หมั่นโถวน้อย หันไปสบตากับทุกๆคนด้วยรอยยิ้ม และหันไปมองสายฝนที่ตัวเองเป็คนสร้างขึ้นมาด้วยความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยจริงๆ ที่สามารถทำให้คนหลากหลายสิบ หลายร้อย หลายพัน หลายหมื่น หลายแสน หลายล้านคนภายในเมืองแห่งนี้รอดตายจากการขาดน้ำกิน น้ำใช้นั่นเอง
“ถึงทางคนที่ดูแลทางเมืองหลวงจะจัดการแบ่งน้ำในแม่น้ำของเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเราออกไป ก็ไม่ต้องกังวลค่ะ หมั่นโถวน้อยจัดให้เอง แค่ทำฝนต่ออีกหลายๆวัน หรือเป็เดือน??? ก็ได้ค่ะไม่มีปัญหาเลย”หมั่นโถวน้อย
“พวกเรารู้ว่า หมั่นโถวน้อยต้องทำได้”ตา
“ใช่ๆ…”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“พวกเราลองไปดูชายขอบเขตกั้นของเขตหัวเมืองตะวันออกกันดีไหมคะ??? ไม่ใช่ว่าหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราติดริมเขตขอบของทางกั้นเมืองตะวันออกนี่ใช่ไหมคะ???”หมั่นโถวน้อย
“หมั่นโถวน้อย อยากไปดูเหรอหลานสาว???”ปู่
“อยากไปมากๆค่ะ ป่านนี้คงจะมีพวกชาวบ้านที่ติดใกล้ๆกับเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรามายืนรอดูฝนตกในเขตเมืองเรากันแล้วล่ะค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“โอ้ใช่แล้ว….!!!”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“พวกเราไปช่วยบริการจัดหาน้ำฝนแบ่งปันไปให้พวกเขาดีกว่าไหมคะทุกๆคน???”หมั่นโถวน้อย
“แบ่งปันน้ำฝน???”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย พี่สาว
“ใช่ค่ะ แบ่งน้ำฝนจากเขตหัวเมืองตะวันออกของพวกเรานี่แหละค่ะ”หมั่นโถวน้อย
“แล้วน้องหมั่นโถว ไม่ทำฝนให้ตกทุกเขตหัวเมืองไปเลยล่ะจ้ะ???”พี่สาวเปาจื่อ ถามด้วยความสงสัย
“..............”ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พี่ชาย
พวกท่านเงียบและรอฟังคำตอบจากหมั่นโถวน้อยกันว่าจะตอบออกมาว่าอย่างไรกัน
“จริงๆก็อยากจะทำแบบนั้นเหมือนกันล่ะพี่เปาจื่อ แค่ตอนแรกตกแค่หมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราแค่หมู่บ้านเดียวมันจะต้องมีปัญหาใหญ่มากๆ หมั่นโถวเลยจะต้องแก้ไขปัญหาให้ตกทั้งเขตหัวเมืองตะวันออกไปเลย ทีนี้ถ้าจะมีปัญหาใหญ่มันก็จะเป็กลุ่มกว้างขึ้นมา ไม่ใช่แค่กลุ่มหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเราแห่งเดียว
แต่ที่พี่เปาจื่อถามว่าทำไมไม่ทำให้ตกทุกๆเขตหัวเมืองอื่นๆไปด้วยเลย??? นั่นก็เพราะมันจะแปลกเกินไปน่ะสิพี่เปาจื่อ ที่จู่ๆจะให้ฝนตกพร้อมๆกันทุกๆเขตหัวเมืองที่มีสภาวะแวดล้อมที่แตกต่างกันออกไปด้วย
และหมั่นโถวเองยังไม่รับรู้เื่ราวรายละเอียดของแต่ละเขตหัวเมืองมากนัก จะต้องฟังจากปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ และอา อาสะใภ้เล่าให้ฟังอีกครั้งก่อนที่จะตัดสินใจทำอย่างอื่นต่อไปจ้าาาา”หมั่นโถวน้อย พูดอธิบายเสียยาวไปเลย
“อ้อ…..” “หงึก…หงึก….”พี่สาว พี่ชาย พากันพยักหน้าเข้าใจกันหมด รวมทั้ง ปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ด้วย
“หมั่นโถวน้อย ของแม่รอบคอบดีมากเลยนะ”แม่ เอ่ยชมเ้าตัวเล็ก
“ใช่ๆ…”ปู่ย่า ตายาย พ่อ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พวกท่านเองก็พากันสนับสนุนชมเชยหมั่นโถวกันหมด
“แต่ว่าเขตรั้วกันสุดเขตหัวเมืองตะวันออกนี่มันไกลจากบ้านพวกเรามากไหมคะ???”หมั่นโถวน้อย
“ไม่ไกลมากหรอกลูก แค่อีกประมาณ 5 กิโลเอง แต่ถ้าเป็เส้นทางปรกติ ก็ 10 กิโลล่ะ”พ่อ
“เพราะว่าทางหมู่บ้านไฉ่หงของพวกเรามีเส้นทางลัดที่ใกล้กว่าน่ะ หลานสาว”อาหูปิ่ง
“ทางลัด???”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ครับ ทางลัดที่พวกเราหมู่บ้านไฉ่หงค้นพบกันเอง ในระหว่างเข้าป่าเพื่อหาของป่ากัน พบโดยบังเอิญมากจริงๆ”อาล่าเถียว
และก็ทำให้ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย อดเล่าประวัติความเป็มาของทางลัดเส้นนี้กันไม่ได้จริงๆ ให้กับพวกลูกๆหลานๆฟัง แต่พวกพี่ชายคงฟังกันจนเบื่อแล้วล่ะ มีแต่สองสาวน้อยนี่ล่ะที่ตั้งใจฟังกันน่ะ
เพราะว่าพวกพี่ชายได้มีประสบการณ์การเดินเข้าป่า เพื่อเรียนรู้ และเตรียมความพร้อมกันแล้ว จึงไม่แปลกที่จะได้ยินเื่เล่าเื่ทางลัดแห่งนี้กันบ่อยๆ ผิดกับสองสาวน้อยที่ไม่ได้สนใจมากนักในเมื่อก่อนนี้
“เอาล่ะเด็กๆพร้อมกันหรือยัง???”พ่อ
“พร้อแล้วค่ะ” “พร้อมแล้วครับ”พวกเด็กๆ
“งั้นพวกเราก็ไปกันเลย”พ่อ
“เย้….เย้…..”พวกเด็กๆ
“เื่เที่ยวนี่ตอบกันอย่างไวเชียวนะ ฟ้าฝนตกก็ไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใดเลย”แม่ บ่นทันทีเลยที่เห็นพวกเด็กๆ ดูคึกคักกันน่าดูเลยเวลาที่พาออกไปเที่ยวข้างนอกบ้านเนี่ย!!!
“เป็เหมือนกันหมดนะคะดูหน้าพ่อของพวกเด็กๆเสียก่อนเถอะค่ะ น่าหมั่นไส้พอกันเลยจริงๆ”อาสะใภ้ต้งฝู่
“จริงค่ะ ร่าเริงกันจริงๆเวลาออกเที่ยวเล่นกันเนี่ยทำตัวเหมือนเด็กๆไปด้วยเลย”อาสะใภ้เจียนตุย
“ตรงนี้เนี่ยพี่บอกได้เลยว่าพวกเด็กๆเหมือนใครกัน???”แม่
“เหมือนพ่อของพวกเขา…!!!”อาสะใภ้ทั้งสองคน
“บางอย่างอยากจะให้เหมือนอยู่หรอกนะน้องสะใภ้ แต่บางอย่างเนี่ยลูกชายหลานชาย ก็เหมือนกันจนเกินไปนักจนน่าเป็ห่วงแทนเสียมากกว่านะ ดีว่าสาวน้อยไม่ติดนิสัยแบบนั้นมาด้วยไม่งั้นพี่กลุ้มใจตายเลย!!”แม่
“จริงด้วยค่ะ..!!!”อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ดีนะคะสาวน้อยของพวกเราไม่เหมือนไปหมดแบบลูกชายหลานชายน่ะค่ะ ถ้าเหมือนพวกเราคงรับกันไม่ไหวจริงๆนั่นแหละค่ะ!!!”อาสะใภ้ต้งฝู่
“โชคดีตรงนี้แหละค่ะที่หลานสาวดูจะเหมือนมาทางพวกเราเสียมากกว่านะคะ”อาสะใภ้เจียนตุย
“ใข่…”แม่
“ขนาดท่าทางบางอย่างก็ยังเหมือนกันจริงๆนะคะ มาจาก…..”แม่
“เหมือนมาก…!!!”อาสะใภ้
แม่ กับอาสะใภ้ทั้งสองคนมองไปทางปู่กับตา และหันไปมองทางสามีของตัวเอง และมองไปทางลูกชายหลานชาย ที่แม้แต่ท่าทางการเดิน การยกแขน ยกขา ในบางจังหวะถอดกันมาจริงๆเลยไม่ใช่แค่เพียงนิสัยเท่านั้น!!!
แม่ กัับอาสะใภ้ทั้งสองคนพากันนินทาลูก หลาน สามีกันอย่างถูกคอกันจริงๆ
ทางด้านพวกเด็กๆ เองก็ร่าเริงกันมากๆในระหว่างการเดินทางไม่มีใคนบ่นว่าเหนื่อย หรือเมื่อยขากันเลย ยิ่งเดินทางในระหว่างในตกแบบนี้เหมือนกับได้ผจญภัยครั้งใหม่กันเลยทีเดียว เพราะปรกติกันแล้ว พวกพี่ชายเองก็เดินเข้าป่ามา่อากาศที่ไม่มีฟ้าฝนแต่อย่างใด ผิดกับครั้งนี้เลย
“เด็กๆ อย่าเร่งรีบนะเดี๋ยวจะพากันลื่นล้มได้ ทางเดินลาดชันยิ่งต้องระมัดระวัง จำที่ปู่ ตา และพ่อสอนไว้ด้วยล่ะ”พ่อ
“ครับ”พวกพี่ชาย ตอบรับกันอย่างเสียงดัง และสาวน้อยทั้งสองคนล่ะ???
“พ่อคะ???”หมั่นโถวน้อย
“ว่าไงครับลูกสาว??”พ่อ
“แล้วหมั่นโถวกับพี่เปาจื่อจะทำยังไงล่ะคะ เพราะปู่ ตา พ่อ อาอา ไม่เคยสอนเดินป่าเลยด้วย และนี่ก็เป็ครั้งแรกของพวกเราสองคนนะคะ???”หมั่นโถวน้อย
“..........!!!???”พ่อ
“.............”ปู่ ตา อาอา
“เนอะๆ น้องหมั่นโถวน้อยพวกเราไม่เคยเดินป่าเข้ามาลึกแบบนี้เลยสักครั้ง นี่เป็ครั้งแรกเลยนะพวกเราจะทำตามคำพูดของปู่ ตา กับพ่อ ยังไงล่ะ??? พี่เปาจื่อเองก็นึกไม่ออก ที่ไหนได้เพราะไม่เคยสอนพวกเราจริงๆด้วย??”พี่สาวเปาจื่อ
“ก็ใช่น่ะสิพี่สาว ปล่อยให้พวกพี่ชายเขาทำตามแบบที่โดนสอนมาไปเถอะ ส่วนพวกเราก็เดินตามแบบที่พวกเราอยากเดินละกันเนอะ”หมั่นโถวน้อย
“.........!!!???”พ่อ
“.............!!!”ปู่ ตา อาอา
“.............!!!”พวกพี่ชาย
“อุ๊บ……ฮ่า…ฮ่า….”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ถึงกับหลุดหัวเราะออกมากันเสียงดังเลยทีเดียว เพราะสองสาวน้อยนี่ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยจริงๆ พูดออกมาเสีย ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชายทั้งสองคนเดินไม่เป็กันเลยทีเดียวล่ะ!!!
“เอ่อ…….”ปู่ ตา พ่อ อาผู้ชาย
“พี่เซาปิ่งอย่ามัวแต่นิ่งสิคะรีบบอกหมั่นโถวน้อย กับเปาจื่อตอนนี้สิคะเร็วเข้าค่ะ”แม่ รีบกระซิบบอกพ่อ ที่เห็นว่าพวกผู้ชายของบ้านพากันนิ่งไปเสียแล้ว เมื่อเจอเ้าหมั่นโถวน้อยสวนกลับแบบนี้เข้า
“ครับๆได้ๆ”พ่อ
“เอ่อ….ลูกสาวครับพวกหนูเวลาเดินป่าทางเดินแบบนี้ตอนฝนตกด้วยจะต้องระมัดระวัง………..บลา….บลา…บลา….”พ่อ เป็คนแรกที่เริ่มสอนก่อนเลย
และตามมาด้วยปู่ ตา อาผู้ชายทั้งสองคนที่คอยพูดเสริมเป็จุดๆเวลาที่ต้องพากันเดินเข้าป่าด้านในแล้วจะต้องทำตัวอย่างไร ระมัดระวังตัวอย่างไรกันบ้าง
“พวกเราจะจดไว้ค่ะ…แต่อาจจะจำได้ไม่หมดนะคะเพราะนี่ครั้งแรกเลยที่เรียนรู้จริงๆจังๆกับการเดินเข้าป่าด้านในค่ะ ลืมบ้างจำได้บ้างไม่เป็ไรใช่ไหมคะ ปู่ ตา พ่อ อา อา???”หมั่นโถวน้อย
“ใช่ค่าาาาา ลืมเยอะ จำได้นิดเดียวแค่นี้เองค่ะ…”พี่สาวเปาจื่อ ทำท่าทางให้ดูอีกต่างหาก
“.................!!!”ปู่ ตา พ่อ อา อา พวกพี่ชาย
“เอ่อ…ครับ!!!”ปู่ ตา พ่อ อาอา
“ฮ่า…..ฮ่า…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน ที่พากันหัวเราะจนตัวงอปวดท้องกันไปหมดแล้ว
“พวกเราจะต้องหัวเราะจนปวดท้องตายกันวันนี้แหละค่ะเนี่ย”อาสะใภ้ต้งฝู่
“จริงค่ะ สองสาวน้อยของเรานี่ฝีปากตกยกให้จริงๆเลยนะคะ”อาสะใภ้เจียนตุย
“พูดแต่ละคำออกมานี่ ปู่ ตา พ่อ อา พวกพี่ชาย ถึงกับสติหลุดกันไปหลายรอบแล้วนะคะ”แม่
“คารมคมคาย แบบนี้ไม่รู้ได้ใครมาเหมือนกันนะสาวน้อยของพวกเราเนี่ยนะ”ย่า
“เ้าตัวเล็กของพวกเรานี่ปากหวานก็ต้องยกให้ แต่ในขณะเดียวกันปากก็คมตัดความรู้สึกของพวกผู้ชายในตระกูลสวี ตระกูลเซียวได้อยู่ในกำมืออีกด้วยนะ”ยาย
“จริงค่ะ..”แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ฮ่า….ฮ่า…..”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
มี่การเดินเข้าป่าที่ทำให้บรรดาปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ พวกพี่ชาย ถึงกับต้องพากันตาโต และยิ่งย่า ยาย แม่ อาสะใภ้บางครั้งต้องกรีดร้องด้วยความใออกมา ก็เป็เพราะว่า….???!!
“น้องสาวด้านหน้ามี….!!!”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ
“ตุ้บ….จ๋อม…..”สองสาวน้อย ะโลงไปในน้ำขังเรียบร้อยและเดินต่อไปแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“มีน้ำขังงงงง……”พี่ใหญ่ซึ่งท้อ พูดแบบว่าไม่ทันแล้วจริงๆ
“..............!!!”ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ทั้งสองคน
“ด้านหน้าเป็ทางลาดลงนะ พวกพี่ชายนำไปก่อนเลยลูกเดี๋ยวพวกพ่อ(ลุง)จะอุ้มน้องสาวลงไปด้านล่างเองนะ”พ่อ
“ครับผม….”พวกพี่ชาย
พอพวกพี่ชายลงไปด้านล่างกันหมดแล้ว ทางลาดชันนี้ก็ไม่ได้สูงเท่าไหร่สักประมาณบันได 3 ขั้นได้ล่ะมั้ง???
“หวืด………กรี๊ด….ฮ่า….ฮ่า…..”สองสาวน้อย
“ว๊ายยยย……!!!”ย่า ยาย อาสะใภ้ทั้งสองคน
“.................!!!”พ่อ อา อา ที่กำลังจะอุ้มสองสาวน้อยกับต้องกางแขนค้างเอาไว้แบบนั้น มองไปที่ภาพด้านหน้าที่เห็นสองสาวน้อยพากันนั่งเอาก้นไถลลงไปหาพวกพี่ชายกันแล้วอย่างงงๆ
“เอ้า…ไอ้ลูกชายพวกนี้มัวแต่มองใอยู่ได้ รีบลงไปดูหลานสาวพ่อก่อนเร็วเข้า ช้ากว่าลูกได้ยังไงกันเนี่ยฮะ”ตา
“มันน่านักเชียว ไม่ทันลูกกันเลยรีบไปสิยืนนิ่งกันอยู่ได้ไอ้เ้าพวกนี้เนี่ย!!”ปู่
“ป้าบ…ป้าบ….ป้าบ…..”เสียงใครโดนตีกันนะ??
“เอ่อ….ครับพ่อ!!!”พ่อ กับอา อาทั้งสองคน จับหัวของตัวเองลูบไปมา และพากันรู้สึกตัวตอนที่ปู่กับตาตบหัวนี่แหละ เลยรีบลงไปตรวจดูสองสาวน้อยกันอย่างรวดเร็ว
************
การเดินป่าด้านในครั้งแรกของสองสาวน้อยของบ้านสวีทำเอาปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ อาผู้ชาย อาสะใภ้ และพวกพี่ชาย ตื่นเต้นกันตลอดเส้นทางกันเลยทีเดียวล่ะ !!!!
*** ขอแจ้งเื่การติดเหรียญจ้า***
จะเริ่มติดเหรียญตอนที่ 18 และฟรีอีกสองตอน และติดเหรียญอีกทีตอนที่ 21,22 เหมือนที่เคยติดเหรียญมานะคะสลับสับเปลี่ยนกันกับตอนฟรีเช่นเคยค่ะ ขอบคุณรี้ดทุกๆท่านที่เข้ามาอ่านและติดตาม น้องหมั่นโถวน้อยกับพวกพี่ๆนะคะ
ขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายค่ะ
ขอบคุณค่ะ
อานตี้ปืนคู่
2K
