เเสงจันทร์สีเงินเย็นเยียบสาดส่องลงมาตรงบานกระจกหน้าต่างสูงใหญ่ของตึกร้างเมืองเก่าสะท้อนเงาคมกริบของคมดาบยาวคาตะนะในมือของ ซากิ คุโรซากิ คาร์เตอร์ชายหนุ่มผู้เงียบงัน ซึ่งบัดนี้ดำรงตำแหน่งมือขวาของออร์บิส พรีมัส ลมหายใจของเขาเย็นเฉียบดุจน้ำแข็งยามราตรีดวงตาคมกริบไร้แววทอดมองร่างทั้งสี่ที่ถูกมัดแน่นอยู่เบื้องหน้า
“เหล่าผู้ที่บังอาจฝ่าฝืนกฎระเบียบข้อที่1ห้ามทำร้ายผู้บริสุทธิ์โดยเจตนาผู้บริสุทธฺ์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับกิจการใดๆของโลกใต้ดิน” น้ำเสียงเฉยชาถูกเปล่งออกอย่างราบเรียบเพียงเท่านี้กลับชวนให้ชายทั้งสี่เสียวสันหลังวาบจนสั่นสะท้าน
สำหรับพวกเขานี้คือความผิดครั้งแรกและเป็ความผิดครั้งแรกที่ต้องชดใช้ด้วยบทลงโทษจากออร์บิส พรีมัส อย่างสาสมซากิไม่เปล่งเสียงใดๆ สีหน้าของเขาเรียบเฉยจนน่าขนลุก ยามที่คมดาบเงินแวววาวถูกชักออกจากฝักเสียงเสียดสีนั้นราวกับเสียงกระซิบจากยมทูต คาตานะในมือเขาไม่ใช่แค่โลหะแต่คือส่วนหนึ่งของเขา เขาคือนักฆ่าที่เปรียบดั่งเงา ไร้เสียงไร้การรับรู้ถึงตัวตน จนกระทั่งคมมีดได้ัักาย ชั่วพริบตาแรกคมดาบกวัดแกว่งเป็เส้นโค้งที่มองแทบไม่ทันพาดผ่านร่างแรกอย่างรวดเร็ว เสียงกรีดร้องถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อาแลึกปรากฎอยู่บนแผ่นหลังยาวเหยียดราวกับถูกสัตว์ร้ายตะปบร่างที่สองยังไม่ทันได้อ้าปากร้องคาตานะก็หักเปลี่ยนทิศทางพาดผ่านหน้าท้องไปอีกหนึ่งครั้งอย่างจงใจเืสีคล้ำทะลักซึมผ่านเนื้อผ้าจนเปียกชุ่ม ซากิไม่รีบร้อนแต่ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยเจตนาที่ชัดเจนคมดาบตวัดต่ำลงอย่างแม่นยำฝั่งลึกเข้าที่หน้าขาของผู้กระทำผิดรายที่สามเสียงฉีกขาดของเนื้อเยื่อดังขึ้นอย่างน่าสยดสยองร่างนั้นกระตุกเกร็งด้วยความเ็ปแต่ไร้เรี่ยวจะขัดขืน และสุดท้าย ร่างที่สี่คาตะนะเปลี่ยนเป็ปลายเเหลมแทงเข้าที่แขนซ้ายอย่างรวดเร็วกรีดเป็แผลยาวลึกตามแนวกล้ามเนื้อ เืพุ่งกระฉุดออกมาอย่างน่าขนลุก
บทลงโทษอันเล็กน้อยนี้ไม่ได้มุ่งเอาชีวิตแต่้าสร้างความเ็ปที่ฝั่งลึกและเป็เครื่องเตือนใจคมดาบของซากินั้นสวยงามอย่างไร้ที่ติ เพียงเเต่ถูกเคลือบด้วยหยาดเืสีสดเสียงหอบหายใจและเสียงครางของทั้งสี่ดังระงมเป็บทเพลงแห่งความทุกข์ทรมานในความมืดซากิเช็ดดาบของตนก่อนจะเก็บเข้าฝักอย่างช้าๆ แววตาไร้ความรู้สึกใดๆยังคงนิ่งสงบดุจผิวน้ำที่ไม่มีวันกระเพื่อม
หลังจากภารกิจเสร็จสิ้นไม่กี่นาทีเสียงฝีเท้าเงียบกริบอีกคู่ได้ก้าวเข้ามาในความมืด ‘ไซลาส’มือซ้ายของแกเบรียล แคลเรนดอล ซิลเเคลร์ ปรากฎขึ้นจากเงามืดดวงตาสีเข้มจับจ้องมาที่ซากิ ก่อนจะกวาดมองสภาพเหยื่อทั้งสี่
“นายทำได้ดีเหมือนเคยเลยนะซากิ” เสียงของไซลาสเอ่ยขึ้นก่อนจะยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยเขาเเละซากิรู้จักกันดีพอสมควรจากการทำงานร่วมกันในโลกใต้ดินเป็ความสัมพันธ์ระหว่าง ‘ผู้ลงทัณฑ์’ และ‘ผู้เก็บกวาด’ ที่ต้องประสานงานกันอยู่ตลอดซากิเพียงพยักหน้ารับเล็กน้อย ไม่ได้ตอบโต้ด้วยคำพูดใดๆ ไซลาสไม่รอช้าเขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“ที่เหลือปล่อยให้เป็หน้าที่ฉันเอง”พร้อมกันนั้นไซลาสก็พยักหน้าไปยังลูกน้องอีกสองคนที่ตามมาด้วยพวกเขากระจายตัวเข้าไปในพื้นที่อย่างรวดเร็วเริ่มทำความสะอาดคราบเืและร่องรอยทั้งหมดอย่างเป็ระบบไร้ที่ติส่วนร่างของชายทั้งสี่ที่บัดนี้ไร้เรี่ยวเเรงถูกหามออกไปเพื่อนำไปทิ้งไว้หน้าที่พักของแก็งค์ต้นสังกดให้พวกมันได้รับบทเรียนและคำเตือนที่เ็ปจากการละเมิดกฎ ซากิหมุนตัวกลับเงาของเขากลืนหายไปในความมืดมิดทิ้งให้ไซลาสอยู่กับงานเก็บกวาดของเขาโดยไร้ซึ่งเสียงรบกวน ค่ำคืนนี้โลกใต้ดินได้ส่งสารที่ชัดเจนถึงผู้ฝ่าฝืนและเครอส ออร์บิส พรีมัส ก็ได้แสดงให้เห็นถึงความเด็ดขาดผ่านคมดาบของพวกเขาแล้ว