หนึ่งเดือนต่อมา
_______________ฝากติชมด้วยนะคะเราเป็นนักเขียนมือใหม่อาจผิดพลาดบ้างต้องขออภัยด้วยนะคะ????????One comment = Encouragement infinite❣[ยังไม่ได้ตรวจคำผิดนะฮัป]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่6 : จัดการเหล่าอัธพาล

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลาสู่อดีต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่6 : จัดการเหล่าอัธพาล

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้