“ฮ่าๆ คุณคิมหันต์ ในที่สุดคุณก็เป็นของฉัน”
“นังเซร่า เพราะแกคนเดียว”
“ทำไม ทำไมทุกคนถึงสนใจแต่มัน”
“ถ้าไม่มีมันซักคน......”
หญิงสาวผมสั้นคนหนึ่งนั่งบ่นพึมพำ และบางครั้งก็ตะโกนกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายหลังลูกกรงเหล็ก
“.............”
“จะไม่มีทางรักษาหายเลยรึคะ?”
แพทย์ที่อยู่ด้านหน้าได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธ
“โธ่..เรน่า...”
“เราช่วยเขาไม่ได้หรอก ออยเฟ่ย์”
“แต่....”
“กลับกันเถอะ”
“ไม่มีคนเฝ้าแล้วครับเจ้านาย”
“ดีมาก นำตัวมาที่นี่”
“ครับ”
ชายฉกรรจ์สามถึงสี่คนพากันกรูเข้าไปจับตัวหญิงสาวที่นั่งบ่นพร่ำเพ้อด้วยอาการเหม่อลอย
หญิงสาวพยายามต่อสู้ดิ้นรน แต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของชายฉกรรจ์เหล่านั้นได้
“ปล่อยฉันนะ!!! ปล่อยสิ ไอ้บ้า!!”
“แก มิสเตอร์เบนสัน!! แกจับฉันมาทำไม!!”
“อ้อ เธอแกล้งบ้ารึ?”
“ฉัน...ฉัน...” น้ำเสียงเริ่มหวาดกลัว เมื่อเห็นเหล่าชายฉกรรจ์ที่รุมล้อมเข้ามา
“ฉันกำลังเสี่ยงดวงเอาว่า ถ้าเธอบ้าจริง ฉันจะปล่อยเธอไป แต่ถ้าเธอแกล้งบ้าล่ะก็....”
ชายวัยกลางคนแสยะยิ้มอย่างน่ากลัว ก่อนจะดีดนิ้วสั่งการให้บรรดาชายฉกรรจ์ทั้งหลายดำเนินการ
“ไม่นะ!!! อย่า!!!”
“ช่วยด้วย!!!! อย่าทำฉัน!!!”
เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังลั่นน่าเวทนา
“ฮึ ลูกสาวฉันก็ร้องขอเธอแบบนี้เหมือนกัน” ชายวัยกลางคนเหยียดสายตาเย้ยหยัน ก่อนจะเดินหายไปในความมืดมิด
*********************************************
สวัสดีค่า
ไรท์เซเรียค่ะ
จบแล้วสำหรับคิมหันต์ภาค The Destiny นะคะ
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่า (^_^)
แล้วพบกันในคิมหันต์ภาค The Fate ค่ะ
ยังไงก็ขอกำลังใจสำหรับคนที่ติดตามไรท์ด้วยนะคะ
เซเรียค่ะ